Bokt.nl

ja het is een leuk verhaal, alleen je moet af en toe wel letten op niet goede zinnen, (dat er bijv. een woord mist, bij mij zelf is het ook niet altijd even fantastisch hoor

)

**Geplaatst**: 01-04-06 16:18

Re:

Geplaatst: 01-04-06 16:18

ben je ondertussen al een nieuw stuk aan het schrijven???

**Geplaatst**: 01-04-06 16:27

Re:

Geplaatst: 01-04-06 16:27

ja ik ben druk bezig

**Geplaatst**: 03-04-06 16:28

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 03-04-06 16:28

heej mensen, het nieuwe stukje

heb effies vandaag snel tijd vrij gemaakt, want ik wou jullie echt niet langer laten wachten

Met een beetje een krakend geluid word de deur geopend, even wil ik me omdraaien en heel hard wegrennen, maar ik hou me in. Als de deur helemaal open is zie ik dat het de vrouw is die net binnen is gegaan en ze kijkt ons een beetje verwonderd aan. Dan zegt ze wat, maar we verstaan er helemaal niets van, gauw zegt Claudia in het Engels dat ze geen Grieks kan spreken. De vrouw kijkt ons nu een beetje raar aan, maar vraagt dan vriendelijk, gelukkig wel in het Engels, maar wat doen jullie hier dan, zijn jullie op vakantie. Dan verteld Claudia het hele verhaal in het Engels en wanneer ze even niet op bepaalde woorden kon komen schoten ik en Berber haar te hulp. Verder redde ze het helemaal alleen en de vrouw luistert aandachtig.

Als Berber klaar is met haar hele verhaal, kijkt de vrouw een beetje geschokt en zegt dat we binnen mogen komen. Gretig maken we van dit aanbod gebruik, eindelijk na die hele lange tijd voel ik met niet zo opgejaagd en voel ik me rustig. Aan de gezichten van Claudia en Berber te zien zijn zij er ook blij mee. Binnen bied de vrouw ons wat thee aan, met heerlijke koekjes. Alledrie zijn we de vrouw dankbaar voor haar gastvrijheid. Als ze even later weer in de keuken verdwijnt zeg ik: “Zullen we vragen of zij een manier weet om ons te helpen?” Even denken we alledrie na, want zou deze vrouw ons echt goed kunnen helpen en willen wij haar daar wel mee belasten, ze is zo aardig. Dan zegt Claudia: “Ik denk dat we dat maar wel moeten doen hoor. Zij lijkt mij aardig en ze kan ons waarschijnlijk goed helpen, misschien heeft ze wel telefoonnummers van de politie hier. Ik weet niet maar hebben jullie geen nummers van jullie ouders of iemand anders die ons zou kunnen helpen?” “Ik wel,” zeg ik een beetje opgelucht, “alleen het is maar hopen dat mijn ouders hun gsm aan hebben staan. Ze zijn nog niet zo mobiel weet je.” Ik kijk ze een beetje moeilijk aan, want wat nou als ze hun gsm niet aan hebben staan? “We gaan het in ieder geval wel proberen en we moeten erachter zien te komen waar we zijn,” zegt Berber. “Laten we daar eerst maar even achter gaan komen,” en net als we klaar zijn met ons overleg komt de vrouw weer binnen. Ze heeft een grote schaal met weer allemaal koekjes bij zich en nog een dampende pot thee. Ze schenkt iedereen nog wat bij en we nemen allemaal nog een overheerlijk koekje. Als ze weer zit begint Claudia weer tegen haar te praten, ze vraagt waar we zijn en na een tijdje vraagt ze of ze mag bellen. De vrouw kijkt haar even lachend aan en zegt dan in het Engels terug, natuurlijk mag je even bellen. En ze wijst ons drieën de telefoon, daar laat ze ons alleen en gaat weer naar de kamer.

Even kijken we elkaar aan, dan zeg ik: “Laat ik het dan maar proberen, hè.” Claudia geeft me een knijpje in mijn arm van aanmoediging en dan draai ik het nummer. Gelukkig ken ik het helemaal uit mijn hoofd, anders hadden we nog een probleem gehad. Dan hoor ik het antwoordapparaat en de moet zakt me in de schoenen, langzaam laat ik de telefoon van mijn oor glijden. Claudia en Berber kijken me aan en ze snappen wat er was, ze slaan hun ogen neer en ik zeg: “Wat moeten we nu, naar de politie, Griekenland is zo groot.” De tranen stroomden al haast over mijn wangen, maar dan zegt Claudia: “Wacht ik heb een idee, ik ben zo terug.” Ze loopt naar de kamer en loopt naar de vrouw toe ze vraagt wat, maar ik hoor niet duidelijk wat. De vrouw knikt een keer en wijst dan naar de kast, Claudia loopt erheen en haalt er een boek uit en kijkt de vrouw dankbaar aan. Dan loopt ze terug naar ons toe, als ze dichter bij kom zie ik pas dat het een telefoonboek is. “Wat wil je daarmee?” erg veel vertrouwen heb ik er niet in, maar ik wacht rustig af. Dan begint Claudia te bladeren en verteld ons ondertussen haar idee: “Kate, ik heb jou toch al eens verteld over dat ik hier een zus heb in Griekenland,” ik knik en kijk haar een beetje ongelovig aan. Dan gaat ze verder: “Ik weet niet veel van mijn zus meer alleen dat ik haar mis en dat ik haar vroeger erg mocht, maar ik weet haar achternaam wel en ik zoek nu haar nummer en ik hoop dat zij ons kan helpen.” “Wauw,” zegt Berber, “waarom heb je dit niet eerder bedacht.” Dan zegt Claudia: “Ik heb mijn zus al een hele tijd niet gezien en had er helemaal niet zo over na gedacht eigenlijk.” Ze kijkt ons even aan en zegt dan: “Als ze er is wil ze ons vast helpen!”

Vol spanning kijken ik en Berber Claudia aan terwijl zij het nummer van haar zus intoetst, dan houd ze de hoorn naast haar oor. Ze blijft stil staan en dan zegt ze: “Hij gaat over.” Ze glunderde een klein beetje van geluk, maar naar een klein poosje betrekt haar gezicht. Dan zegt ze: “Ze nemen geloof ik niet op,” maar terwijl ze dat zegt word er net opgenomen. Ik zucht van opluchting en gauw legt Claudia de hoorn weer tegen haar oor. Berber tikt mij op mijn rug en ik draai me om, dan zegt ze: “Zullen wij in de kamer wachten dan horen we het zo meteen wel. Dat praat voor Claudia waarschijnlijk wat makkelijker. Samen lopen we zachtjes weg, in de kamer komen we de vrouw tegen die ondertussen een krantje aan het lezen is. Als ze haar krantje aan de kant wil leggen, zeggen we dat ze gewoon door mag lezen en dat ze om ons geen zorgen hoefde te maken. Ze knikte een keertje en verdiepte zich toen weer in haar krantje. Berber en ik gaan samen op de bank zitten en ik zeg tegen haar: “Ik hoop zo dat dit lukt en dat we snel weer naar onze ouders kunnen. Ik mis ze zo.” Claudia kijkt me even aan. Dat doen we allemaal wel, maar we moeten ons sterk houden totdat we echt veilig zijn. Ik knik en samen wachten we gespannen op Claudia.

De tijd lijkt wel stil te staan, maar na een hele tijd komt Claudia binnen. “En, en?” zeg ik nog voordat ze de tijd krijgt om de deur rustig achter zich dicht te doen. “Wacht even kom er ook bijzitten zegt ze,” en ze glimlacht naar ons en dat stelt mij wel een beetje gerust. Berber en ik schuiven allebei even een stukje op zodat Claudia ertussen kan komen zitten. Dan zegt Claudia: “Oké, ik zal jullie even vertellen wat er allemaal gebeurt en gezegd is.” Berber en ik knikken allebei heftig en erg ongeduldig, even schiet Claudia in de lach, maar als ze onze ongeduldige gezichten ziet begint ze tog maar te vertellen: “Nou, eerst kreeg ik de vriend van mijn vriendin aan de telefoon. Hij hallo in het Grieks en ik verstond er helemaal niets van, dus probeerde ik hem uit te leggen dat ik geen Grieks sprak, maar wel Engels. Toen hij dat eenmaal door had vroeg ik aan hem of Rebecca, mijn zus thuis was. Hij was heel vriendelijk en gaf haar meteen aan de telefoon. Al wist hij niet wie ik was ik hoorde hem op de achtergrond wat tegen mijn zus zeggen en ik denk dat dat was dat ik alleen maar Engels kon. Ik merkte dat mijn zus er een beetje door verward was en die zei dus hallo in het Engels. En ik dus in het Nederlands vet vrolijk, heej zussie. Mijn zus was helemaal beduusd dat ik belde en vroeg van alles voordat ik wat aan haar kon vragen. Maar toen ik eindelijk aan het woord kwam heb ik haar alles verteld en uitgelegd wat ons probleem is. Ze was heel behulpzaam en vroeg in welke stad of dorp we nu waren. Ik heb haar dat toen verteld en het blijkt dat ze een half uurtje hier vandaan woont. Ze bood aan om ons op te komen halen.” Ze keek helemaal gelukkig en ik kon zien dat ze blij was dat ze weer met haar zus had gepraat. En ik zeg: “Zo eindelijk je zus weer eens gesproken en dan zit je in zo’n situatie. Maar nu heb ik een vraagje, want wat heb je tegen je zus gezegd toen ze vroeg of ze ons op moest komen halen.” Claudia keek even beduusd en toen een beetje verlegen: “Ik heb maar gewoon gezegd dat het goed was, ik nam aan dat jullie dat met mij een zouden zijn.” Ik kijk haar lachend aan en zeg: “Natuurlijk zijn we het met je eens, maar er is een probleem. Heb je haar ook verteld van mij en Berber? Kunnen wij ook mee naar haar toe. Waar moeten we slapen zolang onze ouders er nog niet zijn?” “Ho, rustig,” onderbreekt Claudia mij, “overal is voor gezorgd en jullie kunnen mee. Ze hebben een vrij grote logeerkamer, waar wij mogen liggen. Wel zullen er dan twee van ons op de grond moeten liggen omdat er niet voldoende bedden zijn.”

kus Nujaro

**Geplaatst**: 03-04-06 16:33

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 03-04-06 16:33

Tof,, de redding is nabij

**Geplaatst**: 03-04-06 16:39

Re:

Geplaatst: 03-04-06 16:39

moooooi.....spannend.
je kan zoo goed schrijven...

**Geplaatst**: 03-04-06 16:52

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 03-04-06 16:52

weer een leuk stukje, begin maar weer met het volgende stuk !

**Geplaatst**: 03-04-06 16:56

Re:

Geplaatst: 03-04-06 16:56

Goed stuk!!
gelukkig konden ze de zus bellen

**Geplaatst**: 03-04-06 17:38

Re:

Geplaatst: 03-04-06 17:38

Het is weer een leuk stukkie..!! hahah ga zo door zou ik zeggen!!

**Geplaatst**: 03-04-06 18:26

Re:

Geplaatst: 03-04-06 18:26

leukleuk!! gelukkig niet zo'n hele tijd er tussen, ik wacht elke keer vol spanning af

**Geplaatst**: 03-04-06 18:40

Re:

Geplaatst: 03-04-06 18:40

woow geweldig verhaal, maar je heb ergens "moet" staan terwijl het "moed" moet zijn. bij: de moet zakt me in de schoenen.
echt weer een mooi stuk verhaal!!!

**Geplaatst**: 03-04-06 19:02

Re:

Geplaatst: 03-04-06 19:02

weer een super stuk!!!

**Geplaatst**: 03-04-06 20:31

Re:

Geplaatst: 03-04-06 20:31

thnx

heb de eerste regels van het volgende stuk al op papier staan

en ben benieuwd wanneer ik weer tijd heb om dat af te maken

In ieder geval hoop ik weer zo snel mogelijk

nogmaals bedankt voor de leuke reactie's

ik denk trouwens dat ik er maar een beetje een eind aan ga maken

**Geplaatst**: 04-04-06 12:01

Re:

Geplaatst: 04-04-06 12:01

jammer dat je er een eind aan gaat maken...
aan de andere kant, anders werd het wel langdradig

super stukje hoor!

**Geplaatst**: 04-04-06 13:02

Re:

Geplaatst: 04-04-06 13:02

ja er moet ooit een einde aan komen he

Nomineer dit bericht ×