Bokt.nl

Claudia verteld nog veel meer over haar zus en hoe ze is. En natuurlijk ook de vriend van haar zus, ze vertelde dat ze hem niet zo heel goed kende. Maar dat toen ze hem wel eens had gezien, het wel een aardige jongen had gevonden. We kletsten zo heel wat door over Claudia haar zus, die Rebecca bleek te heten en de vriend van Rebecca. De naam van de vriend was Rebecca wist ze niet meer, omdat het zo’n moeilijke Griekse naam was. Onder het gesprek bedacht ik me ineens dat wij alledrie al een tijdje niet meer zo gelukkig en hoopvol waren geweest. Ik ben er blij om zoals het nu is en zo moet het blijven.

Na een half uur gezellig gekletst te hebben met zijn drieën, horen we buiten een auto. Alledrie staan we tegelijk op en schieten dan in de lach dat we allemaal zo heftig reageerden. Snel lopen we achter elkaar aan naar de deur, net wanneer er word aangebeld zijn we bij de deur en doen open. Voor ons staat een meisje, van ik schat rond de 26 jaar, haar gezicht is bruingekleurd door de zon en ze heeft prachtige blonde krullen die over haar schouders aan. Nog voordat iemand iets kan zeggen vliegt Claudia haar om de hals en zegt: “Ik heb je zo gemist, waarom ben je nooit naar Nederland terug gekomen. Desnoods allen voor een paar nachten, pap en mam hebben je ook zo gemist.” “Sorry, maar ik leg het je straks allemaal wel uit dan hebben we daar zat tijd voor oké,” zegt de vrouw, die neem ik aan Rebecca is. En ik krijg gelijk, want dan stelt ze zichzelf ook voor als Rebecca, ik schud vrolijk haar hand vertel haar hoe ik heet en Berber doet hetzelfde. Dan zegt Rebecca: “Pakken jullie gauw jullie spullen dan kunnen we gaan,” ze glimlacht vriendelijk. Dan zeg ik tegen haar: “We hoeven alleen die vrouw van hier maar gedag te zeggen en te bedanken, want spullen hebben we niet.” Even kijkt Rebecca een beetje beduusd dan zegt ze: “Nou ja, jullie kunnen wel kleren enz. van mij lenen.” “Hartstikke bedankt, daar maken we graag gebruik van,” zeg ik dan en ik weet al dat ik het goed met haar kan vinden. Gauw zeggen Claudia, ik en Berber de vrouw gedag en bedanken haar voor alles wat ze voor ons heeft gedaan. Dan gaan we naar de auto toe.

Als we eenmaal onderweg zijn, lijkt het wel of niemand meer iets te zeggen heeft. De hele reis zwijgen we stil, terwijl we eigenlijk een heel verhaal zouden horen te vertellen. Maar de spanning voelt heel hoog, net of er nog van alles fout kan gaan. Aan de ene kant voel ik me super veilig aan de andere kant is er toch wel een stille angst en die angst lijkt alleen maar erger te worden in deze stilte. Ik ben erg blij als Rebecca begint te praten: “Maar wat is er nou allemaal eigenlijk gebeurt, want ik weet de grote lijnen wel, maar niet het hele verhaal. En we moeten toch nog wel een stukje in de auto, dus kunnen jullie me dat wel vertellen toch?” Gelijk beginnen we alle drie te vertellen, want het voelt erg goed om het hele verhaal tegen iemand te vertellen. Het lijkt net of ik al mijn emoties eruit praat en dat voelt goed. De hele reis verder vertellen we haar alles en ze luistert aandachtig zonder ons ook maar een keer te onderbreken.

Als we eindelijk klaar zijn met ons hele verhaal, voel ik me een stuk opgeluchter en is de erge spanning groot en deels verdwenen. Gelukkig hoeven we nog maar vijf minuutjes te rijden en dan zijn we er, want ik voel me wel een beetje benauwd. Het is ook zo warm binnenin een auto met zulk warm weer.

Eindelijk stopt de auto en we stoppen bij een groot vrijstaand huis. Ik verbaas me er erg over, het ziet er erg luxe uit ik had iets verwacht van een rijtjes huis ofzo. Blijkbaar ziet Rebecca mijn verbazing en zegt: “Mijn vriend en ik verdienen samen nogal veel en we zitten niet krap bij kas. We hebben geluk gehad.” Ik zie dat Claudia ook haar ogen uitkijkt, want die had dit waarschijnlijk ook niet verwacht. Dan zegt Rebecca: “Kom maar gauw binnen, dan zal ik jullie even vertellen waar alles is en waar jullie kunnen slapen.” Dan begint Rebecca een beetje te schuifelen met haar voeten en het lijkt wel of ze twijfelt, dus vraag ik: “Wat is er?” “Nou, ik heb vandaag uit mijn werk gekomen om jullie op te halen en eigenlijk zou ik morgen weer moeten werken. Maar als jullie liever hebben dat ik blijf moeten jullie het zeggen,” zegt Rebecca. Ik merk dat ze toch liever naar haar werk gaat, het zal wel een belangrijke baan zijn. Dan kijk ik naar Claudia want het is uiteindelijk haar beslissing. Claudia twijfelt en kijkt mij en Berber aan en zegt: “Wat vinden jullie?” “Ik vind dat je gewoon kan gaan werken, wij mogen allang blij zijn dat we hier eindelijk zijn en we nu een weg naar huis hebben gevonden via deze plek. Nou ja weg naar huis, het is een veilige plek en we hebben hier zat tijd om onze ouders te zoeken,” zegt Berber. Ik stem met Berber in en dus gaat Rebecca morgen gewoon werken. “Ik zal jullie dan maar een extra duidelijk rondleiding geven, want dan weten jullie alles te vinden. Het eerste dat jullie moeten weten is dat je hier alles mag doen wat je wil. Oh ja en we hebben twee waakhonden, nou ja waakhonden. Het zijn eigenlijk schatten van een honden hoor, maar we hopen wel dat het een beetje afschrikt, zodat we geen inbrekers krijgen. Er word hier in de buurt de laatste tijd nog al erg veel ingebroken en we willen het proberen te voorkomen.” Ze lacht ons vriendelijk toe en gaat ons voor naar binnen.

Als we eenmaal een rondleiding hebben gehad, voel ik me al vrij snel thuis. De vriend van Rebecca was voor zaken in het buitenland en daardoor hadden wij het rijk alleen. Het huis was gigantisch en er waren verschrikkelijk veel leuke spullen, achter het huis hadden ze zelfs een zwembad liggen. Ik wist nu al dat die door ons goed in gebruik genomen zou worden. Berber en ik hebben Rebecca en Claudia even alleen gelaten, zodat zij even kunnen bijkletsen, zij hebben elkaar al zo lang niet gezien. Nu zitten ik en Berber allebei in een relaxed ligstoel te genieten van de zon. We hebben elk een korte broek en een T-shirtje kunnen lenen. Na een tijdje zeg ik tegen Berber: “Misschien kunnen we morgen de stad wel in.” En ik kijk haar blij aan, dan zegt ze: “Ja, kunnen we wel doen, ik heb mijn creditcard nog.” “Ik ook, ik heb hem elke keer stiekem verstopt, omdat ik bang was de ze hem zouden jatten,” zeg ik tegen Berber. “Ik ook,” zegt Berber en gaat verder en zegt: “Dan kunnen we bikini’s kopen weet, zodat we in het zwembad kunnen gaan zwemmen. Daar heb ik zo’n gigantische zin in,” ze kijkt me vragend aan en ik antwoord vrolijk: “Ja, dat is een te gek idee, dan kunnen we wanneer we geen zin meer hebben in winkelen gewoon lekker gaan zwemmen en natuurlijk ook zonnen.” Eindelijk voel ik me weer wat vrij en niet meer gespannen en ik kan mijn gedachten eindelijk ook op andere dingen vestigen, dan alleen maar op de ontvoering. Eindelijk voel ik me weer helemaal in mijn element en bedenk allerlei leuke dingen wat we kunnen gaan kopen in de stad. Gezellig kletsen Berber en ik verder en er komen allerlei leuke ideeën boven om te gaan kopen.

Na misschien wel een uur komen eindelijk Claudia en Rebecca ook gezellig buiten. Ook zij pakken elk een relaxte ligstoel en zetten die naast ons neer. Wanner zij eenmaal ook lekker zitten vertellen Berber en ik ons plan. Claudia vind het een te gek idee, ook zij lijkt er heel veel zin in te hebben en eindelijk in haar element te zijn. Rebecca twijfelt wel een beetje of we dat wel moeten doen, maar we weten haar met zijn drieen over te halen. Wel moeten we haar beloven erg voorzichtig te zijn en goed op te passen. Ook verteld Rebbeca dat ze naar het politiebureau heeft gebeld en daar heeft uitgelegd over de ontvoering. Zij gaan kijken of ze jullie ouders kunnen vinden, door eerdere meldingen terug te zoeken en te controleren. Ik ben erg blij dat Rebecca dat heeft gedaan, want zij kan Grieks en wij niet, we kunnen wel Engels, maar ook niet super goed, dus bedanken we haar van harte. Dan gaan we met zijn vieren liggen en houden we verder onze monden. Langzaam tikt de tijd voorbij en ik geniet van de zon die prikkelt op mijn huid en van een klein beetje wind die speelt met mijn haren.

Kus Nujaro

(heb jij leuke ideeen voor een vervolg, je mag me altijd pben en misschien dat ik daar dan wel wat leuks van probeer te maken

Dus hulp is altijd welkom, je hoeft alleen maar een richtlijn te geven

)

**Geplaatst**: 30-04-06 19:54

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 30-04-06 19:54

ik vind het een harstikke leuk stukje

heel goed;)
en miss kan je doen dat ze david tegen komen in de stad of zoow of dat dat de vriend van haar zus is weet ik veel

**Geplaatst**: 30-04-06 20:51

Re:

Geplaatst: 30-04-06 20:51

ik ben erg benieuwd naar de rest.
ook ik kreeg op de een of andere manier in mn hoofd dat die vriend van rebecca die david is

Nomineer dit bericht ×