Geplaatst Daar sta ik dan, op mijn schattige balkonnetje in Venetië, oog in oog met Pieter. Ik snap er helemaal niks van, wat doet hij hier?
Ik voel mijn hart in mijn keel kloppen en staar hem met grote ogen aan. Pieter kijkt terug en ik zie aan zijn blik dat hij blij is me te zien. Hopelijk ziet hij aan mijn blik dat ik niet zo blij ben om hem te zien.
Ik word uit mijn trance gehaald door de taxichauffeur die weer begint te schreeuwen over geld. Snel betaald Pieter hem en hij draait zijn hoofd weer om naar mij.
“Wat doe je hier?” vraag ik met een harde stem die alles behalve vriendelijk klinkt.
“Maaike, ik ben zo blij je te zien… ik besefte me ineens dat ik niet zonder je kan. Roos is niks vergeleken bij jou! Ik weet niet wat me bezielde.” Stamelt hij
Even, heel even, voel ik een vlaagje van warmte in me. Snel bedenk ik me wat er is gebeurd en gelijk vliegt het vlaagje warmte weg.
Thom, die ondertussen naast me is komen staan, kijkt kwaad naar Pieter. “Ze wil je niet zien, zak! En vind je het gek?” bijt hij Pieter toe.
“Alsjeblieft zeg, houd jij je er buiten! Maaike, alsjeblieft, kom naar beneden dan kunnen we praten.”
“Nee Pieter, ik heb echt totaal geen behoefte aan jou. Ga alsjeblieft weg en verziek m’n vakantie niet.” Zeg ik met een zwakke stem en ik loop terug naar binnen.
“Doe jezelf en haar een plezier en blijf bij d’r uit de buurt.” hoor ik Thom nog zeggen voor hij zelf ook naar binnen loopt.
Ik laat me op mijn bed vallen en probeer rustig te blijven. Thom komt naast me zitten en aait me over mijn haar. Ik schud met mijn hoofd zodat zijn hand op het bed valt.
Wat denken al die mannen wel niet?! Maaike makkelijke prooi, Maaike met een zwak zieltje? Ik en mannen, hopeloos!
Ik slaak een diepe zucht en kijk op naar Thom. “Laat me alsjeblieft even alleen.” Zeg ik met een zacht stemmetje.
Ik laat mijn hoofd weer vallen en hoor hoe Thom weg loopt.
Ik maar denken dat ik helemaal over Pieter heen was. Maar nu, nu hij weer zo dichtbij is, moet ik bekennen dat al mijn gevoelens nog steeds op dezelfde plek zitten. Natuurlijk ben ik niet vergeten wat hij heeft gedaan, in tegendeel, ik weet niet of ik hem dat ooit kan vergeven. Maar Pieter is Pieter en dat blijft hij voor mij.
Een tijdje blijf ik stil op bed liggen en door mijn hoofd razen allerlei gedachtes en woorden die ik tegen hem zou kunnen zeggen.
Aan de ene kant heb ik totaal geen zin om Pieter te zien, aan de andere kant moet ik wel, er is iets wat me naar hem toetrekt.
Langzaam sta ik op en loop mijn hotelkamer uit. Ik ga de trap af en loop de hal van het hotel in. Daar zit Pieter, met zijn rug naar me toe, op een bank in de foyer.
Ik ga achter hem staan en zeg, “Waarom doe je dit? Waarom kon je me niet gewoon met rust laten?”
Met een ruk draait hij zijn hoofd naar me om en zijn ogen beginnen te twinkelen zodra hij mij ziet staan.
“Maaike! Wat ben ik blij dat je toch naar me toe bent gekomen. Ik ben hier maar gaan zitten wachten, ik kon nu niet weg gaan zonder je echt gesproken te hebben.” Zegt hij blij.
“Pieter geef antwoord, waarom doe je dit? Denk je dat dit goed voor me is?” zeg ik op dezelfde toon als waarmee ik het gesprek begon.
“Het spijt me zo, je hebt geen idee wat voor een idioot ik me voel. Het klinkt zo cliché maar jij bent de enige voor mij. Geen Roos, geen niemand, alleen jij! Ik hoop zo dat je me kunt vergeven.”
“En dat had je je niet kunnen bedenken voordat je haar uitkleedde op mijn bureau?” zeg ik strijdlustig. Ik zie dat Pieter rood wordt. “Waarom deed je dat? Hoe lang was het al aan de gang?”
“Ik weet niet waarom. We waren al een tijdje aan het klooien maar ik weet echt niet waarom ik het deed.”
Na deze woorden voel ik weer zo’n woede in me opkomen dat ik ogenblikkelijk weet dat ik hem niet terug wil.
“Pieter, ga alsjeblieft weg. Ik ben hier voor mezelf en dat wil ik zo houden. Ik heb je hier niet nodig en terug in Nederland ook niet.” Zeg ik, half gemeend.
De blik op Pieters gezicht veranderd van overtuigt en blij, naar verslagen.
“Dus je blijft hier met die baas van je? En je laat mij gewoon stikken omdat ik 1 foutje maak?” vraagt hij me met een gekwetste stem.
“Jij hebt mij laten stikken, dat weet je best. En ja, ik blijf hier met Thom. Niet dat het jou ook maar iets aan gaat maar ik mag Thom. Mocht je dat niet leuk vinden? Mooi! Dan weet je hoe ik me voelde na jou en Roos betrapt te hebben.” Zeg ik met een kille blik en stem.
“Ik heb toch sorry gezegt! Ik heb toch gezegt dat het me spijt! Blijf je daar nou echt de hele tijd over doorgaan?” zegt hij beledigd.
Verbaasd en sprakeloos over wat een ongelofelijke, onbeschofte zak Pieter op dit moment is draai ik me om en loop weg. Ik hoor dat hij van de bank opstaat en achter me aan komt. Ik versnel mijn pas. No way dat ik met hem ooit nog één woord wissel!
“Maaike, sorry! Wacht alsjeblieft!” hoor ik Pieter roepen.
“PIETER, ROT appelflap OP!” Gil ik kwaad en draai me om naar hem. Hij ziet dat mijn hoofd op onweer staat en weet dat ik het echt meen. Hij kijkt me strak aan en zegt, “Je zult nooit van me afkomen, nooit van je hele leven niet meer. Daar is het al te laat voor. Waarom merk je vanzelf wel.”
Ik doe alsof zijn woorden me niks doen maar ondertussen schrik ik ongelofelijk van de toon in zijn stem. Bedreigend, vals, niet als de Pieter die ik ken.
Ik voel de pijn in mijn rug, die ik de laatste paar dagen al voel, heftiger worden van emotie. Ik zak neer op de trap en voel me even de zieligste en zwakste vrouw op aarde. Ik ruik de geur die uit de hotelkeuken komt en voel misselijkheid in me opkomen.
Plots schiet er iets door me heen. Nee dat kan toch niet? Zou hij dat doen? Ik sta op en loop met stevige passen naar de receptie en vraag daar waar ik een drogisterij kan vinden. Ik loop het hotel uit en weet de drogist in één keer te vinden.
Een tijdje loop ik dwalend door de drogisterij, tot ik bij het rek uitkom waar ik moet zijn. Ik graai uit het rek wat ik nodig heb en loop richting kassa om af te rekenen.
Eenmaal buiten loop ik snel terug naar het hotel en sluit me daar op in het eerste toilet wat ik op de begane grond tegen kom.
Enkele minuten later wordt mijn angst, die de laatste twintig minuten is gaan groeien, bevestigt. De zwangerschapstest die ik zojuist heb gekocht wijst positief aan.
Ik ben zwanger…
Alle kritiek en reacties zijn welkom!
) 
