Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-08-06 14:42

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-06 14:42

Nou laatste deel!

Rick schrikt wakker en kijkt naar de deur. Er is niks te zien ook geen wind en geen vegen op de muur. Rick haalt opgelucht adem, hij heeft het maar gedroomd. Crissie ligt nog steeds vredig in zijn armen te slapen. Rick legt zijn hoofd naast de hare en sluit zijn ogen weer.
Als hij weer wakker wordt is het vijf voor acht, de wekker zou om acht uur gaan. Voorzichtig maakt hij Crissie wakker. “Goede morgen schoonheid” zegt hij. Crissie opent langzaam haar ogen en glimlacht naar Rick. “Ik ga vast douchen”zegt Rick “ dan kun jij rustig wakker worden.” Crissie knikt en Rick loopt de kamer uit. Tien minuten later loopt Rick de kamer weer in.. Crissie zit op de rand van zijn bed. “Mag ik nu?” vraagt ze. “Natuurlijk,” zegt Rick “Ik heb een handdoek voor je klaargelegd.” “dank je.” Zegt Crissie en loopt naar de badkamer.

Een half uur later hebben ze wat gegeten en pakken ze de spullen die ze nodig hebben. De route, broodjes en drinken, nog een regenjas voor beide en dan zijn ze klaar om te gaan.
“Nou Cris, Ben je er klaar voor?” Vraagt Rick “Jazeker, we gaan ervoor!” antwoord ze vrolijk. “Jij rijdt hè?” zegt ze plagerig en gooit Rick de sleutels van de scooter toe. “Prima” antwoord Rick opgewekt. Rick moet even wennen aan het rijden op een scooter. Hij heeft dit nog niet vaak gedaan. Hij heeft een tijd terug wel zijn certificaat gehaald, omdat hij met de scooter van Carlo op pad mocht gaan. Dat vond Rick toch wel erg handig. Maar nu ze verhuist waren was dat geen optie meer. Na ongeveer vijf kilometer gereden te hebben is Rick gewend en gaan de bochten en hobbels hem makkelijk af. Ze rijden verder en vorderen gestaag. Na een uur hebben ze 30 kilometer gereden en nemen ze even een pauze. Ze drinken wat en kijken nog een goed naar de route. “We zitten nog goed, dat valt me mee.” Zegt Crissie plagerig. Rick lacht en geeft haar een kus op haar wang. Tien minuten later zijn ze uitgerust en gaan ze weer verder.

Tegen de middag arriveren ze bij het adres dat ze van de moeder van Crissie gekregen hebben. Het is een klein huisje en aan de bouw te zien is het nog een huurhuisje ook. Dat is wel wat anders als het huis waar Rick in woont. “Zullen we maar” zegt Crissie met een zucht. Rick knikt en nerveus lopen ze naar de deur. Ze bellen aan en het duurt even voor er open gedaan wordt.

Dan gaat de deur open en er staat een jongen van Rick zijn leeftijd in de deuropening. “Rudolf?” Vraagt Crissie “Crissie? Wat doe jij hier?” Antwoord Rudolf. Crissie vind dat Rudolf er slecht uit ziet. Ze herkende hem nauwelijks. “Ook hallo.” Zegt Crissie nors “ Ja sorry,” zegt Rudolf “Ik had niet verwacht je ooit nog te zien.” “Niet verwacht? Of niet gehoopt? Mogen we even binnen komen?” Zegt Crissie en stapt gelijk naar binnen. Rick volgt haar en staat verbaast van Crissie. Ze komt wel heel zelfverzekerd en streng over nu. Wat zou ze van plan zijn. Als ze op de bank zitten valt Crissie met de deur in huis. “Waarom? Rudolf.. Waarom?” “Waarom wat?” Vraagt Rudolf alsof hij nergens vanaf weet. “Rick hier, woont in jullie oude huis.” Zegt Crissie dan. Rudolf slikt. “En wat weet Rick allemaal?” Vraagt Rudolf.
“Geef het nou maar toe!” roept Crissie “Jij hebt mijn broer vermoord en al die tijd dat ik bij jou uit kwam huilen wist je gewoon waar hij was! Vuile vuile…” Crissie barst in huilen uit en Rick neemt haar in zijn armen. “Ga je zelf naar de politie om te bekennen, of doen wij het.” Zegt Rick. Rudolf zit met tranen in zijn ogen. “Ik heb je nooit pijn willen doen Crissie, ik kon niet anders.” “Rudolf, ik vroeg je wat.” Zegt Rick streng. “Ff rustig ventje” sist Rudolf. “Waag het niet zo tegen hem te praten!” Gilt Crissie uit “Geef antwoord, hij vroeg je wat!” Rudolf zucht weer en de tranen rollen over zijn wangen. Na een lang stilte begint Rudolf te vertellen :”Het was er eng, ik hoorde vreemde geluiden en werd in een nacht wel vijftig keer wakker gemaakt, waardoor wist ik niet. Ik kreeg boodschappen door, De kraan was altijd kouder als ik hem zetten, mijn tas verdween. Ik werd helemaal gek, het bleef maar duren, jaar in jaar uit. Ik werd gek. Kort voor we verhuist zijn kwam Ferdi langs, Ik weet niet wat me bezielde, ik had mezelf niet in de hand.” “dat is geen antwoord” zegt Crissie kortaf. “We weten precies wat je gedaan hebt en jij mag het aan de politie gaan vertellen.”

Rudolf zucht. Uiteindelijk stemt hij toe. “Ik zal de politie bellen en dan komen ze hierheen, kan je ze alles uitleggen.” Zegt Crissie. Tien minuten later staat de politie voor de deur.
Rick en Crissie zitten aan de eettafel terwijl Rudolf op de bank zijn verhaal doet aan de agenten. Hij verteld alles, ook waar ze het lichaam kunnen vinden. De agenten sturen ondertussen al andere agenten naar het huis van Rick om daar de boel eens naders te onderzoeken. Na bijna een uur is Rudolf klaar met zijn verhaal. “Jij gaat met ons mee jongeman, jij mag zelf laten zien aar het zich allemaal precies heeft afgespeeld.” Zegt een van de agenten tegen Rudolf. “Bedankt voor de melding.” Zegt de andere agent tegen Rick en Crissie. “Wat gaat er gebeuren in ons huis?” Vraagt Rick “Das moeilijk te zeggen knul, er zal onderzoek gedaan moeten worden.” Antwoord de agent. Rick knikt. Wat een gedoe, wat moeten zijn ouders wel niet denken. Misschien zijn ze wel boos omdat ik eerder niks verteld heb. Crissie en Rick gaan naar buiten. Ze stappen op de scooter en gaan in een nabijgelegen park even op een bankje zitten. Even nadenken over alles wat gebeurd is.

Rick kan niet zeggen dat hij zich opgelucht voelt. Er is nog 1 barrière en dat is dat lichaam in huis. Als dat weg is moet het allemaal goed komen. Na een half uur stappen Rick en Crissie weer op de scooter voor de toch naar huis. Deze verloopt gelukkig zonder problemen. Als ze de straat in rijden zien ze dat alles rond Ricks huis afgezet is met lint. Er staan verschillende politieauto’s en een heleboel mensen eromheen. Rick rijdt voorzichtig door tot hij niet verder kan. Hij zet de scooter weg en loopt verder naar voren. De voordeur is geforceerd en allerlei onderzoekers lopen in en uit. Rick zucht. Hij kan niet eens naar huis nu. Hij besluit toch maar eens zijn ouders te bellen.

Gelukkig wisten zijn ouders er al van, ze waren door de politie ingelicht en ze hadden toestemming gegeven om de deur te forceren. Ze zijn onderweg naar huis.
Een paar uur later zitten Rick en Crissie met Rick zijn ouders in de tuin. Daar mogen ze nog komen. De keuken ook nog, maar vanaf woonkamer is het afgezet.
Rick verteld het hele verhaal en gelukkig zijn zijn ouders niet boos. Ze vinden alleen dat Rick het eerder had moeten vertellen. Dat kan Rick wel begrijpen het is tenslotte hun huis.

Dan komt er een agent de tuin in. “We hebben alles onderzocht, het lichaam is verwijderd. Volgende week zullen we mensen langs sturen om de kelder en de gang in oude staat terug te brengen. Helaas zult u dit weekend nog in de rotzooi zitten.” Zegt de agent. “Dat is prima” zegt Rick zijn vader “We redden ons wel.” Dan kijkt de agent Crissie aan “Ik weet dat dit niet leuk is, maar ik heb iemand nodig om het lichaam te identificeren.” Crissie knikt en loopt met de agent mee. “Wil je dat ik met je mee ga Cris?”vraagt Rick. “Nee, dank je, ik red me wel” zegt ze rustig. Rick legt zijn ouder uit dat sinds de komst van Simon er ook geen tekenen van geesten zijn geweest en dat het huis nu veilig is.

Als Crissie terugkomt verteld ze dat het inderdaad Ferdi was en dat hij er nog goed uit zag, daar was ze wel blij om, nu kan ze hem toch nog goed herinneren. De agenten vertrekken.
De dag erna kruipt voorbij. Crissie en Rick proberen zich te vermaken met computer spelletjes. Door alles wat er gebeurd is zijn ze ook heel erg close geworden. Crissie mag gewoon blijven slapen en Rick zijn ouders zijn helemaal weg van haar.

De maandag blijven Rick en Crissie thuis van school, de hele week waarschijnlijk. Crissie heeft inmiddels het verhaal ook aan haar ouders verteld en Ferdi zal begraven gaan worden. Hier moet veel voor geregeld worden.

De begrafenis is prachtig. Crissie en haar ouders zijn blij dat dit nog mogelijk is. Het verhaal achter zijn dood wordt op de begrafenis in het midden gelaten en het is allemaal erg vredig.

Crissie en Rick zijn inmiddels twee handen op een buik. Ze delen en doen alles samen. Tot het einde van het schooljaar zijn er geen vreemde voorvallen en iedereen is er aan gewend dat waar Crissie is, Rick ook is. Ze halen beide een goed rapport en kunnen nu samen gaan genieten van de zomervakantie. Als Rick en Crissie thuiskomen van de laatste dag, zitten de ouders van Rick beneden op de bank te wachten.

“Rick, Cris kom even zitten” zegt Ricks moeder “Wat is er?” vraagt Rick. “We hebben er lang over na moeten denken, maar ik kan het niet aan om in dit huis te blijven. Je vader heeft daarom weer een andere baan gezocht en we gaan weer verhuizen.” Ricks gezicht betrekt. Hij weet gelijk wat dit betekent. Hij en Crissie zullen uit elkaar gaan. “Voordat je iets zegt, je mag hier blijven. Je bent nu achttien, we kunnen een appartementje voor je huren waar jij en Crissie samen kunnen wonen. Jullie zult er hard voor moeten werken, maar we zullen jullie ook financieel steunen.” Rick kijkt naar Crissie die zit te glunderen: “Wist jij hiervan?”Crissie knikt. Rick vliegt Crissie in de armen, “Dit is de beste oplossing die ik kon bedenken!” roept hij blij! Rick zijn ouders staan lachen toe te kijken, dan vliegt Rick ook hen om de hals. “Ik zal jullie missen, maar als ik en Crissie samen zijn komt alles goed.”

Dit was het dus, Ik weet nog niet of ik er helemaal tevreden mee ben.
Ben beneiuwd naar de reacties!

Vrees niet, ik ga weer aan een ander verhaal beginnen!

**Geplaatst**: 04-08-06 14:46

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 14:46

Mooi, heel erg mooi einde ook.
Wel jammer dat het afgelopen is Verdrietig

Ben benieuwd naar je volgende verhaal Lachen

**Geplaatst**: 04-08-06 14:55

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 14:55

had eigenlijk stiekem gehoopt dat die Crissie een valse heks bleek te zijn en haar eigen broer vermoord heeft... Bloos

Maarre mooi einde!

**Geplaatst**: 04-08-06 15:09

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 15:09

Kan niet anders zeggen het is een super verhaal!!!!!!!

**Geplaatst**: 04-08-06 15:31

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 15:31

Een super einde!!

Ik wacht met smart op je nieuwe verhaal!!

**Geplaatst**: 04-08-06 15:32

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 15:32

Mooi einde! Ben benieuwd naar je nieuwe verhaal, je hebt talent. Lachen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-08-06 16:40

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-06 16:40

en nog een keer helemaal.. :

De Nieuwkomer

“Bijna klaar” denkt Rick als hij zwetend de laatste doos uit de verhuiswagen tilt. Omdat zijn vader een andere baan heeft aangenomen, hebben zijn ouders besloten om te verhuizen. Rick heeft geen andere keus dan mee te gaan. Hij kijkt naar boven en ziet de mooie groene bomen, het is lente.
“Hoe zal het zijn?” vraagt hij aan zijn vader “Helemaal alleen tussen allemaal onbekende mensen op een nieuwe school?” Zijn vader glimlacht: “Je zal je snel thuis voelen, daar ben ik van overtuigd.” Rick knikt. Hij maakt makkelijk vrienden en is er dan ook niet echt ongerust om. Gelukkig is het pas zaterdag dus hij heeft nog een dag om zijn spullen uit te pakken en even uit te rusten. Rick besluit even in de tuin te gaan zitten voor hij gaat helpen met dozen naar boven sjouwen. Even iets fris drinken. Na vijf minuten roept zijn vader: “Rickie, kun je even helpen? De lattenbodem moet naar boven dat lukt me niet alleen!” Rick springt omhoog om zijn vader te gaan helpen. Hij wil niet dat ze zich schuldig voelen over de verhuizing, hij heeft immers gezegd dat hij het niet erg vond.

De wekker gaat, het weekend is weer voorbij. Rick gaat recht op de rand van zijn bed zitten, overal staan nog dozen die hij nog niet heeft uitgepakt. Vandaag moet hij naar school, best spannend allemaal. Rick probeert er niet teveel aan te denken en loopt naar de douche. Na een kwartier komt hij schoon en fris terug op zijn kamer. Daar bedenkt hij zich dat hij niet weet in welke doos zijn goeie broeken zitten! “Mam!! Hellup” roept hij en grinnikt zacht in zichzelf. Zijn moeder komt aanlopen en weet gelijk wat Rick nodig heeft. “De doos, waar nette kleding op staat” zegt ze lachend. Rick kleurt rood en zoekt wat kleren uit, pakt zijn tas en gaat naar beneden om wat te eten. Hij werkt een boterham met kaas en een glas melk naar binnen, dan krijgt hij van zijn moeder een broodtrommeltje in zijn handen geduwd, “alsjeblieft, maar dat doe ik niet elke dag” zegt ze met een knipoog.
Rick bedankt haar en stopt het trommeltje in zijn rugzak. Hij loopt naar de schuur en vist zijn fiets tussen een berg dozen uit. Dan gaat hij op weg naar school.

De school ligt tien minuten fietsen van zijn huis vandaan. Het is lekker weer dus Rick vind het niet erg om te moeten fietsen. Op school aangekomen zet hij zijn fiets in de fietsenstalling en zoekt het kantoor van de decaan op. Gelukkig is de decaan een hele aardige vrouw, ze heeft Rick beloofd om met hem mee te gaan naar het eerste lesuur. “Goede morgen mevrouw Brouwer” zegt Rick tegen de decaan. “Ah goede morgen meneer Manders” zegt ze met een glimlach. Rick lacht, hij heeft haar al een paar keer eerder ontmoet met diverse intake gesprekken. Inmiddels is de bel gegaan en de rust in de gangen wedergekeerd. “Zullen we, voordat de lessen begonnen zijn” zegt mevrouw Brouwer “Je eerste les is wiskunde, dat wordt boven gegeven.” Gespannen loopt Rick achter mevrouw Brouwer aan. Hoe zal de klas reageren? Zullen het leuke mensen zijn? Zijn het meer jongens of meer meisjes?
Op deze vragen zal hij snel antwoord krijgen, want ze hebben inmiddels al twee trappen beklommen. Bij de tweede deur in de eerste gang links staat mevrouw Brouwer stil “Ben je er klaar voor?” Rick knikt, zijn hart kopt in zijn keel, maar hij moet er doorheen.

Mevrouw Brouwer klopt op de deur en opent hem gelijk. Iedereen kijkt richting de deur. “ Zoals jullie weten komt er een nieuwe leerling bij jullie in de klas en ik wil hem graag even persoonlijk aan jullie voorstellen. Dit is Rick..” Rick loopt naar binnen en ziet gelijk dat er duidelijk veel meer meiden in de klas zitten als jongens. Dat hoeft natuurlijk niet erg te zijn, maar het is wel opvallend. De leraar neemt het over en vraagt of Rick zich even kort voor wil stellen. “Ik ben Rick” begint Rick “Omdat mijn vader een andere baan heeft gevonden zijn we hierheen verhuisd. En mijn hobby’s zijn computeren en kitesurfen.” De leraar bedankt hem en zegt dat hij een plekje mag zoeken. Hij gaat voor het bureau van de leraar zitten en voelt dat hij bekeken wordt. Rick is dan ook een mooie jongen waar menig meisje graag naar kijkt.

De dag gaat langzaam voorbij, gelukkig is het geen lange dag en heeft hij al contact met een jongen uit zijn klas. Hij heet Bas en sprak Rick aan omdat hij ook van kitesurfen houdt. Als de schooldag voorbij is staat hij in het fietsenhok met bas te praten over hun gedeelde hobby. “Helaas is er hier niet vel mogelijk om te kitesurfen” zegt Bas. Waarop Rick antwoord: “ Wat dat betreft is het ook wel erg jammer dat we verhuist zijn, woonde eerst heerlijk dicht aan het strand. “Echt waar?” vraagt Bas “ tot drie jaar geleden heb ik ook aan het strand gewoond, ik weet dus ook wel hoe het is om te verhuizen en in een vreemde omgeving te komen.” Rick glimlacht “Dan heb ik mooi een lotgenoot!” Terwijl Rick en Bas gezellig verder praten over de gezamenlijke ervaringen komen Nina en Lindsey langs gereden.
“Hey Bassie, wie is je vriend, ziet er goed uit zeg” zegt Lindsey met een iewat arrogante ondertoon. Voordat Bas iets kan zeggen zijn ze al voorbij. Bas ziet dat Rick kleur op zijn gezicht heeft. Bas kijkt verbaasd: “Dat is een compliment hoor! “ zegt Bas met een lach. “Dat weet ik wel” zegt Rick “Ik krijg altijd aandacht van meisjes, mijn vorige vrienden vonden dit niet altijd even leuk.” “Ach” Zegt Bas “ Je hoeft je om mij in iedere geval niet druk te maken. Ik heb een vriendinnetje, ze zit alleen niet hier op school” Rick lacht opgelucht. Het laatste wat hij wil is scheve gezichten of verwijten dat hij alle meisjes afpakt. Dan valt zijn oog op een meisje aan de andere kant van het schoolplein. Haar donkere haren wapperend in de wind, lachend met haar vriendinnen. “Wie is dat” vraagt Rick. Bas kijkt om: “ Ow, dat is Crissie, heel aardig, maar niet geïnteresseerd in jongens.” Rick kijkt geschokt: “Niet geïinteresseerd in jongens? Bedoel je dat ze op meisjes valt? Bas lacht: “Nee, ze kijkt er gewoon niet naar om. Bovendien heeft ze een pony en daar brengt ze nogal wat tijd mee door” Rick kan zijn ogen niet van haar afhouden. “Ze zit bij ons in de klas hoor” zegt Bas “Als je niet de hele tijd voorin was gaan zitten was je dat vast wel opgevallen” Rick lacht “Tsja, ben toch wel wat verlegen denk ik, loop niet graag gelijk heel de klas door met alle ogen op me gericht.”

Op weg naar huis is Rick behoorlijk in gedachten verzonken. Hij besluit een stukje om te rijden langs de mooie vijver die vlakbij zijn nieuwe huis ligt. Het is lekker weer en hij besluit langs het fietspad op een bankje te gaan zitten om even van de rust te genieten. Na zo lang in de stad te hebben gewoond is al die rust toch wel erg lekker! Hij zit net en hij ziet in de verte een fietsen aankomen. Rick besteed er verder geen aandacht aan. Als de fietser bij het bankje stopt, ziet Rick dat het Crissie is.
“Mag ik naast je komen zitten?” vraagt Crissie vriendelijk. Rick is verrast als hij niet beter wist zou hij toch een klein beetje het idee krijgen dat ze in hem geïnteresseerd is. Hij schrikt op uit zijn gedachte en zegt: “Ja, natuurlijk. Ga zitten.” Crissie zet haar fiets weg en neemt naast Rick plaats op het bankje.
“Mooi is het hier hè?” vraagt Crissie. “Ik ben Crissie” zegt ze daarna. “Aangenaam, ik ben Rick Manders” antwoord Rick. “Wat brengt jou hier” vraagt hij aan Crissie. “Ik woon hier in de buurt” antwoord ze. “Wonen jullie in het huis waar de familie Van Gerven gewoond heeft?” Rick denkt even na, hij heeft in een gesprek met de makelaar een naam horen vallen. “Ja Van Gerven, dat kan wel kloppen ja.” Zegt Rick. Hij ziet dat Crissie schrikt. “O” zegt ze. Dan volgt er een stilte. Rick is lichtelijk geschrokken van haar reactie. Hij durft niet goed te vragen wat er aan de hand is.
“Ik moet gaan” zegt ze en zonder gedag te zeggen stapt ze op haar fiets en fietst weg. Rick blijft achter op het bankje en zit een beetje beduusd om zich heen te kijken. Wat zou er mis zijn met het huis van de familie Van Gerven? Hij probeert aan andere dingen te denken, maar hij kan het niet met rust laten. Het is maar goed dat hij niet weet waar Crissie woont, da was hij vast langsgegaan om te vragen wat er aan de hand was, terwijl er waarschijnlijk helemaal niks is en dan had hij weer voor schut gestaan. Rick besluit het met rust te laten en fietst naar huis.

Toen Rick de tuindeur opendeed stonden zijn ouders al klaar om hem aan een vragenvuur te onderwerpen. Dat was wel het laatste waar Rick op dit moment zin in had, maar hij wil zijn ouders geen slecht gevoel geven. Hij verteld over Bas en de hobby die ze delen. Zijn ouders vinden het fijn dat hij gelijk al wat aanspraak heeft. “En leuke meiden?” vraagt zin vader plagend. Even is Rick weer vrolijk “wie weet..” zegt ei met een stiekem lachje. Hij merkt dat hij vrolijk wordt als hij aan Crissie denkt, maar al snel wordt dat gevoel weer verdrukt door de gedachte aan die rare reactie. Rick besluit zich er niet druk over te maken en pakt zijn schoolboeken om te kijken of hij alvast wat vooruit kan werken. Na tien minuten hoort hij de bel, even kijkt hij op van zijn boek, maar bedenkt dat het toch niet voor hem is. Er is tenslotte niemand die weet waar hij woont. “Rick” roept zijn moeder vanuit de gang. “Hmm, toch iemand die het weet?” denkt Rick. Nieuwsgierig loopt hij naar beneden. Het is Bas. “Hey Bas, hoe weet jij waar ik woon?” vraagt Rick. “Ik sprak Crissie op msn en ze vertelde dat je in het huis van Van Gerven woont, dus ik denk kom vragen of je zin hebt om mee te voetballen?” zegt Bas. Rick is wederom verbaasd “Waarom is die familie Van Gerven zo bekend?” vraagt hij. “Ach” zegt Bas “ik heb nooit echt contact met ze gehad, maar Crissie is altijd bevriend geweest met de kinderen, waarschijnlijk vind ze het moeilijk dat ze verhuisd zijn.“ Nu begint Rick het te snappen. Vandaar dat het gevoelig ligt bij Crissie. “Maare” zegt Bas terwijl ze naar een veldje in de buurt lopen “je heb Crissie dus gesproken?” “Ja” zegt Rick met een glimlach “als ik niet beter wist zou ik toch wel beetje denken dat ze me leuk vind. Ze kwam naast me zitten op het bankje bij het meertje.” “Je weet nooit” zegt Bas “misschien maakt ze voor jou een uitzondering” Rick merkt dat hij dit een erg aangename opmerking vind. Met een goed humeur en vol zelfvertrouwen vliegt de middag voorbij.

Moe maar voldaan zit Rick om half zes aan het avondeten. Gebakken aardappels met verse sla en een lekkere snitzel. Rick kan deze frisse maaltijd wel waarderen op deze warme voorjaarsdag.
Tijdens het eten worden er van alle kanten ervaringen uitgewisseld over de eerste dag van het nieuwe leven. Na het eten gaat Rick nog een poging doen om zich op zijn schoolwerk te concentreren. Als hij op zijn kamer komt is het een beetje benauwd. Het ventilatierooster is dicht, hij zou toch zweren dat hij dat open had laten staan, wat vreemd dat zijn moeder dat dicht heeft gedaan. Rick zet het weer open en begint aan zijn schoolwerk. Hij is de hele avond hard aan het werk. Om half tien is hij zo moet van alle indrukken dat hij besluit om te gaan slapen. Die nacht slaapt Rick erg onrustig. Om half 2 schrikt hij wakker. Hij voelt een koude wind in zijn kamer, het raam staat open. Rick denkt hier verder niet over na, hij doet het raam dicht en gaat terug in zijn bed liggen.

De volgende ochtend gaat de wekker om kwart voor zeven. Rick staat op om te gaan douchen, weer ziet hij dat zijn raam open staat. Hij kan zich nog vaag herinneren dat hij het raam heeft dichtgedaan vannacht. Dit is toch wel erg vreemd…

Hij besluit er niet teveel bij stil te staan. Hij zal het misschien met zijn duffe hoofd zelf wel weer open gezet hebben. Hij pakt zijn kleren en loopt naar de douche. Hij stelt de thermostaatkraan van de douche in op 38 graden. In het oude huis was dit altijd een goede temperatuur, hier is het nu iets aan de koude kant dus Rick draait de knop iets verder. Zo dat is beter. Als Rick klaar is kleed hij zich aan en loopt naar beneden om te ontbijten. Wederom een boterham met kaas en een glas melk.
Dit keer heeft zijn moeder geen brood klaargemaakt dus hij moet dit zelf doen. Vier boterhammen, ook maar met kaas, dat is het makkelijkst. Een flesje cola mee voor op school. Hij wil zijn broodtrommel in zijn tas stoppen, mijn tas, hmm waar heb ik die gelaten? “Mam, heb jij mijn tas nog niet mee naar beneden genomen?” vraagt Rick aan zijn moeder. “Nee” zegt moeder “waarom?” “Nou ik had mijn tas gisteren op mijn kamer, maar daar staat hij niet meer, dus ik dacht dat jij hem al mee had.” Zegt Rick een beetje verbaasd. Als hij naar de gang loopt ziet hij zijn tas daar staan. Vreemd denkt Rick, ben ik nou zo afwezig? Hij neem zijn tas mee en stopt zijn flesje en zijn broodtrommel erin. “Ik heb hem hoor mam! Ik ga nu naar school!” roept Rick en loopt de deur uit richting de schuur.

Rick fietst richting het meertje, waar hij gisteren op het bankje heeft gezeten. Hij fietst lekker in de schaduw als hij vanachter een fietser aan hoort komen. Hij kijkt achterom en hij schrikt een beetje als hij ziet dat het Crissie is. “Rick, wacht! Ik fiets met je mee!” Roept ze buiten adem is. “Goede morgen” zegt Rick opgewekt. “Goede morgen,” zegt Crissie “hoe is het met je? Heb je goed geslapen?” Rick verbaasd zich over de vragen die Crissie hem stelt aangezien hij haar eigenlijk helemaal niet kent. “Euh, ja wel redelijk” zegt Rick “jij ook?” “Ja hoor.” antwoord Crissie. Rick vraagt zich nog steeds af wat er met het huis is waar hij en zijn ouders wonen, hij is echter bang om het gesprek te verpesten en besluit er niet over te beginnen. Crissie denkt hier echter anders over en zegt “Dat huis waar je woont….” Even is ze stil “Wat is daarmee?” vraagt Rick “ Nou, ik weet niet zo goed hoe ik het moet vertellen, maar daar heeft een vriend van me gewoond. Ik was lange tijd heel close met hem. Maar van de een op de andere dag was hij bang. Bang voor alles en iedereen. Hij wilde me ook ineens niet meer in zijn buurt hebben. Ik heb altijd het idee gehad dat er bij hem thuis iets gebeurd moet zijn. “ “Bij hem thuis?” zegt Rick geschrokken“ En aan wat voor iets denk je dan ?” vraagt Rick. “Ik weet het niet” antwoord Crissie “Het zal wel niks zijn” zegt ze erna. “Waarom zijn die mensen eigenlijk verhuisd? Weet jij dat?” vraagt Rick aan Crissie. “Nee,” zegt Crissie “Ze waren er heel vaag over. Het was ook van de ene op de andere dag..” “Vreemd” is het enige wat Rick op dat moment zegt.
“Ach ja” zegt Crissie “Het zal beter voor hem zijn denk ik, misschien dat hij nu op een plaats ie waar hij rust kan vinden.” Rick knikt en voelt zich bijna schuldig dat hij in het huis woont. “Ik mag jou wel” zegt Crissie. Rick kijkt haar verbaasd aan. “Ja…” Gaat Crissie verder “Je bent gewoon lekker normaal, niet gelijk flirten enzo, om de een of andere reden doen jongens dat altijd gelijk bij mij.” Rick lacht, hij weet niet goed wat hij hierop moet zeggen. “Nou,” zegt Rick “dat zal ik dan maar als een compliment beschouwen” Crissie lacht.

Zo fietsen Crissie en Rick de hele week samen naar school. Op school staan ze in de pauze altijd samen met Bas te kletsen. Na school doet Rick huiswerk en gaat voetballen met Bas. Rick begint zich echt thuis te voelen en hij is blij met zijn twee nieuwe vrienden. Rick denk s’avonds vaak aan Crissie. Stiekem voelt hij toch wel iets meer dan vriendschap voor haar. Een apart gevoel denkt Rick, hij is immers nog nooit echt verliefd geweest. “Zou dit het zijn, het gevoel van verliefdheid?” Al denkend aan Crissie valt Rick in slaap.
Als zijn wekker gaat, gaat Rick gelijk rechtop zitten om op te staan en te gaan douchen, dan bedenkt hij zich; het is zaterdag. “Uitslapen” denkt Rick en gaat weer terug in zijn bed liggen. Een uur later wordt hij weer wakker. Het zonnetje schijnt en het is lekker warm buiten. Rick besluit de dag sportief te beginnen en gaat een stuk hardlopen. Nu hij niet kan kitesurfen moet hij toch iets anders doen om zijn conditie op peil te houden. Hij trekt zijn sportkleren aan en pakt zijn stopwatch. Op naar buiten! Rick loopt de trap af en struikelt bijna over de mat die half op de eerste trede van de trap ligt. “wat hebben mijn ouders nu weer uitgevreten” denkt Rick terwijl hij de mat weer terug op zijn plaats schuift. Rick duwt de klink van de deur omloog om de deur open te doen. Tot zijn verbazing blijft de deur dicht. O, de knip denkt hij. “hmm, in het oude huis wilden zijn ouders dit nooit, misschien voelen ze zich hier nog niet helemaal thuis” denkt Rick.
De deur is open en Rick zet zijn eerst looppasjes richting het meer. Daar hangt een heerlijk frisse lucht en in het bos ernaast liggen vast wel wat leuke paadjes om te crossen. Na ruim een uur getraind te hebben loopt Rick naar huis, zo kan hij even uitzweten en kan hij gelijk onder de douche springen. Hij voelt zich lekker fit en is blij dat hij is gaan hardlopen.

Als Rick bijna thuis is hoort hij zijn naam “Rick?” Rick draait om “Hoi Crissie!” roept hij misschien iets te enthousiast. Crissie lacht en loopt naar hem toe, ze heeft een hondje bij. Rick heeft er niet veel verstand van, maar is gek op alle beesten. “Wat ben jij actief op de vroege morgen” zegt Crissie plagend. Rick lacht “ja, moet iets doen om een beetje fit te blijven” antwoord Rick met een knipoog. “Jij bent anders ook vroeg op.” Rick kijkt op zijn horloge en ziet dat het kwart over negen is. “Ja” antwoord Crissie opgewekt “heb het altijd druk op zaterdag” zegt ze met een lach. Voor een klein moment droomt Rick weg bij de lach van Crissie, hij corrigeert zich en vraagt “op zaterdag? Druk? Ik ben juist blij dat ik even niks heb!” “Ik heb een pony” zegt Crissie “door de weeks heb ik een bijrijdster voor haar, omdat ik me toch wel op school moet concentreren. En in het weekend doe ik haar lekker zelf, heerlijk, zeker met dit weer!” Rick knikt bevestigend. Hij voelt de frisse wind langs zijn bezwete rug en realiseert zich dat hij nu toch wel moet gaan douchen anders pakt hij kou. “Veel plezier” zegt Rick “Ik moet nu gaan douchen voor ik een kou te pakken heb” Crissie knikt begrijpend. Beide gaan ze hun eigen weg. Rick zijn humeur kan niet meer stuk “wat is ze toch leuk” denkt hij. “Had ik misschien wat meer belangstelling moeten tonen voor haar pony denkt Rick.” Hij besluit de volgende keer wat geïnteresseerder te reageren.

“Hallo!” roept Rick als hij de voordeur binnen stapt. Hij schrikt van zijn enthousiasme en bedenkt dat zijn ouders nog wel op bed zouden kunnen liggen. “Oeps” denkt Rick “Ik doe maar even wat stiller.” Zo stil mogelijk loopt hij naar boven en pakt schone kleren die hij na het douchen aan kan doen. Hij loopt naar de badkamer en zet de thermostaatkraan op 39. Als hij onder de douche stapt schrikt hij, wat is dat water koud! Hij begint aan zichzelf te twijfelen en kijkt naar de kraan. Het pijltje staat bij 35. Even staat Rick verbaasd naar de kraan te kijken, maar hij zal zich wel gewoon vergist hebben. Hij draait de kraan terug naar 39. “Dat is beter” denkt Rick. Hij sopt zijn lichaam en wast zijn haar. Als Rick met zijn dichtgeknepen ogen en haar vol shampoo staat wordt het water opnieuw koud. Snel wrijft hij zijn ogen schoon en kijkt weer naar de kraan. 35 graden “Ben ik nou gek” zegt Rick hardop en draait de kraan weer terug. “Zou de kraan op een of andere manier lam zijn en zelf terugdraaien?” denkt Rick. Hij blijft even naar de kraan staan kijken, maar er gebeurd niks. “Misschien heb ik ertegenaan gestoten.” Denkt Rick. Hij spoelt zijn haar uit en stapt de douche uit. Hij voelt de koude vloer onder zijn voeten. “Lag dat matje net niet hiervoor?” Denkt Rick “Stel je niet zo aan, nu ga je ineens allerlei dingen zien” Eenmaal schoon en aangekleed gaat Rick even in de tuin zitten, lekker in de zon. Het is inmiddels tien uur en heeft nog steeds zijn ouders niet gehoord of gezien. Hij besluit even te gaan kijken. Als hij de keuken inloopt ziet hij op het whitebord staan: “Schat, we zijn de omgeving verkennen. Met het avondeten weer thuis. Kus pap en mam.” “ah, dat verklaart heel wat” denkt Rick en loopt terug naar de tuin.

Rond half elf gaat de telefoon. Rick loopt naar binnen en neemt op “Met Rick Manders” even is het stil aan de andere kant “Hoi met Crissie” hoort hij. Wederom maakt zijn hart een sprongetje. “Heb je al plannen voor vanmiddag” vraagt Crissie “Ik ben nu bij Lisa en..” “Lisa?” onderbreekt Rick haar. “Ja, mijn pony” zegt ze met een lach. “ik ben aan het rijden, het is echt super lekker weer, over een uurtje ben ik weer thuis. Ik wilde je vragen of je misschien zin hebt om samen met Bas mee te gaan zwemmen” “Zwemmen” denkt Rick, dat doet Rick erg graag, hij is een echte waterrat. “lijkt me leuk!” zegt Rick verheugt. “Oké, het is nu half elf” zegt Crissie “ Is het goed als ik om twaalf uur bij je ben?” “Prima” antwoord Rick “Zal ik Bas even bellen?” “Ja is goed,” zegt Crissie verheugt “dan zie ik je straks!” “Oké, tot straks!” Rick hangt op en zoekt Bas zijn nummer op in zijn mobieltje. Hij belt Bas en ook hij heeft er wel oren naar. Rick spreekt af om tussen twaalf uur en kwart over twaalf met Crissie bij hem te zijn.

Rick loopt naar boven en zet nog even zijn computer aan, ondertussen zoekt hij zijn zwembroek en ziet dat hij er nog niet aan toegekomen is om alle dozen uit te pakken. “Vanavond” denkt Rick. Hij vindt zijn zwembroek en pakt wat geld om eventueel een frietje te eten. Dan gaat hij achter zijn computer zitten en start Msn op. Hij ziet dat Carlo online is. Carlo is een van zijn beste vrienden van zijn vorige school. Hij verteld over Crissie en over Bas. Carlo is blij voor hem. Ook verteld Rick over de ietwat vreemde gebeurtenissen met de kraan, zijn tas, de mat en het badmatje. “Je zal het je wel inbeelden” stelt Carlo hem gerust. Hij heeft vast gelijk denkt Rick. Het is fijn Carlo weer te spreken en de tijd vliegt voorbij. Dan gaat de bel. Rick kijkt op de klok “half twaalf, wie kan dat zijn” denkt Rick. “Ik ga even de deur open doen” typt hij “er wordt gebeld. Rick loopt naar beneden en doet de deur open. Wederom zit er geen beweging in de deur als hij de klink naar beneden doet. “He? Weer die knip erop? “ Hij haalt de knip eraf en doet de deur open. Er is niemand…. “Nu wordt ik echt gek” denkt Rick terwijl hij terug naar boven loopt. Hij verteld het gelijk aan Carlo “Zullen wel vervelende buurkinderen zijn, die aan het belletje lellen zijn” zegt Carlo.

Rick bedenkt zich dat Carlo wel gelijk zal hebben. Vrolijk kletsen ze verder en om tien voor twaalf besluit Rick afscheid te nemen en vast naar beneden te gaan. Crissie zal er ook zo wel zijn. Rick zet de tv aan en zapt naar TMF. “hmm” zegt Rick in zichzelf “geen leuk liedje.” Rick kijkt om zich heen en bedenkt dat hij zijn tas nog niet mee naar beneden heeft genomen. Hij staat op en loopt naar boven. Daar is zijn tas ook niet. Rick loopt weer naar benden en ziet zijn tas onder bij de trap staan. “Dus toch wel mee naar beneden genomen” denkt Rick. Als hij net zijn voet op de grond zet gaat de bel. Rick doet de deur open. Het is Crissie. Rick merkt dat hij opgelucht is dat er nu wel iemand voor de deur staat. “Kom binnen” zegt Rick “dan kan ik de boel even afsluiten.” Crissie aarzelt maar loopt met Rick mee naar binnen. “ Het is koud hier” zegt Crissie. “Vind je?” vraagt Rick die enkel een hempje aanheeft. “Ja, er staat een frisse wind hierbinnen” zegt Crissie een beetje verbaasd. “Vreemd” zegt Rick “ Ik voel niks.” Crissie herinnert zich dit gevoel van toen ze hier nog voor Jos kwam, altijd voelde Crissie een frisse wind en Jos had nergens last van. “Crissie!” hoort ze Rick roepen “ga je nog mee?” zegt hij met een glimlach. “Je was nogal in gedachten verzonken” zegt hij erachteraan. “Ow, sorry!” zegt Crissie gelijk weer opgewekt en loopt naar de deur. Ze lopen met de fiets aan de hand in het zonnetje richting het huis van Bas. “ Er is iets vreemds aan dat huis” zegt Rick ineens. Crissie schrikt op en bedenkt zich dat het lijkt alsof Rick gedachten kan lezen. “H-hoe bedoel je” stottert ze. “Niks ernstigs ofzo” zegt Rick “maar er gebeuren vreemde dingen, vanochtend werd er aangebeld, maar er stond niemand voor de deur.” “Dat kan toch?” zegt Crissie “ er loopt genoeg jong grut in de beurt dat het nog wel eens leuk vind om belletje te lellen.” “Ja dat zou kunnen” zegt Rick “maar ik kreeg de deur niet open omdat de knip erop zat, ik weer heel zeker dat dat niet was, ik ben vanmorgen door de voordeur weggegaan om te gaan hardlopen, toen viel het me ook al op dat de knip erop zat terwijl mijn ouders normaal de deur op de knip doen” Crissie kijkt verschrikt op. “dat is wel erg vreemd” zegt ze. “Daar komt nog bij” gaat Rick verder “dat mijn ouders niet eens thuis waren en door de voordeur weg zijn gegaan, want ze zijn met de auto weg.” “Hoe kan dat dan?” vraagt Crissie zich hardop af. “En dat is niet het enige wat vreemd is, als ik ga douchen en ik zet de kraan op 39 graden schuift ie zelf terug naar 35 graden, ik snap daar werkelijk helemaal niks van.” Zegt Rick. “Inderdaad erg vreemd allemaal” zegt Crissie. “moet ik bang worden?” zegt Rick met een lach. “Jij, bang” zegt Crissie plagend terug. Dan komen ze bij Bas aan die overentousiast de poort uit komt rennen “Hallo tortelduifjes!” roept hij. Rick lacht “Hallo! Is er iets dat ik niet weet?” Bas lacht “Ik plaag je maar.“ zegt hij. Met zijn drieën fietsen ze naar het zwembad. In de verte ziet Rick al diverse glijbanen boven de bomen uitkomen. “Wow!” roept Rick “gaan we daarheen?” “Ja” zegt Crissie “Het is daar geweldig!!” “Zo ziet het er wel uit ja!” Zegt Rick dolentousiast. “Nog even spannend dan” grapt Bas die een opvallend goed humeur heeft. Bij het zwembad aangekomen parkeren ze de fietsen bij de bewaakte fietsenstalling. Dan lopen ze richting de kassa. “Entree 7 euro” ziet Rick staan. “7 euro?” zegt Rick “dan moet het wel heel erg gaaf zijn” en hij geeft Bas een knipoog. Als iedereen betaald heeft lopen ze naar binnen en zoeken een plekje op het gras voor de handdoeken. “Hier is een lekker plekje!” roept Crissie “hier blijft de zon tot eind van de dag staan!” Bas en Rick kijken elkaar aan en knikken dan instemmend. Ze instaleren de spullen en kleden zich uit, gelukkig had Rick net als de anderen thuis zijn zwemkleren al aangedaan. “Zullen we je eerst even rondleiden?” vraagt Bas “Graag!” antwoord Rick en staat al op het pad. “Nou die heeft er zin in” Lacht Crissie “ik blijf even hier, dan smeer ik me even in tegen het verbranden! Zie ik jullie zo wel weer!” “Oke!” roept Bas en loopt naar Rick die een beetje dromerig richting Crissie kijkt. “Hey casanova, wakker worden joh!” en Bas trekt Rick aan zijn arm. “ow” zegt Rick en schrikt wakker uit zijn dagdroom. “Ze is ook zo mooi” zegt hij. “Dat is ze zeker!” zegt Bas “en wie weet kon je nog welles geluk hebben!” “Hoezo?” Vraagt Rick “Ik denk dat ze je wel ziet zitten” zegt Bas. Rick krijgt een kleur terwijl zijn hart weer een slag mist. “Denk je echt?” vraagt Rick en kijkt Bas verbaasd aan. Bas lacht “Ja, dat denk ik echt. Verliefde puber!” zegt Bas plagend. Rick heeft kriebels in zijn buik bij de gedachte aan Crissie. “Ik denk dat ik verliefd ben” denkt Rick “Ja dat ben je zeker” zegt Bas “Ow” zegt Rick “zei ik dat hardop?” en hij lacht. Ze lopen langs het zwembad, Rick kijkt zijn ogen uit! Het is zo groot! Overal waar hij kijkt ziet hij glijbanen en fonteinen. “Het ziet eruit of het die 7 euro toch echt wel waard is” zegt Rick. Bas lacht. “Kom” zegt Rick “we halen Crissie en we gaan lekker het water in!” “goed plan” zegt Bas. Samen rennen ze terug naar de ligplaats. “Kom Cris!” Roept Rick “we gaan lekker zwemmen!” Crissie kijkt hem aan en krijgt al kippevel bij de gedachte aan het koude water. “Gaan jullie maar! Ik kom zo wel!” “Moet ik je komen halen?” Roept Rick en rent naar Crissie. “Help” gilt Crissie lachend terwijl Rick haar al heeft opgetild en richting het water loopt “Ik wil niet!!” roept ze weer. “Jij wilde gaan zwemmen” zegt Rick lachend “dan ga je ook zwemmen!” “ik moest toch wat verzinnen om je te kunnen zien” flapt ze eruit terwijl Rick zich met Crissie in zijn armen op de rand van het zwembad afzet. Doordat ze in het water belanden kan Rick hier niks op terugzeggen. Hij i hier ook lichtelijk van geschrokken. “Zou je echt wat in me zien?” denkt Rick. Dit keer zegt hij het gelukkig niet hardop. “etterbak” Gilt Crissie lachend als Rick weer boven water komt “weet ej wel hoe koud dat water is!” Rick lacht “Ik voelde zoiets ja!” Nu hoeft hij gelukkig niet meer in te gaan op wat Crissie er net uitflapte. Als Rick weer een beetje op adem gekomen is hoort hij iemand roepen “Van onderen!” En daar kom Bas al aangevlogen. Met een sierlijke duik schiet hij het water in. Als hij boven komt snakt hij naar adem, ook voor hem was het water kouder als verwacht. Rick lacht “lekker wat hè Bassie!” Ze lachen. “Welke glijbaan doen we eerst”vraag Crissie. “Nou,” zegt Rick “graag zou ik daarvoor gebruik maken van uw deskundige opinie.” “Van mijn watte?” zegt Crissie lachend. “Je mening! Welke vind jij een aanrader?” vraagt Rick. Crissie denkt na. “Bassie, denk jij wat ik denk?” roept ze naar Bas. “Kan ie dat aan denk je?” roept Bas terug. “jawel toch? Rick is een hele stoere jongen” lacht ze. “Wat gaat er gebeuren?” vraagt Rick. “Dat zie je zo” zegt Crissie. Ze klimt uit het bad en gebaard Rick haar te volgen. Ze lopen richting een grote toren van allemaal trappen onderaan kun je niet goed zien welke trap bij welke glijbaan hoort. Crissie loopt de trap op met gele leuningen. Rick loopt achter haar aan. “ze is echt mooi” denkt hij weer. En geniet ervan dat hij bij haar kan zijn. Doordat hij zo in gedachten verzonken is heeft hij niet eens in de gaten dat ze inmiddels al vijftien halve trappen opgelopen zijn. Ze komen uit in een soort uitkijktoren welke aan de zijkanten helemaal dicht is. Enkel in de bovenkant zitten stukken die licht doorlaten. “Spannend” zegt Rick “Zal ik eerst gaan?”Vraagt Crissie met een verleidelijke glimlach. Voor Rick iets kan doen of zeggen is Crissie in het donkere gat verdwenen. Rick draait zich om naar Bas “Een wijffie met pit” zegt Rick met een knipoog. Bas lacht. “Jouw beurt” zegt Bas en wijst richting het gat van de glijbaan. “Oke, “ zegt Rick “vaarwel!” En hij lacht. Hij gaat in het water zitten en ziet dat dit toch wel erg steil naar beneden gaat. Voordat hij het doorheeft wordt hij door het water meegnomen en schiet hij de diepte in. Bocht naar recht, gevolgd door een bocht naar links, dan krijgt Rick weer een zucht in zijn buik, omdat het ineens weer een stukje steiler is. Hij gaat super hard. Bocht naar links, weer naar rechts, links, rechts, dan een hele lange bocht naar links en weer een sterke daling, een paard bochten snel na elkaar en dan ziet hij tussen de spetter door weer licht in de verte. De glijbaan buigt omhoog af en Rick wordt als het ware het zwembad in gelanceerd. Met een niet al te charmante duik beland hij in het water. Onder water zwemt hij naar de kant. Precies naast Crissie komt hij boven. “En?” zegt ze met een lach. “overleefd?” Rick lacht “Nog net”en hij knipoogt “wel een ontzettend gave glijbaan!” “Dat dacht ik ook” zegt Crissie “Mijn favoriet, het is ook geweldig om te zien hoe iedereen eruit komt vliegen, let maar op, Bas zal er zo wel aankomen.” En ze kijkt richting Rick. Even hebben ze oogcontact en glimlacht Crissie weer verleidelijk. Dan horen ze allerlei geluiden uit de glijbaan komen en kijken beide naar de uitgang, daar komt Bas met een grote vaart uitgevlogen. Rick kan zijn lachen niet inhouden. “Je hebt gelijk” lacht ie naar Crissie “Twijfelde je daaraan dan? “zegt ze met diezelfde verleidelijke lach terug.
Bas komt op dat moment met veel gelach weer boven water. “Zo dat was me het tochtje wel” kan hij ondertussen nog net uitbrengen “best lastig dat lachen onder water” zegt hij er iets rustiger achteraan.
Rick lacht en zet zich op Bas zijn hoofd af om uit het water te klimmen. Zo doen ze op de gok nog een aantal glijbanen, de een nog gekker als de ander, maar de eerste komt er toch wel met kop en schouders bovenuit. Na bijna alle glijbanen gehad te hebben besluiten ze een frietje te gaan eten. Crissie zetelt zich gelijk neer op haar handdoek en Rick Gaat op de zijne zitten. “Zal ik ff friet halen” Vraagt Bas. “Nou graag” antwoord Crissie. Bas neemt de bestelling op en krijgt van Rick geld toegestopt. De frietkraam staat helemaal aan de andere kan van het terrein dus bas is wel even onderweg. “Wil je mijn rug insmeren” vraagt Crissie. “Natuurlijk!” antwoord Rick misschien iets te vrolijk. Crissie draait zich om en sluit haar ogen terwijl Rick haar rug insmeert. Als Rick klaar is draait ze zich om en buigt met haar gezicht richting Rick. Ze geeft hem een kusje op zijn wang. Rick voelt dat hij rood wordt.

Even kijken ze elkaar in de ogen en de spanning groeit. Rick voelt de vlinders in zijn buik heftig rondfladderen. Op dit moment beseft hij dat hij verliefd is op Crissie. Het moment wordt verstoord als Bas terug is met de friet. “hey jullie daar!” Roept Bas opgewekt “Heb honger man! Die geur van de frietjes de hele tijd onder mijn neus, heb er nog even aan gedacht om alles maar gewoon zelf op te eten.” Ze lachen. “Mooi niet.” Zegt Rick en pakt twee bakjes friet van het dienblad. “Ik heb ook voor jullie allebei een kroket meegebracht, dat lusten jullie wel he?” vraagt Bas. Rick knikt en kijkt naar Crissie die de kroket al half in haar mond heeft “ik denk dat Crissie het ook wel lekker vind” zegt Rick en begint te lachen. “heerlijk die friet als je honger hebt.” Zegt Bas die duidelijk van zijn friet geniet. Ook Rick kan deze warme hap erg waarderen. Crissie heeft haar kroket op en een half bakje friet. “ik vind het ook erg lekker” zegt ze “maar als ik nog meer eet ontplof ik! Willen jullie helpen?” Dat lieten de jongens zich geen twee keer vragen en aten met zijn tweeën het bakje van Crissie leeg.

Na het eten liggen ze met zijn drieën naast elkaar in de zon. De zon is heerlijk warm en er waait een klein briesje, die net dat kleine beetje verkoeling brengt als het eigenlijk te warm is. “Ben ik al bruin” zegt Bas vanuit het niets. “Kan ik niet zien” zegt Rick “Ik heb mijn ogen dicht” Bas lacht. “Zullen we weer even wat glijbanen onveilig maken?” vraagt Bas. “Goed plan!” roept Rick. “Ik blijf even liggen als jullie dat goed vinden.” Antwoord Crissie. “Maar natuurlijk!” antwoord Bas en voor Rick iets kan zeggen trekt Bas hem aan zijn arm richting de glijbanen. Rick voelt dat hij een beetje teleurgesteld is omdat Crissie niet meegaat.

Bas en Rick hebben de grootste lol om de kleinste dingen en vermaken zich prima in het zwembad. Het is gelukkig niet heel erg druk dus hoeven ze nooit lang in de rij te staan bij de glijbaan. In een half uur hebben ze alle glijbanen gehad en sommige zelfs twee keer. Inmiddels zit Crissie op de rand van het diepe zwembad, met haar voeten in het water. Rick en bas gaan ook naar het diepe bad. Ze nemen een aanloop en duiken allebei weer uiterst charmant het water in. Als ze boven komen zit Crissie met een verschrikt gezicht te kijken. “k-k-koud!”zegt ze. Rick en Bas lachen. Ze hebben haar natuurlijk nat gespetterd door in het water te duiken. “Hey Rick! Ze hebben een duikplank!” zegt Bas terwijl hij naar de duikplank rent. Bas springt een paar keer en maak een salto het water in. “Nou ik!” roept Rick en loopt naar de duikplank. Hij wil graag indruk maken op Crissie, maar hij weet dat ze niet van die opscheppers houdt. Hij besluit een “gewone” salto achterover te doen. Keurig recht en precies zoals het hoort land hij in het water. Als Rick boven komt zit Crissie op de rand te klappen. “Netjes hoor!” roept ze. Rick lacht en weet verder niet wat hij hierop moet zeggen. Hij zwemt naar de kant en gaat naast Crissie in de zon zitten. Hij zet zijn handen naar achter en hangt daarop. Met zijn hoofd achterover en zijn gezicht in de zon blijft hij even zitten. Rick schrikt op als Crissie begint te praten. “Rick” begint ze voorzichtig “ben jij een player?” vraagt ze dan. Rick schrikt van deze vraag “Waarom denk je dat?” vraagt hij aan Crissie. “Je bent een mooie jongen, aardig, misschien zit daar iets achter” zegt Crissie. “Nou” zegt Rick “ Ik durf het eigenlijk niet goed hardop te zeggen, maar heb nog nooit echt een vriendinnetje gehad.” Rick durft Crissie niet aan te kijken. “Meen je dat?” vraagt ze, Rick knikt. “Wauw,” zegt ze “dat vind ik echt super, de meeste jongens gaan van de ene naar de andere, ook zonder dat ze verliefd zijn..” “Ik niet” zegt Rick en laat zich in het water zakken. Hij draait zich om en kijkt nu Crissie aan. “Ik mag jou wel.” Zegt Crissie. Rick vind het fijn dat ze dit zegt, hij krijgt een goed gevoel bij haar. “Ga je mee zwemmen?” vraagt Rick om dit toch wat moeilijke gesprek maar te beëindigen. Crissie zegt niks, maar staat op en loopt naar de duikplank. Met een sierlijke duik glijdt ze het water in. In het midden van het zwembad komt ze boven en gebaart ze Rick om haar kant op te komen. “Waar is Bas eigenlijk?” vraagt ze. Rick kijkt om zich heen “dat is een goeie vraag” antwoord hij. “Zullen we maar even bij de handdoeken gaan kijken.” “Goed idee” zegt Crissie.

Samen lopen ze terug naar de handdoeken. En inderdaad, daar ligt Bas languit in de zon. “Hey, jullie misten me dus toch!” Zegt hij “Ja natuurlijk!” zegt Rick “wat denk jij dan?” “Ik dacht jullie wel genoeg aan elkaar zouden hebben” zegt hij met een knipoog. Rcik voelt dat hij weer rood wordt. Hij wil van onderwerp veranderen, maar weet niet goed waar hij over moet beginnen “Hoe laat is het eigenlijk” zegt hij dan vlug. Crissie graait in haar tas en zoekt haar horloge. Ondertussen heeft Rick zijn mobiele telefoon al te pakken, “1 oproep gemist” staat er in , maar hij kijkt eerst naar de tijd “half vier al!” zeggen Rick en Crissie in koor. “Time flies when your having fun” zegt bas dan. Rick kijkt wie er gebeld heeft en ziet dat het het thuisnummer is. Dat kan toch helemaal niet denkt hij dan, mijn ouders zijn helemaal niet thuis. Dan hebben ze de omgeving snel gezien als ze nu al terug zijn denkt Rick, het zal wel saai zijn en hij moet lachen om zijn eigen gedachte. Crissie kijkt Rick aan “Is het leuk?” zegt ze met een lach. “Binnenpretje” zegt Rick “gaat nergens over.” Ze liggen met zijn drieën nog een uurtje in de zon. “Zullen we zo weer onze fietsen beklimmen?” vraagt Bas dan ineens “het is half vijf nu dan zijn we om vijf uur thuis, is een mooie tijd.” “Ik vind het goed” zegt Rick. Ook Crissie is het ermee eens.
Ze staan op en beginnen de spullen uit te kloppen. Bas en Rick staan beide de handdoek uit te kloppen, Bas gebaart naar Rick om de handdoek over Crissie heen te gooien, beetje gekkigheid moet kunnen denkt Bas en knikt terug dat het goed is. Bas telt zonder geluid tot drie en dan gooien ze beide de handdoek over Crissie heen. “Hellup!” gilt Crissie. “Ja! Ik kom je redden!” roept Rick. In plaats van de handdoeken van haar afhalen, tilt Rick haar op en gaat rondjes draaien, ondertussen waait de handdoek af en kijkt Crissie Rick recht in zijn ogen. Door de blik van Crissie voelt hij de kracht uit zijn lichaam wegtrekken en zet Crissie snel neer voor hij haar laat vallen. Hij staat te tollen op zijn bene, hij weet niet of dit van het draaien komt of door Crissie. Snel raapt hij zich weer bij elkaar en ziet dat Crissie ook nog wat wazig rond staat te kijken. “Leef je nog?” zegt Rick met een lach. “Dat wel” lacht Crissie “jullie sporen ook niet” zegt ze.

Even later zijn ze de fietsen beklommen en zijn ze onderweg naar huis. Als ze Bas afgezet hebben en bedankt hebben voor de leuke dag fietsen Rick en Crissie samen verder. “ga je zo nog even mee naar binnen?” Vraagt Rick aan Crissie. “Ja is goed.” zegt Crissie. Wanneer ze bijna bij Rick zijn huis zijn valt het Rick op dat de auto er niet staat. Rick doet de deur open en laat Crissie voorgaan naar binnen.
Crissie slaat haar armen over elkaar, “weer die koude wind hier” zegt ze verbijsterd. “Ik voel niks “ zegt Rick. Ze lopen de kamer in en Rick kijkt op het whiteboard of zijn ouders misschien een nieuw bericht achtergelaten hebben. Nog steeds hetzelfde bericht als vanmorgen, ze zijn dus helemaal niet thuis geweest en kunnen dus ook niet gebeld hebben. “Crissie” zegt Rick “Toen ik toenstraks dat binnenpretje had, ik had een gemiste oproep van ons huistelefoonnummer, maar mijn ouders zijn al de hele dag weg.” Crissie kijkt Rick verschrikt aan “Wat eng” even is het stil. “Rick, wil je alsjeblieft even mee naar mij thuis gaan” vraagt Crissie. “Waarom?” vraagt Rick “Dat leg ik zo wel uit, alsjeblieft?” zegt Crissie. “Euhm oke” zegt Rick “Je maakt me wel nieuwsgierig.” Crissie pakt Rick zijn hand en trekt hem mee naar buiten, ze is ineens erg gehaast. Als ze de straat uit zijn, wordt Crissie weer iets rustiger. “Wat is er nou aan de hand” vraagt Rick aan Crissie. “Ik weet het niet zeker, “zegt Crissie angstig “maar ik heb bepaalde vermoedens over jullie huis” Ze parkeren de fietsen en gaan op een bankje zitten. “Hoe bedoel je vermoedens over ons huis?” vraagt Rick “klinkt eng” “Dat is het ook” zegt Crissie. Crissie is inmiddels lijkbleek geworden en heeft tranen in haar ogen. “Rick, ik wil niet dat je nog teruggaat naar dat huis.” Rick schrikt, niet teruggaan naar huis? Denkt hij. “Hoe bedoel je?Ik snap er niks van.” Rick is behoorlijk in de war. “Ik vertelde je toch over die vriend van me, die in dat huis gewoond heeft?” Rick knikt “voordat hij zo angstig werd, had hij het ook over allemaal vreemde dingen die gebeurden in het huis” Crissie stopt even met praten “Hij noemde de deurmat, en de knip, maar ook de thermostaatkraan en het bellen. Dat bellen is bij jou ook, dat is misschien het begin.”zegt Crissie. Rick Schud zijn hoofd “dat is niet het begin, ik dacht dat ik gek was en begon aan mezelf te twijfelen, maar de knip, de mat, de kraan, rare dingen met mijn tas, er gebeurt vanalles.” Zegt Rick.
“Ik heb er maar één verklaring voor.” Zegt Crissie.

“Ik denk dat er iets bovennatuurlijks in jullie huis zit, geesten ofzo.” zegt Crissie. “Er gebeuren wel veel vreemde dingen.” bevestigt Rick. Even is het stil en weten ze niet wat ze moeten zeggen. Rick ziet alle dingen weer voor zich. Nu hij erover nadenkt is het ook wel erg vreemd allemaal. “Zou er echt iets in ons huis zitten?” denkt Rick hardop. “Ik weet het niet,” zegt Crissie “maar ze zeggen wel eens dat sommige mensen de aanwezigheid van geesten kunnen zien of voelen, heb in dat huis wel altijd die koude wind gevoeld.” Rick kijkt bedenkelijk “Ik heb dat nooit gevoeld thuis, maar dat wil niks zeggen als ik het goed begrijp?” “Dat klopt” zegt Crissie “zullen we bij mij thuis eens op internet kijken of we nuttige informatie kunnen vinden?” Rick knikt, onderweg denkt hij verder, “weet je niet waar de vorige bewoner heen verhuisd zijn?” Crissie schudt haar hoofd “Nee helaas, dat was in dit geval wel erg interessant geweest.”

“Hallo!” roept Crissie als ze de deur open zwaait. Er komt geen reactie “Niemand thuis.” Zegt ze.
“Crissie,” zegt Rick “ik vind het heel erg lief dat je wil helpen met de rare dingen allemaal” Rick beseft zich dat dat heel vreemd uit zijn mond kwam en dit wordt bevestigd als Crissie een beetje moet lachen “Ik doe het graag voor je.” Zegt ze met een lach en kijkt Rick in zijn ogen. Even is Rick alles om zich heen weer vergeten. “ Kom je nog?” Hoort Rick Crissie vragen. Crissie is de kamer al ingelopen en heeft de computer al aangezet. “Duurt wel even voor dat ding opgestart is, is niet de jongste meer” zegt Crissie met een knipoog “wil je wat drinken?” “nee dank je.” Zegt Rick en gaat op de bank zitten. Rick is dolblij dat hij bij Crissie thuis is, maar als hij aan de reden denkt waarom hij hier is krijgt hij kippenvel. “Ik vind het wel een raar idee” zegt Rick als Crissie naast hem komt zitten. “we zullen eerst maar eens een beetje rondkijken, misschien worden we iets wijzer en kan het meevallen.” Crissie pakt Rick zijn hand en aait er zacht overheen. Rick voelt dat hij helemaal warm wordt van binnen, de vlinders gaan heftig te keer en willen graag naar buiten. “Is de computer al opgestart?” vraagt Rick en beseft zich gelijk dat hij weer degene is die het moment verpest. “Ik zal even kijken” zegt Crissie en loopt naar de computer. Crissie gaat op het bankje zitten dat voor het bureau staat “Ja! Hij is zover!” zegt ze erg enthousiast. Rick loopt de kamer door richting de computer, op het kastje van de tv ziet hij een foto staan, het is een jonge jongen, Rick schat dat hij een paar jaar ouder is als hij. “Heb je nog een broer Crissie?” vraagt Rick nieuwsgierig. “Misschien” antwoord Crissie Kort “Hij is twee jaar geleden vermist geraakt, we weten tot op de dag van vandaag niet of hij nog leeft.” Zegt Crissie terwijl ze internet opstart. “Sorry,” zegt Rick “Dat is vreselijk.” Rick ziet dat Crissie wel even een keer moet slikken. Hij gaat naast haar op het bankje zitten en slaat zonder er verder bij na te denken een arm om haar heen. Crissie legt haar hoofd op zijn schouder. “Je bent lief”” zegt ze. Dan beseft Rick pas dat hij het meisje waar hij verliefd op is in zijn armen heeft. Hij weet ook niet wat hij hierop moet zeggen en besluit zijn mond te houden. Even blijft Crissie met haar hoofd op Rick zijn schouder hangen. Na een paar minuten komt ze omhoog. “Zullen we even kijken of we wat kunnen vinden?” Vraagt ze. Rick knikt, “Ik ben benieuwd” zegt hij.

Na een uur allerlei sites over geesten gezien te hebben zijn ze het wel een beetje beu. “We worden niet echt wijzer.”concludeert Rick. Crissie schudt teleurgesteld haar hoofd. “Hoe nu verder?” vraagt Crissie. “Ik denk toch dat ik terug naar huis moet, kan moeilijk ineens niet meer thuis komen.” Antwoordt Rick. Crissie knikt “Pas je wel goed op dan, laat je niet gek maken en als je het niet vertrouwd kom je maar hierheen!” zegt Crissie in één adem. Rick knikt. “Ik zal voorzichtig zijn en misschien zijn mijn ouders inmiddels ook al wel thuis.” Zegt Rick. Hij staat op en loopt naar de deur, Crissie loopt achter hem aan. “Ik kom zo op msn, dan kunnen we daar verder kletsen” zegt Rick met een knipoog. “Ik heb je adres niet” zegt Crissie, snel haalt ze een papiertje en een pen. Rick schrijft zijn msn adres op en draait zich om om naar zijn fiets te lopen. “Rick” Rick draait zich om, gelijk geeft Crissie hem een kusje op zijn wang. Rick voelt zijn hart overslaan. Hij probeert het niet te laten merken, hij lacht vriendelijk “tot zo.” Zegt hij en loopt naar zijn fiets.

Als Rick de straat in fiets ziet hij dat de auto er weer staat. Gelukkig zijn ouders zijn dus thuis. Rick loopt naar binnen en meteen beginnen zijn ouders hele verhalen te vertellen. Ze zijn razend enthousiast over de omgeving en ze benadrukken ook nog eens dat ze toch wel geluk hebben gehad dat ze het huis voor deze prijs hebben kunnen kopen. Rick besluit het goede gevoel van zijn ouders niet te bederven en verteld enkel over het zwembad en over Bas en Crissie. “Wanneer mogen we haar ontmoeten?” vraagt Rick’s moeder. “Wie, Crissie? Hoezo?” vraagt Rick. “Nou we willen natuurlijk wel graag weten wie je vriendinnetje is.” Zegt zijn moeder “Ze is mijn vriendinnetje niet. “ zegt Rick. Zijn moeder zegt hier verder niks op. Rick loopt naar boven en zet zijn computer aan. Deze is gelukkig wat sneller als die van Crissie. Hij start msn op en ziet dat Crissie hem al aangemeld heeft. Nog voordat Rick iets kan zeggen knippert het schermpje al onderin beeld.

-- > Crissie < -- says:
Hey Lekker ding!
~~~Rickie~~~ Is verhuisd! says:
Hoi Cris.

Ineens voelt Rick een koude wind, hij kijkt naar het raam, maar het raam is gesloten.

~~~Rickie~~~ Is verhuisd! says:
Wow! Nu ik tegen jou praat voel ik ook een koude wind! En mijn raam is dicht.
-- > Crissie < -- says:
Meen je dat? Dan weet je wat ik altijd voel
~~~Rickie~~~ Is verhuisd! says:
Ja daar heb je gelijk in, vind het toch wel een enge gedachte. Als het echt waar is..
Heb wel eens gehoord dat geesten in je huis blijven hangen als er iemand in je huis overleden is.
-- > Crissie < -- says:
Dat heb ik inderdaad ook wel eens gehoord. Er zal toch niet in jullie huis…..

Verder durft Crissie niet te typen.

~~~Rickie~~~ Is verhuisd! says:
Ik weet het niet, wil er maar even niet aan denken.
-- > Crissie < -- says:
Nee, dat kan ik begrijpen. Ander onderwerp dan maar?

Rick lacht in zichzelf, ze is ook eigenlijk wel erg lief hè, bedenkt hij zich. Ze kletsen over van alles en nog wat en hebben een hoop lol via de computer. Om elf uur zegt Rick Crissie gedag en besluit te gaan slapen.

Rick ligt in bed wat te draaien, het is erg warm en hij denkt de hele tijd aan Crissie. Ook denkt hij aan de mogelijke geesten in het huis. Echt gemene of enge dingen gebeuren er tot nu toe niet, enkel een soort van grapjes, alsof hij geplaagd wordt. Rond één uur valt Rick in een lichte slaap. Ineens schrikt Rick wakker, “Rick” hoort hij in een soort bries. Rick schudt een keer met zijn hoofd. Hoor ik dat goed? denkt hij. En weer “Rickie” een soort fluisterende vriendelijke toon. Rick krijgt er kippenvel van. Zou het dan echt? Zouden er echt geesten in dit huis zitten? Rick gaat met zijn rug in de hoek tegen de muur op zijn bed zitten. “J-ja” zegt hij zachtjes en luistert gelijk goed of er misschien een reactie op komt. “de tekens” hoort hij zacht. “de tekens?” herhaalt Rick. “Let op de tekens” hoort hij dan zacht en voelt dat de bries die het geluid maakte langzaam zachter wordt en verdwijnt.

Rick zit een beetje beduusd in de hoek van zijn bed. Hij staart naar het beeldscherm van zijn computer. Hij ziet het lampje knipperen. Dat betekent dat het beeldscherm aanstaat. Rick aarzelt even, maar besluit toch even te gaan kijken of hij dan misschien de computer niet uitgezet heeft. Rick slaat de dekens van zich af en schuift naar de rand van zijn bed. Hij merkt dat hij toch wel angstig is voor wat er gaat gebeuren. Hij heeft een slecht voorgevoel. Voetje voor voetje loopt hij naar zijn bureau. Rick buigt voorover en pakt de muis. Zachtjes beweegt hij de muis op en neer zodat het beeld zichtbaar wordt. Als het beeld verschenen is slaat Rick zijn hart een keer over en dat is dit keer niet van verliefdheid. Op zijn scherm staat een foto, een foto die hij nog niet eerder gezien heeft, maar hij ziet gelijk wie het is. Verbijsterd staat Rick voor zijn beeldscherm, wat zou dit betekenen, hoe komt deze foto op mijn computer en waarom staat hij middenin de nacht op mijn beeldscherm. Ongeveer een half uur spelen er allerlei gedachtes door Rick’s hoofd, hij kan er alleen geen naar voren halen en weet totaal niet meer wat hij moet denken.

Rick gaat in zijn bed liggen, maar echt slapen lukt hem niet. Elk geluid klinkt ineens anders als normaal en Rick denkt nu dat alles vreemd is. Elk piepje, elk zuchtje wind, alles is vreemd. Rick mist zijn ouder huis, daar was het allemaal niet zo vreemd en niet zo eng. Na een paar uur half geslapen te hebben en half wakker geweest te zijn schrikt Rick op van nu ineens een hele heldere stem. “Rick, je moet me helpen.” Klinkt het. Rick kijkt door de kamer, maar ziet toch echt niemand. Het blijft bij een keer. Hoe kan ik nou iemand helpen als ik niks weet en er niet eens iets van snap, denkt Rick.

Door al zijn getob valt hij toch nog even in slaap, maar wordt al vroeg weer wakker. Hij kijkt op de klok.
Zeven uur, slapen gaat niet meer, maar even een eind hardlopen, even alles van me af laten vallen en mijn hoofd leeg maken, denkt Rick. Hij kleed zich aan en wederom waait de koude wind door zijn kamer. Zonder er verder bij na te denken loopt hij naar beneden en haalt automatisch de deur van de knip. Rick gaat weer richting het meertje waar het zo rustig en zo vredig is.

Ruim een uur is Rick weer aan het lopen. Zonder telefoon, zonder mensen, even helemaal alleen. Hij zoekt de ruigste paadjes op en crost lekker over de heuveltjes en langs de bomen. Even helemaal niet denken aan het gebeuren in het huis waar zijn ouders nog steeds helemaal niks vanaf weten. Onderweg komt hij een bankje tegen en gaat even zitten. Dit bankje staat aan de andere kant van het meer al waar hij normaal lang naar school fietst. Hier komen dus heel weinig mensen behalve af en toe wat mensen met een hond. Na tien minuten loopt Rick weer verder, in een rustige looppas weer richting huis. Hij is inmiddels al bijna anderhalf uur weg. De zon schijnt volop en Rick heeft wel zin om iets leuks te gaan doen. Hij kan Crissie bellen, maar dan moet hij het hele verhaal van vannacht vertellen. Ze zal ongetwijfeld vragen of alles goed gegaan is en hij wil niet liegen. Aan de andere kant wil hij haar natuurlijk dolgraag zien en misschien weet zij waarom die foto op mijn scherm stond. Eerst thuis maar eens douchen en kijken of zij ouders al wakker zijn.

“Hallo” roept Rick als hij de deur open doet. Hij had zijn moeder door het raam al zien lopen dus wist dat ze al wakker was. “Hoi Rick, lekker gelopen?” zegt ze als ze ziet dat Rick bezweet binnenkomt. “Ja het is erg lekker buiten, kon niet meer slapen vanmorgen en wil niemand zo vroeg wekken.” Legt Rick uit. “ik ga even douchen” Zijn moeder knikt en gaat verder met de keuken poetsen. “Hebben jullie nog plannen voor vandaag?” Vraagt Rick nog voor hij naar boven loopt. “Nee, niks bijzonders” zegt zijn moeder even opgewekt als altijd. Rick heeft veel bewondering voor haar, knap dat ze altijd zo vrolijk is. Rick loopt naar zijn kamer om kleren te pakken. De computer staat gelukkig uit, het raam is ook nog zoals hij het achtergelaten heeft, de matten liggen nog normaal. Er is dus niks gebeurd terwijl hij weg was. Rick loopt naar de douche, doet de deur op slot en zet de kraan van de douche aan. Net als altijd weer op negenendertig graden. Ondertussen kleed Rick zich uit en gooit zijn kleren in de wasmand. Als hij raak gooit doet hij alsof hij heel hard juicht en applaus krijgt, maar goed dat niemand hem ziet. Als Rick in de douche wil stappen kijkt hij eerst naar de kraan. Wel een beetje voorspelbaar wat er gebeurt, wederom de kraan op vijfendertig graden. Rick draait hem weer naar negenendertig en stapt de douche in. Hij wast zijn haren en wederom als hij met zijn handen en haren vol shampoo staat wordt de kraan weer kouder. Weer draait Rick de kraan terug, spoelt snel zijn haar uit en zet de kraan uit. Hij heeft er wel weer genoeg van.

Hij droogt zich af en kleed zich aan, stopt twee vingers in de gelpot en haalt er een flinke dot gel uit, smeert dit in zijn haar en kneed het in model. Mag wel eens naar de kapper gaan, denkt Rick. Hij spoelt zijn handen af en loopt naar zijn kamer. Op de overloop hoort hij zijn printer printen. Rick zucht en wederom slaat zijn hart een keer over. Op zijn kamer ziet Rick dat zijn computer weer aanstaat met dezelfde foto op het scherm en het scherm om de foto af te drukken staat in beeld. De printer is dan ook bezig de foto op A4 formaat af te drukken. Rick begint nu welna te denken wat er met die foto bedoeld kan worden. Als de foto afgedrukt is pakt hij het papier en gaat op zijn bed zitten. Hij bestudeerd de foto grondig en er zijn wel een paar dingen die Rick opvallen. Hij besluit toch Crissie maar op te bellen. Als hij de kamer uit wil lopen ziet hij zijn muis bewegen, Rick verstijft van angst. Nu is het wel heel duidelijk dat er echt iemand aanwezig moet zijn in zijn kamer.

Even gebeurt er niks, Rick doet een stap terug de kamer in. Hij is toch wel heel erg nieuwsgierig wat er met de muis gebeurt. Als Rick op anderhalve meter blijft staan, beweegt de muis weer. Er wordt een map op het scherm gezet waar een heleboel foto’s in staan. Dan worden deze door middel van een slide show om de beurt weergegeven. Het zijn allemaal foto’s met dezelfde persoon als de foto’s van vannacht. Verder zijn het geen bijzondere foto’s of foto’s met een duidelijke boodschap. Alleen steeds dezelfde persoon. Rick weet niet goed wat hij hiermee aan moet. Het begint er wel steeds meer op te lijken dat de geest in huis Rick iets duidelijk wil maken.

Dan hoort Rick een luid geschreeuw, hij loopt naar het raam en kijkt naar buiten, het was duidelijk dichtbij, maar Rick ziet niemand. Hij loopt naar beneden. “Mam, hoorde jij die schreeuw net ook?” vraagt Rick. “Schreeuw” Vraagt zijn moeder die opkijkt van haar poetswerk “Nee dus”zegt Rick met een lach en loopt weer naar boven. Zou dat ook weer een hint zijn? Denkt Rick. Dat is wel een stuk beangstigender als een paar foto’s. Rick heeft het gevoel dat hij heel hard op zijn rug is geslagen, hij krijgt bijna geen lucht, hij beseft zich nu hoe beangstigend hij de hele situatie vind. Er zweeft iets in het huis dat iets van Rick gedaan wil krijgen. Waarom heb ik dit weer? denkt Rick. Het weet mijn naam, en blijkbaar ook waar ik me mee bezig hou.

Rick besluit Crissie toch nog even niet te bellen om haar niet onnodig ongerust te maken. Dan maar even in de schoolboeken duiken. “Rick” roept zijn moeder onderaan de trap “Wij gaan even bij een collega van papa op bezoek, die wilde ons wel een paar leuke plekken in de buurt laten zien.” “Oke!” roept Rick terug. “veel plezier!” “Dank je!” roept zijn moeder. “weet niet hoe laat we terug zijn hoor!” “Nee, das goed!” roept Rick “Doei!” en dan hoort hij beneden de deur dichtslaan. Rick pakt zijn schooltas en trekt zijn wiskunde boek eruit. Hij legt het op zijn bed en gaat even naar de wc. Als hij terug komt is zijn boek weg. Rick heeft geen zin om te zoeken en wordt een beetje moe van het geklier. Hij gaat op zijn bed liggen. Dan kom er ineens een geluidje uit de boxen van zijn computer, Rick kijkt op en ziet dat er een boodschap op zijn beeld staat. Gewoon getypt in Word. Rick springt uit zijn bed, zijn nieuwsgierigheid is sterker dan zijn angst. “Je moet me helpen, maar pas op, ik ben niet alleen.” Staat er op het scherm. Rick snakt naar adem en is doodsbang. Hij vermand zich en typt terug “Wie moet ik helpen en hoe, en waarvoor moet ik uitkijken?” Er gebeurt niks. Rick zucht. Even blijft hij staan kijken, dan verschijnen er letters op het beeld en ziet hij de toetsen op zijn toetsenbord ingedrukt worden. “Ik doe je niks, maar er is hier nog iemand die mij tegenhoudt, ik mag niet weg, maar ik kan geen rust vinden.” Rick is er stil van en weet niet wat hij moet denken. Het wordt hem even teveel en hij besluit gewoon maar even naar buiten te gaan.

Hij gaat naar het meertje een gaat op het bankje zitten waar hij Crissie voor het eerst zag. Nu is hij stapelverliefd op haar en is ze betrokken bij het meest beangstigende in zijn leven. Misschien heeft het zo moeten zijn, misschien moest hij Crissie leren kennen zodat hij haar kon helpen. Zoals Rick het nu ziet is hij de enige die haar de duidelijkheid kan geven die ze al zolang wil hebben. Maar hoe? Hij heeft geen grip op de situatie en het is wel duidelijk dat de geest hem gevonden heeft en hem nu niet meer met rust zal laten in de hoop dat Rick hem kan helpen. Toch zal hij meer duidelijkheid van Crissie moeten hebben om verder te komen.

Rick pakt zijn mobieltje uit zijn zak, zoekt het nummer van Crissie op en drukt op bellen. Rick hoort de kiestoon, maar er wordt niet ogenomen. Teleurgesteld hangt hij op. Als hij zijn telefoon in zijn zak wil stoppen wordt hij gebeld. “Crissie belt” staat er in het scherm. “met Rick” neemt Rick op. “Hoi, met Crissie” zegt Crissie aan de andere kant van de lijn. “je had gebeld?” “Ja,” zegt Rick “Heb je even tijd om naar het meertje te komen?” “Ja hoor, leuk, kom ik er zo aan” zegt Crissie opgewekt. “Oke,” zegt Rick “ tot zo!” Voordat hij het door heeft heeft Crissie alweer opgehangen. Rick stopt zijn telefoon weer in zijn zak en leunt achterover tegen de leuning van het bankje. De zon schijnt en het is lekker weer. Rick sluit zijn ogen en denkt even helemaal nergens aan behalve het warme gevoel op zijn gezicht.

“Hallo” hoort hij roepen. “Hey Crissie! Dat is snel” zegt Rick en gaat rechtop zitten. “Ja zo ver is het niet” grapt Crissie. Rick klopt op de bank als gebaar dat Crissie naast hem komt zitten. Crissie gaat zitten en kijkt Rick afwachtend aan. “Is er iets” vraagt ze. “Ja,” zegt Rick “maar ik vind het niet makkelijk om te vertellen.” Rick kijkt op en kijkt recht in de sprankelende ogen van Crissie. “Neem je tijd.” Zegt Crissie geruststellend. Rick zucht een keer diep en besluit maar bij het begin te beginnen. “Het gaat over het huis, nou ja, eigenlijk de geest in huis. Het begon onschuldig en ik zocht er niet echt iets achter. Tot gisteren natuurlijk toen ik mee naar jouw huis geweest ben. Vannacht heb ik erg slecht geslapen. Toen ik even weg was gedoezeld en wakker werd stond mijn computer aan. Er stond een foto van jouw broer in beeld, het was niet de foto die bij jullie in de kamer staat maar ik herkende hem meteen. Ik ben toen terug in bed gaan liggen maar echt slapen was er niet bij. Toen klonk er ineens een stem die me om hulp vroeg. Er was niemand in de kamer.” Rick stopt even. Als hij ziet dat Crissie hem vol belangstelling aankijkt gaat hij snel verder met zijn verhaal. “Ik heb toen nog heel even geslapen maar ik was al vroeg echt wakker. Ik ben toen gaan hardlopen hier bij het meertje, even niks aan mijn hoofd en nergens aan gedacht. Mijn humeur werd daar stukken beter van. Na anderhalf uur was ik weer thuis en alles was nog hetzelfde zoals ik het had achtergelaten. Ik ben gaan douchen, toen werd weer de kraan kouder gezet tot twee keer toe. Heb dus snel even gewassen, aangekleed en mijn haar gedaan, toen ik weer naar mijn kamer liep hoorde ik mijn printer, deze was bezig om de foto van je broer af te drukken.” “Ferdi” onderbreekt Crissie Rick. “Hij heet Ferdi” zegt ze terwijl er tranen in haar ogen verschijnen “Ga verder” zegt ze dan zacht. “De printer drukte dus de foto af die in mijn beeld had gestaan vannacht. Toen werd me pas duidelijk dat er echt iets bedoeld werd met die foto. Er zat ook een vreemd soort kring om ferdi’s hoofd op die foto. Een soort van aura ofzo. Toen ik de kamer uit wilde lopen bewoog de muis. Deze had een map geopend met allemaal foto’s. Op alle foto’s stond Ferdi.” Weer is Rick even stil. Crissie gebaart hem om door te gaan dus Rick gaat weer verder. “toen gebeurde er niks meer, dus wilde ik even wat gaan leren. Dus ik mijn wiskunde boek gepakt en eerst even naar de wc gegaan. Toen ik terugkwam was mijn boek verstopt. Ik had er even helemaal geen zin meer in. Ik ben op bed gaan liggen tot er een bliep uit de boxen van mijn computer kwam. Er stond een boodschap op het scherm gewoon in word getypt. Er stond “Je moet me helpen, maar pas op, ik ben niet alleen”ik was bang, maar moest iets, ik heb terug getypt met de vraag wie ik dan moest helpen en waar ik voor uit moet kijken. Het duurde even maar ik kreeg reactie “Ik doe je niks, maar er is hier nog iemand die mij tegenhoudt, ik mag niet weg, maar ik kan geen rust vinden.”. Ik had het toen even helemaal gehad en ben hierheen gegaan.” Dan is Rick stil.

“Hij leeft dus niet meer” zegt Crissie. “Ik vrees van niet” zegt Rick en slaat een arm om Crissie heen. “Hoewel iedereen dat natuurlijk al dacht is het toch moeilijk dat het nu bevestigd wordt” zegt Crissie en de tranen rollen over haar wangen. “Het is ook niet niks.” zegt Rick “Het spijt me, vind het heel erg dat je dit op zo’n manier van mij moet horen.” “nee,”zegt Crissie “Ben juist blij dat ik het van jou mag horen.” En legt haar hoofd op Rick zijn schouder. Even zitten ze zo langs het meertje. “Denk je dat hij in jullie huis gestorven is?” zegt Crissie. “Ik weet het niet” zegt Rick “Ik wil je graag helpen om het uit te zoeken voor je, maar dan heb ik meer informatie nodig over je broer, en over wat je weet van het huis en de mensen die erin gewoond hebben.” Crissie knikt begrijpend en begint te vertellen, over van alles over de band die ze had met de jongen in het huis, dat het en hele lieve jongen was, die eerder verlegen was al gewelddadig en over haar broer die altijd heel erg bezorgd over haar was, maar verder een echte goedzak die ook nooit iemand kwaad zou doen. Rick krijgt allerlei beelden in zijn hoofd van wat er gebeurd zou kunnen zijn. “Zal ik straks met je meegaan?” Vraagt Crissie. Rick kijkt bedenkelijk “Ik weet niet of dat verstandig is” zegt Rick. “Als Ferdi echt de geest is en altijd bezorgd om je is, denk ik niet dat hij iets zal doen als jij erbij bent, hij wil jou niet bang maken.” Crissie knikt begrijpen, Rick kon daar nog wel eens gelijk in hebben.

Samen zitten ze nog een tijd op het bankje, allebei diep in gedachten verzonken. Echt veel is er nog niet duidelijk, maar Rick weet nu dat Ferdi hem nodig heeft. Waarom Ferdi hem nodig heeft blijft een raadsel. Hoe eng Rick het ook vind, hij wil erachter komen, voor Crissie, zodat zij weet wat er gebeurd is. En voor Ferdi zodat hij rust kan vinden. Natuurlijk ook voor zichzelf en zijn ouders zodat ze onbezorgd in het huis kunnen blijven. Maar gaat dat lukken? Ferdi heeft laten weten dat hij niet de enige is die in het huis rondzweeft. Rick moet erachter zien te komen wat Ferdi wil.

“Zullen we naar huis gaan” vraagt Crissie. “Is goed” antwoord Rick en hij krijgt een vreemd gevoel in zijn maag bij de gedachte naar huis te gaan. “Wil je bij ons mee eten?” vraagt Crissie “of zijn je ouders thuis?” Rick hoeft hier niet lang over na te denken. “Graag” zegt hij en is blij dat hij nog niet naar huis hoeft. Samen fietsen naar het huis waar Crissie woont. “Hoi mam, vind je het goed dat Rick ook hier eet?” vraagt Crissie. “Ja hoor, natuurlijk. Gezellig.” Zegt ze met een glimlach. “ we eten wel pas over een half uur, je vader is nog even weg.”
“Oke,” zegt Crissie en pakt Rick’s hand om naar boven te lopen. Rick zijn hart slaat over bij het idee dat het meisje waar hij verliefd op is zijn hand vast heeft en krijgt het er warm van. Ze lopen samen de trap. Als ze op Crissie haar kamer aangekomen zijn polft ze op het bed en gebaart Rick naast haar te komen zitten. Dit laat Rick zich geen twee keer zeggen en ploft naast Crissie op het bed. Crissie pakt de afstandbediening van de tv en zet hem op TMF. Dan gaat ze half op haar bed liggen om de tv beter te kunnen zien. Ze zapt inmiddels wat langs de kanalen. Als ze een leuke serie tegenkomt laat ze hem staan. Rick gaat naar haar liggen op bed en samen kijken ze naar de serie.
“Je bent lief” zegt Crissie ineens “vind het heel fijn dat je voor mij toch terug gaat naar huis en probeert te ontdekken wat de bedoeling is.” “Voor jou doe ik alles.” Zegt Rick voor hij het zelf in de gaten heeft. Dit keer is het Crissie die rood wordt en het warm krijgt. Rick schrikt van zijn antwoord “Sorry” zegt Rick “hoop niet dat ik iets verkeerds gezegd heb.” “Nee, “ antwoordt Crissie “vind het juist wel leuk om te horen.” Weer durft Rick er verder niet op in te gaan. “Eten!” roept de moeder van Crisse onderaan de trap. Saved by the bell.. denk Rick. “ Kom we gaan eten.” Zegt Crissie en gaat Rick voor op de trap. Op tafel staat en grote schaal friet en verschillende snacks. Tijdens het eten wordt er gezellig gekletst over vanalles en nog wat. Gelukkig nog geen vragen over het huis waar Rick woont. Na het eten gaat Rick naar huis. Helaas weer weg bij Crissie, maar misschien komt hij vanavond meer te weten over Ferdi. Rick rijdt de straat in en ziet dat de auto nog niet thuis is. Zijn ouders zullen het wel gezellig hebben bij zijn vaders collega.

Rick parkeert zijn fiets en gaat naar binnen. Alles ziet er normaal uit. Rick loopt naar de keuken. Ook hier alles normaal. Rick schenkt een glas cola in, zet de tv aan en gaat op de bank zitten. Er is voetbal op, geen bijzondere wedstrijd, maar Rick vind het altijd wel leuk om te kijken. Nog steeds gebeuren er geen vreemde dingen en Rick voelt zich bijna veilig in het huis. Hij vind het voor het moment wel even prima en geniet van de rust. Hoewel de wedstrijd op tv niet van belang is wordt er wel goed gevoetbalt, Rick geniet dan ook van de wedstrijd. De wedstrijd eindigt in gelijkspel. Rick zet de tv uit, zet zijn glas in de vaatwasser en loopt de trap op. Als Rick zijn kamer oploopt lijkt alles normaal. Hij gaat op zijn bed zitten, wat hij dan ziet laat zijn adem schokken en zorgt dat zijn hart een paar slagen mist.

Op de muur aan de kant van de deur is met zwarte vegen een tekst geschreven. Rick moet goed kijken wil hij kunnen lezen wat er staat. Dan ziet hij het “Laat ons met rust, Ferdi en ik blijven samen. Zet je leven niet op het spel.” Rick weet niet goed wat hij hier mee moet. Mijn leven op het spel? denkt hij. Het eerste wat hij dan denkt is dat de vegen van de muur af moeten, zijn ouders mogen dit niet zien. Als ze het zien zullen ze hier gelijk weg willen en heeft hij geen kans meer om Crissie te helpen. Rick loopt de kamer uit om iets te zoeken waarmee hij de muur schoon kan maken. Hij komt terug met emmer en spons. Hij doopt de spons in het water en heft zijn hand om de eerste letters uit te vegen. Als hij opkijkt ziet hij dat alle letters al van de muur verdwenen zijn. Een koude rilling gaat door hem heen. Rick beseft dat het geen spel meer is en vind het ook wel erg eng worden. Maar als hij aan Crissie denkt wil hij doorgaan.

Rick gaat op zijn bed liggen. Hij is zo moe van alle indrukken dat hij bijna gelijk in slaap valt.
Als hij wakker wordt ziet hij dat het al zeven uur in de ochtend is. Er is vannacht dus niks gebeurd. Rick is nog steeds niet helemaal bijgeslapen dus hij sluit zijn ogen weer een slaapt verder. Dit keer droomt hij over Crissie. Zijn droom wordt verstoord als hij overgaat in een nachtmerrie. Hij ziet beelden van Ferdi met een meisje. Het meisje ziet er niet geheel normaal uit, het doet hem denken aan het meisje uit de film The Ring. Alsof ze een geest is. Ferdi daarentegen ziet er normaal uit. Hij ziet ferdi aanbellen bij het huis war Rick nu woont. Er doet een jongen open, Rick vermoed dat hij van zijn leeftijd is. Hij kijkt echter totaal niet vriendelijk. De deur gaat dicht als Ferdi naar binnen is gegaan en dan klinkt er een luidde schreeuw. Dan schrikt Rick wakker. Zijn hart klopt snel en hij is compleet bezweet. Wat zou dit nou weer betekenen? Rick kijkt naar zijn computer en ziet dat deze aan staat. Er is weer een tekst getypt in word. Dit keer een langer stuk als gisteren. Rick gaat achter zijn computer zitten en leest: “Je moet me helpen, ook jij zult geen rust hebben voor ik het heb, Ze zal ook achter jou aankomen en jou ook niet mer rust laten. Ze wilde mij, ze heeft me gekregen. Door mijn lichaam te vinden en te zorgen dat mijn moordenaar gepakt wordt zal ik kunnen rusten. Eerder is rust onmogelijk en zal ik bij haar moeten blijven. Rick, help me.” Verbijsterd zit Rick achter de computer, Ferdi heeft zijn kans gegrepen om Rick te laten weten wat de bedoeling is.

Zijn lichaam zoeken? Denkt Rick. Waar moet ik in hemelsnaam beginnen! Hij besluit even rustig na te denken. Op de sites hebben ze gezien dat de geest ronddwaalt op de plek waar de persoon is overleden. Ferdi is dus in dit huis om het leven gebracht. Maar door wie en vooral waarom. En waar kunnen ze een lichaam zo lang verstoppen. Zijn gedachtes lijken heel onwerkelijk en Rick heeft het idee dat hij middenin een film zit. Rick gaat weer op zijn bed liggen. Als hij een uur later op de klok kijkt beseft hij dat hij weer in slaap gevallen is. Nu is het ook wel tijd om op te staan, dus Rick trekt zijn sportkleren aan om een stukje te gaan lopen. Dit keer gaat hij niet naar het meertje maar door het dorp. Hier heeft hij nog niet veel van gezien sinds hij hier woont, misschien ook wel fijn om daar een beeld van te krijgen. Als hij door de winkelstraat rent ziet hij Ferdi lopen. Rick twijfelt geen moment en gaat harder lopen om Ferdi in te halen. Als hij zij hand op Ferdi’s schouder wil leggen is hij er ineens niet meer. Nu wordt ik echt gek denkt Rick. “Ik zal er wel teveel mee bezig zijn.” Zegt Rick tegen zichzelf. “Je bent niet gek, niet iedereen kan me zien, maar jij kunt dit zeer zeker wel” hoort Rick een stem zeggen. “Ik ben je gevlogd zodat ik je wat kon vertellen zonder dat kreng erbij. Ik kan echter alleen weg als ik met iemand uit het huis meega. Verder ben ik opgesloten en heb ik niks te zeggen.” Rick staat stil en kijkt om zich heen. Hij probeert een beeld te krijgen bij het geluid.
“Als je er klaar voor bent leg ik je alles uit.” Dan blijft het stil. Rick kijkt wild om zich heen. Terug praten heeft geen zin, iedereen zal denken dat hij gek is.

Rick zet de looppas weer in en gaat naar huis. Hij loopt gelijk naar boven en stapt gelijk in de douche. Dit keer wordt hij met rust gelaten. De hints zijn nu ook wel duidelijker als het verdraaien van een kraan. Ruim een half uur staat Rick onder de douche. Heerlijk dat hij even niet gestoord wordt. Het water is lekker warm en de badkamer vult zich met stoom. Rick geniet echt van de lekkere warme douche. Rick schrikt op als de deur met een klap dichtslaat.
Die zat toch echt op slot, bevestigd Rick in zichzelf. Als hij kijkt ziet hij dat de deur inderdaad op slot zit. Zijn relaxte moment is gelijk verstoord en Rick is weer op en top gespannen. Hij droogt zich af en loopt naar zijn kamer om zich aan te kleden. Op zijn kamer lijkt alles normaal en Rick slaakt een zucht van opluchting. Hij heeft nu even geen zin in al die gekkigheid. Hij gaat achter zijn computer zitten en start MSN op. Een kijken of daar iemand is. Helaas niemand online. Wel heeft hij een mailtje. Hij opent zijn mail en klikt een naamloos mailtje aan. Het mailtje verschijnt op zijn scherm:

Beste Rick,

Om je niet al te bang te maken probeer ik het je op deze manier te vertellen. Zodra je deze mail gelezen hebt zal hij verwijderd worden uit je mailbox. Zoals je weer ik mijn naam Ferdi.
In de visioenen heb je al gezien dat er in dit huis iets vreselijks gebeurd moet zijn. Ik weet zelf echter ook niet wat er gebeurt is. Jij zult dit voor me moeten ontdekken zodat ik mijn weg naar het volgende leven kan voltooien. Helaas kun je mij niet altijd zien en kan ik je niet helpen. In dit huis woont ook Anna, dat is een vrouwelijke geest, maar deze is minder goed gezind als ik ben. Wat er met haar gebeurd is is voor mij ook een raadsel. Als je voor ons beide kunt ontdekken wat het verhaal achter onze dood is zullen wij onze weg kunnen vervolgen. Dit huis zal dan leeg zijn en aan jullie toebehoren. Help ons en jezelf, maar ben voorzichtig, Anna gelooft niet in mensen.

Ferdi.

Rick gelooft zijn ogen niet, hoe kan dit nou? Hoe kan dit nou zo werkelijk op zijn scherm en in zijn mailbox staan. Het lijkt gewoon alsof een bekende hem een mailtje stuurt. Hoewel er geen afzender vermeld is. Maar goed, wat moet ik hiermee, denkt Rick. Hoe kom ik erachter wat er in dit huis gebeurt is. Het verhaal van Ferdi is natuurlijk ook niet terug te vinden in kranten en dergelijke, dan had Crissie ervan op de hoogte moeten zijn. Misschien het verhaal van Anna wel. Rick surft over internet naar een kranten archief. Dit is natuurlijk onbegonnen werk, hij weet totaal niet in welke periode het gebeurt moet zijn. Rick besluit te zoeken op adres. Hij typt in : Bosboomlaan 13 en drukt op zoeken. Er verschijnt een artikel, maar dit heeft op het eerste gezicht niks met het huis te maken. Hij opent het bericht en begint te lezen.

“Het lichaam van Anna Versluis, het meisje dat sinds 23 maart 1980 vermist is, is vandaag gevonden in een huis aan de Bosboomlaan. Ze is recent op gruwelijke wijze om het leven gebracht. Van de dader ontbreekt elk spoor en van een motief is ook geen sprake.”

Van de dader ontbreekt elk spoor? Denk Rick. Er wordt iemand vermoord in je huis en je weet niet wie het gedaan heeft? Hoe kan dat. Hij leest verder.:

“Doordat de vorige eigenaar is overleden en de kinderen het huis niet wilden bewonen staat het huis al geruime tijd leeg. Het is onbekend wat Anna Versluis in dit huis ging doen en of ze hier vrijwillig naartoe is gegaan. Het is echter wel duidelijk dat er sprake is van moord”

Het bericht heeft op 23 augustus 1980 in de krant gestaan ziet Rick. Ze is dus ruim vijf maanden vermist geweest. Dus Anna de kwade geest is ook in dit huis om het leven gekomen. Haar lichaam is gevonden dus dat hoef ik niet te zoeken denkt Rick. Als er verder geen berichten van zijn zal het wel een onopgeloste moord zijn. Ook wel apart dat ze in een bericht zetten dat het duidelijk is dat er sprake is van moord, zonder dat ze er verder iets van weten.

Misschien dat Google me iets meer kan vertellen. Hij typt in “Anna Versluis”.
Als snel verschijnen er verschillende artikelen. Dan ziet hij er een staan met de volgende titel:
“Inside information rond de moord op Anna Versluis.” Rick klikt op de titel en de site verschijnt op zijn scherm. Er staan allerlei kopjes. Waaronder “het verhaal” en “Foto’s”. Het zal toch niet zo zijn dat het hele verhaal zo op internet staat. Rick klikt op het kopje “het verhaal” en een pagina met een groot stuk tekst verschijnt op zijn scherm. De achtergrond is duister, een beetje zwart met grijs gevlamd. Rick begint te lezen:

“Nee Rick, dit verhaal staat niet echt op internet, dit is alleen voor jou beschikbaar. Ik ben niet de moordenaar, ik weet echter wel hoe het precies gegaan is met Anna. Anna heeft op gruwelijke wijze de dood moeten vinden. 23 maart 1980 Anna is door een jonge man naar dit huis gelokt. Anna werkte in een boekwinkel in het dorp waar zij de man van kende, ze vond hem zeer interessant en was zelfs tot hem aangetrokken. Hij beweerde hier te wonen en Anna zo goedgelovig als ze is twijfelde hier niet aan. Ze had een gezellige avond verwacht. Niets was minder waar.”

Rick stopt even met lezen. Zou hij gewoon een heel verslag krijgen van wat er gebeurd is? Wil hij dit allemaal wel weten? Wil hij wel weten op welke vreselijke manier Anna de dood heeft moeten vinden? Terwijl Rick dit denkt verschijnt er op het scherm:

“Je zult wel moeten, ze hebben je nodig.”

Rick schrikt. Worden zijn gedachtes nu ook al openbaar? Hij voelt alle kracht uit zijn lichaam wegvloeien. Op dat moment ziet hij zich boven zijn lichaam uit stijgen, alsof hij naar zichzelf in een film kijkt. Hij ziet zijn lichaam naast de stoel op de grond liggen. Op dat moment komt er een flits aan beelden voorbij. Zwart,rood,groen,wit,geel, dan ineens staat hij beneden aan de trap. Maar het is niet het huis waar hij woont, tenminste niet nu. Alles is anders de hele stijl het ziet er zelfs een beetje vervallen uit en het is donker.

Rick hoort stemmen uit de kamer komen. Het lijkt een gesprek, maar het klinkt niet als een leuk gesprek. Rick loopt naar de kamer. Hij wil de deur open doen maar merkt dat hij de klink niet vast kan pakken en dat de klink gewoon door zijn hand heen gaat. Rick krijgt een raar gevoel in zijn maag. Dit soort dingen zie je in films. Denkt Rick, dat overkomt je toch niet? Ben ik nu zelf een geest? Ben ik dood? Een koude rilling gaat door hem heen. Nee dat kan niet denkt hij dan. Het zal er wel bij horen.
Rick steekt zijn hand uit naar de deur en deze gaat er dwars doorheen. Voorzichtig probeert Rick of hij door de deur heen kan lopen. Als hij ziet dat hij in de kamer staat beseft hij dat hij toch niet helemaal echt is in deze wereld.

Hij ziet de mensen staan. Er staat een meisje, Rick schat haar rond of twintig, en een soort gedaante met een grote zwarte cape, waardoor het onmogelijk is om te zien wie het is. “Anna” hoort hij zeggen met een hele lieve stem. Zou dat de gedaante zijn? “Hoe durf je mij te storen op mijn eeuwige rustplaats” zegt de gedaante. Er klinkt een verontwaardiging in de stem van de gedaante. Het klinkt als een vrouw. “Je zult je uit de voeten moeten maken voor je meer van ons wakker maakt.” Anna kijkt verschrikt op en wil naar de deur lopen. Rick ziet haar echt op hem af komen. Hij verstijft van angst, Als ze recht door hem heen loopt beseft hij dat ze hem niet kunnen zien en hij alleen maar mee kan kijken. Anna doet de deur open en gaat de gang in. Rick draait zijn hoofd terug naar de gedaante, maar deze is verdwenen. Voor Rick weer terug naar de hal kan gaan hoort hij een meisje roepen: “ Nee, alsjeblieft, de spijt me laat me gaan!” Rick loopt snel door de deur en ziet dat Anna aan haar haren de kelder in gesleept wordt. Dat is raar, denkt Rick. We hebben niet eens een kelder. Hier in dit huis zit onder de trap een klein deurtje waar een trap naar beneden loopt.

Voorzichtig loopt Rick de trap af. Hij zal toch moeten gaan kijken wat er verder met Anna gebeurt. Wat hij beneden ziet is niet te geloven. Het lijkt wel een operatiekamer. Rick staat vol verbazing te kijken, maar hij ziet Anna nergens. Hoe kan dat nu. In tegenstelling tot boven is hier alles licht en netjes. De muren zijn betegeld met witte tegels. De vloer is ook wit, het doet hem denken aan het ziekenhuis.
Dan ziet hij weer Anna staan met de gedaante. “Je had voorzichtiger moeten zijn, je hebt de familie ten schande gemaakt.” Zegt de gedaante. Anna heeft tranen in haar ogen en het lijkt dat ze niks durft te zeggen. “Hoe kon je met die jongen meegaan en ongehoorde dingen doen? Je zult hiervoor moeten boeten. Er zit niks anders op.” “Ik hou van hem” zegt Anna dan. “je weet niet eens wat houden van is.” Zegt de gedaante kort. De gedaante gebaart Anna op een soort operatietafel te komen liggen. “Laat me mijn kindje houden” snikt Anna. De gedaante maakt hetzelfde gebaar als een paar seconden geleden, maar nu doet Anna braaf wat haar gevraagd wordt. Anna ligt op de operatietafel en het gedaante, die nog steeds gehuld is in een grote zwarte cape, haalt een aantal messen tevoorschijn, welke je niet bepaald klein kunt noemen.

Op dat moment hoort Rick zijn naam roepen. “Rick, wordt wakker! Rick?” Rick kijkt om zich heen maar ziet niemand. “Rick! Wakker worden!” Dan voelt Rick een koude plons water in zijn gezicht en ziet zijn moeder boven hem staan. “Waar ben ik?” vraagt Rick. “Thuis op je kamer” antwoord zijn moeder “Is alles goed met je?” Rick gaat een beetje rechtop zitten: “Euhm, ja dat denk ik wel. Het zal de warmte wel zijn ofzo.” “Doe je even rustig aan dan, jongen.” Zegt zijn moeder. Rick knikt en gaat op zijn bed liggen. Hij denkt terug aan wat hij zojuist heeft meegemaakt. Ik moet zijn flauwgevallen. Denk hij. In dat moment hebben ze een deel van het verhaal van Anna laten zien. Hoe zou het verder gaan.
Anna is dus zwanger en haar familie vind dat Anna de familie ten schande maakt door zwanger te zijn.
Zou de gedaante iemand uit haar familie zijn? Denkt Rick.

Wat een bizarre situatie. Waarschijnlijk verklaart dat wel waarom ze nog als geest op deze wereld ronddwaalt, als haar dood een eerlijke of natuurlijke was zou niemand hier natuurlijk last van hebben.
Als ze op die operatietafel door dat gedaante om het leven is gekomen is haar wantrouwen in mensen natuurlijk ook wel te verklaren. Zo laat Rick even allerlei gedachtes door zijn hoofd gaan, dan denkt hij aan het deurtje onder de trap. Als hij opstaat om te gaan kijken of het daar echt zit ziet hij de muis wederom bewegen. En er wordt weer een stuk tekst op getypt. Rick gaat voor zijn computer staan om te lezen wat er staat.

“Je bent goed bezig. Het zal vermoedelijk niet makkelijk te begrijpen zijn, dus denk goed na en houd je ogen open. Waar mogelijk zal ik je helpen, maar ik denk dat je er voor nu even alleen voor staat”

Rick voelt een schok door zijn lichaam en valt op de grond. Hij staat ineens weer in de kelder. Ook in dit verhaal is hij even weg geweest. Hij ziet de gedaante snijden in de buik van Anna terwijl Anna het uitschreeuwt van de pijn. Haar armen en benen zijn vastgebonden aan de tafel. Ze kan helemaal niks. Rick rent ernaartoe en begint te roepen. “Hou op!! Dit kan niet, hou op!! Ze gaat dood als je zo doorgaat!” Dan bedankt hij dat het geen zin heeft, het is al gebeurt en alles wat hij kan doen is toekijken hoe het gedaante Anna zo verschrikkelijk toetakelt. Dan wordt het stil. Anna beweegt niet meer. Is dit het? Is dit de reden waarom Anna moest sterven. Een soort mislukte abortus? Het gedaante staat nu stil naast het levenloze lichaam van Anna. Dan gaat de muts van de cape af en ziet hij een jonge vrouw. Rick schat haar van dezelfde leeftijd Anna. Waarom, wat heeft zij ermee te maken. Ze loopt de kamer uit en Rick volgt haar. De jonge vrouw loopt de trap op. Terug naar de woonkamer. Hier zit een jonge man, van ongeveer dezelfde leeftijd. Hij schrikt als hij ziet dat de dame helemaal onder het bloed zit. “Is het opgelost?” vraagt de jongen. “Ja lieverd, je zult geen vader worden. Wij kunnen nu voor altijd samen zijn. De dame en de jongen lopen de deur uit alsof er niks gebeurt is. De cape van de dame is ineens spoorloos verdwenen.

Rick wordt weer wakker middenin zijn kamer. Hij voelt zich niet helemaal lekker dus gaat even op zijn bed liggen. Hoe kan dit denkt hij? Dit is toch allemaal veel te duidelijk. Dit moet de politie wel ontdekt kunnen hebben. Aanwijzingen genoeg. En de vermissing? Dit is puur de manier van om het leven komen.

Rick besluit het krantenartikel dat hij had gevonden op Internet nog eens goed te bekijken.

“Het lichaam van Anna Versluis, het meisje dat sinds 23 maart 1980 vermist is, is vandaag gevonden in een huis aan de Bosboomlaan. Ze is recent op gruwelijke wijze om het leven gebracht. Van de dader ontbreekt elk spoor en van een motief is ook geen sprake.”

“Doordat de vorige eigenaar is overleden en de kinderen het huis niet wilden bewonen staat het huis al geruime tijd leeg. Het is onbekend wat Anna Versluis in dit huis ging doen en of ze hier vrijwillig naartoe is gegaan. Het is echter wel duidelijk dat er sprake is van moord

Anton van der Kerk”

Anton van der Kerk? Dat zal de journalist zijn natuurlijk. Rick besluit een mailtje te sturen naar de krant waar het artikel in heeft gestaan. Hij is benieuwd hoe ze aan de informatie over deze moord zijn gekomen. Rick begint te typen.

Geachte heer, mevrouw,

In de krant van 23 augustus 1980 is een artikel gepubliceerd over de vondst van het lichaam van Anna Versluis. De informatie in dit artikel is echter zeer beperkt. Graag zou ik meer weten over de bron van informatie.

Met vriendelijke groet,

Rick Manders

Brieven schrijven is nooit zijn sterkste punt geweest dus hij besluit het gewoon lekker kort en recht voor zijn raap neer te zetten. Het lijkt erop dat Rick nu moet wachten op reactie. Verbazingwekkend genoeg duurt dit niet lang. Het mag dan wel zondag zijn, blijkbaar is er iemand aanwezig op de redactie. Rick opent het mailtje en leest.

Geachte heer Manders,

Het artikel dat u bedoelt is inderdaad vrij vaag qua informatie. Ik heb het zojuist even opgezocht en ook ik vind het een opmerkelijk artikel. Ik heb gelijk contact opgenomen met Anton van der Kerk en het artikel lag bij hem nog vers in zijn geheugen. Hij vertelde me dat dit de enige informatie is dat hij van de journalist heeft gehad. De journalist ter plaatste was Simon Vermeer welke een goede vriend van de familie was. Anton begreep dat het een gevoelige kwestie was en heeft het om die reden hierbij gelaten.

Ik hoop je hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,

Amanda laagwater

Dan is het Rick duidelijk. Die Simon Vermeer moet er meer van weten!

“Doordat de vorige eigenaar is overleden en de kinderen het huis niet wilden bewonen staat het huis al geruime tijd leeg. Het is onbekend wat Anna Versluis in dit huis ging doen en of ze hier vrijwillig naartoe is gegaan. Het is echter wel duidelijk dat er sprake is van moord

Anton van der Kerk”

Anton van der Kerk? Dat zal de journalist zijn natuurlijk. Rick besluit een mailtje te sturen naar de krant waar het artikel in heeft gestaan. Hij is benieuwd hoe ze aan de informatie over deze moord zijn gekomen. Rick begint te typen.

Geachte heer, mevrouw,

In de krant van 23 augustus 1980 is een artikel gepubliceerd over de vondst van het lichaam van Anna Versluis. De informatie in dit artikel is echter zeer beperkt. Graag zou ik meer weten over de bron van informatie.

Met vriendelijke groet,

Rick Manders

Brieven schrijven is nooit zijn sterkste punt geweest dus hij besluit het gewoon lekker kort en recht voor zijn raap neer te zetten. Het lijkt erop dat Rick nu moet wachten op reactie. Verbazingwekkend genoeg duurt dit niet lang. Het mag dan wel zondag zijn, blijkbaar is er iemand aanwezig op de redactie. Rick opent het mailtje en leest.

Geachte heer Manders,

Het artikel dat u bedoelt is inderdaad vrij vaag qua informatie. Ik heb het zojuist even opgezocht en ook ik vind het een opmerkelijk artikel. Ik heb gelijk contact opgenomen met Anton van der Kerk en het artikel lag bij hem nog vers in zijn geheugen. Hij vertelde me dat dit de enige informatie is dat hij van de journalist heeft gehad. De journalist ter plaatste was Simon Vermeer welke een goede vriend van de familie was. Anton begreep dat het een gevoelige kwestie was en heeft het om die reden hierbij gelaten.

Ik hoop je hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,

Amanda laagwater

Dan is het Rick duidelijk. Die Simon Vermeer moet er meer van weten!

Rick moet in contact zien te komen met Simon Vermeer, maar hoe? En wat voor verband zou het verhaal van Anna hebben met Ferdi. Rick loopt de trap af en bedenkt zich dat hij nog niet onder de trap heeft gekeken. Als Rick onderaan de trap staat draait hij zich naar de muur waar in zijn visioen het deurtje zat. Rick ziet niks. Hij glijdt met zijn hand langs de muur om te voelen of er misschien achter het behang iets zit. Ook dit levert niks op. Hij kijkt naar de zijkant van de muur en ziet dat de muur een stukje voor de trap uitkomt, niet veel, slechts een paar milimeter. Misschien zijn er gipsplaten voor gemaakt denkt Rick, om dat zeker te weten zal Rick ze weg moeten halen. Zijn ouders zullen het daar natuurlijk niet mee eens zijn dus Rick moet wachten tot zijn ouders weg gaan. Rick besluit morgen niet naar school te gaan en als zijn ouders naar het werk zijn te kijken of er iets achter de muur zit. Ondertussen kan Rick mooi wat informatie zoeken over Simon Vermeer.

Rick loopt naar boven. Zijn computer staat nog en Rick laat zich op zijn stoel zakken. Automatisch start MSN op en opent Rick de ‘google’zoekpagina. Als snel verschijnt er een knipperend schermpje in de taakbalk. Rick opent het schermpje en krijgt het even warm als hij ziet dat het Crissie is.

~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Hey Ricky.
Rick zegt:
Hey Cris.
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Hoe issie?
Rick zegt:
Ja gaat wel, er zijn een hoop dingen gebeurt weer, maar dat vertel ik je later allemaal.
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Ow, je maakt me wel erg nieuwsgierig nu.
Rick zegt:
Ja dat begrijp ik, maar het is allemaal nog zo vaag, krijg het zelf niet helemaal op een rijtje.
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Toch niet al te enge dingen he? Als het te erg wordt moet je er gewoon mee stoppen he! Dan kom je maar gewoon naar mij.
Rick zegt:
Dat is lief van je, maar ik denk wel dat ik op het goede spoor zit. Kun je me misschien helpen informatie over Simon Vermeer te zoeken? Liefst een telefoonnummer ofzo. Hij is een journalist die een stuk over een moord heeft gedaan.
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Simon Vermeer? Die naam klinkt erg bekend.
Rick zegt:
Meen je dat nou?
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Ja, maar weet zo niet waarvan ik die naam ken.

Dan is het even stil. Rick zoekt met Google naar informatie over Simon Vermeer, het lukt hem echter niet om iets te vinden wat bruikbaar is. Dan knippert het schermpje in de taakbalk weer.

~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Ik heb in een oud adresboekje van mijn vader een nummer gevonden. Staat onder collega’s.
Mijn vader heeft ooit onderhouds werkzaamheden gedaan aan machines in de drukkerij, misschien dat hij hem daarvan kent. Maar waarom die naam dan bij mij bekend is ?

Rick zegt:
Ow super! Wel erg toevallig weer. Mag ik het nummer?
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
095-9947364, ik moet nu ff off, mijn pa heeft de computer nodig! Ik hoor het wel he!! Doei! (K)

Voor Rick nog iets kan zeggen is Crissie offline. Rick verzamelt al zijn moed en belt het nummer dat Crissie hem zojuist gegeven heeft. Rick voelt zijn hart sneller kloppen als de telefoon overgaat.
“Simon Vermeer” hoort Rick aan de andere kant van de lijn. “Goedemiddag met Rick Manders.” “Hallo” antwoord Simon vriendelijk. “Ik heb misschien een beetje een vreemde vraag.” Zegt Rick. Als het stil blijft besluit Rick snel verder te praten. “Via de redactie van een krant waar u voor gewerkt heeft heb ik uw naam gekregen met de boodschap dat u de journalist ter plaatste was bij de moord van Anna Versluis.” “Ja” antwoord Simon “Dat klopt”
“Kunt u me misschien iets meer vertellen, het artikel was nogal vaag en er is verder nooit onderzoek verricht naar deze moord.” “Waarom ben je hier dan zo geinteresseerd in?” vraagt Simon lichtelijk geirriteerd. “Ik woon in het huis” zegt Rick. “O.” Antwoord Simon en lijkt gelijk te begrijpen wat er gaande is. “misschien kunnen we dan iets afspreken, denk dat dat verstandiger is dan over de telefoon praten.” Ze kiezen een openbare plaats om af te spreken en spreken over een uur af.

Rick is nu wel een beetje zenuwachtig, hij heeft het idee dat Simon er iets mee te maken heeft. Hij heeft tenslotte de verslaglegging erg kort gehouden. En hij was een vriend van de familie. Anna is vermoord door de vriendin van de vader van haar kindje. Tenminste zo lijkt het in het in de visioenen. Wat kan Simon hier in hemelsnaam mee te maken hebben. Rick loopt naar beneden en stapt op de fiets om vast naar het cafe te gaan waar hij met Simon afgesproken heeft. Hij is wel te vroeg, maar het maakt Rick niet uit of hij nou thuis moet wachten of in het cafe. Rick kiest een tafeltje uit dat niet te dicht bij alle andere staat zodat ze zometeen rustig kunnen praten. Dan ziet Rick een man van middelbare leeftijd binnenkomen. Als de man richting de tafel waar zit loopt vermoedt Rick als dat dit Simon is.

Rick staat op en geeft de man een hand. Als de man zich inderdaad voorstelt als Simon Vermeer wordt Rick minder zenuwachtig. Hij ziet eruit als een hele normale aardige man. Ze gaan zitten en bestellen wat te drinken. Het is niet heel druk in het cafe, maar er zijn genoeg mensen voor als er iets gebeurt. Al snel begint Simon te vertellen. “Anna, het arme kind. Ze was als een dochter voor me. Ze was altijd lief en aardig voor alles en iedereen. Dat dit haar heeft moeten overkomen is echt vreselijk. Nu vraag je je natuurlijk af waarom het stuk in de krant zo beperkt geweest is. Ik weet dat ze op de redactie denken dat het is omdat ik Anna graag mocht en het daarom te gevoelig lag, maar dit is helaas niet het verhaal. Toen ik hoorde dat Anna zwanger was, vreesde ik gelijk al voor haar leven. De jongen waar ze mee omging en waar Anna heel erg gek op was, bleek een andere vriendin te hebben gehad waar hij eigenlijk niet vanaf kwam. Zij was het er niet mee eens en had de vriend van Anna volledig in haar macht. Zijn liefde voor Anna was echter te sterk om niet bij haar te willen zijn. Toen de dame in kwestie erachter kwam wat er gebeurd was, was Anna degene die ervoor moest boeten. Ze heeft Anna op gruwlijke wijze vermoord en de jongen wijs gemaakt dat het allemaal opgelost zou zijn. Ik kwam al journalist ter plaatse en hoe de dame het gedaan heeft is voor mij ook een raadsel maar de politie heeft geen onderzoek verricht. Ze heeft het op een ongeluk laten lijken. Ik wilde het hier niet bij laten, todat de dame s’avonds in mijn huiskamer stond. Als ik ooit uit zou wijden over Anna’s dood zou mij hetzelfde te wachten staan. Ik moest een artikel schrijven en heb het voor mijn eigen veiligheid maar kort gehouden en niet teveel details gebruikt.” Rick kijkt Simon aandachtig aan en is een beetje verbaasd dat het verhaal nu een andere wending krijgt als hij verwacht had. Simon is juist onschuldig. “Ik weet niet goed wat ik moet zeggen” zegt Rick “wat vreselijk allemaal.” Simon knikt “voor jou moet het ook vreselijk zijn om in het huis te wonen. Ik heb ooit een visioen gehad, waarin ik de hele gebeurtenis gezien heb en dat ze door de gruwelijke daden niks meer van mensen moet weten.” “Rick knikt “dat klopt, maar ze is niet alleen, er dwaalt nog een geest bij ons in huis, ik ben er nog niet helemaal uit wat de connectie is, maar hij heeft me laten weten dat ik voor beide de rust moet vinden voor ik zelf rust kan vinden.” Simon fronst zijn wenkbrauwen en denkt diep na. “dat is niet niks” zegt hij. “misschien kan ik je helpen.” Hij legt Rick uit dat hij vaak in contact staat met geesten, zolang ze er maar voor open staan. Rick verteld Simon dat Ferdi altijd wel contact zoekt dus dat dat misschien nog wel eens zou kunnen werken.
Ze spreken af dat Simon morgen als Rick zijn ouders weg zijn naar het huis komt om te kijken of hij contact kan maken met Ferdi of Anna.

Rick gaat naar huis en trekt zich terug in zijn kamer. Hij start MSN weer op en weer is Crissie online.

~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Ben je er weer?
Rick zegt:
Ja ben er weer, heb iemand gevonden die ons misschien kan helpen.
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Meen je dat? Hoe dan?
Rick zegt:
Ik heb die Simon Vermeer gesproken hij kan waarschijnlijk contact kan maken met Ferdi. Misschien kan hij meer te weten komen van Ferdi. Bovendien is hij een bekende van de andere geest hier in huis, die dus minder goed gezind is, wie weet kan hij haar even positief stemmen.
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Dat zou wel super zijn! Wanneer komt hij?
Rick zegt:
Hij komt morgen als mijn ouders naar het werk zijn, dus ik kom ook niet naar school. Vind dit even belangrijker.
~~Crissie~~ Oh, what a feelin’! zegt:
Ja dat snap ik, wel jammer dat ik dan nog langer moet wachten voor ik je weer zie.

Rick voelt dat hij rood wordt, gelukkig is er niemand die hem kan zien. Het liefst zou hij Crissie ook snel willen zien, maar weet dat hij dit ook voor haar doet. Ze kletsen nog even verder. Dan neemt Rick afscheid om te proberen om te slapen. Hij gaat in zijn bed liggen en doet zijn nachtlampje aan. Dan ziet hij een schim achterin zijn kamer. De schim is vrij duidelijk. Het is een vrouw. Als de schim dichterbij komt herkent Rick Anna erin. Zijn adem schokt en weet dat Anna niet aardig is voor mensen. De schim is nu bijna bij het voeteneind van zijn bed en daar blijft deze hangen. Rick blijft in een soort shock naar de schim kijken. De schim wordt steeds duidelijker en Rick weet nu zeker dat het Anna is.

“Rick” hoort Rick zeggen. Rick kijkt Anna strak aan en beseft dat ze totaal niet boos klinkt.
“Je weet nu al zoveel van me, help me.” Zegt Anna en verdwijnt in het niets. Ze is niet boos meer, denkt Rick. Gelijk voelt Rick zich een stuk veiliger nu hij weet dat Anna hem geen kwaad zal doen. Ferdi heeft al een tijdje geen tekens meer gegeven. Alles op zijn tijd denkt Rick en draait zich om in zijn bed. Dan hoort hij een tik tegen zijn raam. Dit klonk wel erg echt en Rick loopt naar het raam om te kijken. Rick doet zijn gordijn opzij en ziet Crissie op de stoep staan. Ze gebaart Rick dat hij naar beneden moet komen. Even aarzelt Rick, maar Crissie zal niet voor niks gekomen zijn. Snel kleed hij zich aan en loopt naar beneden.

“Hey Rickie” zegt Crissie een beetje verlegen. “Hey Cris, wat brengt jou hier zo laat?” zegt Rick. “Ik wilde je zien” zegt Crissie zacht. Rick schrikt van Crissies bekentenis. “Aangezien je morgen niet op school bent kon ik het niet laten om langs te komen” Zegt Crissie. “M-meen je dat?” zegt Rick een beetje versuft. “Ik heb het geprobeerd voor me te houden, maar elke keer als ik aan je denk slaat mijn hart een keer over, ik vind je helemaal geweldig, en vind het super dat je me zo helpt en er zelfs een dag school voor wil missen. ik ben verliefd op je.” zegt Crissie. “Wauw, dat is geweldig!” zegt Rick. Hij tilt Crissie op en met Crissie in zijn armen draait Rick een paar keer rond. Voorzichtig zet hij haar weer neer. Ze kijken elkaar diep in de ogen en dan raken ze elkaars lippen. Na een korte zoen, omhelst hij haar nog eens flink. “Je bent geweldig Rick.” Zegt Crissie. “Ik zal snel meer tijd voor je maken.” Belooft Rick aan Crissie “Ik moet nu weer naar binnen” zegt hij. Rick geeft Crissie nog een vlugtige kus op haar mond en gaat weer naar binnen. Hij laat zich weer op zijn bed vallen en is totaal in de wolken. Rick bedenkt zich dat hij Bas al een tijdje niet gesproken heeft en besluit hem een SMS te sturen met het goede nieuws. “Hey Bassie! Ze vind me leuk! Wie had dat kunnen denken! Dit voelt super en moest dat natuurlijk even met je delen! Greetz Rick” Al snel hoort Rick zijn radio storen zoals deze dat altijd doet als zijn telefoon verbinding zoekt. Dan gaat zijn telefoon over. “Bas belt” staat er in het scherm. “Hoi, met Rick.” Neemt Rick op. “Hey Rick!” roept Bas aan de andere kant. “Mijn beltegoed is bijna op, maar wilde even zeggen dat ik super blij voor je ben!!” “Haha, dank je Bas! Ik zie je snel weer! “ roept Rick. “Is goed!! Doei!” zegt Bas “doei! “ zegt Rick. Met een lach legt Rick zijn telefoon weer naast zich neer en ligt weer met een glimlach op zijn gezicht voor zich uit te staren. Als snel valt Rick in slaap en heeft een rustige nacht.

Als Rick wakker wordt voelt hij zich somber, hij denkt aan de meoilijke dag die hem vandaag te wachten staat. Simon zal komen om in contact te treden met de geesten die in zijn huis dwalen, in de hoop dat Rick en zijn ouders hierna volledig over het huis mogen bezitten. Dan denkt Rick aan Crissie en de spontane actie van haar van gisteren. Hij voelt de vlinders in zijn buik hevig heen en weer vliegen. Wat is het toch heerlijk om verliefd te zijn. Rick hoort zijn ouders beneden al in de weer om naar hun werk te gaan. Hij besluit te gaan douchen zodat zijn ouders niks vermoeden.Als Rick uit de douche komt is het negen uur. Over een uur staat Simon voor de deur. Rick gaat naar beneden en smeert een boterham die hij voor de tv opeet. Hij zapt wat langs de kanalen, er is niks op tv. Rick is nog een beetje in gedachten verzonken als de bel gaat. Kwart voor tien. Zou dat Simon al zijn? Gisteren was hij ook eerder als de afgesproken tijd. Rick staat op en voelt de zenuwen in zijn keel. Hij doet de deur open en is opgelucht als hij ziet dat Simon inderdaad te vroeg is. “Kom binnen” zegt Rick. Simon kijkt om zich heen als ze naar binnen lopen. “Het is hier wel erg opgeknapt.” Zegt Simon. “de kelder is dichtgemaakt?” Rick knikt. “Ik denk het wel, het lijken gipsplaten, mijn ouders weten nog van niks dus wilde het doen als ze naar hun werk zijn en zijn pas net weg. Help je me?” Simon knikt. Als snel blijken het inderdaad gipsplaten te zijn en halen Rick en Simon deze behendig weg zonder iets kapot te maken. Rick is verbaasd als er de deur zit die hij in zijn visioenen gezien heeft.

“Ik denk dat ik beneden het beste contact kan maken.” Zegt Simon. Rick knikt en opent voorzichtig de deur. Er komt een muffe geur uit de kelder. “Zal ik voorgaan?” vraagt Simon. “Graag.” Zegt Rick. Simon zet de eerste stappen op de trap en Rick volgt vlak na hem. In de kelder staat weer de koude wind die Rick ook gisterenavond weer gevoeld heeft bij de aanwezigheid van Anna. Als ze beneden zijn aangekomen staat Rick versteld van de ruimte die er onder het huis is. Dit is de grootste kelder die hij ooit gezien heeft. Net als in de visioenen is de kelder betegeld met witte tegels. Echt wit zijn ze echter niet meer, er is natuurlijk al jaren geen stofzuiger of dweil in de buurt geweest. Rick staat nog om zich heen te praten als hij Simon hoort praten.

“Ja Anna, ik ben het.” Hoort hij Simon zeggen en er hangt een grote waas boven hem. “Ik weet wat voor vreselijke dingen je overkomen zijn. Ik mis je nog elke dag. Deze lieve jongen woont nu in dit huis. Geloof alsjeblieft weer in mensen en laat deze onschuldige mensen met rust.” Langzaam kleurt de waas van zwart naar grijs. “Als de waas wit is” legt Simon uit “ zal ze zich eerder neer kunnen leggen bij het feit dat ze niet langer op deze wereld hoort.” Rick knikt en is verbluft door de snelheid waarmee de waas van zwart naar grijs veranderd is. Simon loopt een stuk verder weg en de waas volgt hem. Rick kijkt toe maar kan nu niet meer horen wat Simon zegt. Rick staat zenuwachtig van de ene voet op de andere te springen. “Rick, kun je even stilstaan?” Roept Simon op een nogal dringende manier. Als hij opkijkt ziet hij dat de waas weer iets donkerder geworden is. Rick schrikt en staat ineens stil. Hij durft niks te zeggen en niet te bewegen. Hij kijkt op zijn horloge en ziet dat ze al bijna een uur beneden zijn. Hoe kan dat nou? Denkt Rick. Hij heeft het gevoel dat hij net een paar minuten geleden van de trap af is komen lopen. “Rick! Naar boven snel!!” hoort hij Simon roepen. Tegelijkertijd merkt Rick dta hij weer heen en weer staat te springen. Rick draait zich terug naar Simon en ziet de wederom zwarte waas recht op hem af komen. Rick schrikt enorm en voor hij kans krijgt om de kelder uit te vluchten voelt hij dat hij met een harde klap op de grond beland. Vanaf dat moment ziet Rick zich weer boven zichzelf uit stijgen. Hij ziet de zwarte waas boven zijn lichaam. Ook ziet hij dat Simon op de zwarte waas aan het inpraten is. Na een tijdje wordt de waas weer iets lichter en dan vrij snel wordt de waas wit. Dan ziet hij Simon met Anna in zijn armen staan. “Ga meisje, ga rusten, geniet ervan.” Hoort hij Simon zeggen. Dan ziet hij Anna en de waas oplossen. Langzaam zakt hij terug zijn lichaam in. “Rick! Rick!” hoort hij roepen. Langzaam opent hij zij ogen. “We hebben twee uur vanmiddag om Ferdi bij haar te krijgen.” Zegt Simon. Rick kijkt versuft om zich heen. “Is ze weg nu?” vraagt hij. “voorlopig wel” zegt Simon “maar als Ferdi om twee uur niet bij haar is komt ze terug en zal dan niet vrolijk zijn.” Rick kijkt om zich heen en ziet dat er middenin de kelder een soort schoosteen staat die er in zijn visioenen niet stond. “De schoorsteen” zegt Rick “daar moet het lichaam van Ferdi in verstopt zitten!” Simon kijkt hem verbaasd aan. Hij staat op en probeert contact te krijgen met ferdi. “Wat heeft Ferdi je verteld?” vraagt Simon aan Rick. “Ik moest erachter zien te komen wie hem vermoord heeft en waarom. Pas dan zou hij rust kunnen vinden.” Zegt Rick. Simon knikt. “ik voel hem” zegt Simon. “Hij is hier in de ruimte en is klaar om me zijn verhaal te laten voelen.” Dan ziet Rick Simon hevig schudden. Het lijkt wel of hij onder stroom staat! “Simon!” roept Rick “wat gebeurt er?” Simon kan niks zeggen en wordt door de hele kelder gesmeten. Nog harder de ene hoek in als de andere. Rick kan de botten bijna horen kraken. Na een paar minuten wordt Simon met een smak op de grond gegsmeten en blijft daar levenloos liggen.
Al snel komt Simon bij. “Simon” zegt Rick voorzichtig “gaat het met je?”
Simon kijkt een beetje versuft om zich heen, maar knikt dat alles goed met hem is. “Wat is er gebeurd?” vraagt Rick. Simon legt uit dat Ferdi hem mee heeft genomen om te laten zien wat er met hem gebeurd is. “De klappen die ik maakte zijn de indrukken die op me inwerken, ik ben volledig ontspannen, dus meer als een paar blauwe plekken zal ik er niet aan overhouden.” Zegt Simon. Rick haalt opgelucht adem. “Ben je meer te weten te komen?” vraagt Rick. Simon knikt “De reden dat Ferdi hier nog in huis hangt is dat Anna de vorige bewoner gedwongen heeft haar een vriend te brengen. Het is een jonge jongen geweest. Ferdi is door verstikking om het leven gekomen nadat hij gedrogeerd is, hij heeft zich totaal niet kunnen verweren. Jouw vermoeden was juist. Zijn moordenaar heeft hem in de schoorsteen gemetseld.” “Wat verschrikkelijk” is het enige wat Rick op dit moment uit kan brengen “Wat moeten we doen?”
“Hoe vervelend ook, ik denk dat het vanaf hier toch een zaak wordt voor de politie.” Zegt Simon. “Wanneer kan Ferdi zijn rust vinden dan? We hebben nog maar een paar uur de tijd om hem bij Anna te krijgen.” Zegt Rick.
“Ik denk dat hij bezig is te gaan nu, ik voel een verhelderende warmte.” Zegt Simon. “Ik hoop het.” Zucht Rick.

“Meer kan ik niet voor je betekenen. Je staat er weer alleen voor.” Zegt Simon. Samen lopen ze naar boven. Rick bedankt Simon en Simon zegt dat het genoegen geheel wederzijds is. Hij heeft tenslotte afscheid kunnen nemen van Anna. Rick sluit de deur achter Simon en voelt zich leeg. Hij heeft niet het gevoel dat het hier nu mee klaar is. Wat moet hij nou doen? De politie bellen? Zullen ze hem dan niet verdenken? Rick doet het deurtje van de kelder dicht en zorgt dat je niet meer ziet dat het daar is. Hij loopt naar de woonkamer en ploft neer op de bank. Even zit hij versuft voor zich uit te staren. Hij pakt zijn mobieltje van de salontafel. “1 nieuw bericht” staat er in het scherm. Rick opent het bericht. Hij voelt de vlinders heftig vliegen als hij ziet dat het een berichtje van Crissie is. “Hey Rickie, wilde je even een hart onder de riem steken, hoop dat alles goed gaat vandaag en dat ferdi zijn rust kan vinden en jij ook. Ik ben vanmiddag op MSN, hopelijk tot snel. X” Verstuurd vanmorgen om half elf denkt Rick. Hij kijkt op de klok en schrikt als hij ziet dat het half twee is… Hij besluit er verder niet bij na te denken en ervan uit te gaan dat alles goed gedaan is en dat Ferdi zijn rust heeft gevonden. Rick loopt naar boven en zet zijn computer aan. Op de een of andere manier is het veel stiller in huis als het altijd was. De koude wind is ook verdwenen. Zou het dan echt allemaal over zijn nu? Is dit huis eindelijk helemaal van ons?

Rick start MSN op en zet zijn status op afwezig. Hij heeft geen zin om allemaal onzinnige gesprekken met iedereen te voeren. Crissie is nog niet online. Voordat hij verder kan kijken wie er online zijn ziet hij dat bas al iets tegen hem zegt.

BaS zegt:
Hey Rick! Sorry dat ik gisteren zo snel weer moest hangen hoor!
Vind het echt onwijs tof voor je!
Finally zegt:Rick
Ow geeft niks, maar moest het gewoon echt even kwijt!

Rick dwaalt even af als hij denkt aan hoe goed hij zich voelt als hij aan Crissie denkt.

BaS zegt:
Ja gelijk heb je! En ik maar zeggen dat ze niet naar jongens omkijkt!
Is er al iets gebeurd tussen jullie?
Finally zegt:Rick
Nee, niet echt. Ze stond gisterenavond laat hier op de stoep. Er is hier thuis veel gebeurd, daarom was ik ook niet op school, maar dat verhaal vertel ik je nog wel. Maar ze kwam me dus vertellen dat ze verliefd op me is!!
BaS zegt:
Lijkt wel een sprookje
Jullie hebben vast iets heel bijzonders meegemaakt, dat het gevoel zo snel ineens zo sterk is.
Finally zegt:Rick
Ja dat is wel waar, ook daar hoor je snel meer over. We spreken snel weer wat af!
Rick Finally zegt:
Maar ik ga hier nog even wat doen! Ik zie je morgen op school!
BaS zegt:
Is prima joh! Ben wel nieuwsgierig nu hoor!! Maar ik spreek je!
Laterz!
Finally zegt:Rick
Is goed!! Mazzelz!

Rick loopt naar zijn radio en zet een cd op. Hij heeft gekozen voor rustige muziek. Hij betrapt zichzelf erop dat ie toch wel erg soft wordt door Crissie. Maar wat maakt het uit! Dat mag als je verliefd bent! Tussen de muziek door hoort hij beneden zijn mobieltje afgaan. Zo snel hij kan rent hij naar beneden en struikelt bijna over zijn eigen voeten. Hij is net op tijd en zonder te kijken neemt hij op.
“Met Rick” “Hey Rickie” Gelijk weet Rick wie hij aan de telefoon heeft. “Hey Crissie.” “Hoe gaat het met je” Vraagt Crissie. “Ja, wel goed denk ik. Ben weer een hele ervaring rijker.” Crissie lacht een beetje “Is alles goed gegaan? En is het gelukt?” vraagt ze. “Ja ik denk het wel, maar ik ben er nog niet. Heb je tijd om hierheen te komen?” vraagt Rick “Ja dat heb ik wel. Kom ik er nu gelijk aan! Tot zo! Kus!” “Tot zo!” zegt Rick en dan is het weer stil aan de andere kant van de telefoon. Crissie heeft al opgehangen. Rick bedenkt zich dat nu hij dat doorheeft Crissie waarschijnlijk al op de fiets is gesprongen en onderweg is.

Rick loopt naar boven om zijn computer uit te zetten. Crissie komt immers hierheen dus hoeft hij haar niet op MSN te treffen. Nog steeds voelt hij de rust in het huis. Hij krijgt echt het gevoel dat het gelukt is en begint zich steeds meer op zijn gemak te voelen. Rick kijkt nog even snel zijn kamer rond of het een beetje toonbaar is voor Crissie. Als hij halverwege de trap naar beneden is gaat de bel. Rick lacht in zichzelf als hij beseft dat dit betekent dat Crissie wel erg hard heeft gefietst. Rick gaat in looppas naar beneden en doet de deur open. Rick voelt zich warm worden als hij Crissie ziet, wat is ze mooi. “Je hebt hard gefietst” zegt Rick met een lach. “Sst, ik ben op de scooter” zegt ze ondeugend. “Scooter?” vraagt Rick “Van wie?” “Van mij, “ antwoordt Crissie “maar ik gebruik hem bijna nooit. Ik fiets graag.” Rick lacht. “Kom binnen” zegt hij als hij beseft dat Crissie nog steeds voor de deur staat. Crissie loopt de hal in en Rick maakt een gebaar dat ze de trap op mag lopen “Na u schone dame” zegt Rick met een lach. Crissie wordt er verlegen van en loopt snel de trap op. “rechtse deur” zegt Rick als hij ziet dat Crissie zich afvraagt waar ze heen moet. Crissie opent de deur en loopt de kamer in. Een beetje onwennig staat ze om zich heen te kijken. “Mooie kamer” zegt ze als Rick op het bed ploft. “Dank je” zegt Rick. “Kom je even bij me zitten?” en hij staat versteld van zichzelf dat hij dat durft te vragen.
Crissie ploft naast Rick op het bed. “Vertel het nu allemaal maar eens” zegt Crissie. Bijna zonder adem te halen verteld Rick het hele verhaal. Hoe Anna op hem af kwam, hoe Simon door de kamer vloog, maar dat het huis nu leeg zou zijn. “Ik weet alleen niet wat ik moet met de schoorsteen in de kelder” zegt Rick “Ik kan moeilijk zelf het lichaam van Ferdi eruit halen.” Crissie is het met hem eens. “Jij heb al genoeg enge dingen gezien. Dat zal ook zeker niet prettig zijn.” Even is het stil.. “Ik weet iets, “ zegt Crissie plots. “We moeten die klojo van een Rudolf zien te vinden!” “Rudolf?” Vraagt Rick. “De vorige bewoner. Waar ik je eerder over vertelde, waar ik nu wel een heel ander beeld van heb.” Rick knikt. “Als we hem zover krijgen dat hij met zijn verhaal naar de politie gaat, kan hij zijn aangerichte schade nog een beetje goed maken.” “Hij moet vast wel te achterhalen zijn.” Zegt Crissie. “moet er alleen wel even over nadenken, hij heeft mij niks verteld, ik wist niet eens dat hij ging verhuizen en heb hem ook nooit meer gesproken.” Rick knikt. Hij laat zich achterover op een stapel kussens vallen. Crissie komt tegen hem aan liggen met haar hoofd op zij borst. Hoewel Crissie dit meer onbewust doet vind Rick dit erg prettig. Hij slaat zijn arm om haar heen en aait haar zachtjes over haar rug. Zo liggen ze samen even na te denken en tot rust te komen. Dan komt Crissie langzaam overeind en Rick gaat weer naast haar zitten. “Ik zal mijn ouders een vragen, misschien dat zij iets weten.” Zegt Crissie. “Dan moet ik alleen wel doen alsof ik Rudolf gewoon weer eens wil spreken. Dat zal wel moeilijk zijn met deze gedachtes in mijn achterhoofd.” Bekent Crissie. Rick knikt. “het is te hopen dat zij iets weten. “Dan ga ik maar naar huis, dan kan ik tijdens het eten even ernaar vragen.” Oppert Crissie. Rick knikt wederom instemmend. Samen lopen ze naar beneden. Bij de deur staan ze wat onwennig tegenover elkaar. Rick raapt al zijn moed bij elkaar en geeft Crissie een zoen. Rick voelt zich helemaal warm worden van binnen en voelt zich intens gelukkig.
“Hopelijk tot snel” zegt hij dan met een glimlach. “Dat gaat vast lukken” zegt Crissie. Crissie loopt naar haar scooter en zet haar helm op. Ze start de scooter en rijdt naar de straat, bij de straat kijkt ze om en zwaait naar Rick. Rick blijft nog staan kijken tot ze uit zicht is en doet dan de deur dicht. Dan hoort hij geluiden uit de woonkamer komen. Voetstappen! oliebol! Denkt Rick! Is het dan toch niet gelukt? De voetstappen worden duidelijker en komen steeds dichterbij…

De deur gaat open. “O, hoi pap.” Rick haalt opgelucht adem. “Hoi Rick, hoe was het op school?” Vraagt zijn vader. “ow prima hoor, niks bijzonders.” Antwoordt Rick. Die wonen hier ook nog denkt Rick, en moet lachen om zichzelf dat dat hem even ontschoten was. “We willen friet gaan halen, je moede heeft geen zin om te koken. Wat wil jij hebben.” Vraagt zijn vader. “Euh, nou ik sla het eten over als je het goed vind, heb een beetje buikpijn en niet echt honger.” Verontschuldigd Rick zich. “Ik ga zo even naar het meertje, misschien dat de buitenlucht goed doet.” Zijn vader knikt en verdwijnt weer in de woonkamer.

Rick loopt de deur uit. Zijn gedachten dwalen af terwijl hij richting het meertje loopt. Zou het lukken om Rudolf op te sporen? Hoe zal hij reageren? Een koude rilling gaat door hem heen. Rudolf zal wel boos worden. Daar wil Rick even niet aan denken. Dan denkt hij aan Crissie. Het warme gevoel is gelijk weer aanwezig, waardoor zijn buikpijn ook gelijk minder wordt.
Hij denkt aan vakantie, samen met Crissie lekker weg. Nergens rekening mee houden en doen waar ze zelf zin in hebben. Geen rare gebeurtenissen, of vreemde huizen en enge dingen.
Rick denkt aan vanmorgen en voelt zich toch wel opgelucht bij de gedachte dat er nu geen geesten meer in zijn huis zitten. Gelijk volgt weer de gedachte aan Rudolf en het lichaam van Ferdi in de kelder. En zijn ouders weten nergens van, die zouden het waarschijnlijk ook niet eens geloven. Daarbij hebben ze het veel te druk samen en hebben ze toch geen tijd om naar mijn verhaal te luisteren. Maar niet vertellen dus voorlopig.

Zo zit Rick een tijd op het bankje. Het begint al te schemeren, hij heeft nog niks van Crissie gehoord bedenkt hij zich ineens. Dan ineens staat ze voor zijn neus. “Je ouders vertelden dat je hier was, je hebt je telefoon niet bij, slimpie!” Zegt Crissie met een lach. “O, nu je het zegt! Sorry.” Zegt Rick. “geeft niet” zegt Crissie en gaat naast Rick op het bankje zitten. “Mijn moeder heeft het adres” zegt Crissie dan. Rick is ineens weer helemaal wakker en alert. “O! das mooi! Waar is het?” vraagt Rick. Crissie zucht. “ Het is in een klein dorpje ruim tachtig kilometer verderop.” “We kunnen op de scooter”zegt Rick zonder te aarzelen. Verwondert kijkt Crissie hem aan. “tachtig kilometer! Weet je wel hoe ver dat is? Daar doe je een halve dag over.” Zegt Crissie. “Dan gaan we zaterdag, hebben we de hele dag de tijd.” Zegt Rick serieus. “Weet je het zeker?” vraagt Crissie nogmaals. “We gaan toch samen,” zegt Rick met een knipoog “als ik met jou ben kan het me niet lang genoeg duren.” Crissie lacht. “Nou goed dan, maar dan moeten we ons wel goed voorbereiden.” Rick knikt. “Ik zorg voor de route, we nemen wat broodjes en drinken mee en zorgen dat we voldoende geld bij hebben voor benzine en evt meer eten of drinken.” Crissie lacht. “dat gaat wel goed komen hoor ik al wel.” Zegt ze.

De rest van de week kruipt voorbij. Rick blijft de opluchting en spanning door elkaar voelen. Er gebeuren geen vreemde dingen meer, maar de gedachte om Rudolf onder ogen te komen vind Rick toch wel beangstigend. Hij heeft deze week veel tijd met Crissie en bas doorgebracht, ze hebben lekker gevoetbald wat ook erg goed was als afleiding en hij heeft Bas weer eens gezien. Rick gaat ook gewoon naar school. De vrijdag duurt helemaal lang.
Rick telt alle minuten van elke les af. Aan het einde van de dag valt er een last van hem af. Eindelijk die schoolweek voorbij, die duurde deze week veel langer als de andere. Rick hoort het zichzelf bijna denken en bedenkt dat dat eigenlijk wel belachelijk klinkt.

Crissie wilde nog even naar haar pony, dus Rick fietst alleen naar huis. Hij zet zijn fiets in de schuur en gaat via de achterdeur naar binnen. Op de keukentafel ligt een briefje: “Rick, je vader moet voor het werk dit weekend naar het Duitsland, ik ga met hem mee. Zondagavond zijn we weer thuis, je kunt ons mobiel bereiken. Voor eten en wat lekker heb ik gezorgd. Kus mamma.” Lekker is dat denk Rick, ben ik hier het hele weekend alleen.

Rick pakt wat te drinken en ploft op de bank. Hij haalt zijn mobieltje uit zijn zak en ziet dat hij een smsje heeft ontvangen. “Hey Rick, mijn oma is ziek, ze woont ver weg en mijn ouders zijn erheen, kan ik misschien bij jou slapen anders ben ik hier alleen? X Crissie.”
Rick stuurt terug. “Laten mijn ouders ook toevallig het weekend weg zijn.! Je bent welkom hoor meissie! Kunnen we samen lekker een filmpje kijken. X Rick” In de smsjes die volgens spreken ze af dat Crissie om acht uur bij Rick is. Rick besluit even naar de videotheek te gaan om een leuke film uit te kiezen. Crissie vond een enge film wel leuk, wat voor Rick ook wel interessant is want dan komt ze natuurlijk lekker dicht tegen hem aan zitten.

Rick ruimt zijn kamer op en maakt een bed op in de logeerkamer, dan kan ze kiezen of ze alleen wil slapen of dat ze bij Rick gaat liggen. Voor de eerste keer deze week vliegt de tijd en voor Rick het weet is het acht uur. De bel gaat om precies acht uur. Crissie is altijd precies op tijd. Rick doet de deur open en is blij dat Crissie er is. “He moppie” zegt Rick met een lach. “He knapperd” zegt Crissie terug. “Ik heb een mooi film gehuurd, een enge.” Zegt Rick. “Ow leuk!” zegt Crissie verheugd. Rick legt uit dat ze haar spullen boven mag leggen en dat ze mag kiezen waar ze wil slapen, op de logeerkamer of bij hem op de kamer. “Dan kies ik toch echt voor jouw kamer.” Zegt ze met een ondeugende glimlach. “Prima,” zegt Rick “weet je de weg?” Crissie knikt en loopt naar boven. Rick schenkt vast wat te drinken in en zet een schaaltje chips op tafel. Rick ploft met de afstandbediening weer in de bank. Crissie komt beneden en gaat naast hem zitten. “Ja hij kan beginnen!” zegt Crissie.

Gedurende de hele film zit Crissie dicht tegen Rick aan. Rick kan duidelijk merken dat Crissie het spannend vind en vind het fijn dat ze zich bij hem veilig voelt. Ze lassen nog een pauze in om even bij te komen. In de pauze geeft Rick Crissie voorzichtig een kus op haar voorhoofd, Crissie kijkt op en brengt zich met haar gezicht dichter bij Ricks gezicht. Haar lippen raken de zijne en er volgt een gepassioneerde zoen. Ze gaan helemaal in elkaar op en vergeten dat ze eigenlijk een film aan het kijken waren. Al snel liggen ze samen op de bank te zoenen. Rick vind het geweldig en heel erg spannend. Hij wil niet verder gaan uit angst om Crissie pijn te doen. Hij beseft op zulke momenten extra dat hij haar echt respecteert. Na een tijdje gezoend te hebben ligt Crissie met haar hoofd op de borst van Rick. Ze zetten de film weer aan. Rick geniet er ontzettend van ondanks dat hij bij de enge stukjes af en toe nagels in zijn buik voelt.
Hij moet er stiekem wel een beetje om lachen.

Na de film is het half twaalf. Ze willen morgen vroeg op en besluiten dan ook maar op tijd te gaan slapen. Samen gaan ze naar boven. Rick ligt al in bed als Crissie nog in de badkamer aan het omkleden is. Ze komt de kamer binnen in een satijnen kort slaapjurkje wat maakt dat Rick zijn hart een slag mist. Wat is ze ongelofelijk mooi. Ze komt naast hem in bed liggen.
“Dit is niks voor mij, weet je dat?” zegt ze dan. “Je hoeft niet bang te zijn.” Zegt Rick “Ik doe niks wat jij niet wil, zal mijn handjes keurig thuis houden.” Crissie knikt “Daar twijfel ik ook niet aan, ik geloof echt wel dat jij me echt respecteerd.” “Ik vind het al helemaal geweldig om bij je te zijn, prijs mezelf gelukkig dat je hier bij me wil slapen.” Zegt Rick “dan kan ik je beschermen als die enge monsters uit de film hier komen.” grapt hij. “nouhou!” roept Crissie “Ik was ze net een beetje vergeten” lacht ze. Samen liggen ze heerlijk rustig in bed en hebben ze het nog eens over de volgende dag en alle dingen die er al gebeurd zijn. Het is ook allemaal niet niks. Na ongeveer een uur valt Crissie in De armen van Rick in slaap. Kort daarna valt Rick ook in slaap.

Middenin de nacht wordt Rick wakker. De koude bries van de afgelopen weken is weer duidelijk aanwezig. Ook lijkt het of er weer vegen op de muur staan. Crissie ligt nog op zijn arm, hij wil haar niet wakker maken en zeker niet als er iets engs is, hij blijft rustig liggen en besluit later wel te gaan kijken. Dan hoort hij heel duidelijk voetstappen de trap opkomen, Rick kijkt naar de deur die met een heel zacht piepje voorzichtig open geduwd wordt. Rick werpt snel een blik op Crissie om te kijken of zij niet wakker wordt, als hij ziet dat ze slaapt kijkt hij weer naar de deur, het is erg donker, maar er staat duidelijk een schim in de deuropening met een groot ding in zijn hand. Rick zijn adem stokt en hij probeert rustig te blijven, Crissie mag niet wakker worden. Langzaam komt de man dichterbij en Rick slaat zijn arm om Crissie heen.

Rick schrikt wakker en kijkt naar de deur. Er is niks te zien ook geen wind en geen vegen op de muur. Rick haalt opgelucht adem, hij heeft het maar gedroomd. Crissie ligt nog steeds vredig in zijn armen te slapen. Rick legt zijn hoofd naast de hare en sluit zijn ogen weer.
Als hij weer wakker wordt is het vijf voor acht, de wekker zou om acht uur gaan. Voorzichtig maakt hij Crissie wakker. “Goede morgen schoonheid” zegt hij. Crissie opent langzaam haar ogen en glimlacht naar Rick. “Ik ga vast douchen”zegt Rick “ dan kun jij rustig wakker worden.” Crissie knikt en Rick loopt de kamer uit. Tien minuten later loopt Rick de kamer weer in.. Crissie zit op de rand van zijn bed. “Mag ik nu?” vraagt ze. “Natuurlijk,” zegt Rick “Ik heb een handdoek voor je klaargelegd.” “dank je.” Zegt Crissie en loopt naar de badkamer.

Een half uur later hebben ze wat gegeten en pakken ze de spullen die ze nodig hebben. De route, broodjes en drinken, nog een regenjas voor beide en dan zijn ze klaar om te gaan.
“Nou Cris, Ben je er klaar voor?” Vraagt Rick “Jazeker, we gaan ervoor!” antwoord ze vrolijk. “Jij rijdt hè?” zegt ze plagerig en gooit Rick de sleutels van de scooter toe. “Prima” antwoord Rick opgewekt. Rick moet even wennen aan het rijden op een scooter. Hij heeft dit nog niet vaak gedaan. Hij heeft een tijd terug wel zijn certificaat gehaald, omdat hij met de scooter van Carlo op pad mocht gaan. Dat vond Rick toch wel erg handig. Maar nu ze verhuist waren was dat geen optie meer. Na ongeveer vijf kilometer gereden te hebben is Rick gewend en gaan de bochten en hobbels hem makkelijk af. Ze rijden verder en vorderen gestaag. Na een uur hebben ze 30 kilometer gereden en nemen ze even een pauze. Ze drinken wat en kijken nog een goed naar de route. “We zitten nog goed, dat valt me mee.” Zegt Crissie plagerig. Rick lacht en geeft haar een kus op haar wang. Tien minuten later zijn ze uitgerust en gaan ze weer verder.

Tegen de middag arriveren ze bij het adres dat ze van de moeder van Crissie gekregen hebben. Het is een klein huisje en aan de bouw te zien is het nog een huurhuisje ook. Dat is wel wat anders als het huis waar Rick in woont. “Zullen we maar” zegt Crissie met een zucht. Rick knikt en nerveus lopen ze naar de deur. Ze bellen aan en het duurt even voor er open gedaan wordt.

Dan gaat de deur open en er staat een jongen van Rick zijn leeftijd in de deuropening. “Rudolf?” Vraagt Crissie “Crissie? Wat doe jij hier?” Antwoord Rudolf. Crissie vind dat Rudolf er slecht uit ziet. Ze herkende hem nauwelijks. “Ook hallo.” Zegt Crissie nors “ Ja sorry,” zegt Rudolf “Ik had niet verwacht je ooit nog te zien.” “Niet verwacht? Of niet gehoopt? Mogen we even binnen komen?” Zegt Crissie en stapt gelijk naar binnen. Rick volgt haar en staat verbaast van Crissie. Ze komt wel heel zelfverzekerd en streng over nu. Wat zou ze van plan zijn. Als ze op de bank zitten valt Crissie met de deur in huis. “Waarom? Rudolf.. Waarom?” “Waarom wat?” Vraagt Rudolf alsof hij nergens vanaf weet. “Rick hier, woont in jullie oude huis.” Zegt Crissie dan. Rudolf slikt. “En wat weet Rick allemaal?” Vraagt Rudolf.
“Geef het nou maar toe!” roept Crissie “Jij hebt mijn broer vermoord en al die tijd dat ik bij jou uit kwam huilen wist je gewoon waar hij was! Vuile vuile…” Crissie barst in huilen uit en Rick neemt haar in zijn armen. “Ga je zelf naar de politie om te bekennen, of doen wij het.” Zegt Rick. Rudolf zit met tranen in zijn ogen. “Ik heb je nooit pijn willen doen Crissie, ik kon niet anders.” “Rudolf, ik vroeg je wat.” Zegt Rick streng. “Ff rustig ventje” sist Rudolf. “Waag het niet zo tegen hem te praten!” Gilt Crissie uit “Geef antwoord, hij vroeg je wat!” Rudolf zucht weer en de tranen rollen over zijn wangen. Na een lang stilte begint Rudolf te vertellen :”Het was er eng, ik hoorde vreemde geluiden en werd in een nacht wel vijftig keer wakker gemaakt, waardoor wist ik niet. Ik kreeg boodschappen door, De kraan was altijd kouder als ik hem zetten, mijn tas verdween. Ik werd helemaal gek, het bleef maar duren, jaar in jaar uit. Ik werd gek. Kort voor we verhuist zijn kwam Ferdi langs, Ik weet niet wat me bezielde, ik had mezelf niet in de hand.” “dat is geen antwoord” zegt Crissie kortaf. “We weten precies wat je gedaan hebt en jij mag het aan de politie gaan vertellen.”

Rudolf zucht. Uiteindelijk stemt hij toe. “Ik zal de politie bellen en dan komen ze hierheen, kan je ze alles uitleggen.” Zegt Crissie. Tien minuten later staat de politie voor de deur.
Rick en Crissie zitten aan de eettafel terwijl Rudolf op de bank zijn verhaal doet aan de agenten. Hij verteld alles, ook waar ze het lichaam kunnen vinden. De agenten sturen ondertussen al andere agenten naar het huis van Rick om daar de boel eens naders te onderzoeken. Na bijna een uur is Rudolf klaar met zijn verhaal. “Jij gaat met ons mee jongeman, jij mag zelf laten zien aar het zich allemaal precies heeft afgespeeld.” Zegt een van de agenten tegen Rudolf. “Bedankt voor de melding.” Zegt de andere agent tegen Rick en Crissie. “Wat gaat er gebeuren in ons huis?” Vraagt Rick “Das moeilijk te zeggen knul, er zal onderzoek gedaan moeten worden.” Antwoord de agent. Rick knikt. Wat een gedoe, wat moeten zijn ouders wel niet denken. Misschien zijn ze wel boos omdat ik eerder niks verteld heb. Crissie en Rick gaan naar buiten. Ze stappen op de scooter en gaan in een nabijgelegen park even op een bankje zitten. Even nadenken over alles wat gebeurd is.

Rick kan niet zeggen dat hij zich opgelucht voelt. Er is nog 1 barrière en dat is dat lichaam in huis. Als dat weg is moet het allemaal goed komen. Na een half uur stappen Rick en Crissie weer op de scooter voor de toch naar huis. Deze verloopt gelukkig zonder problemen. Als ze de straat in rijden zien ze dat alles rond Ricks huis afgezet is met lint. Er staan verschillende politieauto’s en een heleboel mensen eromheen. Rick rijdt voorzichtig door tot hij niet verder kan. Hij zet de scooter weg en loopt verder naar voren. De voordeur is geforceerd en allerlei onderzoekers lopen in en uit. Rick zucht. Hij kan niet eens naar huis nu. Hij besluit toch maar eens zijn ouders te bellen.

Gelukkig wisten zijn ouders er al van, ze waren door de politie ingelicht en ze hadden toestemming gegeven om de deur te forceren. Ze zijn onderweg naar huis.
Een paar uur later zitten Rick en Crissie met Rick zijn ouders in de tuin. Daar mogen ze nog komen. De keuken ook nog, maar vanaf woonkamer is het afgezet.
Rick verteld het hele verhaal en gelukkig zijn zijn ouders niet boos. Ze vinden alleen dat Rick het eerder had moeten vertellen. Dat kan Rick wel begrijpen het is tenslotte hun huis.

Dan komt er een agent de tuin in. “We hebben alles onderzocht, het lichaam is verwijderd. Volgende week zullen we mensen langs sturen om de kelder en de gang in oude staat terug te brengen. Helaas zult u dit weekend nog in de rotzooi zitten.” Zegt de agent. “Dat is prima” zegt Rick zijn vader “We redden ons wel.” Dan kijkt de agent Crissie aan “Ik weet dat dit niet leuk is, maar ik heb iemand nodig om het lichaam te identificeren.” Crissie knikt en loopt met de agent mee. “Wil je dat ik met je mee ga Cris?”vraagt Rick. “Nee, dank je, ik red me wel” zegt ze rustig. Rick legt zijn ouder uit dat sinds de komst van Simon er ook geen tekenen van geesten zijn geweest en dat het huis nu veilig is.

Als Crissie terugkomt verteld ze dat het inderdaad Ferdi was en dat hij er nog goed uit zag, daar was ze wel blij om, nu kan ze hem toch nog goed herinneren. De agenten vertrekken.
De dag erna kruipt voorbij. Crissie en Rick proberen zich te vermaken met computer spelletjes. Door alles wat er gebeurd is zijn ze ook heel erg close geworden. Crissie mag gewoon blijven slapen en Rick zijn ouders zijn helemaal weg van haar.

De maandag blijven Rick en Crissie thuis van school, de hele week waarschijnlijk. Crissie heeft inmiddels het verhaal ook aan haar ouders verteld en Ferdi zal begraven gaan worden. Hier moet veel voor geregeld worden.

De begrafenis is prachtig. Crissie en haar ouders zijn blij dat dit nog mogelijk is. Het verhaal achter zijn dood wordt op de begrafenis in het midden gelaten en het is allemaal erg vredig.

Crissie en Rick zijn inmiddels twee handen op een buik. Ze delen en doen alles samen. Tot het einde van het schooljaar zijn er geen vreemde voorvallen en iedereen is er aan gewend dat waar Crissie is, Rick ook is. Ze halen beide een goed rapport en kunnen nu samen gaan genieten van de zomervakantie. Als Rick en Crissie thuiskomen van de laatste dag, zitten de ouders van Rick beneden op de bank te wachten.

“Rick, Cris kom even zitten” zegt Ricks moeder “Wat is er?” vraagt Rick. “We hebben er lang over na moeten denken, maar ik kan het niet aan om in dit huis te blijven. Je vader heeft daarom weer een andere baan gezocht en we gaan weer verhuizen.” Ricks gezicht betrekt. Hij weet gelijk wat dit betekent. Hij en Crissie zullen uit elkaar gaan. “Voordat je iets zegt, je mag hier blijven. Je bent nu achttien, we kunnen een appartementje voor je huren waar jij en Crissie samen kunnen wonen. Jullie zult er hard voor moeten werken, maar we zullen jullie ook financieel steunen.” Rick kijkt naar Crissie die zit te glunderen: “Wist jij hiervan?”Crissie knikt. Rick vliegt Crissie in de armen, “Dit is de beste oplossing die ik kon bedenken!” roept hij blij! Rick zijn ouders staan lachen toe te kijken, dan vliegt Rick ook hen om de hals. “Ik zal jullie missen, maar als ik en Crissie samen zijn komt alles goed.”

**Geplaatst**: 04-08-06 16:51

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 16:51

super verhaal, in 1 stuk doorgelezen. mischien een idee om het eens aan een uitgever te laten zien ?

**Geplaatst**: 04-08-06 17:05

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 17:05

goed stuk, mooi einde ook;) wel jammer dat het verhaal is afgelopen.

**Geplaatst**: 04-08-06 18:10

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 18:10

ik vond het een leuk verhaal!!!
Heb hem helemaal gelzen en je ehtb een leuke schrijfstijl!!
ben benieuwd naar andere verhalen van je Lachen

**Geplaatst**: 04-08-06 18:12

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 18:12

mooi einde al is het jammer Knipoog

dit soort verhalen lees je jammer genoeg niet veel op bokt,over geesten enzo bedoel ik
kben benieuwt naar je volgende verhaal
groetjes marthine

**Geplaatst**: 04-08-06 22:12

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 04-08-06 22:12

wouw super verhaal! jammer dat het nu afgelopen is

**Geplaatst**: 05-08-06 13:33

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 05-08-06 13:33

aaah, helemaal afgelopen:O?! Maar wel een heel goed verhaal hoor Haha!

En laat je weten waar je nieuwe verhaal staat? Lachen

**Geplaatst**: 05-08-06 14:08

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 05-08-06 14:08

jammer dat het is afgelopen. echt een goed verhaal (een van de weinigen die niet over paarden gaat!)

En nu hopen dat je snel aan een nieuwe begint

**Geplaatst**: 05-08-06 16:54

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 05-08-06 16:54

Super verhaal!!! echt heel spannend en lekker lange stukken en niet afgeraffeld wacht alweer op je volgende verhaal!!

**Geplaatst**: 05-08-06 19:19

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 05-08-06 19:19

Nu al afgelopen ..
*Ligt roffelend op de grond te huilen* Knipoog

Opzich vindt ik het eind wel een beetje "afgeraffeld" maar het blijft een super verhaal Haha!

*Wacht op je nieuwe verhaal*

**Geplaatst**: 05-08-06 20:17

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 05-08-06 20:17

In in woord supper mir!!! Haha!

**Geplaatst**: 05-08-06 21:34

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 05-08-06 21:34

In twee woorden dan hiih super vet mir!!!

**Geplaatst**: 05-08-06 21:38

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 05-08-06 21:38

Ik ga het morgen helemaal lezen, nu niet, anders durf ik strax niet meer naar me kamer hahaha, ben echt een schijtert hoor haha Tong uitsteken

.

**Geplaatst**: 07-08-06 20:43

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 07-08-06 20:43

Wauw! je hebt het echt super geeindigd

wel jammer dat het verhaal nu afgelopen is Verdrietig

ga je nog eens een ander verhaal schrijven?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-06 08:42

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-06 08:42

nujaro schreef:
Wauw! je hebt het echt super geeindigd
wel jammer dat het verhaal nu afgelopen is
ga je nog eens een ander verhaal schrijven?

Heb al een idee in mijn hoofd maar beginis altijd zo lastig Knipoog

**Geplaatst**: 08-08-06 10:49

Re: [verhaal] De nieuwkomer

Geplaatst: 08-08-06 10:49

MirZam schreef:
nujaro schreef:
Wauw! je hebt het echt super geeindigd
wel jammer dat het verhaal nu afgelopen is
ga je nog eens een ander verhaal schrijven?

Heb al een idee in mijn hoofd maar beginis altijd zo lastig

ben ik met je eens Tong uitsteken

als je nieuwe verhaal op bokt staat, zet je dan ff hier de link neer? Haha!