Bokt.nl

**Geplaatst**: 30-04-07 17:14

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 30-04-07 17:14

En hoe loopt het af? Bloos

**Geplaatst**: 03-05-07 17:28

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 03-05-07 17:28

Ik heb alles in 1 keer gelezen ! Leuk verhaal, maar vooral spannend !
Ik ben benieuwd naar de rest !!

**Geplaatst**: 04-05-07 08:56

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 04-05-07 08:56

Volgens mij komt er geen rest Tong uitsteken

**Geplaatst**: 04-05-07 13:48

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 04-05-07 13:48

Haha, ze heeft ook nog een leven naast het schrijven Clown

**Geplaatst**: 04-05-07 18:28

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 04-05-07 18:28

Moet ze maar rekening houden met nieuwsgierige bokkers Clown

**Geplaatst**: 04-05-07 20:38

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 04-05-07 20:38

tsjonge haha.. nu duurt t wel heel lang..
ben zoo benieuwd

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-05-07 14:02

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 06-05-07 14:02

sorry sorry sorry... Ik was deze week weg.. er komt zeker een rest... niet een lange want het is bijna klaar Lachen

maar het komt er wel.. ben alleen net terug.. ging allemaal niet zoals ik had gepland.. volgende keer maar niet meer alvast zeggen Clown

**Geplaatst**: 06-05-07 14:29

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 06-05-07 14:29

Hoihoi!
Ik wou even zeggen dat ik je verhaal super vindt,
ik zie alleen op pagina.. 20 een foutje!
Er staat: mijn hart begon te kloppen.
Meestal kloppen harten al, je bedoelt denk ik mijn hart begon sneller te kloppen Tong uitsteken

**Geplaatst**: 06-05-07 18:44

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 06-05-07 18:44

ach man die domme foutjes daar moet je maar snel doorheen lezen:P
hoop snel een vervolg:)

**Geplaatst**: 07-05-07 12:39

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 07-05-07 12:39

alies schreef:
Hoihoi!
Ik wou even zeggen dat ik je verhaal super vindt,
ik zie alleen op pagina.. 20 een foutje!
Er staat: mijn hart begon te kloppen.
Meestal kloppen harten al, je bedoelt denk ik mijn hart begon sneller te kloppen

Haha, ja, het zou niet best zijn als ze niet kloppen! Clown

Denk ook dat ze dat bedoelt!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-05-07 13:55

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 07-05-07 13:55

sannuhh schreef:
alies schreef:
Hoihoi!
Ik wou even zeggen dat ik je verhaal super vindt,
ik zie alleen op pagina.. 20 een foutje!
Er staat: mijn hart begon te kloppen.
Meestal kloppen harten al, je bedoelt denk ik mijn hart begon sneller te kloppen

Haha, ja, het zou niet best zijn als ze niet kloppen!
Denk ook dat ze dat bedoelt!

dat zou idd erg zijn Tong uitsteken

.. maar je hebt gelijk Knipoog

hier het volgende stuk.. ik zat even "vast" maar hoop toch dat jullie het boeiend vinden Lachen

!!

De volgende morgen was ik al vroeg op. Ik legde een briefje voor Denise neer, dat ik even weg was. Waarschijnlijk zou ze het niet leuk vinden, maar het moest. Ik kon niet de hele tijd met haar lopen. En sowieso wilde ik gewoon even alleen met Jason zijn en niet constant samen met Denise, hoe lief ze ook was.
Zachtjes kleedde ik me aan en liep ik op mijn tenen naar beneden, waar ik een briefje voor mijn ouders neerlegde. Hierna zocht ik naar mijn sleutels die gewoon in een kastje hingen en liep daarna snel naar de garage waar mijn auto nog in goede staat stond, wat ook niet anders kon eigenlijk. Ik stapte in en deed de deur van de garage open.
Het was weer even moeilijk om op gang te komen, maar toen ik eenmaal op de grote weg reed was ik al weer helemaal gewend en zoefde ik door.
Eenmaal bij ‘de plaats delict’ aangekomen, werd ik doorgestuurd naar de plaats waar Jason voorlopig moest zitten.
Ik ging erheen en zag Jason. Het was een grote kamer, er werd goed opgelet of er niets raars gebeurde. Het viel me nog reuze mee dat ik erbij kon. Ze dachten dat hij het allemaal in zijn eentje had gedaan. Zouden ze niet weten dat ik diegene was waar het om ging, diegene die al zo lang zoek was? Of zouden ze gewoon medelijden met me hebben of misschien dachten ze dat ik gebracht was door iemand. Eigenlijk maakte het ook niet uit. Ik was er nu!
Snel rende ik naar hem toe en omhelsde hem. Hij glimlachte heel even, maar duwde me toen zachtjes weg. Met grote geschrokken ogen keek ik hem aan.
“Wat.. Wat doe je?” Vragend keek ik hem aan.
“Mensen denken dat ik je heb gebrainwashed. Wij weten dat het niet zo is, maar voorlopig moeten we elkaar maar niet zien. Ik krijg een proces en we moeten maar zien wat eruit komt”
“Niet zien? Ik weet toch wat er gebeurt is! Die mensen moeten zich er niet mee bemoeien, waarom laten ze ons niet gewoon!”
Jason schudde zijn hoofd. “Ik weet niet hoelang het gaat duren. In ieder geval niet zomaar een paar weken, maar het zal moeten gebeuren. Ik moet de gevolgen onder ogen moeten komen.”
“Je hebt niets gedaan!” Ik verhief mijn stem. Waar was hij mee bezig?!
“ Rustig aan. Na alles wat er is gebeurt is het logisch dat mensen dit denken. Met een eerlijk proces komt het wel goed en zal iedereen weten wat er aan de hand was. Tot die tijd moeten we elkaar echt niet zien.”
Ik keek hem boos aan. “Je durft het gewoon niet aan! Toch kom ik wel langs.” Met die woorden draaide ik me om en liep met tranen in mijn ogen weg.
Ik voelde zijn ogen branden in mijn rug en ergens achter mij hoorde ik een diepe zucht.
Boos haalde ik met mijn hand de tranen weg. Ik zou er alles aan doen om hem te helpen, of hij het wilde of niet! Het kon me niet schelen.
Aan het einde van de gang keek ik toch nog snel even om en ik zag hoe Jason weer werd meegenomen. Ik vond het vreselijk om te zien, maar wist dat ik er niets aan kon doen. Het zou toch niet helpen.
Met die gedachten stapte ik even later in de auto en reed met een omweg naar huis. Ik had nog geen zin om naar huis te gaan. Ik zou wel een uitbrander krijgen, naar een psychiater gestuurd worden. Ik wilde er gewoon even niet aan denken.
Toch kwam ik sneller dan ik wilde thuis aan. Mijn ouders waren ook nog thuis, die zouden voorlopig waarschijnlijk ook niet weg gaan! Met gemengde gevoelens liep ik naar binnen, waar ze beide me al stonden op te wachten.
“Waar ben je mee bezig?!” Vroeg me moeder met een boze blik.
Ik schudde mijn hoofd en ging op een stoel zitten.

Mijn vader keek mij even aan. Hij zag er niet boos of verdrietig uit, het leek wel of hij me begreep. Zo had ik nog nooit tegen hem aan gekeken. Eigenlijk was hij een trotse maar lieve man, hij was niet zoals mijn moeder, waar ik ook erg veel van hield. Mijn moeder dacht dat alles op te lossen was met geld, ze was erdoor geobsedeerd, maar toch hield ik van haar. Al liet ze het niet altijd merken, toch wist ik dat ze ook van mij hield.

Ik keek ze beide aan. “Ik ben bij Jason geweest, zoals op dat briefje stond.”
“Ben je...” Voordat mijn moeder haar zin kon afmaken praatte ik erdoorheen.
“Luister eens mam, je weet helemaal niet wat er is gebeurt. De enige die dit weet ben ik. Ik wil het jullie best vertellen, maar laat me dan gewoon uitpraten en onderbreek mij niet. Misschien dat jullie het dan snappen. Ik kan maar niet geloven dat ik eindelijk thuis ben en ik ben nog steeds mezelf en weet zelf heel goed wat er is gebeurt. Het is zeker niet dat iemand mij verteld heeft wat ik moest vertellen. Denise die er later bij kwam zou het kunnen bevestigen, voor een deel dan.”
Even was ik stil, mijn vader gaf me een glas water en knikte. “Vertel maar, wij zullen er niet doorheen zeuren.” Hij keek even mijn moeder veel betekenend aan en zij knikte ook.
Toen begon ik mijn verhaal...

Aan het einde van mijn verhaal was het even stil. Ik nam nog een slok water, want van dat praten kreeg ik een droge keel!
Mijn vader keek even nadenkend en mijn moeder keek mijn vader aan. Ze wilde niets zeggen voordat hij dat had gedaan.
“Ik geloof je.” Kwam er uiteindelijk doodsimpel uit.
“Maar vertel eens wat je vandaag dan hebt gedaan?”
Ook dit vertelde ik, maar niet wat Jason zei.
“We zullen hem proberen te helpen en je zal dit ook moeten vertellen aan de rechter. Het komt wel goed.” Hij stond op en omhelsde me, tranen stonden in mijn ogen. Ik was eindelijk thuis en kon me nu pas beseffen wat er allemaal was gebeurt! Toen ik naar mijn moeder keek zag ik dat ook zij in tranen was. Mijn vader had het snel weggeveegd en ik glimlachte.
Het zou wel goed komen!
“Ik ga nu met Jason praten, dit lijkt me een goed idee. Jij moet straks naar het politiebureau met Denise.” Mijn vader keek me even aan.
“Wat gaat er gebeuren met Denise?” Vroeg ik voorzichtig. Ik had ze al verteld dat zij ook niemand meer had, behalve ons.
Je moeder en ik zullen dit overleggen, maar het zal wel goedkomen.
Ik zuchtte opgelucht. Het moeilijkste deel was tenminste achter de rug. Eindelijk had ik een gevoel van rust.

Even later toen mijn vader weg was keek ik om het hoekje in mijn kamer. Denise sliep nog, het was dan ook een erg lange dag geweest gister. Zachtjes deed ik de deur weer dicht en liep naar de badkamer. Ik had wel zin om even een lekker warm bad te nemen. Ik vulde het bad en legde mijn kleren netjes op een tafeltje. Even voelde ik of het niet te warm was, maar het was precies goed. Toen stapte ik erin. Dit had ik wel gemist. Gewoon lekker ontspannen even badderen. Ik deed mijn ogen dicht en herleefde opnieuw alle gebeurtenissen van de afgelopen einde. Dat ik zo krengerig tegen mijn ouders had gedaan die ochtend. Nee, zo wilde ik ook niet meer worden, ik was dom, egoïstisch en verschrikkelijk verwend geweest. Dat wilde ik niet meer en ik wist eigenlijk ook al zeker dat het niet meer zou gebeuren.

Na een kleine anderhalf uur kwam ik weer beneden. Daar zag ik dat Denise met mijn moeder zat te praten. Haar ogen straalde en ik glimlachte. “Hi Denise. Did you sleep well?” Ze knikte. “Good!” antwoordde ik en ging naast haar zitten. Mijn moeder keek mij aan en glimlachte. “Je vader en ik hebben gepraat en ik wil zeggen dat we beide achter je staan en dat Denise als het allemaal ook mag van de rechter bij ons kan komen wonen. Ik heb het haar net gevraagd of ze dit wilde en ze wilde het graag.” Glimlachend keek ze naar Denise die het niet kon verstaan, maar het duidelijk wel snapte. Blij gaf ik mijn moeder een zoen. “Geweldig mam!” Even leek het of het niet meer stuk kon, dat het allemaal wel goed zou komen..
Maar op dat moment kwam mijn vader binnen met een sombere blik.
Alledrie keken we hem vragend aan. Mijn moeder zette koffie op en schonk dit even later in, toen begon mijn vader.
“Jason wil geen advocaat. Hij gelooft dat het niet nodig is en dat als hij het verhaal doet voor de rechter het hopelijk goed komt. Als dit niet zo is zal hij het wel verdiend hebben.”
“Hij is gek.” Mompelde ik in mezelf.
Mijn vader keek me waarschuwend aan en ik wist dat ik nu beter mijn mond kon houden.
“Het is een goed jong. Hij heeft zijn verhaal ook gedaan en hij heeft veel meegemaakt. Ik hoop dat het goed komt.” Ik knikte instemmend. Het moest goed komen! Terwijl mijn vader dit vertelde vertaalde mijn moeder het voor Denise.
Mijn vader stond op en pakte mijn jas. “Je moet nu naar het bureau, jou verhaal doen. Ik rijd je erheen.”
Ik wilde er tegenin gaan, maar mijn vader zei het zo nadrukkelijk dat ik het niet deed. Mijn moeder en Denise bleven achter, Denise had haar verhaal toch al gedaan. Ik was alleen ondervraagd, maar nu moest ik toch nog het hele verhaal gaan vertellen. Het zat eigenlijk raar in elkaar.
Even later zaten we in de auto op weg naar het bureau, niet ver hier vandaan. Mijn vader gaf me een brief. “Van Jason, hij wilde graag dat je het zou begrijpen. Ik heb het niet gelezen.” Ik knikte en stopte de brief in mijn zak. Later zou ik het lezen, nadat ik bij het politiebureau weg was!

**Geplaatst**: 07-05-07 13:56

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 07-05-07 13:56

heel leuk stukje weer Haha!

**Geplaatst**: 07-05-07 15:58

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 07-05-07 15:58

leuk stuk weer *LOL*

**Geplaatst**: 07-05-07 16:13

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 07-05-07 16:13

leuk stukje..erg spannend wat er in die brief zal staan..

**Geplaatst**: 07-05-07 19:42

Re: [VER] alles en niets...

Geplaatst: 07-05-07 19:42

Citaat:
“Het is een goed jong. Hij heeft zijn verhaal ook gedaan en hij heeft veel meegemaakt. Ik hoop dat het goed komt.” Ik knikte instemmend. Het moest goed komen! Terwijl mijn vader dit vertelde vertaalde mijn moeder het voor Denise.

Dat 'Het is een goed jong' is niet écht nederlands. Ik geloof dat het uit een dialect komt.
'Het is een goede jongen' is beter lijkt mij.

Verder goed stuk!