Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-01-06 14:35

Re:

Geplaatst: 24-01-06 14:35

haha nou verwacht maar niet dat het een boek word

haha tog bedankt voor al die leuke complimentjes is een erg goeie motivatie

**Geplaatst**: 24-01-06 20:04

Re:

Geplaatst: 24-01-06 20:04

Goed stuk het is echt spannend

**Geplaatst**: 24-01-06 20:55

Re:

Geplaatst: 24-01-06 20:55

idd, hoe kan je ons zo in spanning laten zitten?! Heel leuk.

**Geplaatst**: 25-01-06 12:23

Re:

Geplaatst: 25-01-06 12:23

Echt super geschreven, je ziet alles echt helemaal voor je, hoe ze die tunnel door gaan en in die garage (of wat was het?!) echt super!
En het is echt geen gek idee om eens een stukje naar een uitgever te sturen. Je weet maar nooit wat ze ervan vinden, of misschien willen ze wel een ander verhaal uitgeven ofzo...?!
Ik hou er zelf ook veel van om verhalen te schrijven, alleen maak ik het nooit af.... weet je dan ben ik bezig, moet ik stoppen en dan ga ik er daarna nooit meer aan verder....

Ik vind dat je het echt heel goed doet, misschien iets meer letten op leestekens, of de opbouw van een zin, maar verder vind ik echt dat je het super doet hoor!

*Ik hoop ook al op een nieuw stukje*!

**Geplaatst**: 25-01-06 12:43

Re:

Geplaatst: 25-01-06 12:43

ik vind het nog steeds geweldig te lezen hoor ben echt fan

**Geplaatst**: 25-01-06 20:44

Re:

Geplaatst: 25-01-06 20:44

haha leuk om te horen

maar ik denk dat ik het niet naar een uitgever ga sturen, daar vind ik het zelf te slecht voor

maar ik maak het denk ik wel hiero af dus kunnen jullie lekker genieten

**Geplaatst**: 25-01-06 21:54

Re:

Geplaatst: 25-01-06 21:54

ik vind hem ook heel goed hoor!
Je leeft je helemaal in haha

snel weer nieuw stuk schrijven he

**Geplaatst**: 25-01-06 22:07

Re:

Geplaatst: 25-01-06 22:07

Geweldig weer! Maar dat van ik probeer stil te DOEN enzo lijkt me een beetje raar

**Geplaatst**: 26-01-06 10:25

Re:

Geplaatst: 26-01-06 10:25

ja wel als je het zo zegt ja maar ik typ altijd eigenlijk wat als eerste in me opkomt

**Geplaatst**: 27-01-06 13:28

Re:

Geplaatst: 27-01-06 13:28

heej nujaro!! ik heb al vet lang nix gelezen. heb heel lang geen internet. ik zit nu stiekem op school op internet want ik MOEST even BOKKEN!! haha over een maand heb ik pas weer internet en dan ga ik alles lezen!!
dikke kus Mariska

**Geplaatst**: 27-01-06 18:21

Re:

Geplaatst: 27-01-06 18:21

haha lol al is het natuurlijk niet leuk voor je zonder internet, maar dan heb je dan tenminste wat te lezen

**Geplaatst**: 28-01-06 08:49

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 28-01-06 08:49

Ben je al bezig met een nieuw stukje???

**Geplaatst**: 28-01-06 18:21

Re:

Geplaatst: 28-01-06 18:21

ik ga toevallig net begonnen

nu ik ff tijd heb had de afgelopen week vet druk met school

**Geplaatst**: 28-01-06 18:22

Re:

Geplaatst: 28-01-06 18:22

O Jippiie jippe jee =D *doet een vreugde dansje*

**Geplaatst**: 28-01-06 20:30

Re:

Geplaatst: 28-01-06 20:30

haha ben nu al wel een stuk op weg maar ik begin steeds minder te weten hoe ik het verder moet schrijven

**Geplaatst**: 28-01-06 21:02

Re:

Geplaatst: 28-01-06 21:02

NEE, gewoon lekker door verzinnen, ik kan niet wachten, je schrijft echt zo goed, je kan alles heel goed volgen!

**Geplaatst**: 28-01-06 22:58

Re:

Geplaatst: 28-01-06 22:58

Lekker door blijven tikken joh je komt vanzelf wel ergens op

**Geplaatst**: 29-01-06 13:31

Re:

Geplaatst: 29-01-06 13:31

Ik wacht heeel (klein beetje on)- geduldig.....!!
Ik hoop dat je weer inspiratie krijgt, anders misschien veel boeken gaan lezen voor ideeen ofzo...?

**Geplaatst**: 01-02-06 14:43

Re:

Geplaatst: 01-02-06 14:43

wow! echt spannend stuk hoop idd ook dat je weer snel inspi krijgt want ik ben nu echt verslaafd

(ik was dit toppic eelijkgezegd een beetje vergeten, door mijn huiswerk

)

**Geplaatst**: 01-02-06 15:08

Re:

Geplaatst: 01-02-06 15:08

dit is echt een fijn verhaal

ik heb net alles gelezen en ben ook zwaar verslaafd.
Ben echt beniewd hoe het afloopt, maar je zei dat je niet echt goed bent in schrijven, naar mijn gevoel ben je wel heel goed

zou een schrijverscarriere niet iets voor je zijn?

**Geplaatst**: 01-02-06 16:07

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 01-02-06 16:07

Kom op met het nieuwe stukje!

**Geplaatst**: 01-02-06 18:00

Re:

Geplaatst: 01-02-06 18:00

doe mijn best

**Geplaatst**: 02-02-06 20:24

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 02-02-06 20:24

Ik dacht laat ik aardig zijn voor de lief hebbers onder ons

dus heb ik er maar ff voor jullie gebruik van gemaakt dat ik geen huiswerk had voor morgen

veel leesplezier

"Is het nog ver?" Roept Berber dan naar achteren, even denk ik na, hoelang zaten we nu al in de tunnel, hoelang heb ik er de vorige keer in gezeten? "Volgens mij is het nog maar een klein stukje," zeg ik, ik weet het niet meer zeker, ineens bekruipt me een heel angstig gevoel ben ik wel overal rechts gegaan of heb ik ook afslagen gemist. Dan zegt Claudia: "Weet je het zeker?" Ik knik een beetje onzeker, ineens weet ik niets meer zeker het enige wat ik nog voel is die angst dat ik me misschien per ongeluk heb vergist.

Dan staan we ineens stoppen we ineens en zegt Claudia: "Gaat alles wel goed?" ik kijk haar aan, ik zie dat ze erg bezorgd is. Ik knik van ja, want straks maak ik hun ook nog bang. Dan gaan we weer verder, ik probeer de gedachte dat ik het fout gedaan zou hebben te verdrukken. Ik heb het gewoon goed gedaan, steeds weer herhaal ik dat tot ik ineens Berber hoor fluisteren: "Volgens mij hoor ik wat," gelijk zitten we alledrie stil en ze heeft gelijk. De buis moet langs de kamer van de jongens gaan, want we horen stemmen, ik probeer het gesprek te volgen, ik hoor alleen maar vlagen van het verhaal. Het gaat over ons, dat is wel duidelijk, zouden ze ons al door hebben? Dan horen we ineens stoelen schuiven en ik hoor dan David duidelijk zeggen: "Ze hebben daar lang genoeg gezeten ze moeten ondertussen wel klaar zijn, we gaan ze halen." Aan Berber en Claudia te zien hebben zij het ook gehoord, dan zeg ik: " Als we nu gelijk door gaan zijn we binnen een halve minuut bij de uitgang schat ik het moet lukken." Gelijk komen we weer op gang, we gaan nog harder dan we al gingen.

"We maken nu wel meer kans, want de jongens moeten eerst nog binnen zien te breken en dan pas komen erachter dat wij er niet zijn. Dus het moet lukken." Zeg ik vastberaden en dit keer voel ik me ook echt vastberaden en ik ben niet meer bang dat het gaat mislukken.

Het lijkt wel een eeuwigheid te duren voordat we eindelijk bij het luik zijn, Berber duwt het luik open, het is maar goed dat ik hem niet goed dicht had gemaakt. Om de beurt komen we in de garage, allemaal moeten we allemaal onze ogen laten wennen aan het licht.

Zodra onze ogen gewent zijn, loop ik naar het sleutelbord en gris de sleutel van het bord. Ik steek hem snel in het slot en gelukkig is het de goede. Snel doe ik de deur open, de frisse lucht van buiten stroomt me te gemoed, jammer genoeg hebben we geen tijd om ervan te genieten, want we horen allemaal gestommel achter een deur vandaan. “Waarschijnlijk de jongens, wegwezen!” We beginnen als gekken te rennen, we slaan links een straat in, het is helemaal rustig op straat dus er is niemand die ons kan helpen. Gauw rennen we verder, we slaan allemaal wegen in, het enige wat we kunnen is rennen, rennen en nog eens rennen. Dan horen we ineens een auto achter ons, gelijk herken ik de auto van de ontvoering: “Daar heb je ze! We moeten een klein straatje in zodat ze niet bij ons kunnen komen met die auto!” Berber rent voorop en Claudia en ik rennen zo goed als naast elkaar achter haar aan, dan schiet Berber ergens een steegje in. We volgen haar op de voet en rennen zo hard als we kunnen. Dan rennen we tegen een groot ijzeren hek aan: “oliebol!” We hadden nooit deze afslag moeten nemen, “Nou kunnen we de ontsnapping wel vergeten. Het is jou schuld Berber, jij had deze afslag niet moeten nemen door jou zijn we hier beland!” schreeuwt Claudia, naar Berber.

Nog voordat Berber hierop in kan gaan roep ik: “Nee, stop met ruziemaken daar lossen we al helemaal niets mee op!” “Heb jij dan een goed idee, we komen hier gewoon nooit uit en dat is Berber haar schuld,” zegt Claudia nogmaals. Ondertussen springen de tranen in Berber’s ogen en ik kan het niet langer aanzien en zeg: “Stop, nou is met dat gezeik Claudia, jij bent ook niet perfect. Jij staat hier een beetje te schelden en ik heb een idee en kan dat niet eens vertellen!” Even staart ze me verbijsterd aan, dan zegt ze: “Wat is je plan?” “Zie je die container, we rollen hem samen naar het hek, aan de andere kant staat ook al een container tegen het hek dan kunnen daar via eraf komen.” Zo snel als we kunnen rennen we naar de container toe, die ik heb aangewezen en krijgen hem met zijn tweeën net van zijn plaats af. Vlug rollen we de container tegen het hek aan, achter ons horen we de auto van de jongens al aankomen. Snel geef ik Berber een voetje en die klimt gauw op de container en Berber helpt mij en Claudia weer op de container. Snel spring ik over het hek heen, op de andere container, dan komt Berber ik vang haar op en direct gevolgd is Claudia over het hek heen. Dan springen we allemaal snel van de container af. Achter ons komt de auto met piepende banden tot stilstand, de jongens springen super gauw uit de auto, die beginnen heel hard naar de container te rennen en schreeuwen van alles naar ons toe. Berber is al gaan rennen, snel wil ik achter haar aan, maar voordat ik kan gaan rennen pakt Claudia mij vast bij mijn arm en zeg: “Als we die container wegrollen, kunnen ze er nooit meer overheen.” Dus samen rollen we de container weg, maar net op tijd want de jongens stonden al op de eerste container. Dan draaien Claudia en ik ons om en rennen zo hard mogelijk achter Berber aan die een eindje verderop staat te wachten.

Dan horen we ineens een harde kreet achter ons, gauw kijken we alledrie om. Het is Ramon hij is over het hek heen gesprongen en is blijkbaar flink door zijn enkel heen gegaan. Hij ligt kermend op de grond, achter hem rijd David met de auto heel hard weg. Ik twijfel een beetje en zeg: “Moeten we hem helpen.” “Nee, eerst ons zelf in veiligheid brengen dan zien we verder. Kom op, we gaan!” Zegt Claudia en draait zich om en rent verder. Berber en ik volgen haar, we blijven maar rennen en rennen. Terwijl we geen auto of wat dan ook gezien hebben, toch blijft er het gevoel dat ze ons nog achterna zitten.

Maar als we een steegje in gaan zakt Berber zomaar in naar haar buik grijpend in elkaar. Snel gaan Claudia en ik er met zijn tweeën bij zitten. “De wonden beginnen haar te pijnlijk te worden om door te rennen we moeten hier blijven,” zegt Claudia na een poosje te hebben gekeken naar de buik van Berber. “Oke, dat betekend dat we hier zullen moeten overnachten, want het begint al te schemeren en we hebben toch geen geld om ergens te kunnen slapen.” Claudia knikt even en draait zich dan weer om naar Berber, die nog steeds op de grond ligt. “Is ze eigenlijk nog wel bij bewustzijn?” Ik zie dat Claudia haar hoofd schud en verder gaat met Berber.

Eigenlijk weet ik helemaal niet zo goed wat ik moet doen, zo toekijken vind ik niets, maar wat moet ik anders. Even denk ik heel goed na, ik moet gaan zoeken naar doeken, iets wat ons warm kan houden. Dus ik sta op en zeg: “Ik ga kijken of ik wat kan vinden voor de nacht.” Ik zie Claudia weer knikken en ik loop dus maar het steegje uit.

Ik loop wat rond, het lijkt hier haast wel een spookstad er is helemaal niemand. Ik huiver een beetje het begint aardig frisjes te worden, laat ik maar opschieten. Ik loop steeds steegjes in en uit, maar nergens kan ik wat vinden. Dus ik besluit maar terug te gaan omdat het ondertussen al aardig donker is en ik de weg terug wel weer moet vinden.

Terwijl ik rustig op mijn gemakje terug loop hoor ik ineens een auto, snel kijk ik op, dan zie ik dat het David is. Ik schrik me kapot ik had hem niet meer verwacht, even denk ik na wat moet ik doen. Dan probeer ik zo onopvallend mogelijk, door te lopen, snel duik ik dan een steegje in. Even kijk ik om me heen waar kan ik me zo snel verstoppen. Dan zie ik een container staan, die hadden me al eerder deze dag geluk gebracht, dus hoopte ik daar nu weer op. Zo snel als ik kan ga ik achter de container zitten. Nou is het hopen dat hij me niet heeft gezien, wel hoor ik de motor van de auto steeds dichtbij komen. De angst stroomt door mijn hele lichaam, elke spier is gespannen en ondertussen luister ik goed naar het geluid van de auto.

kus Jeltien

**Geplaatst**: 02-02-06 20:30

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 02-02-06 20:30

wow,, zo spannend en opzich is het maar goed dat je er zolang over hebt gedaan:)
vooral niet haasten

**Geplaatst**: 02-02-06 20:43

Re:

Geplaatst: 02-02-06 20:43

haha ik heb er alleen laatst een avondje aan gezeten en vanaaf en en dan doe ik tussendoor meestal nog wat andere dingen , het duurt meestal zolang door het vele huiswerk *zou verboden moeten worden*

Nomineer dit bericht ×