Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-08-06 11:55

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 23-08-06 11:55

Jij schrijft goed joh Haha!

Goed verhaal, snel doorschrijven hoor Tong uitsteken

**Geplaatst**: 23-08-06 12:21

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 23-08-06 12:21

wanneer komt er een nieuw stuk? (zal het es beleefd vragen ipv te eisen Nagelbijten / Gniffelen

)

**Geplaatst**: 23-08-06 13:45

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 23-08-06 13:45

who weer goed stuk hopelijk weer gauw meer Haha!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-08-06 14:38

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst door de TopicStarter : 23-08-06 14:38

Heb helaas nog geen tijd gehad om al te schrijven..
Ik hoop morgen en anders vrijdag zeker..

**Geplaatst**: 23-08-06 14:39

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 23-08-06 14:39

ik vind dat je een boek moet beginnen mir Haha!

**Geplaatst**: 23-08-06 15:09

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 23-08-06 15:09

Sabien_Horsi schreef:
MirZam schreef:
Verder mag natuurlijk ook iedereen ervan denken en erbij fantaseren wat ze zelf wil..

Ik fantaseer nu dat jij een nieuw stuk schrijft !

dan blijft het bij fantasie Vork

**Geplaatst**: 23-08-06 16:38

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 23-08-06 16:38

wow,,,wat een super verhaal Haha!

**Geplaatst**: 23-08-06 18:57

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 23-08-06 18:57

heeeeeeel goed verhaal! ik heb het in een stuk doorgelezen en kon niet meer stoppen! ben benieuwd hoe het afloopt!

**Geplaatst**: 23-08-06 20:40

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 23-08-06 20:40

suus_ schreef:
dan blijft het bij fantasie

Grrrrr..

Ik word agressief. Clown

**Geplaatst**: 24-08-06 12:26

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 24-08-06 12:26

heel leuk verhaal, je weet de spanning er wel in te houden!
*hoopt dat er snel een nieuw stukje word geschreven*

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-08-06 12:34

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-06 12:34

Ik heb weer bijna een stukje klaar!

**Geplaatst**: 24-08-06 12:36

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 24-08-06 12:36

Jeej

Ben benieuwd!

**Geplaatst**: 24-08-06 12:37

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst: 24-08-06 12:37

Leuk

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-08-06 12:38

Re: [Verhaal] Sweet Sixteen

Geplaatst door de TopicStarter : 24-08-06 12:38

Hoop dat het wachten waard was..

De dokter en de vrouw lopen weer weg. Irma en Bart besluiten de jongens in het hotel vast op de hoogte te stellen. Ze twijfelen of ze Irma’s ouders al moeten bellen, ze weten dat ze leeft en dat ze een hartstilstand heeft gehad, maar wat er aan de hand is en hoe nu verder is onbekend. Tifanny besluit om toch te bellen.

Irma’s ouders reageren geschokt. Ze wisten van de hoofdpijn maar zochten er niet zoiets ernstigs achter. Tiffany heeft beloofd gelijk te bellen als ze meer weet, en als het nodig is zouden Irma’s ouders de eerst mogelijk vlucht naar Turkije pakken.

Ruim een uur zitten Tiffany en Bart op het bankje bij de deuren. Dan komt er een dokter naar buiten die een beetje engels spreekt. Hij legt uit dat met Irma nu alles goed gaat en dat ze haar zo mogen zien. Haar hoofdpijn lijkt toch te komen door uitdroging. Ze hebben bloed afgenomen en dat zullen ze laten onderzoeken. Tiffany en Bart mogen naar Irma toe.
Ze lopen een lange gang door en aan het eind van de gang is een kamer, daar zit Irma rechtop in bed, ze is nog wel wat bleek, maar verder ziet ze er wel goed uit. Tiffany valt haar al huilend in de armen. “Je mag me nooit meer zo laten schrikken.” Snikt Tiffany. Ook bij Irma rollen de tranen over haar wangen. “Die man heeft gelijk,” zegt Irma terwijl ze Tiffany met waterige ogen aankijkt “er is iets in mijn hoofd.” “De dokter denkt dat het uitdroging is en ze gaan je bloed onderzoeken.” Stelt Tiffany haar gerust. Irma knikt. “Ik hoop het” zegt Irma zacht.

Een half uur later mag Irma weer mee. Ze moet zich rustig houden en uit de zon blijven. Ze vinden het allemaal wel opmerkelijk dat iemand na een hartstilstand waarvan de oorzaak niet eens bekend is zo snel het ziekenhuis mag verlaten. Irma is er blij om, het was nou niet wat je noemt gezellig in het ziekenhuis. Ze heeft inmiddels ook zelf haar ouders gebeld. Die waren blij met het goede nieuws. Irma en Tiffany zien het alleen niet zitten om hier na dit voorval nog langer te blijven. Irma heeft haar ouders gevraagd voor hun tweeën de vlucht te verplaatsen en indien mogelijk die van de jongens ook.haar ouders vonden dit een goed idee, als er dan nog iets mocht gebeuren is ze in ieder geval in Nederland. De artsen hebben niks vermeld over dat vliegen een probleem zou zijn, dus ze wagen de gok maar.

Later die dag belt de vader van Irma op de ze volgende dag met zijn tweeën terug kunnen vliegen, ze moeten dan wel met een taxi naar het vliegveld, want het busje rijdt alleen op de vaste dagen. De vlucht gaat al om zeven over half elf, dus moeten ze weer vroeg weg. Bart is bij de receptie gaan informeren voor een taxi. Hij heeft geregeld dat er om half acht een taxi bij het hotel is die ze naar het vliegveld kan brengen. Dan zullen ze vrijdagmiddag rond half twee in Nederland zijn.

De rest van de dag blijft Irma maar rustig op bed liggen, ze heeft echt totaal geen zin om hier nog een keer in het ziekenhuis te belanden. Tiffany blijft ook op de kamer en samen zappen ze wat door de buitenlandse tv zenders. “Het is toch vreemd dat ik mijn eigen lichaam niet onder controle heb.” Zegt Irma. “Ik kan me dat heel goed voorstellen, vind het echt moeilijk om dit allemaal maar te moeten zien gebeuren.” Zegt Tiffany. “Beste beangstigend ook wel.” voegt Irma er nog aan toe. Irma ligt bij Tiffany in haar armen. Ze houdt het water drinken nu goed in de gaten. Ze heeft sinds ze terug is als bijna en liter gedronken. Ze heeft op dit moment ook geen hoofdpijn. “Ik heb nu geen hoofdpijn meer.” Zegt Irma voorzichtig. “Tenminste, niet heel erg.” “Gelukkig maar.” Antwoordt Tiffany. Een half uurtje later is Irma in Tiffany’s armen in slaap gevallen. Niet veel later valt Tiffany ook in slaap. Ze is helemaal op van alle indrukken en de zorgen die ze zich maakt om Irma.

Om tien voor zes wordt Tiffany wakker. Irma ligt nog steeds in haar armen. Ze zijn gisteren in slaap gevallen en hebben ze de hele nacht gelegen, ze hebben zich ook niet omgekleed en liggen nog op de dekens. Tiffany bedenkt zich dat ze de koffers nog in moeten pakken, dus wurmt ze zich voorzichtig onder Irma uit en haal de koffers tevoorschijn. De meeste kleren liggen nog netjes opgevouwen in de kast, dus die kan Tiffany zo overladen in de koffers. Ze zoekt ook de schoenen en slippers bij elkaar en legt kleren klaar die Irma vandaag aan kan doen. Ook de overbodige toiletspullen doet Irma al in de koffer. Ze kijkt alle lades en kastjes na of ze niks heeft laten liggen. Het is inmiddels half zeven en Tiffany besluit Irma wakker te maken.

Langzaam wordt Irma wakker, ze gaat nog even douchen en ruimt dan ook haar laatste spullen op. Om kwart over zeven zijn ze beide klaar om te gaan. Ze gaan vast naar de receptie zodat ze de taxi niet zullen missen. De jongens zitten al bij de receptie om afscheid te nemen.
“We hadden graag mee gegaan, maar het is helaas niet anders. Over twee dagen komen wij ook weer naar huis.” Zegt Bart. Irma knikt: “Dat begrijp ik, we zien jullie zondagavond wel en anders maandag.” Niet veel later komt de taxi aanrijden. Irma vind het wel een raar idee om eerder weg te gaan als de rest, maar de hele situatie is natuurlijk ook niet zoals het hoort.
“hou je taai he meisje.” Zegt Bart en gooit de deur van de taxi dicht.

De taxi rijdt weg en de meiden zwaaien zo lang mogelijk naar de jongens. Het is nog een eind rijden naar het vliegveld en Irma probeert te genieten van de omgeving. Tiffany haalt een flesje water uit haar tas en geeft dat aan Irma. “veel drinken.” Zegt Tiffany erbij. Irma glimlacht en knikt.

Op het vliegveld is het ontzettend druk. Ze gaan in de rij staan voor de bagagecontrole, deze begint helemaal buiten al. Een half uur laten zijn ze door de controle en kunnen Irma en Tiffany in gaan checken. Dit gaat gelukkig iets sneller en hoeven ze verder niet met de koffers te sjouwen. Ze gaan op een rustig stukje op een bankje zitten. De stemming is bedrukt. De altijd vrolijke Tiffany is vandaag niet ook alles behalve vrolijk. Ze maakt zich ernstige zorgen om Irma. Irma zelf lijkt zich niet goed te beseffen wat er allemaal gebeurd is. Ze is wel erg rustig en erg moe. “Hey Tiff, moet je daar zien! Die vliegtuigen stijgen wel dicht naast elkaar op!” zegt Irma dan ineens. Tiffany kijkt naar buiten maar ziet maar één vliegtuig opstijgen. “Waar?” vraagt ze verontwaardigd. “Daar.” Zegt Irma en wijst naar het ene vliegtuig. “Irma, dat is er maar één hoor.” Zegt Tiffany met een glimlach. Irma knippert een keer met haar ogen en schudt haar hoofd, dan kijkt ze nog eens. Ook zij ziet nu maar één vliegtuig. “Hmm, zal wel teveel gedronken hebben.” Zegt Irma met een lach.

Kwart over tien, ze mogen het vliegtuig in. Irma zit weer bij het raam en Tiffany naast haar.
De reis verloopt soepel en om vijf voor half twee land het vliegtuig op plaats van bestemming. Ze hebben weer lekker eten gehad onderweg en Irma werd goed voorzien van water.
Irma en Tiffany stappen uit en gaan op zoek naar de koffers. Het duurt ruim een kwartier voor Ze een van de koffers aan zien komen. Langzaam beginnen ze te vermoeden dat de tweede koffer niet bij de zending zit. Er liggen nog maar een paar koffers op de band en het lijkt alsof er geen nieuwe meer bij komen, die rode met gekleurde band hebben ze nu al drie keer voorbij zien komen. Vijf minuten later zijn ze ervan overtuigd dat de koffer van Tiffany niet op de band ligt. “Hebben wij weer.” Zegt Tiffany met een zucht. “Ik ga het even vragen, blijf jij even hier zitten of ga je mee?” Irma besluit even mee te lopen en Tiffany pakt Irma’s koffer.

Ze vragen het aan een medewerker van het vliegveld, hij weet gelijk al te vertellen dat er een kar met koffers in het verkeerde vliegtuig is gezet en dat die morgen pas aan zullen komen.
Tiffany zucht. “Daar baal ik wel heel erg van.” Zegt ze. “Ja dat begrijp ik. Ik vind het niet normaal!” zegt Irma boos. De man heeft het gelukkig niet gehoord. Ze lopen samen naar de aankomsthal en Irma zegt wel vier keer dat ze het belachelijk vind dat de koffer kwijt is.

“Kom snel!” roept Tiffany door de de schuifdeuren heen de aankomsthal in en wenkt de ouders van Irma zodra ze die zit. “Bel een ambulance! Ze zakt weer in elkaar!” roept ze en rent weer terug naar Irma die net achter de deur op de grond ligt.