Bokt.nl

**Geplaatst**: 29-08-06 11:38

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 11:38

Mariekjee schreef:
mmmarieke schreef:
woooww, ik heb net het hele verhaal gelezen, wat lang is ie zeg!! en het mooiste is,, ik ben Marieke

Leuk, naamgenoot

Maar haha ik ben lekker dé Marieke

HAahaha!!

**Geplaatst**: 29-08-06 12:42

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 12:42

oh bugger!! ik ben vergeten kaartje te sturen Bloos

sorry Martine!!

**Geplaatst**: 29-08-06 13:04

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 13:04

Dat vergeet je toch niet! Tong uitsteken

**Geplaatst**: 29-08-06 13:14

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 13:14

ik wel!!
blond he!

**Geplaatst**: 29-08-06 13:15

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 13:15

Hhaha indd! Nagelbijten / Gniffelen

**Geplaatst**: 29-08-06 15:24

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 15:24

wann. kom er weer een stukje? Vingers aflikken

**Geplaatst**: 29-08-06 16:12

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 16:12

Ze zei net dat ze bijna klaar was! Haha!

**Geplaatst**: 29-08-06 16:16

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 16:16

haha leuk.
heb er zin een nieuw stukje

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-08-06 16:19

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst door de TopicStarter : 29-08-06 16:19

KOMTIE DAN HE! Haha!

De eerste dagen dat ik thuis was, heb ik mijn ouders alleen maar genegeerd. De hele dag zat ik op mijn kamer, en huilde zoveel dat ik bang was dat ik mijn kamer nog eens uit zou drijven. De dagen daarna ben ik alleen maar woedend geweest, en heb voortdurend ruzie met ze gemaakt. Toen heb ik vrede met ze gesloten, omdat ik inzag dat ik niet boos op ze kon blijven tot mijn 18e, en ja, ook al gaf ik dat niet graag toe, zag ik ook in dat ze me uit liefde thuis hadden gehaald. Ik had met Marieke en Kelly op de terugweg naar huis afgesproken, dat we zouden doen alsof Jack, Will, John en the Black Pearl nooit hadden bestaan. Alsof Pirates of the Carribean inderdaad allemaal maar gespeeld was. Mijn ouders hadden dan ook van de kustwacht te horen gekregen dat we `gewoon van een boot afgeplukt` waren. Marieke en Kelly sprak ik alleen nog op MSN en door de telefoon. Naast Jack, de geur van het hout van de Black Pearl en het geluid van de klotsende golven, miste ik hen ook. We spraken vaak over the Black Pearl. Vaak vroegen we ons af wat hùn nu aan het doen waren. Hadden ze zich erbij neergelegd dat wij meegenomen waren? Maar wat konden ze doen? Als we geen toestemming hadden van onze ouders, zouden we niet op The Pearl kunnen wonen. De politie en kustwacht zou ons zo weer op het spoor zijn.
`Kon ik maar brieven naar hun sturen, of even bellen` dacht ik vaak. Maar dat soort gedachten, `kon ik maar, mocht ik maar,` zijn zonde van je tijd.
Vaak als ik s`avonds in bed lag, voelde ik me eenzaam. Ik miste Jack`s sterke armen om me heen, zijn lichaam tegen het mijne. Ik miste zijn lieve woorden en zijn liefdevolle blik. Ik had me nog nooit zo eenzaam gevoeld. Op school ging het ook niet goed met me. Ik kon mijn gedachten niet bij de les houden. En niet alleen omdat de hele klas achter mijn rug om over me zat te praten, en zat te kijken. Ze wisten niet wat ik dat halfjaar, dat hun schooljaar al begonnen was, gedaan had. Ik zonderde me af, wìlde niet eens meer wat met die rare mensen te maken hebben. Ze wisten niet eens wat kielhalen was, hoe je een platte knoop moest maken, of hoe je een inktvis het beste kon bereiden.
Na een lange schooldag gooide ik mijn tas neer in de gang. `Mam! Ik ben thuis!` riep ik. `Ik ben in de keuken!` hoorde ik. Ik liep naar de keuken. `We gaan zo eten` zei mijn moeder. Ik pakte wat borden uit de kast en begon de tafel te dekken.
Na het eten ging ik meteen naar mijn kamer, en zat een tijdje achter de computer. Toen ging ik douchen. Ik kleedde me in de badkamer uit, en zag dat ik wat dunner was geworden. Ik ging op de weegschaal staan, en zag dat ik 7 kilo lichter was als mijn normale gewicht. Ik realiseerde me dat ik de laatste tijd ook geen honger had, en ging onder de warme douche staan. Na het douchen trok ik mijn nachtjaponnetje aan. Ik liep naar de kamer van mijn ouders, pakte de telefoon en plofte neer in de luie stoel in mijn kamer. Ik tikte het nummer van Marieke in, en kreeg haar moeder aan de lijn. `Hallo met [***], is Marieke er ook?` vroeg ik. `Ja, ogenblikje` hoorde ik aan de andere kant van de lijn. En toen op de achtergrond: `Marieke!!!` `Ja?` `Telefoon!` `Wie?` `[***]!` en toen voetstappen die de trap afkwamen. `Met Marieke.` hoorde ik Marieke`s stem. `Hoi, met mij` zei ik. We begonnen een heel gesprek over hoe erg het op school was, en, daarna het onderwerp waar we altijd op uitkwamen: The Black Pearl en haar bemanning. Opeens hoorde ik zachtjes getik. Eerst negeerde ik het, maar het ging door. Ik liep, nog steeds in gesprek met Marieke een beetje door mijn kamer, maar het getik ging maar door. Ik zei tegen Marieke:`Heel even wachten, ik hoor wat!` Marieke was stil, en ik hoorde even niets. Opeens hoorde ik duidelijk:`Tik!` Het kwam van mijn raam. Ik keek naar mijn raam en zag er toen een steentje tegenaan vliegen. Tik! `Wat was dat?` hoorde ik Marieke vragen. Ik zei niets en liep naar het raam. Het was donker buiten, en ik zag niets. Ik deed al mijn lichten uit. `Wat is er?` vroeg Marieke. `Er is buiten iets, of iemand` fluisterde ik. Ik liep weer naar het raam en keek naar buiten. Ik zag nog steeds niets. Ik schoof het raam voorzichtig open, met de telefoon tussen mijn schouder en wang geklemd. Ik ging half uit het raam hangen, en hoorde toen opeens heel zachtjes:`[***]!` Het was een soort half geroep, haf gefluister, ik kon moeilijk horen waar het vandaag kwam. `Wie is daar?` riep ik ook zachtjes. `It is me, Will!` hoorde ik. Ik geloofde mijn oren niet, en zocht nog harder. Toen zag ik Will, half uit de bosjes steken. De tranen schoten in mijn ogen. Door de telefoon fluisterde ik:`Will is hier! Will staat in onze tuin!` Het bleef stil aan de andere kant van de lijn. `Will!` riep ik `Where is Jack?` Will reageerde niet op mijn vraag, maar vroeg:`Is there a way that I can come to your room, or that you come out?` Ik keek naar de tijd. 11 uur al. Het stond behoorlijk verdacht om nu nog naar buiten te gaan, dus ik zei:`There is a battery of wood there!` Ik wees naar de zijkant van het huis, waar allemaal brandhout opgestapeld stond. Will begreep het, en klom zo via de houtstapel op het kleine dakje voor mijn raam. Ik hield de telefoon weer tegen mijn oor, en zei tegen Marieke:`Hij komt nu mijn kamer in geklommen.` `Is Jack er ook bij?` vroeg Marieke. `Nee, volgens mij is hij alleen` zei ik terug. Marieke zei niets. `Wees maar gerust!` zei ik, toen ik begreep wat ze dacht `hij houdt alleen van jou! Er is vast een goede reden waarom hij nu naar mij toekomt. Blijf hangen, ik zet je op de luidspreker!` Intussen zat Will al voor mijn raampje, en ik fluisterde:`Come in!` Ik deed weer wat lichtjes aan, en Will kwam zachtjes binnen. `I`ve got Marieke on the phone!` zei ik. `Will? Are you there?` klonk Marieke`s stem uit de telefoon. `Honey, I miss you!` zei Will, en ik hoorde dat Marieke begon te snotteren. `We must be quiet!` waarschuwde ik. Ik keek Will aan en vroeg:`Will, what are you doing here? Where is Jack?` Hij keek me aan. Ik zag verdriet in zijn ogen. `Jack is sick` zei hij `very sick.` Ik schrok me dood, en trok helemaal wit weg. `I must see him` zei ik vastberaden. `How would you do that?` vroeg Marieke `the police and coastguard will find us!` Ik keek Will aan. `Where lays the Pearl?` vroeg ik. `In the North-sea. We found a route where Dutch radars can`t register us. If you want to go to Jack, we have to go to the north of The Netherlands, and with a little boat to the Pearl. You see, there was no place we could moor.` `So the Pearl lies on ancher in the Northsea, on a place where no radar can spot it?` vroeg Marieke. `Exactly` bevestigde Will. Ik kreeg tranen in mijn ogen als ik dacht aan Jack, die lag te sterven op zijn eigen schip. Ik stond op, en pakte mijn koffer weer onder mijn bed vandaan. De koffer waar ik al zoveel mee beleefd heb…op the Pearl. `So you are going with me?` vroeg Will hoopvol. Ik knikte, en begon mijn koffer in te pakken. `I wanna go too!` hoorde ik Marieke roepen. Ik keek Will aan, en zei:`If Marieke goes with us, I want Kelly to come too. And then we won`t make it tonight, because they live like an hour away. By car!` Will keek me bezorgd aan. `Or do you..` de tranen sprongen weer in mijn ogen `do you think he won`t make it through the night?` De tranen stroomden nu over mijn wangen. Will legde zijn hand op mijn schouder en zei:`It is better if you come as soon as possible! I can go back and pick up Kelly and Marieke tomorrowmorning!` Ik keek hoopvol naar de telefoon. `That is a good idea` zei Marieke. Ik knikte, en ging verder met mijn tas in te pakken. Ik sloop de overloop op, en hoorde dat mijn ouders nog beneden tv zaten te kijken. Ik liep rechtstreeks door naar mijn ouders kamer, en pakte daar het gelddoosje. Ik wist dat daar al wat spaargeld in zat, en pakte ruim genoeg geld, en liep daarna naar de badkamer, en haalde alles uit het medicijnkastje. Alle zalfjes, pillen, verbanddozen en poedertjes stopte ik in een tas, en sloop weer terug naar mijn eigen kamer, waar Will en Marieke zaten te kletsen. Ik lette niet op, was met mijn gedachten bij Jack. Hoe ziek zou hij zijn? Misschien moesten ze een dokter gijzelen en die dwingen naar Jack te kijken! Ik prop alles erin wat ik nodig denk te hebben, en knik dan naar Will. `Marieke, I have my sell phone with me, so you can call me on that okay? We have to go now.` zeg ik gehaast door de telefoon. `Okay, good luck [***], and Will: I love you` hoor ik Marieke zeggen. `I love you too` zegt Will gauw, en ik druk de telefoon uit en gooi hem op mijn bed. Ik prop een paar kussens onder mijn dekbed, zodat het net lijkt of ik er lig, en draai de deur van mijn kamer op slot. Ik kijk nog 1 keer om als ik het raampje uitstap, en hoop dat dit de laatste keer is dat ik mijn kamer zie. Will en ik rennen door de tuinen, en ik hou hem maar met moeite bij. We komen in het dorp uit, en ik bel in een telefooncel een taxi. Als ik gebeld heb, wikkel ik gauw een sjaal om mijn hoofd en zet een muts op, om niet herkend te worden achteraf, als ze weer naar me op zoek zijn.
Nadat ik anderhalf uur in de taxi mezelf heb zitten afvragen hoe het nou met Jack zou gaan, en wat ik moest als hij doodging, kwamen we eindelijk aan in het kustplaatsje. De prijs viel nogal tegen, maar gelukkig had ik genoeg geld, en Will en ik liepen haastig richting kust. Er was maar weinig strand, en ik zag the Pearl in de verte al liggen toen Will me in het bootje hielp, en begon te roeien. Ik rook de geur van de zee niet, die ik zo lang gemist had. Het beeld van Jack daar stervend op dat schip bleef maar door mijn hoofd malen. We kwamen steeds dichterbij. Ik kwam weer terug op het schip waar ik zo van hield, ik werd op het dek geholpen door de mannen die ik zo waardeerde, ik zag de planken waarop ik zoveel meegemaakt had, maar het deed me niets, want mijn hoofd was enkel en alleen bij Jack.

Laatst bijgewerkt door Monchou op 29-08-06 16:32, in het totaal 3 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-08-06 16:19

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 16:19

WAUWWW!! Lekker lang! Go jij! Go jij!

**Geplaatst**: 29-08-06 16:24

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 16:24

OEH!!! SPANNEND!!! Haha!

weer super goed Haha!

ik vind het wel raar dat hij opeens daar was, wist hij het adress? en hoe kan het nou dat er een piratenschip gewoon op de noordzee ligt? *LOL*

leuk verzonnen maar een beetje onlogisch maar dat maakt het wel weer leuk Haha!

Laatst bijgewerkt door geluksvogel op 29-08-06 16:27, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-08-06 16:26

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 16:26

Super geweldig!! Echt wauw mooi geschreven! Bloos

Een heel klein foutje! Clown

De prijs viel nogal tegen, maar gelukkig had ik genoeg geld, en Jack en ik liepen haastig richting kust. Maakt neit uit hoor! Kusje

**Geplaatst**: 29-08-06 16:27

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 29-08-06 16:27

Hahah ben in een rara bui! Clown

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-08-06 16:34

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst door de TopicStarter : 29-08-06 16:34

geluksvogel schreef:
OEH!!! SPANNEND!!! weer super goed

ik vind het wel raar dat hij opeens daar was, wist hij het adress? en hoe kan het nou dat er een piratenschip gewoon op de noordzee ligt? leuk verzonnen maar een beetje onlogisch maar dat maakt het wel weer leuk

Tuurlijk wist hij het adres, we hadden een half jaar op the Pearl gewoond! Clown

En een piratenschip kan prima op de Noordzee liggen, want ze waren buiten bereik van onze Nederlandse radartjes! Haha!

Beetje fantasie graag! Tong uitsteken

Dr is zoveel onlogisch! Tong uitsteken