Iedereen kan schrijven - Deel V.

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
Melanie_B

Berichten: 4091
Geregistreerd: 20-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-03-07 19:10

Leuk topic !

Ik ga ook is wat proberen !

Melanie_B

Berichten: 4091
Geregistreerd: 20-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-03-07 19:29

Hoelang mag het zijn ? Want mijne is nu al uitgebreid (A)>

Fenn

Berichten: 6395
Geregistreerd: 13-08-04
Woonplaats: nederland

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 09-03-07 08:48

het mag zo lang zijn als jij wilt Knipoog

Als je alles maar in één keer plaatst is het goed Ja

Melanie_B

Berichten: 4091
Geregistreerd: 20-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 09-03-07 10:49

Okee, dank je Lachen

Virginie

Berichten: 398
Geregistreerd: 10-06-03
Woonplaats: Brugge

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-03-07 21:33

Karin zat in de stal van Bassie onder de hooiruif te snikken. Ze was verschrikkelijk boos en verdrietig. Het leven was gewoon niet eerlijk, iedereen kreeg een paard, iedereen behalve zij. Ze reed al zo'n 11 jaar, kon de zotste paarden van de manege baas en als iemand teveel problemen had, mocht zij die paarden eens onder handen nemen. In die 11jaar had ze al veel mensen zien komen en gaan op de manege. Velen die later dan haar gestart waren, hadden al hun eigen paard en reden er wedstrijden mee. Of nog erger waren die kleine kinderen die nog niet eens deftig op de braafste manege pony rijden, en dan van hun ouders een eigen arabiertje kregen. Natuurlijk konden ze die niet braaf en moest Karin het dan gaan oplossen. Ze mocht ze dan een tijdje rijden daarna namen ze hun pony zonder boe of bah terug.

tot nu toe had ze dat allemaal gewoon laten gebeuren en er later met Myrthe eens goed om gelachen, hoe dom die ouders wel niet zijn. Myrthe was haar enige vriendin op de manege die haar begreep. Zelf mocht Myrthe ook geen paard van haar ouders. Karin en Myrthe waren al vanaf dat Myrthe zeven jaar geleden ook begon te rijden, nooit meer apart gekomen. De siamese tweeling werden ze soms wel eens lachend genoemd. Myrthe was 16 jaar, had blond lang haar en was super eigenwijs en koppig, ook Karin was koppig, had gitzwart haar en twee jaartjes ouder. Ook al zagen ze er niet het zelfde uit, en hadden elke hun koppigheid gemeenschappelijk toch kwamen ze altijd perfect overeen, hadden maar een half woord nodig om elkaar te verstaan.Was één van de twee ziek, dan kwam de andere ook niet af.Dan dronken ze samen warme chocomelk bij de zieke thuis, en babbelden honderduit totdat de ene met tegenzin terug naar huis moest. Ooit hebben ze ook eens samen een hele week de manege draaiend gehouden. Het was toen vakantie, ze zouden in de weide blijven kamperen om de volgende dag mee te helpen in de stallen. Maar heel onverwachts moest Karel, de manege eigenaar, naar Engeland omdat z'n moeder daar op sterven lag. De enige die op de hoogte waren, dat was de siamese tweeling, dus vertrouwde Karel erop dat ze een week de boel konden redden. Wonderwel lukte het hun. Om zes uur 's morgens stonden ze steeds op om de paarden in de weide te laten, en alle stallen uit te mesten tegen dat om 1 uur de eerste lessen gegeven moesten worden. Om 8 's avonds sloten ze de stallen af om direct in hun tent te kruipen en in slaap te vallen.

Maar aan al die mooie momenten bleven alleen herrinneringen over en enkele foto's. Toen Myrthes vader een andere job kreeg, veranderde alles voor altijd. Hij werd benoemd tot chef van de nieuwe afdeling in Denemarken. Maar daarvoor moest hij binnen de week naar daar vertrekken. Dit gebeurde tijdens de week dat Karin juist op reis was met haar ouders. Toen ze terug kwamen, was Myrthe al weg. Het nieuws van het plots vertrek kregen ze van de buren te horen. Een adres hadden ze niet achtergelaten. Het enige teken van leven kregen ze enkele weken later.

een brief voor karin:

hey,

hoe gaat het daar nog in dat koude Belgenlandje?
Ik weet dat ik nogal laat schrijf, maar ik had het de afgelopen weken zo druk. Ik zit hier nu in Denemarken en het is hier zo mooi. We wonen op een boerderij met uitzicht op een super groot meer. En ik heb m'n eigen paard gekregen. Als ik 's morgens opsta kan ik hem vanuit m'n raam zien, fantastisch hé! Het is ook omwille van Sheik, het is een arabiertje, dat ik het zo druk heb. We zijn direct beginnen lessen bij een supergoeie dressuurruiter. En in die weken zijn echt al met sprongen vooruitgegaan. Volgend weekend hebben we al ons wedstrijd debuut. Ik zie er echt naar uit. In mijn ogen zou het al veel eerder gemogen hebben. Maarja, een lesgever heeft toch ook nog iets te zeggen. Eigenlijk ben ik superblij dat we nu hier wonen. Stel je voor dat ik nu nog altijd in België zou wonen, afschuwelijk, de gedachte alleen al. Ik mis ons oude huis zeker niet. Voor geen geld ter wereld zou ik terug willen.

oh, ja ik denk dat dit dan ook het enige is wat je van me zult horen, ik heb echt al mijn tijd nodig voor Sheik. En eigenlijk wil ik gewoon niet meer aan België denken.

Groetjes Myrthe


wenend had Karin de brief verscheurd, nergens in de brief stond er dat ze haar miste, nergens in de brief had ze het over al die toffe momenten samen. Zoiets kun je toch niet zomaar vergeten. Het was zelfs erger dan vergeten, Myrthe wilde blijkbaar zo snel mogelijk die tijd achter haar laten. Alsof het een slechte moeilijke ervaring was.

Zo bleef Karin achter, rouwend, omdat ze het gevoel had dat haar siamese zus verloren had, niet meer bestond. De eenzaamheid overviel haar...

Melanie_B

Berichten: 4091
Geregistreerd: 20-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-03-07 15:14

Ik ben nog steeds druk bezig met mijn verhaal !

Melanie_B

Berichten: 4091
Geregistreerd: 20-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 30-05-07 12:50

Eindelijk heb ik dan een stukje verhaal. Het is nog niet helemaal af, maar ik wilde het hier toch maar plaatsen, zodat jullie een beetje een idee hebben en/of eventuele tips voor me hebben;


Moeders..!


Aan: rosavandenberg@msn.com
Van: nickvangelderen@msn.com
Onderwerp: Heey liefje, 15-5-07 12.58 uur.

Heey Schatje,

Het spijt me heel erg van onze ruzie. Het was echt niet bedoeld om je boos te maken. Ik heb het alleen een beetje verkeerd aangepakt/verteld.. denk ik..
Er is echt niets gebeurd tussen mij & Maaike. Ik moet niets van haar hebben. Je weet toch hoeveel ik van jou hou..!? jij bent het belangrijkste in mijn leven. Echt waar, geloof je dat Roos?
Maaike & ik zijn inderdaad, de laatste tijd vaak bij elkaar.. Maar het is niets meer dan vriendschap. Wat Maaike tegen jou heeft verteld is niet waar. Er is echt niets gebeurd! Ik beloof het je Roos.

Ik hoop dat je het nog goed wil maken..

xxx- Je mannetje. Roos, ik hou echt heel veel van jou.!


Natuurlijk wil ik het goedmaken, denk Rosa. Gauw Nick een e-mail terug sturen.

Aan: nickvangelderen@msn.com
Van: rosavandenberg@msn.com
Onderwerp: Natuurlijk ! 15-5-07 12.05 uur.

Heey allesje,

Allereerste,. Natuurlijk wil ik het goedmaken.
Ik vertrouw je, als je zegt dat er echt niets gebeurd is.. & dat zei je.. Dus, ik vertrouw je.
Maaike vertelde mij hele rare dingen. Dat jullie gezoend hebben, & vervolgens samen naar haar huis gingen. Meer hoefde ik niet te weten, ik had opgehangen.

Je kwam het weekend toch naar Amsterdam? Je kwam toch bij me logeren? Dan hebben we in het weekend er wel over. Ik moet nu zo gaan. Ik moet weer eens moedertje spelen. Esmee moet van de crèche gehaald worden, mama kan dat weer eens niet doen, die heeft zoals gewoonlijk weer te veel op, en daarna moet ik naar de winkel want er is niets in huis.

Dikke kuss, Roos.
Ik hou ook heel veel van jou.

Aarzelend drukt Rosa op de verzend knop. Ze heeft helemaal niet gezegd hoe gek ze op hem is, en hoeveel ze van hem houdt. Een steek vliegt door haar maag. Houd ze dan nog wel zoveel van Nick?
Rosa word al misselijk bij de gedachten, dat Nick het uit zou maken. Ze kan niet zonder hem! Ze verstuurd de e-mail, en loopt de trap af naar beneden.

‘Mam, wanneer haal je nou is wat lekkers in huis? Ik rammel van de honger, we hebben nooit wat lekkers in huis!!’ Rosa schreeuwt het bijna uit.
‘Roos, niet zo brutaal. Er is genoeg in huis, en als je er niet mee eens bent ga je zelf maar naar de winkel.’
‘Maar, mam..!! Er is helemaal niets in huis.’ Rosa loopt naar de keukenkasjes en opent ze allemaal. ‘Nou zie jij hier wat liggen..!? En hier? ‘ Rosa loopt naar de koelkast.
‘Rosa, doe niet zo moeilijk meid. Er ligt nog genoeg’
‘Wát zeg je !!’ Rosa schreeuwt het uit nu. ‘ Er ligt hier helemaal niets, geen brood, geen sla, geen groenten, niéts..! Allemaal door die stomme drank wat je naar binnen slikt! Door de dood van oma ben je gaan zuipen! Je word bedankt hoor! Wie is hier de moeder?! Ik moet elke dag Esmee ophalen van de crèche, ik moet zelf voor de boodschappen zorgen, ik moet gesprekken voeren met allemaal vreemde mensen van belasting diensten. Ik word er gek van!!’
‘Roos, niet zo brutaal. Ik heb het erg moeilijk met de dood van oma. Ik zal morgen even een paar boodschappen doen.’
‘Mórgen pas!? En wat moet ik nu eten dan!? Ik kan geen diepvries pizza meer zien! Ik ga Esmee halen.’
Stampvoetend liep Rosa weg.


Aan: kristie_loves@msn.com
Van: rosavandenberg@msn.com
Onderwerp: Moeders!! 15-5-07 20.12

Heey Kristie,

Sorry dat ik zolang niet meer van me heb laten horen, maar ik heb nog maar weinig tijd voor mezelf. Me moeder zeurt heel erg, is dag & nacht dronken, en ik mag huisvrouw gaan spelen. Nú al.! Ik ben pas 14 jaar, bijna 15 en ik mag me al gaan uitsloven!
En verder had ik nog ruzie met Nick, hij was met Maaike mee gegaan, naar haar huis .. Naja, het zal wel.
Aankomend weekend komt hij waarschijnlijk. Me moeder is dat hele weekend weg dan, die moet naar een of ander afkik- kliniek.
Dus, heb ik het hele weekend hem voor mij alleen Knipoog

Hoe gaat ’t verder met jou? En met Michel? Heb je nog steeds met hem..? Vast wel.


Nou, ik ga weer.. kijken of er nog wat te eten te vinden is in huis.. Want ik heb zo’n honger. Ik heb vanavond alleen maar 1 appeltje op. Dus, ik heb nu echt ontzettend honger..!!

Groetjes, Rooss..met een knorbuikje..!!

Ps, heb je nog survival tips voor iemand met onbegrijpelijke honger!!?


Hongerig loopt Rosa naar de keuken. Ze graait in alle laatjes, en kijkt wel 10 keer in de koelkast. Helemaal niets, zucht Rosa.
‘Mám, ik heb honger! Waarom hebben we geen eten in huis! Grrr..!’ boos smijt Rosa de koelkast dicht.
‘ Rosa, het hoeft niet kapot hoor,’ snauwt moeder.
‘Ach wijf, zeik niet zo! Dan moet je maar verdomme een keer eten in huis halen. De laatste keer dat ik aardappelen gegeten heb, is zeker zo’n 2 jaar geleden! Ik word die diepvries pizza’s zat!’
‘Rosa, naar je kamer! Zo’n grote mond ben ik niet van gediend. Nick komt ook dit weekend niét.’

Boos loopt Rosa naar boven. Ze zet haar radio aan, en pakt een boek. Net als ze bijna in slaap valt krijgt ze een sms. Laat het van Nick zijn!

Heey lieve Roos,
Ik vind het goed als we er het weekend over gaan praten.
Ik wil dit gedoe allemaal goed hebben. Ik wil geen ruzie met
Jou, ik hou echt ontzettend veel van jou.
Ik heb ontzettend veel zin in het weekend!
Kan ik je eindelijk weer eens zien, en naast jou
Wakker worden. Luf you, Nick.

Rosa zucht. Wat is Nick toch een lieverd. Hij wilt erover praten. Nick zal niet liegen., ik kan nu zijn gezicht zien als hij het zegt. Ik heb geen beltegoed.. Anders had ik Nick maar even terug gesmst. Nog maar even gauw de computer aanzetten.

Rosa opent haar Inbox en ziet een nieuw bericht. Die zal vast van Nick zijn! Maar nee, helaas. Hij is van Kristie.

Aan: rosavandenberg@msn.com
Van: Kristie_loves@msn.com
Onderwerp: RE: Moeders

Heey lieve Rosa.

Poeh, wat een toestand met je ma..Eerst ging het toch veel beter dan nu?
Hoe gaat ’t met klein Esmee? Groeit ze al snel? Hoe oud is ze nu eigenlijk? Al 5 maanden ofzo?
We moeten echt weer een keer afspreken, want we hebben al lang niet meer afgesproken! Ik weet niet wanneer ik weer naar A’dam kan komen.. Voorlopig nog niet denk ik. Maar, dat spreken we nog wel een keertje af dan.

Weetje, ik krijg van me vader een paard voor me verjaardag! Ik mag het zelf gaan uitzoeken dan! Ik weet alleen niet wanneer & wat voor een ik ga kopen. Maargoed, misschien op de manege waar ik zelf rijdt. Daar hebben ze ook vaak paarden te koop!
Dan kom je wel een keertje rijden hé! Das al zolang geleden dat jij hebt gereden, na de verkoop van je paardje Bounty.

Nou rozeboos, ik weet verder niet echt meer veel te zeggen, Knipoog
Owhja, de survival tips waar je het over had. Ik heb het opgezocht op het internet. En er zijn er zelfs een paar van mijn eigen hersenpan.

TIPS VOOR EEN ONBEGRIJPELIJKE HONGER:

1. Probeer aan leuke dingen te denken.
2. Doorzoek alle kastjes in huis.
3. Jat geld van je ma.. ( kijk wel uit, dat je geen straft krijgt ! Lachen
4. In je neus zit altijd wat.. Tong uitsteken!
5. Bereken wat je het afgelopen uur, ( á 2 uur..) gegeten hebt, en bedenk of je wel écht honger hebt, en geen trek.

Oké. Sommige zijn wat raar, maar met mijn hersenpan kan ik ook niet zo veel verzinnen.




Fijn, dat Kristie weer eens zo meedenkt aan mijn situatie. Volgens mij begrijpt ze mij echt niet. Kristie denkt altijd eerst aan zich zelf. Wel leuk voor haar dat ze een eigenpaard krijgt. Ook aardig van haar dat ik dan op haar nieuwe aanwinst mag gaan rijden. Net als Rosa terug wilt gaan mailen , gaat de telefoon.

‘ Hallo, met Rosa.’
‘Heey Roos..met Nick..’

Er klinkt een stilte door de telefoon.
‘Wat is er,?!’ Rosa’s stem klinkt wazig.
‘ Laten we het er maar niet nu over hebben, over het gedoe met Maaike, ik wil geen ruzie over de telefoon. Gaat het weekend nog door? Ik heb wel zin om te komen. Je ouders zijn dan weg toch?’
‘Ja, het gaat nog door.. ja, we zijn alleen. Me moeder moet naar een af kik- kliniek.’
‘Owh oké, Gaat ’t zoveel slechter met je ma dan? Het ging toch redelijk Roos? Dat zei je in de e-mails.’
‘Gelogen, maar Nick ik ga je hangen ik moet Esmee nog ophalen, moet nog boodschappen doen en nog veel meer. Ik spreek je nog wel’
En zonder gedag hangt Rosa op.

Waarom heb ik hem niet normaal gedag gezegd? Peinzend ploft Rosa op de bank.
Ik had toch tegen hem kunnen zeggen hoeveel ze wel niet van hem houdt? En dat ze geen ruzie met hem wilt. Hij is alles voor mij, denkt Rosa.
Al zuchtend loopt Rosa naar de deur. Ze trekt haar schoenen aan, en gaat naar buiten. Buiten schijnt de zon fel. Overal op straat lopen vrolijke mensen, gekleed in zomers kleren. Rosa loopt met een nors gezicht door de vrolijke winkelstraat. Ze heeft van haar moeder 50,- euro gekregen. Ze moet daarvan een grote tas boodschappen halen, en moet de crèche van Esmee betalen. Bijna stampvoetend loopt ze door de drukte heen. Telkens botst er wel iemand tegen Rosa op. ‘ Kan je niet uitkijken?’ snauwt Rosa fel. Rosa rent door de massa mensen heen. Ze kan er niet meer tegen. Alles verpest ze! Ze moet huisvrouw spelen, deed zo bot tegen Nick…Niets goeds. Rosa rent richting het strand. Ze rent over het zachte, warme zand en ploft neer. Ze begint te huilen. Ze kan niet meer stoppen. Tranen stromen over haar wangen heen. Voor dat Rosa het weet vliegt de tijd om. Ze krult in elkaar en begint nog meer te huilen.
‘Hé, meisie wat is er met je aan de hand? Ik zag je net hier al zitten,..Gaat het?’ Er komt een grote stevige jongen op haar af lopen. Hij is mooi zomers bruin en draagt een stoere drie kwartbroek. Zijn boven lichaam glimt van de zonnebrand crème. Hij is mooi gespierd. Vrolijk loopt ie op Rosa af. Hij gaat naast haar zitten. Verlegen schuift Rosa een stukje naar rechts.
‘Gaat het..? is er iets gebeurd?’ vraagt de jongen.’
Rosa snikt. ‘Er is n-n-niets..’
‘Waarom huil je dan? Ik geloof niet dat er niets is.’ De jongen klinkt bezorgd. Er komt een groepje jongens op ons af. Ze zijn net zoals de jongen naast me, even knap en even bruin.
‘Jochem, is dat je chickie? Wat heb je gedaan met haar? Geen rare spelletjes spelen hé meneertje!’ al lachend loopt de andere mooie jongen weg.
‘Hèhè, Mark.. Laat het maar even, ik kom zo naar jullie toe. Waar spelen jullie? Het grote plein?’
De jongens knikken, en lopen richting het grote plein.
‘Vertel nu is meisje,? Hoe heet je? Hebben me vrienden wat bij je gedaan?’
‘Nee, nee, dat is het niet’. Rosa wordt al weer iets spraakzamer. ‘Het is..gewoon,.. en thuis is het ook niet goed..’ Rosa snikt.
‘Wat is er dan?’ Jochem klinkt bezorgd. ‘Laat maar,’ Rosa loopt zonder gedag te zeggen weg. ‘Hé, meisje!’ Jochem rent door het mulle zand achter Rosa aan. ‘ Laten we nog even gaan zitten?’ hij slaat een arm om haar heen. Rosa duwt hem grof van zich af. ‘ Doe dat maar niet’ Rosa’s stem klinkt angstig. Jochem neemt zijn arm weer terug. ‘Kom, loop even met me mee, naar het strand tentje. Je bent helemaal overstuur. Zo kan je niet alleen over straat lopen. Doe nou niet zo eigenwijs, en loop even met me mee. Ik doe je niets’. Jochem’s stem klinkt geruststellend. Rosa loopt metJochem mee. Samen zoeken ze een plekje op het terrasje. Jochem schuift de stoel van Rosa naar achter. Rosa gaat zitten. ‘ Dank je..’ ‘Wil je wat drinken?’ Jochem geeft haar de kaart met dranken. ‘Colaatje maar gewoon.’ Grinnikt Rosa. Na dat ze even gewoon gepraat hebben vraagt Jochem aan Rosa waarom ze zo overstuur was. ‘Ik word mijn thuis situatie gewoon zat, mijn moeder is aan de drank, en ik mag oppasje gaan spelen voor mijn jongere zusje. En ik heb, nou ja had ruzie met een goede vriend..’ Rosa’s stem klinkt weer somber. ‘ Wat voor vriend?’ Jochemr’s stem klinkt nu erg nieuwsgierig. ‘ Gewoon, een hele goede vriend van me..’ Waarom liegt ze hierover? Waarom verteld ze Jochem niet gewoon eerlijk, dat het haar vriend is. Haar maatje.
‘ Meis, wat is er gebeurd dan?’ Jochem schuift zijn stoel dichter naar Rosa toe. ‘Oh, het is een beetje een raar verhaal..Wat ik dus al vertelde, mijn moeder is zwaar aan de drank, dat komt door de dood van mijn oma, haar moeder. Ze is non-stop aan het drinken. En geen lichte dranken. En verder, heb ik dus, nou ja had ik ruzie met me vriend gehad. Een vriend., en doordat me moeder zo non-stop dronken is, mag ik de taak als moeder over gaan nemen. Ik heb een jongere zusje, Esmee. Ik moet alles met haar doen, haar uit school halen..gewoon alles. Ik word er knettergek van’ Rosa laat een traan lopen. Jochem legt een arm om haar heen. Dit keer laat ze hem liggen. ‘Ik breng je wel naar huis, we hebben het er nog wel over oké? Als het verdriet wat makkelijker is in te houden. Zullen we anders morgen afspreken?’ ‘Is goed,’ Samen lopen ze naar Rosa’s huis. Na een paar minuten lopen, komen ze aan bij Rosa’s huis. Het voor tuintje ziet er onverzorgd uit. De bloemen zijn allemaal dood, en tussen de tegels groeit het tuinkruid.
‘Euh, sorry voor de troep’ verontschuldigd Rosa’s zich. ‘Geeft niet. Maar Roos, ik ga. Ik zie je morgen!’ En vrolijk loopt Jochem weg. Rosa kijkt hem ademloos aan. Jochem ziet er goed uit, mooi gekleed en mooi bruin. En hij is ook nog eens super aardig. Met een zucht loopt Rosa naar binnen.
‘Rosa! Ben je daar eindelijk?!’ haar moeder schreeuwt van boven af de trap naar beneden. ‘Man schreeuw niet zo’. Rosa word kribbig. ‘En ja, ik ben er éindelijk. Hoezo, is er iets dan?’ Haar moeder komt naar beneden lopen. ‘Rosa, praat normaal tegen me! Ik ben geen schoolvriendje. Ik werd opgebeld door de crèche van Esmee. Je hebt niet betaald! En waar zijn de boodschappen die je mee zou brengen? Nu hebben we alsnog niets te halen.’
‘Sorry mam, maar ik ben even gaan zitten op het strand. Het werd iets langer dan ik gedacht had. Hier heb je jou €50,- euro.’ Ze reikt de €50,- euro aan. Haar moeder pakt het geld, en loop naar de kamer. Een mooi moment om lekker achter de computer te kruipen vind Rosa. Hopen dat er leuke mensen online zijn. Gelukkig ziet ze een paar vriendinnen van haar online. En nick ook !

Nick zegt: hey, lieve Roos.
Rosa speelt moedertje zegt: Heey,
Nick zegt: Alles goed moeder roos?? Tong uitsteken!


DIT WAS MIJN VERHAAL, HIJ IS NOG NIET AF !

MRIIIS

Berichten: 5409
Geregistreerd: 19-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 30-05-07 14:56

Dit topic heeft een thema, namelijk manege Knipoog Lezen Clown

MRIIIS

Berichten: 5409
Geregistreerd: 19-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 30-05-07 15:18

Ik heb niet meegedaan aan de vorige delen, maar hier mijn pennyverhaaltje Haha!

Citaat:
Kan ik je helpen?
‘Op wie willen jullie, dames?’ vraagt Rianne de zaterdagmiddagclub. De vier meisjes beginnen te lachen, want iedereen weet natuurlijk al op wie ze wilt.
‘Zeg maar niks, dat doen jullie blikken al’ grijnst de jonge instructrice. Nog na lachend staat het groepje op.
‘Laten we maar eens voeren, meiden’ stelt Nadia voor. De andere drie knikken instemmend en Karlijn wilt wel even vegen. Samen lopen ze de parkeerplaats over naar de manegestal, waar al druk gepoetst wordt.
‘Nadia, hoe komt het dat Sterre zo’n raar ding in haar drinkbak heeft?’ piept er een klein stemmetje. Zuchtend draait Nadia ze zich om en kijkt regelrecht in het gezicht van Marloes, de aanvoerder van de penny’s.
‘Ik ben nu even bezig, Marloes. Ik kom er zo aan’ wimpelt Nadia het meisje af. Veelbetekenend kijken de vier vriendinnen elkaar aan. Er zijn altijd al pennymeisjes geweest, maar de laatste tijd was het wel heel erg op de manege. Nadia, Karlijn, Priscilla en Mariska houden samen met hun instructrice de zaterdagmiddag draaiende en irriteren zich regelmatig aan de kleine kinderen die door de stallen rennen.
‘Worden jullie ook zo gestoord van die bijdehante tantes?’ zucht Karlijn terwijl ze stro bij elkaar veegt.
‘Praat me er niet van!’ beaamt Priscilla en schept wat bix in de box van pony Remy. Dit geluid schudt de andere dieren wakker en spontaan wordt er tegen de schotten getrapt. Leonore komt aanrennen, een klein tenger meisje met lang blond haar.
‘Kan ik je helpen?’ vraagt ze met haar liefste glimlach aan Karlijn, die net klaar is met vegen.
‘Nee hoor, bedankt’ antwoordt ze daarom. Het gezicht van het pennylid betrekt en boos loopt het meisje weg, naar de andere penny’s die met z’n allen bij Sterre in de box staan. Nadia loopt ernaartoe en hoort allerlei theorieën over het dopje in de drinkbak van de merrie. Geamuseerd blijft ze voor de box staan en ziet hoe de meisjes druk discussieren.
‘Dames, jullie weten dat je maximaal met z’n tweeen in een box mag staan’ zegt ze streng. De pennygroep verlaat mokkend de box, alleen Marloes blijft staan.
‘Wat een dierenmishandeling, zeg! Zo kan Sterre toch helemaal niet drinken?’ roept ze uit. Nadia moet moeite doen niet te lachen. Wat een bijdehand kind!
‘Marloes, Sterre heeft zo’n rare dop in haar drinkbak, omdat ze tijdens het slapen haar hoofd op de bak laat rusten waardoor de stal onder water komt te staan’ probeert ze het pennyhoofd duidelijk te maken.
‘Ik zal hem er zo uit halen’ zegt ze nog en loopt daarna weg. Marloes blijft boos achter, dit kan toch niet op een manege met vijf sterren? Moet ze het tegen Rianne zeggen? Ze kijkt de vier meisjes na die aan het voeren zijn en loopt naar ze toe.
‘Kan ik jullie helpen?’ vraagt ze daarna. De vier meisjes kijken elkaar aan en schudden hun hoofd.
‘Nee dank je, Marloes’ antwoordt Priscilla met haar liefste glimlach. Grijnzend gaan de vier daarna door met hun werk.
‘Dan niet!’ schreeuwt Marloes bijna en boos loopt ze weg, naar haar pennygenoten.
De vier oudere meisjes lachen en kijken het woedende meisje na.
‘Wat een krengetje zeg’ merkt Mariska op.
‘Die is flink boos nu’ zegt ook Karlijn. Rianne komt aanlopen.
‘Kan ik jullie helpen, dames?’ grijnst ze. Dan barsten ze alle vijf in lachen uit.

MRIIIS

Berichten: 5409
Geregistreerd: 19-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 30-05-07 16:31

@Bolleke; Je schrijft best leuk en ik vond het een boeiend verhaal om te lezen! Interessant om te zien hoe twee goede vriendinnen gescheiden werden en hoe de één veranderde tov de ander. Mooi, hoor!

Het is hier wel een beetje stil, trouwens..

BellyBel

Berichten: 1279
Geregistreerd: 12-12-05
Woonplaats: Twente Leeftijd: 18jr.

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 30-05-07 17:31

Ik doe (denk ik) ook mee Lachen Heb leuke ideetjes dus Vork

BellyBel

Berichten: 1279
Geregistreerd: 12-12-05
Woonplaats: Twente Leeftijd: 18jr.

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-06-07 16:20

“Hallo Lotte” klonk het katterig door de gangen. Zelf keek ik over de staldeur van Silvester en zei net zo katterig “Hallo Kattekop” terug. Het meisje heet eigenlijk Kate, maar vaak maakten wij er Katte of Kattekop van. Kate stond nu voor de stal en vroeg nu op een wat aardiger toon tegen mij: “Waarom zadel je hem nu al op? We hebben nog een half uur hoor!” Ik keek haar even raar aan, met zo’n blik van ‘dat moet ik toch zelf weten’ en zei toen toch maar iets anders “Waarom niet? Die pony’s zitten altijd onder het stof omdat er maar weinige zijn die ze tenminste goed poetsen al worden ze soms 200 keer op een dag gepoetst”
Toen Kate weg liep keek ik haar na en zag dat ze de deur insloeg van de zadelkamer, de zadelkamer was iets groter als een paardenbox en in dezelfde schuur als de stallen. De gang was dan wel erg lang, en breed en we hadden ook maar 1 schuur voor de stallen, zadelkamer, wasplaats & opslagzolder. Dat was dan ook allemaal ruim zat, in tegenstelling tot andere manege’s wat ik gezien heb. Oude stallen en alles krap, en het leek soms wel of alles op instorten stond! Die van ons was onwijs luxe eigenlijk, de stallen waren ruim en licht en bij de wasplaats had je direct erboven een soort van solarium. Daarnaast hadden we in de tweede schuur een grote binnenbak, een opslagplaats voor hindernismateriaal en voor de spelletjes bij kinderfeestjes en daarnaast hadden we ook nog een grote loopmolen! Boven de opslagplaats en loopmolen bevond zich een grote kantine waar je mooi kon uitkijken over de binnenbak en de spring‘wei’ (die alleen maar een springbak was geworden).
Even later kwam Kate terug met een poetsbak, een zadel en hoofdstel en liep naar de stal van haar eigenpony. “Ik dacht dat jij altijd pas 10 minuten voor de les opzadelde?” Verwonderlijk gaf ze nog antwoord ook, want meestal negeerde ze ons. “Ja, want je had eigenlijk wel gelijk dat de meesten hier niet netjes borstelde” Verbaasd keek ik haar aan, want wat had dat met haar pony te maken? Naja het zal wel.
De les zelf ging super en bijna zoals altijd hadden we weer gesprongen in de spring‘wei’. Met Silvester had ik zelfs vandaag het record verbroken van de manege! Elke maand kwam er namelijk een soort clubblad uit voor de manege en daar liep ook een lijst met alle records erin. Zo was er ook een record voor wie het hoogst gesprongen had met een manegepony. Tot nu toe had die altijd op 1.10m gestaan, dat record was voor Marieke met Jojo. Jojo was een groot en sterk paard en kon super springen maar dan nog was het knap want Marieke was maar een klein meisje! En nu zou er staan Lotte met Silvester – 1.20m. Vergeleken met Jojo was Silvester maar een mini-paardje maar dat maakte mij nu niet uit! Silvester was altijd al mijn schatje en nou had hij samen met mij nog het record verbroken ook, mijn dag kon niet meer stuk.

Thuis werden ook mijn ouders zoals elke dag weer gek van paarden verhalen, hihi. Alleen vandaag was het dan nog net iets erger ik was dan ook echt zo trots en blij vandaag. En dat werd alleen maar erger want… TRRIIIIIIIIIIIING TRRIIIIIIIIIIIING
- “Hallo met Lotte Weersbuize”
- “Hoi Lotte met Chantal, van de manege”
- “Wat is er Chantal dat je zo plots belt?”
- “Nou kijk, ik zag je vandaag springen met Silvester en bedacht me direct dat je wel heel ver vooruit bent gegaan de afgelopen tijd en toen heb ik het even met mijn vader overlegd en toen kwamen we tot conclusie dat we jou wat wouden vragen”
- “Oké, maar vertel wordt wel benieuwd hoor!”
- “Me vader en ik wouden jou vragen of je misschien zin had met Silvester te gaan lessen bij de ponyclub en dan samen met mij en Xan op concour te gaan?”
- “Wat gaaf! Natuurlijk wil ik dat, maar me ouders?”
- “Me vader gaat nog met je ouders praten en omdat je dan bij de ponyclub gaat lessen maar we het ook belangrijk vinden dat je nog les krijgt van me vader krijg je gratis lessen op de manege”
- “Wauw! Dat is helemaal tof!”
- “Dat dacht ik al, haha maar je moet dan wel minstens om de dag komen rijden met Silvester hè? Het liefst elke dag maar als je dat niet helemaal redt snappen we het best, school is immers ook belangrijk”
- “Ja, dat snap ik maar ik zit nu nog maar in de 1e dus kwa tijd heb ik nog veel meer tijd dan Lisa”
- “Dat zal best, je zus zit immers in het examenjaar maar die is ook al bijna klaar toch?”
- “Ja, ze heeft deze week de laatste examens en dan vakantie en ik moet nog 4 weken!”
- “Hahaha, mare Lotte ik hang op moet Xannetje nog even binnen halen en nog voeren”
- “Is goed, doei! En ik kom morgen wel naar de manege!”
- “Doei, is goed zie je morgen wel”
O wat gaaf, ik mag Silvester starten! En dat zelfs nog samen met Chantal en Xantios! Chantal zelf was al 15 en reed samen met Xantios op hoog niveau iedereen keek altijd tegen haar op, en dat was altijd helemaal erg als ze net aan het trainen was. Chantal wou echter niks met de manegeruiters te maken hebben maar nu belde ze mij op en had gevraagd of ik samen met haar en Silvester mee wou op concour! Daar kon ik natuurlijk de rest van de dag niet stil om zijn en me ouders vonden het ook goed, direct zelfs!

MRIIIS

Berichten: 5409
Geregistreerd: 19-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-06-07 19:22

Haha leuk verhaal Lachen Lykt me ook gaaf om opgebeld te worden met de boodschap of ik wil starten met m'n lievelingspony Haha!

nujaro

Berichten: 5435
Geregistreerd: 22-03-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-06-07 20:46

Schrijf hier op bokt wel meer verhalen en leuk me wel mee om een keertje mee te doen Lachen
ben er absoluut niet tevreden over Bloos toch geplaatst, misschien hebben jullie nog tips

Het manege drama

De eerste zonnestralen zoeken een weg door de gordijnen. Voorzichtig open ik mijn ogen en gaap even. Daarna laat ik mijn benen naast het bed glijden. Even huiver ik als mijn voeten de koude vloer raken, moet daar toch maar eens een kleedje gaan neerleggen. Als ik op de klok kijk zie ik dat het half zeven is en haastig kleed ik me aan.

Een kwartiertje later loop ik de eerste stallen in. Tevreden hoor ik een paar paarden hinniken en ik schiet in de lach.
“Vreetzakken zijn jullie ook.” Zeg ik en loop meteen door naar het voerhok. Daar pak ik de voerkar en rijd deze de stallen in. Al snel staan alle paarden tevreden te eten. Meteen loop ik door naar de volgende schuur, waar ik ook alle paarden voer. Een paar minuten later staan alle veertig paarden tevreden te eten. In alle rust loop ik terug naar het huis, waar ik ook maar wat zal gaan eten.

Als ik de keuken binnen stap, zie ik mijn moeder ook al zitten.
“Goedemorgen mam.” Zeg ik vrolijk, terwijl ik brood pak.
“Goedemorgen, hebben alle paarden al eten?”
”Ja.”
“Jij helpt straks mee in de stallen toch?” informeert ze even en ik knik. Normaal moest ik nu naar school, maar het was vakantie dus kon ik mooi helpen met alle klusjes op de manege. Bovendien kon ik nu mooi voor de lessen rijden op Dancer. Die word altijd helemaal zenuwachtig van al die rennende kinderen.
“Schiet je wel op. Anders heeft Dean straks alles al gedaan.”
“Dat lijkt met sterk.” Zeg ik, terwijl ik net mijn broodje in mijn mond steek. Mijn moeder zucht geïrriteerd en ik zorg dat ik de keuken uitkom. s’ Ochtends is ze nooit op haar best.

“Hoi Anne.” hoor ik een bekende stem, als ik het erf over loop. Ik kijk op en zie Dean aan komen fietsen.
“Heb je wel door dat je een minuut te laat bent.” Zeg ik tikkend op mijn horloge en glimlach plagend.
”Och heden nu je het zegt, normaal ben ik nooit zo vroeg. Komt vast omdat jij vanochtend meehelpt.” Zegt hij, waardoor ik begin te blozen en hij in de lach schiet. Al snel herstel ik me weer en kijk hem lachend aan.
“Ja, ik heb jou ook zo gemist.” Zeg ik op een dramatisch toon en hij glimlacht. Dean is nu negentien, twee jaar ouder dan mij. Hij werkt hier al een tijdje en we zijn goede vrienden geworden.
“Nou, lieverd waar zullen we beginnen.” Zegt hij en slaat een arm om mijn schouder. Meteen draai ik mij uit zijn arm en ren vooruit de stallen in. Achter mij hoor ik hem lachen en nog even draai ik me om en kijk hem uitdagend aan. Dan verdwijn ik in de stallen, waarna we aan het werk gaan.

Eerst zetten we samen alle paarden in het land, waarna we de stallen uitmesten. Al gauw zijn we klaar, omdat we beide intussen wel handig in zijn geworden in het uitmesten. Ik besluit meteen maar te gaan rijden en haal Dancer uit de wei.
“Dancer!” roep ik, maar tot mijn verbazing blijft Dancer staan. Een beetje verbaasd haal ik mijn schouders op en klim over het hek. Pas als ik dichter bij Dancer ben zie ik dat hij onrustig is. Een beetje verbaasd loop ik er naartoe. Als ik zie dat hij probeert te rollen, weet ik voldoende. Koliek!
“Dat word dus niet rijden vandaag, vriend.” Zeg ik en klop hem op zijn hals. Daarna leid ik hem de wei uit. Af en toe wil hij gaan rollen, maar steeds trek ik hem weer mee. Een tijdje later zet ik hem in de stal, waarna ik op zoek ga naar Dean.

Ik vind Dean in de zadelkamer, waar hij een zadel aan het invetten is.
“Kon je weer niet zonder me.” Zegt hij als ik de zadelkamer binnen kom. Ik reageer niet en zodra hij mijn gezicht ziet kijkt hij me bezorgd aan. “Wat is er?”
“Dancer heeft koliek. Zou jij mijn moeder willen vragen om een dierenarts te bellen. Ik ga weer met Dancer wandelen, om te voorkomen dat hij gaat rollen.” Hij knikt en legt zijn zadel aan de kant. Samen lopen we de zadelkamer uit, waarna ik me weer naar Dancer haast. Hij ligt in de stal en gauw probeer ik hem weer overeind te trekken, maar hij wil niet.
“Kom op jongen.” Moedig ik hem en klop hem zachtjes op zijn kont. Met zijn hoofd hapt hij steeds naar zijn buik, maar komt dan toch overeind.

Een paar minuten later komt mijn moeder naar buiten samen met Dean. Ook zij kijken even naar Dancer en samen wandelen we even over het erf. Na een half uur arriveert eindelijk de dierenarts.
“Dat werd tijd.” Zeg ik een beetje gespannen en mijn moeder knikt. Nadat de dierenarts hem heeft onderzocht geeft hij haar een prik in haar buik. Ik weet dat het is voor de darmen. Deze zullen hierdoor ontspannen, waardoor de knoop eruit zal gaan. Meestal werkt het al na een paar minuten, maar naar tien minuten is hij nog steeds erg onrustig. Ik zie de dierenarts even fronsen en opnieuw onderzoekt hij Dancer. Intussen merk ik dat ik gespannen ben geworden. Een stemmetje in mijn hoofd zegt dat het niet klopt. Het duurt even voordat de dierenarts klaar is met het onderzoekje en zich weer op ons richt.
“Ik vrees dat ik niet veel meer kan doen. Hij heeft een ernstige vorm van koliek en waarschijnlijk zijn we er te laat bij.” Met grote ogen staar ik haar aan. “We kunnen nog proberen met een waterslang.” Gaat ze verder en ik voel dat ik tril. Ik weet dat dit zijn laatste kans is. Even later staan we op de wasplaats, waar we een slang in zijn neus doen. De dierenarts doet haar uiterste best, maar de koliek wordt steeds erger. Ineens laat Dancer zich door zijn knieën zakken. Ik schrik en probeer hem overeind te trekken. Voorzichtig legt de dierenarts een hand op mijn schouder. “Misschien kunnen we hem beter een spuitje geven.” Zegt ze en kijkt ons ernstig aan. Ik voel het bloed uit mijn gezicht trekken en zie dat mijn moeder knikt. Eigenlijk wil ik er tegenin gaan, maar weet dat dit beter is. Nu zal hij in ieder geval geen pijn meer hebben. Ik laat me bij Dancer op de grond zakken en leg zijn hoofd op mijn schoot. De dierenarts pakt haar spullen en maakt de spuit klaar. Ik slik even, als de dierenarts hem de prik geeft. Even denk ik dat ik droom, maar voel dan hoe hij zijn laatste adem uitblaast en zijn hoofd zwaar op mijn benen laat rusten. Tranen zoeken hun weg over mijn wang en voor het laatst geef ik hem een zacht kusje op zijn hoofd.

Later op de dag komen de manegekinderen. Terwijl ik druk bezig ben hoor ik hoe, sommige stoer vertellen van wat ze allemaal weten, van wat er allemaal gebeurt is. Ik voel me kwaad worden, omdat ze ermee lopen te pronken. Net of het een feest is wat er gebeurt is. Ineens voel ik een hand op mijn schouder en verbaasd draai ik mij om. Meteen kijk ik in de ogen van Dean.
“Ga je mee wat drinken in de kantine.” In zijn ogen zie ik dat hij door heeft dat ik het er moeilijk mee heb. Ik knik en samen lopen we naar de kantine. Gelukkig is daar niemand en ik laat me vermoeid op een stoel zakken, terwijl Dean wat drinken inschenkt.
“Ik kan er echt niet tegen. Die kinderen doen maar of het een of ander spannend verhaal is.” Zeg ik en Dean kijkt me meelevend aan.
”Ik weet het, alleen die kinderen snappen het nog niet allemaal. Ze zijn nog jong.” Zegt hij en kijkt me vriendelijk aan. Ik knik.
“Je hebt gelijk.” Met die woorden denk ik terug aan de prachtige vierjarige, vos ruin. Waarom moest hij het zijn? Hij had nog een heel leven voor zich, denk ik triest. Maar weet dat het zo goed is. Alles komt wel weer goed.


Kus Nujaro

Ik zal straks ook nog ff tips en commentaar geven Lachen
Laatst bijgewerkt door nujaro op 01-06-07 20:58, in het totaal 1 keer bewerkt

MRIIIS

Berichten: 5409
Geregistreerd: 19-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-06-07 20:56

Triest, maar mooi verhaal vind ik Lachen Mijn commentaar:
* Soms laat je woorden weg waardoor ik de zin niet helemaal snap.
Citaat:
Voorzichtig open ik mijn en gaap even.


* Niet teveel dezelfde woorden gebruiken.
Citaat:
Een beetje verbaasd haal ik mijn schouders op en klim over het hek. Pas als ik dichter bij Dancer ben zie ik dat hij onrustig is. Een beetje verbaasd loop ik er naartoe.


Citaat:
“Vreetzakken zijn jullie ook.” Zeg ik

* Moet volgens mij zijn:
'Vreetzakken zijn jullie ook' zeg ik.

Verder vind ik het een goed verhaal Lachen Leuk gevonden dat met die manegekinderen (dat ze er stoer over doen). Komt me bekend voor!

nujaro

Berichten: 5435
Geregistreerd: 22-03-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-06-07 21:00

MRIIIS schreef:
Triest, maar mooi verhaal vind ik Lachen Mijn commentaar:
* Soms laat je woorden weg waardoor ik de zin niet helemaal snap.
Citaat:
Voorzichtig open ik mijn en gaap even.


* Niet teveel dezelfde woorden gebruiken.
Citaat:
Een beetje verbaasd haal ik mijn schouders op en klim over het hek. Pas als ik dichter bij Dancer ben zie ik dat hij onrustig is. Een beetje verbaasd loop ik er naartoe.


Citaat:
“Vreetzakken zijn jullie ook.” Zeg ik

* Moet volgens mij zijn:
'Vreetzakken zijn jullie ook' zeg ik.

Verder vind ik het een goed verhaal Lachen Leuk gevonden dat met die manegekinderen (dat ze er stoer over doen). Komt me bekend voor!


eerste commentaar: had het nog niet nageleze Knipoog
die dingen was ik er net aan het uithalen en hoopte dat nog niemand aan het lezen was Tong uitsteken
wel dus Tong uitsteken

dat dubbel gebruiken heb je wel gelijk in Knipoog

alleen vreetzakken zijn jullie ook, snap ik niet wat je erin veranderd???

MRIIIS

Berichten: 5409
Geregistreerd: 19-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-06-07 21:03

Precies hetzelfde had ik ook net met m'n eigen verhaal Clown (Onderschrift).

Maarrem;
Jij schreef:
' Vreetzakken zijn jullie ook.' Zeg ik
Ik dacht:
' Vreetzakken zijn jullie ook' zeg ik.

Snap je? Lachen

nujaro

Berichten: 5435
Geregistreerd: 22-03-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-06-07 21:30

MRIIIS schreef:
Precies hetzelfde had ik ook net met m'n eigen verhaal Clown (Onderschrift).

Maarrem;
Jij schreef:
' Vreetzakken zijn jullie ook.' Zeg ik
Ik dacht:
' Vreetzakken zijn jullie ook' zeg ik.

Snap je? Lachen


ik snap wat je bedoelt, maar vind het niet fout Bloos maar goed, ik ben ook niet heilig Tong uitsteken

Melanie_B

Berichten: 4091
Geregistreerd: 20-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-06-07 13:13

Ik zal ook weer is wat gaan verzinnen, dit keer wél een manege verhaal Tong uitsteken!

MRIIIS

Berichten: 5409
Geregistreerd: 19-11-05

Re: Iedereen kan schrijven - Deel V.

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-06-07 15:37

Wie had vorige keer eigenlijk het beste verhaal, want diegene bepaalt nu welk verhaal er wint toch? Misschien kan diegene even alle verhalen nagaan op dit topic en commentaar erbij zetten Knipoog En over hoelang wordt de winnaar bekend gemaakt? Lachen