Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz








Shanna16 schreef:Zo heb het eindelijk gelezen voor je
Ziet er goed uit, je houdt lekker de spanning erin.
Let even op een aantal spellingsfoutjes en dat je in 1 tijd blijft schrijven.
Succes!
Sodera schreef:Shanna16 schreef:Zo heb het eindelijk gelezen voor je
Ziet er goed uit, je houdt lekker de spanning erin.
Let even op een aantal spellingsfoutjes en dat je in 1 tijd blijft schrijven.
Succes!
Idd dat viel me ook al op.. voltooide deelwoorden met een t ed..
:Citaat:“Wat is dit toch heerlijk!” zuchtte ik. Ik keek naar de blauwe lucht, terwijl Ferdy rustig onder me door stapte. Af en toe brieste hij ongeduldig, hij was wat frisjes en had zin in een galopje. “Ga maar!” fluisterde ik, en ik liet de teugels vieren. En weg was hij. Samen scheurden we in rengalop door het zand. Heerlijk. Ik voelde de wind door mijn haren, en hoorde Ferdy’s hoeven stampen in het zand. Dit was het leven, ik kon me niet voorstellen dat iemand gelukkig kon zijn zonder paarden. Ik ging in verlichte zit zitten en sprong over een klein boomstammetje. Ferdy vond springen heerlijk en ik ook. Ik liet me langzaam meevoeren door de wind en deed mijn ogen dicht. Even niks. Geen Stefan en Chiv.. Stop ! Niet aan denken! Ik probeerde me weer te ontspannen, maar het gevoel was weg. Weer zat ik met die twee in mijn maag. Ferdy voelde mijn spanning en schrok van een overstekend konijn. “Rustig maar jochie, hoo maar…” Kalmerend kriebelde ik hem door zijn manen. Ik ging relaxt in het zadel zitten en Ferdy ontspande weer. “Zie je wel, nu verpesten jullie ook nog de rit met mijn paard..” mopperde ik tegen mezelf.
Eenmaal weer op stal aangekomen, was ik rustiger geworden. Ik besloot dat ik eerst mijn gevoel voor Chiv maar eens moest gaan uitzoeken voordat ik mijn relatie met Stefan zou verpesten. Met een gevoel van rust leidde ik Ferdy naar zijn stal. Ik sponste hem af, en gaf hem daarna een dikke knuffel. Wat was het toch een lieverd. “Wat zou ik zonder jou moeten ventje..” fluisterde ik zachtjes. Ik gaf hem nog een laatste zoen en vertrok van stal. Ik wilde eigenlijk nog helemaal niet weg, maar ik had met Stefan afgesproken. Stefan.. Sinds ik Chiv had ontmoet begon mijn hart niet sneller te kloppen bij zijn naam. Bij Chiv maakte mijn hart al een sprongetje als hij alleen maar naar me keek, of als Anne zijn naam uitsprak. Stefan vond ik heel lief, en ik vond het fijn als hij me zoende, maar ik kreeg niet zo’n speciaal gevoel. “Stop! Nu doe ik het alweer!” mompelde ik in mezelf. “Nu ga je naar Stefan, en je denkt niet aan Chiv!”
Gespannen liep ik naar de voordeur. Stel je voor dat ik ineens ‘Chiv’ zou zeggen als hij me zoende! Ik werd al knalrood bij de gedachte. Ik masseerde mijn wangen en keek even in mijn spiegeltje. Gelukkig, het rood was al weg. Onzeker belde ik aan. Wat moest ik doen als.. Verder kwam ik niet. De deur werd geopend en Stefan keek me stralend aan. “Hé lekker ding van me!” zei hij vrolijk. Ik had nog niks kunnen zeggen of hij pakte me vast en zoende me. Het was fijn, dat wel. Maar echt bijzonder? Niet nadenken! Hou je hoofd bij Stefan. “Is er iets?” Stefan keek me bezorgd aan. “Nee joh, wat zou er dan moeten zijn liefje?” Ik streelde zachtjes zijn borst. “Zullen we naar boven?” Hij keek me lief aan. “Oké.” Ik volgde hem naar boven, en kwam weer terecht in zijn nogal saaie kamer. Ik liet me op zijn bed vallen. Stefan volgde mijn voorbeeld. Ik wist wat er ging komen. Hij pakte mijn hoofd tussen zijn handen en begon me te zoenen. En ik zoende mee. Ja hij was zeker wel leuk. Dat wel. Ik zette mijn gedachten op nul, en ging mee in zijn aanrakingen. Hij streelde mijn rug en daarna mijn buik. Ik vond het wel fijn. Zachtjes streelde hij met zijn vingers onder mijn t-shirt. Ik liet het toe, maar ik voelde me er me wel kwetsbaar bij. Hij frunnikte aan mijn bandje en het sprong los. Zijn handen vonden hun weg en hij streelde mijn borsten. Ik vond het niet fijn. Ik wilde dat hij ophield! “Dit wil ik niet!” schreeuwde ik. Ruw trok ik zijn handen weg en ging rechtop zitten. Zo snel als ik kon maakte ik mijn bandje vast, en sprong van zijn bed. Boos keek ik hem aan. “Ik had toch al gezegd dat ik dat nog niet wilde!” Ik begon te huilen. Ik plofte op het bed neer, nog steeds met mijn hoofd in mijn handen. Ik voelde zachtjes een hand op mijn schouders. Ik schudde wild met mijn schouders. “Hou je handen bij je!” Die hebben al genoeg gedaan! Stefan kuchte. Ik merkte wel dat hij zich ongemakkelijk voelde. Net goed! “Waarom zei je niet dat ik het niet mocht? Dan had ik het echt niet gedaan..” fluisterde hij beschaamt. “Dat had ik je toch al de vorige keer gezegd? Ik hielt je niet tegen omdat ik dacht dat je alleen mijn rug bleef strelen. Maar nee hoor! Meneer had zo het bandje los!” Ik kookte van woede, en huilde van verdriet. Hoe kon hij?! “Sorry.. het spijt me echt.. maar hoe we bezig waren.. ik dacht dat jij het ook wilde.. en je was zo mooi..” Hij sloeg zijn ogen neer. Ik bekeek hem aandachtig. Hij had echt spijt, ik zag zelfs een traan over zijn wang rollen! “Tja.., Hij keek me smekend aan. Wat deden we ook alweer met stoute jongens?” Ik greep mijn kans en beet hem in zijn neus. Hij keek zó dom! Toen kreeg hij pas door wat ik gedaan had en begon te lachen. Hard en luid. Ik vloog hem om zijn nek en gaf hem een dikke zoen. “Ik hou wel van je hoor, stoute jongen!” Ik keek hem lief aan. “Ik ook van jou..” fluisterde hij in mijn oor.
Met een raar gevoel in mijn maag fietste ik naar huis. We hadden het dan weliswaar goed gemaakt, maar toch was ik er nog niet helemaal gerust op. Misschien flikte hij het de volgende keer weer! Ik sprak met mezelf af dat ik het dan uit zou maken. Eigenlijk snapte ik helemaal niet zo goed waarom ik niet wilde dat hij mij ‘aanraakte’. Ik hield toch van hem? Bij Chiv had ik juist dat ik wilde dat hij me zou ‘aanraken’ … Ik bloosde tot aan mijn oren bij de gedachte. NIET aan denken!
Toen ik thuis aangekomen was, plofte ik op een stoel neer. Fijn. Niemand thuis. Eindelijk. “Hey Iris! I didn’t known that you are home already!” Toch niet dus.. Ik vertrouwde mezelf niet, alleen met Chiv thuis. Dit moest gewoon fout gaan. Ik zette een vrolijke glimlach op. “Hi, I thought I was home alone.” Hij keek me aan. Met die mooie bruine ogen en die diepe blik.. Mijn hart sloeg over. Waarom had ik dit niet bij Steef? Hij is ook heel lief.. maar Chiv gaf me gewoon.. ‘dat’ gevoel. Ik zette het uit mijn hoofd en begon een gesprek met hem. Gewoon, over koetjes en kalfjes. Het werd steeds serieuzer. Hij vertelde over zijn verleden, hoe zenuwachtig hij was voor de nieuwe school. Ik schoof wat dichterbij en legde mijn hand op zijn schouder. “You are so nice for me, you know?” Hij keek me lief aan. Het ging vanzelf. Ik pakte hem vast en omhelsde hem. Hij reageerde gelijk, net als of hij het verwacht had, en sloot zijn armen om mijn rug. Het voelde heerlijk zacht en vertrouwd. Hij rook naar amandel, en naar een frisse aftershave. “You smell good!” Met een lief glimlachje keek ik hem aan. Hij lachte breed terug en gaf me een vriendschappelijk kusje op mijn wang. “I must go now., zei hij, But I don’t want to..” voegde hij er lief aan toe. Hij gaf me een knipoog en snelde zich de deur uit. “Waar ben ik toch mee bezig?” mompelde ik tegen mezelf.

gefrusteert dak nie verder kan lezen



Ga gauw verder