Drie volle dagen spraken Meredith en markus niet of nauwelijks met elkaar.
"Hooo maar Checkmate, sta even stil jochie!" Meredith was net terug van een nieuw paard wat ze bekeken had en was Checkmate aan het poetsen. Markus, die Leena poetste kwam aanlopen en wilde de hoefkrabber pakken. meredith zette echter razendsnel haar voet erop. "Kun jij niet meer praten Markus? Kun je misschien zoals ieder normaal mens vragen of je de hoefkrabber even mag?" Markus keek haar woedend aan en siste:"Waar haal je het lef vandaan nog tegen me te praten! Ga alsjeblieft uit mijn buurt!" Meredith keek Markus met open mond aan. "Pardon?" "GA UIT MIJN BUURT!" Schreeuwde Markus. De paarden hinnikten verschrikt en Meredith deed een stpaje achteruit. "Je hoeft niet zo te schreeuwen, ik ben niet doof! Wat heb jij! JE kunt wel een beetje normaal doen! Maar als je het zo wilt, dan ga ik wel! Vervelende idioot die je bent!" Met tranen van woede in haar ogen zadelde ze Checkmate en in volle galop stoof ze even later het erf af..........
oei straks wordt het nog slaande ruzie wat is er wat die twee zo laat doen tegen over elkaar zou het echt komen om dat Schuyler er is reageert markus daar zo fel op
Snikkend reden ze door het bos. "BEgint het verdomme ook nog eens te regen!" Door en door koud kwamen ze laat in de avond terug. Checkmate was doodop en Meredith al niet minder. Janna nam haar paardje over en zei:"Ga jij maar lekker naar binnen, ik verzorg hem wel!" Meredith knikte dankbaar, gaf de bruine ruin een appel en liep met gebogen hoofd door de regen naar binnen. Schuyler zat op de bank, Markus zat in de stoel te lezen en EMily kwam kwispelend aanlopen. "Hey mooie meid, vrouwtje gaat douchen!"
Toen ze na een warme douche weer beneden kwam en in een hoekje van de bank kroop met een deken over zich heen en een beker warme thee kon ze haar ogen nauwelijks nog open houden. Schuyler praatte wat, maar ging al snel naar boven. langzaam vielen Meredith's ogen dicht en viel ze in een onrustige slaap. Plotseling schrok ze wakker. Ze schrok zo dat ze zo van de bank rolde!! Beduusd bleef ze even op de grond liggen en van schrik en vermoeidheid begon ze spontaan te huilen. Markus vloekte en gooide zijn telefoon op tafel. Meredith snikte, maar deed geen moeite overeid te komen. Het duurde misschien vijf seconden dat ze daar alleen lag. toen stond Markus naast haar. "Gaat het?" Meredith huilde:"NEE!" Markus zei niets meer en tilde haar voorzichtig op. "Ssst! Schrok je wakker! Heb je je zeer gedaan?" Meredith keek hem aan en door haar tranen heen begon ze te lachen. "Zzzo praat je niet eeeeen zzzzo vvvraag je 2 dingen tegelijk!" Markus legde haar op de bank en glimlachte. "Sorry sorry sorry lieverd! sorry!" Meredith kroop tegen hem aan en snikte:"Waarom? waarom deed je zo achterlijk?" Markus streek een blonde pluk haar uit haar behuilde gezicht en zei:"Je schrok wakker van een smsje. Al een week krijg ik allerlei smsjes van Rene, dat je daar was enz. Hij wist details waar ik helemaal akelig van werd lieverd, maar net smste hij weer dat je daar was, daar schrok je ook wakker van. Liefje he spijt me zo, ik had je moeten vertrouwen!" Meredith slikte en zei:"Ik zou kwaad moeten zijn, ik zou je moeten uitschelden ik zou....................." Ze trok hem naar zich toe en gaf hem een zoen. "I love you sweetheart!" Markus knuffelde haar en fluisterde:"Ik hou ook heel erg veel van jou lieve schat van me!" Hij tilde haar op en droeg haar naar boven.
"Slaap lekker lieverd!" "Jij ook schat" Dicht tegen Markus aan viel Meredith voor het eerst sinds dagen meteen in slaap.......