Bokt.nl

Ik ben terug! En... Ik heb op vakantie op de laptop 2 delen geschreven dus die zal ik vanmiddag of vanavond als dat ding uitgepakt is erop zetten! Tong uitsteken

**Geplaatst**: 12-08-06 11:29

Re: [verhaal] Vriendjes, ouders en paarden

Geplaatst: 12-08-06 11:29

oke goedzo!!

**Geplaatst**: 12-08-06 13:40

Re: [verhaal] Vriendjes, ouders en paarden

Geplaatst: 12-08-06 13:40

Dat maakt me blij !! Haha!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-08-06 16:12

Re: [verhaal] Vriendjes, ouders en paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 12-08-06 16:12

Vanavond komt deel 4. En morgen zet ik deel 5 en 6 erop. Met deel 6 ben ik al op de helft dus dat schiet op.

Edit; Als iemand een geschikte naam al een beetje weet kan mij Pben. Ik kan namelijk echt geen naam verzinnen..

Laatst bijgewerkt door Marjolein_ op 12-08-06 16:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 12-08-06 16:13

Re: [verhaal] Vriendjes, ouders en paarden

Geplaatst: 12-08-06 16:13

Oh leuk

**Geplaatst**: 12-08-06 17:23

Re: [verhaal] Vriendjes, ouders en paarden

Geplaatst: 12-08-06 17:23

Whoee, kan niet wachten tot vnaaf Haha!

Het is echt een geweldig verhaal *LOL*

**Geplaatst**: 12-08-06 17:23

Re: [verhaal] Vriendjes, ouders en paarden

Geplaatst: 12-08-06 17:23

hihihi het is al avondd Haha!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-08-06 18:07

Re: [verhaal] Vriendjes, ouders en paarden

Geplaatst door de TopicStarter : 12-08-06 18:07

Zoals beloofd hier dan deel 4! Als we vanavond nog op pagina 4 komen zet ik tegen het einde van de avond deel 5 er ook nog op!

Deel 4

“Huh! Hoe kan het dat ik nu niks erop zie? Helemaal geen kleur of iets dergelijks!” Michelle kreunt en kijkt nog een paar keer. “Michelle!! Nu beneden komen!!” hoort ze haar moeder roepen vanaf beneden. Michelle zucht gooit een kussen over het staafje heen en loopt naar beneden. “Wat is er nou weer” zegt ze met een grote zucht. Haar moeder staat daar triomfantelijk met Michelle haar jas aan haar hand. “Zo dame! Dit ga jij nu heel snel opruimen” Michelle grist de jas uit haar hand, werpt een boze blik toe en loopt naar de gang en gooit de jas om de haak en rent weer de trap op naar boven. Hoe durft dat mens zomaar een beetje de baas te gaan spelen!! Telkens als ze aan haar ouders denkt krijgt ze kwade gevoelens. Ze gooit het kussen van haar staafje af en werpt een snelle blik erop. Dan merkt ze dat haar leven omkeert. Het staafje geeft aan dat ze zwanger is… “Oh help!” fluistert ze wanhopig. Dit kan niet!! Ze gaat op haar bed liggen en denkt eraan. Abortus? Houden? Ze zou het niet aan kunnen om een abortus te doen, zomaar een leven vermoorden? Nee dat kan ze echt niet. Ze doet snel haar paardrijbroek aan en pakt haar iPod van haar nachtkastje en loopt naar beneden. Ze besluit het niet te vertellen, en als ze het erop aan komt doet ze gewoon net alsof ze van niks wist. “Mam! Breng me even naar Roxy” zegt ze zo aardig mogelijk. Haar moeder pakt de sleutels en loopt zonder iets te zeggen naar de auto met Michelle achter haar aan. Zwijgend rijdt haar moeder haar naar de stal en als ze daar zijn zegt ze alleen gedag en de tijd dat ze haar weer op komt halen. Michelle loopt de stal in, er is niemand. Dat kwam waarschijnlijk omdat het vakantie is en de meeste op vakantie zijn. Ze pakt Roxy haar halster en touw en loopt naar de weides toe. Daar ziet ze Panflack staan, de mooie zwarte KWPN hengst. “Jeetje, je bent echt prachtig! Wat zou ik Rox graag door jou willen laten dekken” Hmm.. Dat zou toch nooit mogen, vorig jaar wilde ze Rox laten dekken door een andere hengst en dat mocht ook niet. Of ze ging het gewoon stiekem doen? Ze liep naar de weide van Roxy. “Roxxxxxxyyy!! Kom maar meisje!” roept ze en ze ziet Roxy aan komen draven met de oortjes naar voren. Als ze bij haar is voelt ze Roxy haar neus tegen haar schouder aan. Ze kriebelt haar achter haar oor en doet het halster om en neemt haar mee naar de stal.

10 minuten later stapt Michelle in het zadel van Roxy. “Zo meisje, wij gaan is even lekker een buitenrit maken!” ze drijft Roxy aan en ze loopt met een los teugeltje het bos in. Er is een heerlijk fris briesje en heel rustig kwa mensheid. “Rox, hoe zou je het vinden om moeder te worden?” misschien dat ik je ‘perongeluk’ los kan laten bij Panflack in de weide. Ik krijgt grootse problemen, maar dat heb ik toch al!” Ze denkt aan de zwangerschapstest en krijgt het meteen benauwd maar al snel duwt Michelle die gevoelens weg. Ze port lichtjes met haar sporen in Roxy haar buik en Roxy begint in een vlotte draf te lopen. Michelle geniet van het zomerse briesje en als ze op het grootte vlak komen drijft ze Roxy aan tot een galop en laat er gaan. De oortjes van Roxy vliegen naar voren en Michelle geniet met volle tuigen. Als ze het einde van het bos ziet gaat ze zwaarder zitten en zegt kalmerend “Ho maar Rox” en Roxy gaat over in een rustige draf en naarmate in een stap. Michelle geeft Roxy nog een iets langere teugel als ze bij het landweggetje komen en doet de beugels uit haar voeten. “Zo Rox, ik zal beloven elke dag te komen en je beter te verzorgen” ze had niks meer gehoord van de reactie van het meisje op haar advertentie en liet het er dus maar bij zitten. Toen ze de weg voor de stal in zicht kreeg deed ze de beugels weer in en maakte de teugels op maat en spoorde Roxy aan tot een vlottere stap. Ze wachtte tot de auto’s voorbij en zette Roxy voort richting de stal. Daar aangekomen steeg ze af en bracht Roxy mee naar de afspuitplek en haalde de beschermers en het zadel van haar af. Ze knoeide wat met de kraan en kreeg uiteindelijk lauw/koud water en pakte de slang op. Roxy zetten grote ogen op en begon histieries met het hoofd heen en weer te slaan. Michelle gaf een streng woordje en al snel stond ze braaf vast.

Michelle kreeg de auto van haar moeder in zicht en pakte het stapeltje dekjes van het hekje en wachtte tot de auto in stilstand was. Toen ze de auto binnen kwam, zag ze dat haar moeder tranen in haar ogen had en vooral erge rode ogen had. Had ze gehuild? Wat was er aan de hand!! Was haar vader vreemd gegaan? Is ze ontslagen? Is ze haar zat? Opeens kreeg Michelle een soort van flits door zich heen dat ze de zwangerschap test niet had opgeruimd. O nee! Ze wist het toch niet? Daar begon het al. “Michelle, moet je mij niet iets vertellen?” Michelle kreeg tranen in haar ogen. “Mam! Ik zou het echt wel verteld hebben hoor” zei ze bijna smekend. Haar moeder Anne legde een arm op het bovenbeen van Michelle en zei geruststellend “Rustig maar lieverd, het maakt niks meer uit. Ik zal je bij staan tijdens de abortus.” Michelle werd meteen woedend. “Ik doe geen abortus! Ik hou het” zei ze door de tranen door. “Maar lieverd…” zei haar moeder en smekend achteraan. “NEE! Het is mijn lichaam, mijn kind” zei Michelle woest en daarmee sloot ze het gesprek en knalde de auto hard dicht en liep naar een bushokje. Een abortus! Nooit!! Gelukkig had ze €2,- in haar zak voor een €2,- kaartje. Ze had geluk de bus kwam net voor. Ze stapte in en hield zich groot om de tranen te bedwingen in de bus vol mensen. Toen ze bij de halte kwam in haar straat stapte ze uit met de dekjes en ze zag de auto van haar ouders al staan.

Terwijl ze over het erf loopt denkt ze terug net aan de weide. Ze had het hekje tussen Panflack en Roxy hun weide open gelaten. Had zij even geluk dat Roxy nou net hengstig was. Ze duwt tegen de deur van de voordeur maar doordat die al openstaat op een kier valt ze wat hard naar binnen. Ze kijkt door het kleine raampje en ze ziet haar moeder op de bank zitten huilen en haar vader zit nadenkend op de stoel. Michelle haalt een keer diep adem en legt de spullen op het kastje en opent de deur naar de grote woonkamer. Ze ziet hun huishoudster net naar boven gaan en ze loopt naar haar ouders toe, haar vader wenkt haar naast hem te komen zitten en Michelle loopt naar hem toe. “Nou kom maar op meisje, vertel maar is waarom een abortus zo slecht is” Michelle slaakt een diepe zucht en begint. “Ik vind het moord, dat is het ook gewoon! Het wezentje wat in je zit leeft hoor!! En het kan schadelijk zijn voor als je later zwanger wilt worden” dat is eruit denkt Michelle en ze kijkt naar haar vaders denkende gezicht. “Oke, dat snap ik. Dat is jou mening, maar toch je bent 15!” zegt hij dan, haar moeder veegt haar betraande ogen af en kijkt naar Michelle. “Ik ben bijna 16 hoor!” haar vader kijkt haar aan en even zwijgen ze. “Oké, dan laten we hard tegen hard spelen. Je haalt het weg halen daarmee uit. Je moet nog naar school, je hebt een heel leven voor je zitten! Dat gooi je weg nu” zegt hij nu met een kwaad gezicht. “NEE! Het is mijn leven, ik haal het niet weg! Ik stop wel met school. Ik heb mijn middelbare school diploma gehaald, die horeca school kan wel wachten! Ik haal het niet weg” zegt ze woedend. Haar vader kijkt haar scherp aan. “Wij zijn een deel van jou leven! Je haalt het weg daarmee uit” Michelle haar tranen blijven lopen, ze staat op en schreeuwt “En anders? Dwing je me daar heen te gaan, doe normaal!! Anders wil ik hier net zo goed weg” daarmee sluit Michelle het gesprek en ze rent huilend naar haar kamer en trekt met een ruk het slot op slot. “Maar Anne! Een kind? Ze is 15! Ja oké bijna 16 maar toch!” gaat beneden het gesprek door. “Je kunt haar niet dwingen Gerard, laat haar nou maar even. Ze is gewoon onmogelijk op dit ogenblik” zegt de moeder van Michelle. Gerard schut zijn hoofd en staat op richting zijn kantoor en gaat peinsend op het bureau stoel zitten.