[VER] alles en niets...
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Danielle_
-
- Berichten: 3495
- Geregistreerd: 15-11-05
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-07 11:00
- traan_beauty
-
- Berichten: 3837
- Geregistreerd: 14-07-05
- Woonplaats: Eibergen
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 07-04-07 18:24
Ben benieuwd of het allemaal al goed gaat komen Veel succes met het stuk overnieuw schrijven.. Haha! - Danielle_
-
- Berichten: 3495
- Geregistreerd: 15-11-05
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst door de TopicStarter : 07-04-07 20:37
, morgen of maandag komt er een nieuw stuk.. Het duurt nu wat langer omdat ik tentamens heb en het 1500 woorden moet zijn, maar schrijf wel door hoor.. gaat gewoon ietsjes langzamer! 
- treasure27
-
- Berichten: 566
- Geregistreerd: 09-05-06
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 07-04-07 21:31
Danielle_ schreef:Dank je
Veel succes met je tentamens en je verhaal, wij wachten wel geduldig af
- traan_beauty
-
- Berichten: 3837
- Geregistreerd: 14-07-05
- Woonplaats: Eibergen
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 08-04-07 18:48
we hebben wel een beetje geduld, gelukkig! - Danielle_
-
- Berichten: 3495
- Geregistreerd: 15-11-05
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst door de TopicStarter : 09-04-07 18:36
De volgende morgen werd ik al vroeg wakker. Zonder de anderen wakker te maken, stapte ik voorzichtig om Denise heen naar de badkamer. Zou er nu echt een tijd van rust komen? Eindelijk naar huis? Zou het dan echt gebeuren? De gedachten flitste door mijn hoofd terwijl ik de douche aanzette. De hele tijd had ik zonder een echte douche moeten doen. Alleen maar wassen en je hoofd onder de kraan houden. Ik begon in mezelf te grinniken.. Elke keer was het een ramp; zeep in je ogen, alles zat onder water en zweep, mijn kleding alles! Een keer had Jason me moeten helpen, omdat het me niet lukte. Uiteindelijk kon ik het wel, maar in het begin was het een ramp!
Na een halfuur stapte ik toch maar onder de douche vandaan. Nog geen 5 minuten later stapte ik weer de kamer in waar Jason en Denise nog steeds lagen te slapen. Ik glimlachte even en bleef staan kijken. Opeens werd er op de deur geklopt, snel liep ik erheen en deed de deur op een kier. Het was de man van gisteren;
“Hallo, ik klopte al op de andere deuren, maar er was niemand.”
Ik glimlachte even verlegen. “eh ja, na alles wilden Denise en ik niet alleen zijn, dus hebben we wat gesleept met de spullen.” Ondertussen voelde ik mezelf een beetje rood worden.
Hij zou ons vast raar vinden. Het tegendeel bleek, want hij knikte begrijpend.
“Logisch, nou maak de rest ook maar wakker. Over een uur moeten jullie klaar staan. Kom maar gewoon naar beneden, daar zullen we wachten.” Ik knikte en deed de deur achter hem dicht.
“Jason, Denise wakker worden nu!” Ondertussen pakte ik de dekens vast en trok ze van Jason en Denise af. Langzaam werden de 2 wakker en ik grinnikte even. “Het is pas 5 uur gek!” Ik glimlachte liefjes. “Ja ik was vroeg wakker ja, maar we gingen ook vroeg slapen! We moeten over een uur weg dus je moet je klaar maken.” Ook legde ik het aan Denise uit die maar meteen onder de douche stapte. Ik ging naast Jason op bed zitten. “We gaan eindelijk naar huis.” Glimlachte ik. Hij keek mij even aan. “Wat is er, Jason?”
“Ik vroeg me af wat er zou gaan gebeuren. Met Denise, met mij. Ze zullen mij ook niet zomaar laten gaan.” Hij zuchtte even diep. Hier had ik nog helemaal niet goed over nagedacht.
“Denise kan vast wel bij ons blijven en dat van jou komt vast goed!” Zo probeerde ik hem op te vrolijken. Op dat moment kwam Denise onder de douche vandaan en Jason stond meteen maar op. Ik keek naar Denise en hielp haar even later met haar haar. Voor een keer mocht ik haar haar doen. We praatten een beetje, maar allemaal waren we zenuwachtig. Wat zou ons thuis staan te wachten? Aan de ene kant was ik nog steeds super blij dat we naar huis gingen, maar aan de andere kant was ik bang voor wat er zou gebeuren. Jason had wel gelijk!
Toen we allemaal klaar waren, liepen we naar beneden waar ze al stonden te wachten. We liepen meteen door en buiten stonden de auto’s al te wachten waar we in gingen. Ze vertelden ons dat we naar het vliegtuig gebracht zouden worden en er verscheidene mensen met ons mee gingen. Het was een privé-vliegtuig, niet een mooie maar het was ook niet een oude bak. Even later werden we naar binnen gebracht. Denise en ik zaten bij een raampje. Ik staarde een tijdje naar buiten. De kriebels had ik in mijn buik. We zouden zo opstijgen en binnen een dag waren we in Nederland en we zouden nog heel wat moeten doen. Vertellen wat er gebeurt was, pers te woord staan en mijn ouders zou ik weerzien! Ook mijn vrienden. Ik wist niet of ik dat nou leuk of niet leuk vond. In al die tijd was ik zo veranderd, waarschijnlijk zouden ze me geeneens meer herkennen. Even zuchtte ik diep en draaide me om naar Denise die ook bedenkelijk naar buiten zat te staren. Ik glimlachte even. “Everything is going to be ok, I promise!” Ze glimlachte en zuchtte opgelucht. Ik zag aan haar dat ze nog steeds onrustig was en maar hoopte op wat ik zei. Om haar te laten merken dat ik bij haar bleef, deed ik mijn arm om haar heen.
Nog geen uur later vlogen we de lucht in. Ik kreeg last van mijn oren, maar gelukkig stopte dat al snel. Steeds zenuwachtiger begon ik te worden. Eigenlijk had ik er helemaal geen zin in! Niet in al die Heisa, dat moest natuurlijk eerst komen voordat ik eindelijk rust aan mijn kop zou krijgen. Al die mensen, iedereen die ik het verhaal weer moest vertellen! Misschien moest ik het maar opschrijven..
Zo bleef ik malen over de dingen die zouden komen. Na een tijdje keek ik opzij naar Denise, ik glimlachte even toen ik zag dat ze in slaap was gevallen. Ik stond op en ging naast Jason zitten. Hij deed zijn arm om mij heen en ik kroop dicht tegen hem aan. “Spannend?”Vroeg Jason. Ik knikte. “Heel erg. Hoe gaat het eigenlijk met ons verder?” Weer een punt waar ik nu pas over na ging denken. “Wij zullen vast wel samen blijven.” Wimpelde hij een beetje af. “Het komt wel goed.” Hiermee was de discussie gesloten, wat ik eigenlijk wel raar vond. Even keek ik hem dan ook aan, maar haalde toen mijn schouders op. “Als het maar goed komt.” Toch bleef ik een raar gevoel houden, wat maar niet weg ging. Ik staarde een beetje voor me uit, de uren gingen langzaam voorbij. Totdat ik in slaap viel. Een onrustige slaap, maar waardoor de tijd opeens ontzettend snel voorbij ging.....
Ik keek om mij heen. Waar was Jason toch? Ik zag hem nergens! “Jason! Waar ben je?” Riep ik, maar kreeg geen antwoord. Ik stond op en liep rond, waar was hij nou? Ik kreeg een naar gevoel, een heel naar gevoel. Hij was weg, ik wist het! Iemand had hem weggehaald! Opeens zag ik een briefje op zijn stoel liggen.
Jason is hier niet. Je zal hem ook nooit meer weerzien.. Hij zal je niet meer lastig vallen.
Tranen sprongen in mijn ogen. Dit kon niet, dit mocht niet waar zijn! “Jason! Jason, kom terug!” verward draaide ik me een paar keer om. Hij moest hier zijn, het moest!
Met en schok werd ik wakker. “Liesbeth wakker worden. Je droomde maar.” Verward keek ik Jason aan. “Je bent gewoon hier!” Hij glimlachte even lief. “Natuurlijk ben ik hier, altijd geweest. Het was maar een droom.” Hij streelde even mijn haren en trok me weer tegen hem aan. Ik glimlachte nu ook. Het was inderdaad goed, hij was bij mij en ging niet meer weg. Het was goed zo.
Hij vertelde dat we al een paar keer tussenlandingen hadden gehad , om alles weer in orde te maken en alles. Ze hadden mij laten slapen, omdat ik de hele tijd al zo moe was en het allemaal zo langzaam anders ging. We zouden er dan nu echt bijna zijn.
Op dat moment kwam er een meisje naar ons toelopen. “We gaan zo landen, dus riemen vast!” Even keek ik Jason aan, maar hij knikte geruststellend. Ik was zo ontzettend zenuwachtig! Binnen een kwartier stonden we op de grond en mochten we eruit. Er stonden buiten allemaal mensen, stevig hield ik Jason vast en Denise aan de andere kant. Ik wou ze niet kwijtraken. Er mocht niets met ze gebeuren, een gevoel van angst schoot er opeens door me heen. Even bleef ik staan, maar dit duurde niet lang. Opeens zag ik uit mijn ooghoeken mijn ouders op mij afrennen. Ik rende naar ze toe en sloot ze in mijn armen. Wat was ik blij ze te zien! Ze vroegen allemaal dingen, maar het ging langs mij heen. Ik keek naar Jason en Denise die naar ons stonden te kijken. Ze zouden het wel raar vinden hier! Opeens waren er allerlei politieagenten die me eerder niet waren opgevallen. Ze liepen naar ons toe en begeleidde ons naar een busje, waar we met zijn alle in konden. Op de weg daarheen probeerde mensen ons te interviewen en foto’s te maken. Het leek of ik in een droomwereld beland was. Ik reageerde niet op ze, maar liep gewoon door.
We kwamen op het bureau aan. Ik had verwacht dat ik wel eerst naar huis zou mogen, maar we werden meteen afzonderlijk ondervraagd. We mochten geeneens bij elkaar blijven! Wat was dit voor gezeur? En we konden geeneens even uitrusten, eerst naar huis. Mijn ouders alles vertellen! Toch deed ik braaf mijn zegje, liet alles op mij inwerken. Na een uur kon ik eindelijk naar huis en werd mijn droom dan toch werkelijkheid. Wat zou er nu gaan gebeuren, waar ging Denise heen. Waar zou Jason moeten blijven? Ik liep naar mijn ouders toe. “Wat gaat er met Denise en Jason gebeuren?” Ze keken me raar aan. “Wat denk je dat gaat gebeuren met Jason. Hij zal zijn verdiende loon krijgen!” Ik trok mijn wenkbrauwen op. “Hij had mij geholpen!” “Dat denk jij maar, komt door wat je hebt meegemaakt. We zijn zo blij dat je terug bent!” Vertelde mijn moeder. “Jason zal je niet meer lastig vallen.” Zei mijn vader erachter aan. Ze geloofden me niet, mijn oren kon ik niet geloven. Ze dachten dat ik gek geworden was, niet helder kon nadenken. “Hij heeft mij niets gedaan!” Boos keek ik ze aan. Ze haalden hun schouders op. “Het komt wel goed.” Zeiden ze alleen maar. “En Denise?!” vroeg ik. “Die mag wel bij ons blijven voorlopig. Tot we meer weten.” Ik werd er gek van. Ik wou Jason niet kwijt en Denise ook niet! “Kan ik naar Jason?” “Dit lijkt me niet echt een goed idee.” Ondertussen werd ik laaiend. Opeens kwam er een agent tussen. “Gaan jullie maar met haar naar huis. Ze is vast nog moe. Dat andere meisje kan ook wel meegaan als jullie het goed vinden. Dan kijken we wel even verder. Die jongen wordt voorlopig even vastgehouden.” Voordat ik er iets tegenin kon brengen werd ik naar huis gebracht. Zodra ik Denise zag rende ik op haar af en sloot haar even in mijn armen. “I know everything.” Zei ze. “I’m sorry.” Zei ik, doelend op wat ik eerder had gezegd. Dat alles zou goed komen. Ze glimlachte en schudde even haar hoofd. “I know you were right. We havo to believe it.” Ik knikte. Zulke wijze woorden uit zo’n klein meisje haar mond. Ik voelde me opeens moe. Morgen zou ik wel weer moeite gaan doen. Eerst slapen en goed uitrusten. Boven alles moest ik een ding geloven. Alles zou goed komen, morgen zou alles wel rechtgezet worden. Jason kon ik nu niet helpen, ook al voelde ik me er ontzettend rot over en zou ik kunnen janken. Denise had gelijk en ik moest me goed houden. Het kwam vast wel goed!
Zo kwam ik thuis en ging meteen naar boven. Mijn kamer was vreemd voor me, maar negeerde het. Ik was te moe. Denise ging bij mij in mijn twee persoonsbed liggen. En al snel vielen we in slaap. Een droomloze nacht.
- nujaro
-
- Berichten: 5435
- Geregistreerd: 22-03-05
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 09-04-07 18:40
- marit_h
- Berichten: 124
- Geregistreerd: 09-10-05
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 09-04-07 19:32
maar goed stukje weer
- Mri
-
- Berichten: 15761
- Geregistreerd: 01-12-04
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 09-04-07 21:06
deze zie ik zo snel wel:
We havo to believe it
denk dat je have wou tikken
- _Anouck
-
- Berichten: 4308
- Geregistreerd: 29-03-05
- Woonplaats: Twente
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 10-04-07 07:23
- Winged
-
- Berichten: 34118
- Geregistreerd: 28-12-05
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 10-04-07 12:29
Ook mijn vrienden. Ik wist niet of ik dat nou leuk of niet leuk vond. In al die tijd was ik zo veranderd, waarschijnlijk zouden ze me geeneens meer herkennen. -> Ergens vind ik deze zin niet zo lekker lopen, maar ik heb geen idee hoe dat anders moet...
Steeds zenuwachtiger begon ik te worden. -> Ik begon steeds zenuwachtiger te worden (loopt naar mijn idee wat lekkerder)
Verder goed stukje hoor!
- Danielle_
-
- Berichten: 3495
- Geregistreerd: 15-11-05
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst door de TopicStarter : 10-04-07 12:31
A_lette schreef:De gedachten flitste door mijn hoofd terwijl ik de douche aanzette. --> gedachten (mv) -> flitsten
Ook mijn vrienden. Ik wist niet of ik dat nou leuk of niet leuk vond. In al die tijd was ik zo veranderd, waarschijnlijk zouden ze me geeneens meer herkennen. -> Ergens vind ik deze zin niet zo lekker lopen, maar ik heb geen idee hoe dat anders moet...
Steeds zenuwachtiger begon ik te worden. -> Ik begon steeds zenuwachtiger te worden (loopt naar mijn idee wat lekkerder)
Verder goed stukje hoor!
Dank jullie
je hebt gelijk
Heb dit stukje ook heel snel getypt dus meer fouten.. en was half met mijn gedachten ergens anders
Bedankt ga het even verbeteren
- treasure27
-
- Berichten: 566
- Geregistreerd: 09-05-06
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 10-04-07 17:05
- Unfaithful
-
- Berichten: 6027
- Geregistreerd: 24-07-05
- Woonplaats: Delft
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst: 10-04-07 18:12
- Danielle_
-
- Berichten: 3495
- Geregistreerd: 15-11-05
Re: [VERHAAL] alles en niets...
Geplaatst door de TopicStarter : 11-04-07 15:03
- MarLottie
-
- Berichten: 5022
- Geregistreerd: 10-06-03
- Woonplaats: St Johannesga(FRL)
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst: 16-04-07 19:40
- traan_beauty
-
- Berichten: 3837
- Geregistreerd: 14-07-05
- Woonplaats: Eibergen
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst: 16-04-07 19:56
Echt een mega leuk stukje! Ben zó benieuwd wat er met Jason gaat gebeuren
Ik wacht al vol spanning op het nieuwe stukje
- Danielle_
-
- Berichten: 3495
- Geregistreerd: 15-11-05
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst door de TopicStarter : 17-04-07 18:43
Ik kon het niet meer vindne.. kon niet naar eigen berichten nog steeds niet trouwens
GIster en vandaag moest ik tot half 7 naar school! ( van half 9) Dus heb helemaal geen tijd gehad om te typen. Dus het duurt ffkes... maar het komt
- marit_h
- Berichten: 124
- Geregistreerd: 09-10-05
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst: 20-04-07 11:12
- _xsharon
- Berichten: 268
- Geregistreerd: 08-11-05
- Woonplaats: bunschoten
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst: 29-04-07 11:48
maar hoop dat er weer gauw een ander stuk aan komt.. k vind het echt knap dat je het zelf allemaal kan verzinnen(Y)
veel suc6!!;)
- traan_beauty
-
- Berichten: 3837
- Geregistreerd: 14-07-05
- Woonplaats: Eibergen
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst: 29-04-07 12:13
? - Danielle_
-
- Berichten: 3495
- Geregistreerd: 15-11-05
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst door de TopicStarter : 29-04-07 12:33
En als ik het af heb gaat het naar Jeltien en jaa dan komt hij echtt!
Want het is nu ook al echt een tijd geleden dat ik iets geplaatst heb
- traan_beauty
-
- Berichten: 3837
- Geregistreerd: 14-07-05
- Woonplaats: Eibergen
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst: 29-04-07 12:36
Danielle_ schreef:Het komt er nu echt aan. Een deze dagen!! Ik heb nu 400 woorden maar mijn broer (die woont in Tjechie dus zie ik niet zo vaak) komt vandaag en dan kan ik moeilijk de hele tijd achter de computer zitten
En als ik het af heb gaat het naar Jeltien en jaa dan komt hij echtt!
Want het is nu ook al echt een tijd geleden dat ik iets geplaatst heb
Inderdaad, een hele tijd geleden
Maar doe maar rustig aan hoor! Wij hebben wel geduld (en anders hebben we pech
) - bientoi
-
- Berichten: 550
- Geregistreerd: 08-02-04
- Woonplaats: ridderkerk/rijsoord
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst: 29-04-07 18:15
Ben benieuwd hoe het afloopt!
- Larnaca
-
- Berichten: 2291
- Geregistreerd: 29-01-06
Re: [VER] alles en niets...
Geplaatst: 29-04-07 23:48
, heb alles gelezen in 1x