Bokt.nl

.
Ik plaats het wel gewoon, want ik heb geen zin om te wachten. Kan het in word altijd nog veranderen. Mijn engels is trouwens niet goed dus het kan wel fout zijn. (Alleen wat Denise zegt hoort zou want zij hoort er "slecht" in te zijn.) Maar ze zegt hierin niet zoveel dus...
Nou hoop dat jullie het leuk vinden! Lachen

..

Duidelijk waren wij niet de enige die het door hadden. Ook de vrouw zag het, we zagen haar namelijk de hele tijd in de spiegel kijken. Ze begon steeds harder te rijden, het werd een grote nachtmerrie. We hielden ons adem in en keken gespannen toe. Je kon duidelijk zien dat ze bang was. Ze had het beter niet kunnen doen, want achter ons hadden ze het natuurlijk ook door dat we het door hadden. Angstig keek Denise mij aan. Allebei waren we bang dat het mis ging, het ging zo ontzettend hard! Sommige bochten waren niet mis. We reden langs een paar zijweggetjes die een bos inleidden. Ik lette er niet echt op, het gang zo snel! Opeens gooide de vrouw haar stuur om en met een scherpe bocht draaiden we zo’n zijweg in. In de bocht moesten we ons vasthouden om niet om te vallen. De hele auto leek om te vallen, maar het ging allemaal op een haar na goed. Ik werd er helemaal misselijk van, aangezien ik al helemaal niet goed tegen autorijden kon! Toen ik even achterom keek zag ik dat de auto achter ons uit de bocht was gevolgen, duidelijk hadden ze het niet zien aankomen. Ook al hadden ze ons nog zoveel gedaan, toch hoopte ik dat het goed was gegaan. Lang kon ik er niet over nadenken, want de weg was vol hobbels en ik moest goed voor me kijken om niet over te geven. Ik hield me nog steeds vast en bleekjes keek ik even naar de anderen, die ook voor zich bleven kijken.
Het ging zo ontzettend snel, want van de een op de andere moment leek het over te zijn. Net of er nooit wat gebeurd was. We reden een stuk langzamer en toen ik achter ons keek zag ik de auto die uit de bocht was gevlogen al niet meer. We moesten er al ver vanaf zijn! We zaten dan ook al midden in het bos.
Opeens stopte de vrouw. “I’m sorry but you all have to go out of my car.” Jason knikte en stapte uit, hetzelfde deed Denise. Ik keek de vrouw even aan. “I’m sorry.” Zei ik toen zachtjes. Ondertussen deed ik de deur open. “It is better this way and your not to far from the city. Just follow this road, it goes right to the city.” Ik knikte. “Thanks.” “You’re welcome.” Toen stapte ik uit en gooide de deur dicht. De vrouw reed weg en wij waren weer alleen. Ik draaide me om naar Jason. “Ze zei dat we dicht bij de stad waren, we hoefden alleen deze weg te volgen.” Jason zuchtte even diep. “Waarom kon ze ons dan niet als nog brengen?!” Ik keek hem even verontwaardigd aan. “Ten eerste moeten we al blij zijn dat we zo ver mee konden rijden. Ten tweede: Ze werd achtervolgd door onze schuld en ze wist niet eens waarom en ze heeft zelfs niets gevraagd! Terwijl anderen dat wel snel zouden doen. Ten derde: waarschijnlijk heeft ze er ook nog over nagedacht ook en het niet gedaan, omdat die mannen straks die auto weer gaan opzoeken, nu kunnen ze ons niet vinden.” Laconiek keek ik hem aan. Hij draaide overdreven met zijn ogen. “Betweter.” Met een glimlach keek ik hem aan en hij sloeg zijn arm om mij heen. “Op weg dan maar.” Ik keek even om naar Denise die niets van het gesprek verstond. “We walk to the city and I tell you what we discussed.” Knipoogde ik. Ze glimlachte en knikte. “Let’s go!” Samen gingen we op weg, ondertussen vertelde ik Denise wat we net allemaal tegen elkaar zeiden.
Eigenlijk vroegen we ons wel af wie er in die auto zaten en of ze ons nu zochten, waarschijnlijk wel en daarom mochten we ook geen tijd verliezen. Ik hoopte dat we toch even, het liefst wat langer, met rust gelaten werden, maar grote kans dat dit niet gebeurde. Ik keek even naar Jason. Eigenlijk zag hij er zo goed uit: Hij had wat stoppeltjes van zijn baard en zag er dus wat ruig uit, maar het stond hem wel erg leuk! Ik dacht opeens aan mijn benen: Wat zou dat nu harig zijn. Ik zag het al helemaal voor me. Een bush bush van hier tot Tokio. Hardop lachte ik erom, waardoor Jason en Denise mij raar aankeken. Ik stopte met lachen. “Sorry, was even in gedachte.” Jason schudde zijn hoofd en vroeg er niet naar, hij vertaalde het alleen nog even voor Denise. Het was wel lastig om alles in het engels te zeggen, zo goed was ik er niet in en ik vergat ook de hele tijd dat het moest.
We liepen niet meer op de weg, maar ernaast. Aangezien we toch bang waren dat ze straks langs deze weg zouden komen en zo konden we ons snel verstoppen.
Na een uur stopten we even om pauze te nemen. Ik zag een omgevallen boomstronk en wou erop gaan zitten, maar zonder op te letten ging ik ervoor zitten en plofte dus volop op de grond. Denise schoot in de lach en ik keek Denise en Jason beduusd aan. “uhh.” Bracht ik er alleen onintelligent uit. Ook Jason schoot in de lach en trok me overeind. Pijnlijk wreef ik even over mijn kont en schoot toen ook in de lach. Daarna ging ik goed op de boomstronk zitten. Jason en Denise gingen ernaast zitten.
Zo bleven we even zitten, maar al snel moesten we weer verder als we voor het donker er wilden zijn. Dus gingen we maar weer op weg.
Het leek wel uren te duren. Ik keek naar Denise en zag dat ze het moeilijk had. Ze was nog maar tien jaar en ze hield zich zo groot. Ze zeurde nooit en ze vond alles goed. Ik vroeg me af wat er in Nederland zou gebeuren met haar. Eigenlijk had ik daar nooit lang over na gedacht. Misschien kon ze wel bij ons blijven, maar of mijn ouders dat wouden. Mijn vader waarschijnlijk wel, maar mijn moeder was zo... Eigenlijk had ik er niet echt woorden voor. Ik hield van haar, maar ze was zo met zichzelf bezig. Misschien was het nu wel veranderd, als ik terug kwam. Ik was al zo lang weg. Hoeveel maanden zouden er nu eigenlijk voor bij zijn?! We waren hier al zo lang, gelukkig was Jason er. Ik durfde er niet aan te denken wat er met me gebeurt was zonder hem. Hij had het nooit gewild, eigenlijk had hij ook lang niet meer normaal kunnen leven, om zo maar te zeggen. Ik keek even naar Jason en glimlachte naar hem. Dat ik van hem hield dat wist ik wel, het was niet zomaar liefde. Waarschijnlijk klonk het als ik het zei overdreven, maar toch wist ik dat het meer was. Dat ik niet meer zonder hem wou en dat ik thuis ook bij hem wou zijn, altijd. Ik hoopte dat hij dat ook zo zag, misschien zag hij het heel anders en was het niet anders dan zomaar een liefde dat zo weer over ging. Zo was ik in gedachten verzonken terwijl we langzaam bij beetje verder kwamen.
Net op het moment toen ik dacht dat er geen einde aan kwam begon het bos minder te worden en zag ik in de verte de eerste huizen. Mijn glimlach kwam weer tevoorschijn en we vervolgden onze weg wat sneller dan eerst. Rond de stad zag je de smok al hangen, ik haalde nog even diep adem. “Nu ik nog normaal kan ademen, zo’n stad kan nooit hygiënisch en gezond zijn.” Mompelde ik zachtjes in mezelf zodat niemand het hoorde. Ik keek er nog even naar. Als we er eenmaal zijn zal het waarschijnlijk niet eens opvallen. Dus met vol goede moed liep ik verder.
Het was een grote stad, we wisten niet hoe het heette. Wat we wel wisten was dat het een hele rare naam had en geen van ons het normaal kon uitspreken. Tenminste, Jason en ik niet. Dus we noemde het maar “De grote stad, waar we moesten zijn.”

Langzaam kwamen we dichterbij. Binnen en kwartier liepen we in de stad. Het waren nog wel buitenwijken, maar we kwamen in ieder geval in de buurt. “Waar moeten we zijn?” Vragend keek ik Jason aan die zijn schouders ophaalde. “Ik zou het niet weten, maar ik denk dat we in de stad het meeste kans hebben. Daar weten ze vast meer.” Ik knikte. Denise vond het allemaal best en liep maar gewoon mee.

Opeens viel het me op dat sommige mensen me raar aankeken en hoe verder we in de stad kwamen hoe meer me dat op ging vallen. Aan de andere kant, misschien leek het alleen maar zo en dacht ik dat ik het alleen maar zag. Totdat Jason me naar hem omkeerde en me aankeek. “Heb jij ook niet het gevoel dat de mensen naar je kijken?” Ik knikte. Jason deed zijn arm om mij heen en we liepen verder “Raar...” Mompelde hij ondertussen.

Laatst bijgewerkt door Danielle_ op 11-03-07 19:47, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-03-07 19:46

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst: 11-03-07 19:46

hij verstaalde het alleen

Spelfoutje Knipoog

Vind het nog steeds een prettig verhaal om te lezen

Laatst bijgewerkt door Mri op 11-03-07 19:48, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-03-07 19:48

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 11-03-07 19:48

Dankje, heb het veranderd Knipoog

**Geplaatst**: 11-03-07 21:06

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst: 11-03-07 21:06

Leuk verhaal hoor!
Lekker lang stukkie deze keer!
Top weer!

**Geplaatst**: 11-03-07 21:15

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst: 11-03-07 21:15

goed stuk weer!! lekker veel om te lezen haha ben benieuwd wat er nu volgt weet je al hoe t af gaat lopen?

**Geplaatst**: 11-03-07 22:11

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst: 11-03-07 22:11

Leuk stukje weer Lachen

Alleen tien jaar. Ik dacht dat denise veel ouder was..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-03-07 07:07

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 12-03-07 07:07

Dank jullie. Lachen

Ik had volgens mij eerder ook al gezegd dat ze zo jong was Tong uitsteken

**Geplaatst**: 12-03-07 10:22

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst: 12-03-07 10:22

Hahaha, het lijkt zo onwaarschijnlijk, ze gedraagt zich veel ouder..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-03-07 13:56

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 12-03-07 13:56

ja klopt, maar wat haar allemaal is overkomen lijkt het me niet als je dan nog als een kind gedraagt. Lachen

**Geplaatst**: 13-03-07 13:47

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst: 13-03-07 13:47

daar hebje helemaal gelijk in.
Dacht neit dat er eerder al een leeftijd was genoemd. De leeftijd 12 zou ik iets geloofwaardiger vinden (ik persoonlijk dan he...)

**Geplaatst**: 13-03-07 13:47

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst: 13-03-07 13:47

Ja, ik ook.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-03-07 15:44

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst door de TopicStarter : 13-03-07 15:44

misschien is dat een beter idee, maar als ik denk aan mijn nichtje van 8 denk ik.. nou ze gedraagt zich al aardig oud Tong uitsteken

als je nu kinderen van 12 ziet denk ik het van okeee.. Bloos!

..

zo ongeveer op die manier. Clown

**Geplaatst**: 13-03-07 16:09

Re: [VERHAAL] alles en niets...

Geplaatst: 13-03-07 16:09

als ik kijk naar mijn oppaskinje (bijna 8) dan vind ik haar heel "volwassen", als ik kijk naar haar klasgenootjes van 8 dan vind ik dat kindjes.
Mijn ene nichtje is 10, en echt nog een kindje. Mn andere nichtje is nu 12, en was op haar 10e ook nog echt een kindje, nu al een stuk volwassener, vandaar mijn reactie Knipoog