Bokt.nl

Zo gevoelig stukje. Kijk ect uit naar het volgende stuk.
en als het klaar is, gewoon opsturen naar een uitgever, nee heb je ja kun je krijgen. Wat heb je te verliezen?

**Geplaatst**: 11-07-08 15:04

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 11-07-08 15:04

wauww..

ik heb een paar stukken niet kunnen lezen en net allemaal maar gelezen..
maar echt jezus wat een draai.. echt super super gedaan..
is net een film..
ik ben het met de rest allemaal eens.. stuur het op naar een uitgever.. desnoots meerdere..
nee heb je en ja kan je krijgen.. en het is echt wel boek waardig..

ben heel erg benieuwd naar volgend stukje.. Knipoog

**Geplaatst**: 11-07-08 16:09

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 11-07-08 16:09

haha ik ben pas bij hoofdstuk 9.
Helaas moet ik nu afsluiten,ik ga van het weekend lekker verder lezen! Ik kan er niet mee stoppen!!! Super verhaal tot nu toe!
JE HEBT ER NOG EEN FAN BIJ!!!!
ik laat het wel weten als ik je laatste stuk gelezen hebt! tot nu toe SUPER!!

**Geplaatst**: 11-07-08 18:01

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 11-07-08 18:01

MEER MEER

**Geplaatst**: 11-07-08 18:52

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 11-07-08 18:52

Eva, weet je nog hoeveel tips je in het begin kreeg?
Het waren er niet veel, maar je hebt er wel veel mee gedaan, want echt ik heb niets meer te zeggen, dan dat je echt een perfecte schrijfstijl hebt en het verhaal steeds een andere wending geeft, ik zie je stappen echt bij elk verhaal, dus echt super gedaan! Haha!

Kan nu echt opgestuurd worden naar een uitgever!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-07-08 16:07

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst door de TopicStarter : 13-07-08 16:07

Hihi, ik bloos wel een beetje van al jullie complimentjes hoor .. Bloos

Nu kan ik alleen nog maar tegenvallen bij de volgende stukken!
Hier is hoofdstuk vierentwintig! Een moeilijk hoofdstuk om te schrijven.
Vanaf Woensdagavond ga ik op vakantie dus als ik het verhaal niet voor die tijd kan afronden zullen jullie anderhalve week moeten wachten Ach gut

Hoofdstuk vierentwintig

Het vliegtuig had (godzijdank) slechts vijf minuten vertraging. Met de tranen in mijn ogen nam ik vluchtig afscheid van Beth en checkte in. Ik kreeg een raamplaats toegewezen door een roodharige stewardess met grote bruine ogen. Aan mijn linkerzijde zat een al oudere man. Hij wierp me een vijandige blik toe toen ik langs hem heen stapte om gebruik te maken van het toilet. Steunend op de stoelen voor ons passeerde ik hem. Terwijl ik langs de andere heen liep richting het toilet liep er een rilling over mijn rug. Waarom moest ik nou net weer de plaats naast een chagrijnige medereiziger krijgen? Hoewel ik in de krottenwijken een geweldige tijd had gehad en ik en mijn vader min of meer weer beter met elkaar om begonnen te gaan, deed elke woeste blik me weer herinneren aan de gebeurtenissen in het verleden. Toen ik naar het toilet was geweest en mijn plaats weer opzocht kreeg ik opnieuw een kwade blik toegeworpen. Ik kromp ineen en ging zo ver mogelijk naar het raam toe zitten. Sluit je af, Amber. Sluit je gewoon af mompelde ik tegen mezelf terwijl ik star uit het raam keek..

De rest van de vlucht verliep vlekkeloos. Met mijn reistas om mijn schouder liep ik toen de avond viel een van de Gates uit. Voor ik goed en wel door de schuifdeuren heen was hing Elsa om mijn hals. Ze drukte me stevig tegen zich aan de streelde mijn achterhoofd.
‘Wat heerlijk dat je er weer bent, kind!’ Jubelde ze, terwijl ik me afvroeg hoe pijnlijk het was om te overlijden wegens ademnood aangezien ze mijn gezicht zo ongeveer in haar omvangrijke boezem drukte.
‘Ja, ja vind ik ook.’ Zei ik en worstelde me met enige moeite onder haar armen vandaan.
Toen pas zag ik Julia staan. Ze stond er ietwat verlegen en ongemakkelijk bij maar zodra ik haar in het oog kreeg was dat voorbij. Ze liep op me toe en omhelsde me voorzichtig.
‘Je ziet er goed uit.’ Complimenteerde ze me zachtjes en ik hoorde dat ze het meende.
Ik besefte voor de zoveelste maal in mijn leven hoe fijn het was als je in ieder geval een iemand in je leven had van wie je zeker wist dat je er altijd en overal op aan kon. Zo iemand was Julia voor mij.
‘Dank je.’ Antwoordde ik en deed een stapje naar achter.
Ik liet mijn blik over de aankomsthal glijden. Vele sloten een familielid in de armen dat net was aangekomen, andere probeerde wanhopig hun zesjarige kinderen in het gareel te houden en weer andere stonden erbij als of ze zichzelf nog liever van kant hadden gemaakt dan hier in de aankomsthal te wachten op degene die de reden was van hun aanwezigheid hier.
‘Hier laat mij je tas dragen.’
Normaal gesproken had ik tegengestribbeld maar ik voelde dat de lange terugreis zijn tol begon te eisen. Mijn benen waren loodzwaar en mijn gezichtsvermogen was iets afgenomen. Dus liet ik de tas van mijn schouder zakken en overhandigde hem aan Elsa. Julia haakte haar arm door de mijne en langzaam liepen we weg van de drukte. Hoewel je zou zeggen dat we na al die maanden verschrikkelijk veel bij te kletsen hadden bleef het stil. Misschien kwam het omdat we niet wisten waar te beginnen maar ik vermoed dat het voor al (voor mij in ieder geval) de uitputting was die overheerste..

Toen we eenmaal in de garage (of de overdekte parkeerplaats, het is maar hoe je het wil noemen) stonden ging Elsa ons voor. Trots hield ze halt voor een glanzende zwarte auto. Compact en laag bij de grond. Verbaasd keek ik haar met opgetrokken wenkbrauwen aan. Dit leek in de verste verte niet op het kleine rode autootje dat ik verwacht had!
‘Vindt je hem niet prachtig? Dit is mijn nieuwe aanwinst.’ Zei ze trots en keek me stralend aan.
Mijn blik gleed over de auto. Ik als totale leek, aangezien ik absoluut geen verstand had van auto’s (wat ik overigens ook niet betreurde) kon zelfs zien dat de auto een aardig bom duiten gekost moest hebben. Maar aan de trotste uitdrukking op Elsa’s gelaad te zien moest hij het meer dan waard zijn geweest.
‘Ja, hij is geweldig!’ Beaamde ik en ik meende het.
Triomfantelijk opende Elsa de laadklep en zette mijn reistas in de kofferbak. Als een heuse taxichauffeuse hield ze het portier voor mij en Julia open. We bedankte haar met een glimlachje en stapte in de auto..

Eerst brachten we Julia thuis. Hoewel ik wist dat ze brandde van nieuwsgierigheid naar mijn verhalen (niet dat ze dat ooit zou toegeven hoor, maar toch) moest ik haar teleurstellen. Ik had geen fut om haar nog te vertellen over alle belevenissen in de krottenwijken. Ik gaf haar een afscheidsknuffel en we keken haar na tot ze door de voordeur verdwenen was. Daarna reden we verder naar Elsa’s huis. Ze parkeerde de auto even behendig als altijd en opende de voordeur. Een heerlijk gevoel overspoelde me. Het gevoel van thuiskomen. Elsa deed de deur dicht en zette mijn reistas met een klap op de grond.
‘Zo! Eindelijk weer een beetje gezelschap in huis. Het was saai zonder jou hoor.’
Ik schoot in de lach terwijl ik mijn jas uittrok en op de kapstok hing. Elsa volgde mijn voorbeeld terwijl ik al richting de woonkamer liep. Ik concludeerde dat er sinds mijn vertrek nog niets veranderd was hoewel ik dat ook niet verwacht had. Opgelucht liep ik langs de banken, de eettafel en de keuken. Ik had een geweldige tijd gehad die ik absoluut niet had willen missen maar ik realiseerde me dat het mooiste van reizen het thuiskomen was. En meteen daarop realiseerde ik me dat ik voor het eerst een thuis had gevonden.
‘Waar heb je zin in? Een kopje thee of koffie? Of misschien liever een drankje?’ Ratelde Elsa enthousiast terwijl ze naast me in de keuken kwam staan.
‘Ik ga liever slapen, goed?’ Zei ik zachtjes.
‘Ja natuurlijk meid! Je zult wel doodop zijn. Morgen wil ik wel alles horen hé?’
‘Alles?’ Vroeg ik plagend.
‘Ja, alles!’ Antwoordde ze al knikkend.
‘Goed dan.’
‘Beloofd?’
‘Beloofd.’

De rest van de week bestond slechts uit uitpakken, praten en vooral veel slapen. Ik merkte nu pas hoe moe ik was van het hele avontuur. Tijdens mijn verblijf in de krottenwijken had ik niet tot nauwelijks last gehad van vermoeidheid maar nu kwam het dubbel zo hard terug. Op zondagavond toen ik en Elsa aan het genieten waren van een kleffe, vette hap afhaalpatat rinkelde de telefoon.
‘Voor jou.’ Zei Elsa en reikte me de hoorn aan.
‘Met Amber.’ Zei ik opgewekt.
‘Met papa.’ Zei mijn vader.
Ik schrok even van zijn stem maar niet zodanig als ik voorheen geschrokken zou zijn. Ik keek naar Elsa en trok mijn wenkbrauwen op. Ze haalde haar schouders op.
‘Hoi.’ Begroette ik hem aarzelend.
‘He, ik hoorde dat je weer terug was dus ik dacht misschien kunnen we weer eens iets afspreken. Ik bedoel gewoon voor de gezelligheid, snap je?’
Zijn stem was verassend zacht, verlegen bijna.
‘Prima.’ Antwoordde ik rustig.
‘Fijn! Wanneer schrikt het?’ Zei hij en ik hoorde opluchting in zijn stem.
Ik haalde mijn schouders op en realiseerde me dat hij dat natuurlijk niet kon zien door de telefoon.
‘Zeg jij het maar.’
‘Dinsdag?’
‘Oké.’
‘Aan het begin van de avond?’
‘Ja.’
‘Bij jou of bij mij?’
‘Dit keer bij mij?’
‘Goed.’
‘Oké, dan zie ik je Dinsdag!’
‘Ja, tot Dinsdag!’
Ik kon het niet helpen dat ik bij lange na niet zo enthousiast klonk als hij maar ik vond het een fijn idee dat hij dit keer bij mij (of althans bij Elsa) langs kwam. Tenslotte woonde hij ook niet meer naast de deur en het was gewoon prettig om met hem te praten in een voor mij vertrouwde omgeving. Toen ik had opgehangen keek Elsa me vragend aan.
‘Wat wilde hij?’ Vroeg ze vriendelijk.
En ik zei haar dat we voor Dinsdag een afspraak hadden gemaakt.
‘Blijft hij ook eten?’
‘Ik denk het.’ Antwoordde ik en haalde mijn schouders op ten teken dat ik er niet zeker van was.
‘Mooi. Dan kan ik eindelijk mijn koksmuts weer eens tevoorschijn toveren.’ Zei ze en glimlachte.
Ik knikte en ging weer op mijn stoel zitten. De afgelopen week hadden we eigenlijk steeds iets besteld of opgehaald. We hadden geen van beide zin om iets te kopen en af en toe mag je jezelf best verwennen en eens makkelijk zijn. ’s Avonds zocht ik vroeg mijn bedje op en terwijl ik wachtte tot de slaap zou komen staarde ik naar het plafond. Ik had Stanley nog niet gezien. Hoewel ik me er langzaam bij had neergelegd dat hij niets voor me voelde brandde ik nog steeds van verlangen naar een ontmoeting al was het alleen maar om hem even met mijn ogen te kunnen verslinden. Ik ging iets verliggen zodat ik op mijn zij lag en slaakte een zucht. Soms was het leven niet eerlijk. Julia kon iedere jongen die ze wilde om haar vinger winde en aan het lijntje houden of het niets was terwijl ik niet eens de interesse kon wekken van een jongen die ik echt leuk vond. Ik trok het dekbed op tot mijn kin en rilde behaaglijk. Ik kon me niet herinneren dat er ooit een jongen was geweest die in mij meer zag dan enkel als maatje. Hm, Job misschien. Job had me echt leuk gevonden. Misschien had ik hem destijds een kans moeten geven. Zo verkeerd was Job niet..

**Geplaatst**: 13-07-08 16:21

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 13-07-08 16:21

jupp, weer echt Ge-wel-dig Haha!

heb je het soms zelf beleeft?? Clown

**Geplaatst**: 13-07-08 16:22

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 13-07-08 16:22

Weer een goed stuk! Toch vind ik de vorige stuk meer aangrijpend, misschien ook omdat het in een totaal ander omgeving plaatsvond. Ben benieuwd naar de rest! Haha!

**Geplaatst**: 13-07-08 16:25

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 13-07-08 16:25

Geweldig verhaal weer Haha!

!
Ook ik vind de vorige 2 stukken meer aangrijpend, omdat het in een keer een andere wending van het verhaal was Lachen

.
Ik ben nieuwsgierig naar het volgende deel Haha!

.

**Geplaatst**: 13-07-08 17:04

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 13-07-08 17:04

Leuk leuk leuk! Haha!

**Geplaatst**: 13-07-08 19:28

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 13-07-08 19:28

Ik heb vandaag het HELE verhaal in 1 keer uitgelezen Haha!

Simpelweg, ''Geweldig'', Echt een super tof verhaal Lovers

K blijf doorlezen Lachen

**Geplaatst**: 13-07-08 20:09

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 13-07-08 20:09

helemaal geweldig ( wordt een beetje saai om dat steeeds weer te zeggen Tong uitsteken

)
ik kijk uit naar t volgende stuk Haha!

**Geplaatst**: 13-07-08 20:24

Re: [VER] Te laat ..

Geplaatst: 13-07-08 20:24

Weer een goed stuk

C_arola schreef:
Weer een goed stuk! Toch vind ik de vorige stuk meer aangrijpend, misschien ook omdat het in een totaal ander omgeving plaatsvond. Ben benieuwd naar de rest!

Ik ook, maar je kunt niet elk stuk zo maken.. Dat zou niet meer 'echt' zijn Lachen

.