Bokt.nl

xXxBanjeRxXx schreef:
nouw... ik vind er nou geen spanning meer in zitten.... ik vind er eigelijk geen bal meer aan.., we wachtten telkensveel te lang sorryy ho0r...

Als je er geen bal meer aan vind dan hoef je het toch niet meer te volgen er is niemand die je dwingt!!

**Geplaatst**: 20-03-06 20:35

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 20-03-06 20:35

xXxBanjeRxXx schreef:
nouw... ik vind er nou geen spanning meer in zitten.... ik vind er eigelijk geen bal meer aan.., we wachtten telkens veel te lang sorryy ho0r...

als je het niet meer leuk vindt reageer je toch niet

**Geplaatst**: 20-03-06 20:44

Re:

Geplaatst: 20-03-06 20:44

leuk verhaal zeg!!!!!!!!!!!!!!!!

**Geplaatst**: 21-03-06 14:44

Re:

Geplaatst: 21-03-06 14:44

Peetjuh schreef:
Nee wij houden haar te veel van der werk

ja het is gewoon jullie schuld

**Geplaatst**: 21-03-06 16:12

Re:

Geplaatst: 21-03-06 16:12

nujaro schreef:
Peetjuh schreef:
Nee wij houden haar te veel van der werk

ja het is gewoon jullie schuld

...aaah lukt het nog een beetje dan???

**Geplaatst**: 22-03-06 14:27

Re:

Geplaatst: 22-03-06 14:27

Er wordt hier ontzettend veel off topic gekletst. Als dat zo doorgaat krijgt dit topic een enkeltje huiskamer. Gelieve daar aan te denken en alleen inhoudelijk op het verhaal te reageren.

**Geplaatst**: 22-03-06 15:12

Re:

Geplaatst: 22-03-06 15:12

Ik ben het er wel mee eens, ik vind het een goed verhaal.. maar het duurt wel constant erg lang.. en ik snap wel dat het moeilijk is om iets te verzinnen.. maar goed

xx succes

**Geplaatst**: 22-03-06 15:54

Re:

Geplaatst: 22-03-06 15:54

het enige wat ik jullie nog even wil zeggen is dat ik eigenlijk nu het verhaal wou afschrijven, maar dat mijn broer achter de pc zit met het hele verhaal, dus kan dat niet

**Geplaatst**: 22-03-06 17:42

Re:

Geplaatst: 22-03-06 17:42

haha stamp em er af

**Geplaatst**: 22-03-06 17:44

Re:

Geplaatst: 22-03-06 17:44

Ellende schreef:
Er wordt hier ontzettend veel off topic gekletst. Als dat zo doorgaat krijgt dit topic een enkeltje huiskamer. Gelieve daar aan te denken en alleen inhoudelijk op het verhaal te reageren.

ik reageer nooit offtopic hier , maar wil idd wel even zeggen dat ik hier mee eens ben. elke keer denk ik dat er een stuk verhaal bij is... en dan zijn het van die zinloze reacties..

**Geplaatst**: 23-03-06 10:48

Re:

Geplaatst: 23-03-06 10:48

Ik denk eigenlijk omdat je zo weinig tijd hebt. en er telkens zoveel tijd tussen zit, je beter het verhaal kan stopzetten, en als het verhaal dan helemaal compleet is een nieuw topic openen. Dit is erg vervelend als er soms weken tussenzitten. Ik vind verder je verhaal echt super, en je schrijft heel goed! maar dit word wel een beetje vervelend na een tijdje. Ik snap dat je er niks aan kan doen. Maargoed, ga zo door!!

**Geplaatst**: 23-03-06 16:35

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 23-03-06 16:35

als ze nou dan wel het nieuwe topic hier als link neerzet zodat wij het kunnen vinden.
maar als je hem snel af hebt vind ik dat je gewoon verder kan gaan in dit topic, en ik vind nog steeds dat je erg goed schrijft

**Geplaatst**: 23-03-06 17:18

Re:

Geplaatst: 23-03-06 17:18

Sorry, sorry en nog eens sorry

veel lees plezier

De voetstappen komen steeds dichter en dichter bij. Ik weet niet wat ik moet doen, het liefst zou ik het uitgillen van angst, maar dat zal natuurlijk niet zo heel veel helpen. Wat moet ik toch doen, denk ik bij mezelf, als hij ons ziet of zelfs al heeft gezien, zitten we hier als ratten in de val. Aan de andere kant hij is in zijn eentje en wij met zijn drieën. Waar zou Ramon eigenlijk gebleven zijn, na vanochtend hebben we hem niet meer gezien en hij is blijkbaar ook niet bij David. Zou er wat gebeurt zijn, gauw zet ik deze gedachten uit mijn hoofd, hij is een slechterik onze ontvoerder ik moet juist blij zijn. Dan hoor ik weer voetstappen en is mijn hele aandacht weer gericht op David. Stil blijf ik zitten, dan hoor ik dat David gaat stilstaan, ik hou mijn adem in bang dat hij mij zal horen. Dan hoor ik dat hij zich omdraait en de voetstappen steeds verder weg te horen zijn, totdat ik ze de auto in hoor stappen en de auto hoor wegrijden. Snel kijk ik naar Claudia en Berber die er opgelucht uitzien en zo zal ik er zelf ook wel uitzien. “Wat een geluk,” zei Claudia “voor hetzelfde geld had hij ons gezien of gehoord en dan waren we er geweest.” Langzaam knik ik en zeg: “We moeten hier weg, hij blijft zoeken en laat ons blijkbaar nog niet met rust. We zijn op dit moment nergens veilig en het is misschien het verstandigst dat we vanaf nu bij elkaar blijven.” Claudia en Berber kijken me een beetje vragend aan totdat Berber zegt: “Ben je hem vanmiddag ook tegen gekomen?” Ik knik een keertje en begin ze het hele verhaal te vertellen, terwijl ik het vertel beginnen weer mijn tranen te stromen, van de angst die ik had en het gelukt dat ik nu weer heb dat ik bij hun ben. Vele gevoelens gaan door me heen en terwijl ik vertel luisteren Claudia en Berber aandachtig.

Na een tijdje ben ik klaar met mijn verhaal en allebei staren ze me een beetje geschrokken aan. “Meisje toch,” Berber slaat haar armen om me heen. Zo zitten we even een tijdje tegen elkaar, dan zegt Claudia: “We kunnen beter gaan slapen nu, morgen bedenken we een plan hoe we hier uit kunnen komen.” “Ja, dat is een goed,” zeg ik. Dan gaan we alledrie liggen en langzaam val ik in een enge dromen, over dat ik achtervolgt word door David en dat ik niet vooruit kom en hij mij te pakken krijgt. Dan schrik ik met schok wakker, het zweet staat op mijn gezicht en ik zit te trillen. Claudia en Berber slapen nog, ik wil ze niet wakker maken, dus ga ik maar weer liggen. Ik probeer niet te slapen en hou mijn ogen wijd open, bang om weer zo’n nachtmerrie te hebben. De nacht lijkt zo lang te duren, maar na een tijdje val ik toch nog in een droomloze slaap.

S’ochtends word ik wakker gemaakt door Claudia, de zon staat al hoog aan de hemel en het is erg warm. “Wakker worden, slaapkop. Je hebt nu wel lang genoeg geslapen hoor, we moeten hier weg.” Ik wrijf met mijn handen door mijn ogen en rek me even uit en zeg: “Hoelaat is het?” “Hoelaat precies weten we niet, want niemand heeft een horloge om, maar we schatten dat het in het begin van de middag is,” zegt Claudia. Ik knik en kom langzaam overeind, ik voel dat ik nog een beetje slaap, maar ik probeer mezelf een beetje wakker te schudden. Ik ben nooit een ochtendmens geweest en dan heb ik ook nog eens zo slecht geslapen. “Zo ik wist niet dat je zolang kon slapen zeg,” zei Claudia die ondertussen de steeg in was gelopen. “Ik heb een beetje slecht geslapen,” zeg ik. “Oh, wat dan?” “Vervelende dromen gehad,” verder gaat Claudia er niet op in en daar ben ik blij om want ik heb niet zoveel zin om daarover te praten. “Waar is Berber eigenlijk,” vraag ik aan Claudia. Ze draait zich om en zegt: “Die is aan het eind van de steeg ze zit even in het zonnetje.” “Is dat niet wat te gevaarlijk?” zeg ik een beetje twijfelend. “Er zit wel een risico aan vast, maar we kunnen ons ook niet eeuwig verbergen in deze steeg en we vertrekken toch vandaag.” “Waar gaan we dan heen?” vraag ik. “Kom mee, dan gaan we ook in het zonnetje zitten en vertel ik je wat Berber en ik samen bedacht hebben.” “Hebben jullie een plan,” ineens voel ik me een stuk wakkerder en ben helemaal nieuwsgierig, gauw loop ik achter Claudia aan.

Daar ligt Berber op de grond lekker van het zonnetje te genieten, ze kijkt op als we eraan komen en zegt een beetje plagerig: “Goedemorgen, oh nee het is al middag.” Ik kan er wel een beetje om lachen, maar ben eigenlijk veel te nieuwsgierig naar het plan dat ze hebben bedacht. Gauw ga ik zitten en zeg: “Vertel, wat is het plan.” Berber komt nu ook recht overeind zitten en Claudia gaat ook zitten, zo zitten we gezellig met ze drieën tegen een muurtje aan. Dan zegt Claudia: “Zal ik het vertellen of vertel jij het Berber?” “Doe jij het maar, het is immers jou idee,” ze lacht erbij en ik bedenk me dat, dat al een hele tijd geleden is. Ze heeft ook zo’n zware tijd gehad, ze was ontvoerd, neergestoken, ontsnapt en achtervolgd. Dan begint Claudia te vertellen: “Oke, dan vertel ik het maar en laten we jou niet langer in spanning Kate. Ik werd vanochtend heel vroeg wakker en ben maar even wat gaan denken en toen kwam ik op het idee, om een huis te gaan zoeken, waar kunnen telefoneren.” “Dat is een goed idee, kom laten we meteen gaan,” en ik ben al bezig met opstaan, maar dan zegt Berber: “Wacht nou even ze is nog niet uitgepraat.” Een beetje verveelt ga ik weer zitten en luister, naar wat Claudia nog meer te vertellen heeft. “We kunnen wel zomaar ergens aanbellen en het vragen in het engels, maar waar gaan we naartoe bellen en dan nog wat, wat nou als we bij een of andere vriend van David terechtkomen, die weet dat David ons ontvoerd heeft? We kunnen dat risico niet lopen,” met een zucht ga ik zitten en zeg: “Wat is dit nou voor plan, ik dacht dat alle oplossingen al gevonden waren.” “Wacht,” zegt Berber weer en ik kijk naar Claudia of die nog meer te vertellen heeft en die kijkt mij weer ongeduldig aan. Ik schaam me een beetje dat ik zo weinig geduld heb en neem me gauw voor om Claudia niet meer in de reden te vallen. “Maar we hebben daarvoor wel een oplossing bedacht, alleen het gaat wel wat tijd kosten. We moeten een huis uitkiezen en dat huis opserveren totdat we weten hoe oud de mensen zijn die er wonen. Het moeten volwassenen zijn en geen jongeren, dan nemen we de minste risico’s denk ik. Wat vind je ervan?” Even denk ik goed na en vraag dan: “Waarom moeten het perse volwassenen zijn en mogen het geen jongeren zijn?” “Ja, waarom eigenlijk geen jongeren, Berber?” Zegt Claudia nu tegen Berber en wij kijken haar vragend aan. Even denkt ze na en zegt: “Als het jongeren zijn kunnen het vrienden van David of Ramon zijn en als die weten wat wij door hun ontvoerd zijn. Dan kan het gebeuren dat hun ons weer ontvoeren en terugbrengen naar David en Ramon.” Even denk ik heel goed na en zeg dan: “Je hebt wel gelijk, maar ook oudere mensen kunnen hiervan weten en hun helpen.” Ik zie dat Claudia daar nog niet aan gedacht heeft, maar zegt dan: “Het lijkt mij logischer dat de oudere mensen het niet met hun smerige spelletjes eens zijn, ik denk dat de kans dat de oude mensen ons helpen groter is. Groter dan dat jongeren ons helpen, maar dat is mijn mening en we zullen toch een gok moeten wagen.” Daar zijn we het allemaal mee eens en besluiten maar meteen op weg te gaan.

Als we een huis tegen komen blijven we een beetje staan kijken, het zal er wel dom uit zin denk ik bij mezelf. Maar gelukkig hoeven we niet erg lang te wachten, want er komt iemand aan lopen en gaat bij een huis naar binnen. Het is een vrouw van rond de 60 jaar schat ik, ze heeft kort, geverfd bruin haar, ze is niet erg lang en is een wat mollig. Het lijkt mij wel een aardig iemand en zeg: “Zullen we de gok maar nemen?” We kijken elkaar even aan en twijfelen allemaal een beetje, wat nou als het toch niet iemand is die je kunt vertrouwen? Dan zegt Claudia: “Ik denk dat we de gok moeten nemen, veel keus hebben we niet.” Ik kijk naar Berber die nog wel een beetje twijfelt, maar toch knikt ze van dat we het moeten doen. Ik knik ook en met zijn allen staan we op en lopen richting de deur. Ik kan de spanning en de angst van de rest voelen, even stop ik en kijk achterom. En zeg dan: “We kunnen nu nog terug.” De rest kijkt ook en dan zegt Claudia: “Maar we kunnen ook niet eeuwig op straat blijven zwerven,” en stil lopen we weer verder. Vlak voor de deur staan we stil en bellen aan, allemaal zijn we gespannen en zenuwachtig. Dan gaat de deur open.

kus nujaro

**Geplaatst**: 23-03-06 17:25

Re:

Geplaatst: 23-03-06 17:25

Jeehh nieuw stuk!! Weer heel leuk geschreven..! Ga zo door

**Geplaatst**: 23-03-06 17:26

Re:

Geplaatst: 23-03-06 17:26

Mooi stukje weer

**Geplaatst**: 23-03-06 17:29

Re:

Geplaatst: 23-03-06 17:29

Leuk stuk!!!!!!

**Geplaatst**: 23-03-06 17:33

Re:

Geplaatst: 23-03-06 17:33

Weer mooi gescheven, ben benieuwd hoe het verder gaat.

**Geplaatst**: 23-03-06 17:33

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 23-03-06 17:33

schrijf je ooit ook nog een eind haha
maareh ... in je vorige stukken stond dat het kerstmis was en ze kertkleding aan moesten maar ga je dan in de winter op vakantie maar Griekenland?
en later zitten ze weer in het zonnetje?
haha, gewoon een foutje

**Geplaatst**: 23-03-06 18:11

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 23-03-06 18:11

hoi,
weer een suoer stuk geschreven en je hebt de spanning er goed in
wel even een foutje gezien
opserveren=observeren

**Geplaatst**: 23-03-06 18:17

Re:

Geplaatst: 23-03-06 18:17

hier in nijkerk nu is het ook koud.. en een zonnetje.. dus opzich kan dat wel

.. en misschien zitten ze daar al heel lang. er kan al een hele tijd voorbij zijn gegaan misschien

Nomineer dit bericht ×