Shutterfly lag op zijn zij in het stro. Nina, die mee gegaan was om markus zijn paarden te verzorgen lat bij zijn hoofd en streelde dat zachtjes.
Meredith ging de box in en fluisterde:"Petey, hey knul, wat is dat nou? kom eens overeind!" Shutterfly reageerde nauwelijks op haar stem en sloot zijn ogen vermoeid.
Markus, die inmiddels de veearts erbij gehaald had kwam ook de box in en zei zacht:"Mer, de veearts komt er aan." Meredith, die wist hoe panisch Shutterfly op vreemden kon reageren knikte en zei:" DAnkje schat, maar of dat verstandig is..." "we moeten toch iets?" Meredith knikte en streelde haar paard even zachtjes.
De veearts kwam binnen. hij bekeek de situatie en zei nuchter:"Zolang hij ligt kunnen we weinig, hij moet overeind, hoe dan ook. Kom paardje!"
Toen Shutterfly overeind was stond hij te trillen op zijn benen. Meredith streelde zijn hals en fluisterde zacht tegen hem terwijl de veearts hem onderzocht.
"Rijden zit er dit concours niet meer in, hij heeft wat kneuzingen. elke dag een paar keer afspuiten."
Het paardje kreeg iets tegen de shock en toen de veearts weg was keek meredith Janna, Nina Markus en Kriss allemaal een voor een aan.
"Dat kan leuk worden, hij is als de dood voor water! Maar ik ben blij dat er niet echt iets ernsitgs aan de hand is!" Shutterfly, die weer wat bij kwam van de schrik hinnikte zachtjes en knabbelde aan haar jas.
Toen Meredith die avond in haar bed lag te lezen werd er op de kamerdeur geklopt. Markus deed open en even later zaten ze nog gezellig met Kriss te kletsen.
Het was laat toen het licht uit ging en Meredith tegen Markus aan in een diepe slaap viel.
Middenin de nacht schrok ze wakker. "Wat was dat?" Er klopte iemand!
Slaperig haalde Meredith een hand door haar verwarde haren en opende ze de deur op een kiertje. Even staarde ze geschrokken naar buiten......