Bokt.nl

Citaat:

Toen ze bij school aangekomen was, was ze weer een beetje gekalmeerd. Ze zette haar fiets neer en liep naar binnen. Ze ging eerst uitgebreid naar de WC, toen uitgebreid naar haar kluisje, en toen ging ze naar de mediatheek om huiswerk te maken dat ze nog niet had gemaakt. Toen ze in de mediatheek neerplofte voelde ze zich heel ongemakkelijk. Ze kende al deze mensen, maar ze wist bijna zeker dat ze nu niet met haar wilde praten. Normaal waren er al tien mensen bij haar komen zitten. Normaal? Nee, vroeger. Vroeger had ze daar niet alleen gezeten. Even twijfelde ze weer aan haar beslissing. Even kwamen de zorgen weer terug. Sandra zuchtte. Ze wilde zo graag vrienden hebben. En ookal had ze nu weer een vriendje, toch durfde ze niet goed naar hem toe te gaan. Ze hoorde een rugzak neerploffen en keek op. Chris! ‘Hey!’ riep ze blij. ‘Hey!’ zei Chris. ‘Wat keek jij depressief zeg! Alles wel goed?’ ‘Ja, prima!’ zei Sandra met een gemeende lach. Nu jij bij me zit, dacht ze. Chris sloeg een arm om haar heen. ‘Nee, maar gaat het echt wel goed? Het lijkt me niet makkelijk om iedereen ineens kwijt te zijn.’ Sandra moest even bijna huilen, maar kreeg het toch voor elkaar een lach op haar gezicht te toveren en ‘maar nu heb ik jou tenminste’ te zeggen.

Citaat:

Sandra merkte tijdens de lessen dat die eigenlijk helemaal niet moeilijk waren. Als ze gewoon een beetje oplette was het allemaal heel makkelijk! Toen Mevr. van Bree klaar was met haar uitleg begon ze meteen aan de opdrachten. Ze vond ze nu allemaal heel simpel en begon ze steeds sneller te maken. Misschien kreeg ze ze wel af voor de bel ging. Sandra werd er helemaal blij van. Opeens hoorde ze iemand heel hard lachen. Sandra draaide zich snel om, om te zien wie het was. Het was Manon. Manon, die omringd was door een heleboel andere mensen. Haar oude vrienden zaten in een groepje bij elkaar te kletsen. Sandra draaide weer terug en probeerde zich weer op haar werk te concentreren. Kom op, Sandra, je weet dat je de juiste beslissing hebt gemaakt, dacht ze. Ze probeerde zich zelf er van te overtuigen dat ze echt blij was met wat ze gedaan had en probeerde zich verolgens weer op haar werk te concentreren. Na weer een vraag gemaakt te hebben hoorde ze opnieuw gegiegel. Ze draaide zich om. Wat was er nou zo grappig? Lachten ze om haar? Sandra wilde er heen lopen en vragen wat er zo leuk was. Ze wilde er tussenzitten en meelachen. Waarom zit ik in vredesnaam hier m’n werk te doen? Ik hoor hier helemaal niet, dacht ze. Ik hoor daar! Ze draaide zich toch weer om, maar kon haar goede werkhouding niet meer vinden. Haar humeur was weer even verpest. Wat had ze toch gedaan? Waarom hadden haar gedachten haar zo geplaagd? Sandra keek waarschijnlijk een beetje moeilijk, want Mevr. van Bree vroeg of ze de vragen moeilijk vond. Sandra schudde een beetje afwezig nee. ‘Mag ik even naar de WC?’ vroeg ze toen. Haar lerares knikte en Sandra stond op en verliet het lokaal.

Jettie schreef:

Citaat:

verolgens

Typo; vervolgens.

Citaat:

gegiegel

Spellingsfoutje; gegiechel.

Citaat:

tussenzitten

En hier moet een spatie tussen.

Wel netjes blijven typen he?
Maar verder een leuk stukje, er niet uithalen hoor!