
ik lees eigenlijk altijd over de fouten heen..
maar je kunt het in ieder geval goed volgen, al zouden er fouten in zitten!!

ben weer benieuwd naar t volgende stukje
Moderators: Essie73, NadjaNadja, ynskek, Polly, Telpeva, Muiz


-
(maar ik ben ook niet zo'n ster in Nederlands)
, ik ga daar niet op zitten letten dus zie ik t niet

. IEEH IK WIL MEER
.

!
)
!
)Citaat:Sandra lag op haar bed en keek naar het plafond. Sandra wist niet meer hoe ze verder moest. Ze had nu geen vrienden meer over. Haar oude vriendinnen hadden haar er duidelijk uitgegooid en haar nieuwe vrienden, die ze sowieso al niet aardig vond, hoefden haar nu natuurlijk ook niet meer. Sandra besloot maar wat op de computer te gaan doen. Terwijl het ding laadde liep ze even naar beneden om wat te drinken te halen. Vanaf beneden hoorde ze het geluidje dat aangaf dat ze een berichtje kreeg. Het gaf Sandra het gevoel wat een peuter krijgt als het een cadeautje mag uitpakken. Onmiddellijk hoopte ze dat het van Chris was, maar wist dat dit zeer onwaarschijnlijk was. Maar toch, ze had een MSN’berichtje! Er was nog iemand die met haar wilde praten. Sandra huppelde zo’n beetje naar boven en zag dat het toch van Chris was! Het was bijzonder hoe blij iemand kan worden van één klein woordje: hoi.
*SANDRA*: Hooi.
CHRIS: Hoe gaat het?
Super! dacht Sandra. Ze was haar depressiviteit even helemaal vergeten.
CHRIS: Ik had gezien wat er allemaal op school gebeurd was...
O ja, dacht Sandra, en zuchtte.
*SANDRA*: Ja
*SANDRA*: Dat was niet echt ... leuk.
CHRIS: Maar eh, ik weet niet goed hoe ik dit moet zeggen, zonder dat het stom klinkt...
*SANDRA*: Wat?
CHRIS: Nou, kijk. Toen ik je zo zag op school, realiseerde ik me dat ik het niet uit had moeten maken.
Sandra kreeg een warm gevoel van binnen. Was dit echt zo? Ze gaf al haar vriendinnen graag op voor een serieuze relatie met Chris.
*SANDRA*: WAT?
CHRIS: Nee, niet boos zijn!
*SANDRA*: Ik ben niet boos!
*SANDRA*: Ik ben eerder blij!
*SANDRA*: Maar leg eens uit...
CHRIS: Nou, kijk... Ik weet echt niet hoe ik dit moet zeggen zonder dat het stom klinkt...
*SANDRA*: Probeer maar...
CHRIS: Oke! Ik was dus echt SMOORverliefd op je. En ik meende het ook echt heel serieus. Maar iedere keer dat ik je zag vroeg ik me af of jij het ook wel zo serieus meende. Of jij niet gewoon stoer wilde zijn.
CHRIS: Sorry.
*SANDRA*: Haha.
CHRIS: Huh? Wat is er grappig?
CHRIS: Ik meen het heel serieus! Ik vond het ook heel moeilijk om het uit te maken, omdat ik je op een heel serieuze manier leuk vond.
CHRIS: Vind.
Het werd steeds maar beter! Chris had zelf ook een soort dozentheorie ontwikkeld! Als ze het goed begreep vond hij haar op een buiten-de-doos-manier leuk, en was hij bang dat zij hem alleen maar op een in-de-doos-manier leuk vond.
*SANDRA*: Ik lachte van geluk, denk ik.
*SANDRA*: Ik denk trouwens dat je gelijk hebt. Dat ik je echt alleen maar op die manier leuk vond, maar dat is nu ook echt anders.
CHRIS: Ja, dat merkte ik op school dus!
CHRIS: Echt super dapper van je dat je dat zo tegen hen durfde te zeggen.
*SANDRA*: Dankje! J
CHRIS: Maar ben je dus niet boos?
Natuurlijk was ze niet boos! Ze was smoorverliefd! Moest ze dat dan maar gewoon typen? Ach ja, dacht ze, wie is er nog over om me voor te schamen?
*SANDRA*: Het is moeilijk om boos en verliefd tegelijk te zijn...
CHRIS: Dus eh...
CHRIS: ...Wil je dan weer mijn vriendin zijn?
CHRIS: Op een echte manier?
*SANDRA*: Natuurlijk!
CHRIS: Gelukkig maar!
Het was weer aan! Ze had haar vriend terug, en ze had nu een veel betere relatie. En ze was van al die rare, aanstellerige mensen af. Sandra voelde een moment van intens geluk.
CHRIS: En eh, wat heb je precies allemaal bedacht dan?
Sandra begon hem te vertellen over haar theorie en gedachten. Chris begreep alles wat ze zei en had zelf iets soortgelijks bedacht! Het was echt geweldig hoe erg ze op dat moment op één lijn zaten. Sandra was ook echt weer smoorverliefd. Hoe lang zou deze roze bubbel nog duren?
