Een stukje!
De volgende ochtend gaat Sam op de fiets naar school. Ze realiseert zich dat ze geen conditie krijgt van met haar kont op de brommer te zitten. Het kranten bezorgen ’s ochtends doet ze wel altijd al met de fiets.
Als ze weer uit school komt is het ook Sarah’s beurt voor conditie training. Gelukkig is Sarah gezegend met gezonde benen en een moedig karakter, maar hoe meer conditie, hoe beter!
Sarah draaft opgewekt naar het hek als Sam aankomt met het halster. “Dag lieverd!”
Enthousiast draaft Sarah bijna voorop naar de poetsplaats. “Ho, rustig maar,” lacht Sam. Als ze op de poetsplaats aankomen staat Eline er al, met haar donkerbruine hengst, Opium. Sam zucht en zet Sarah aan de andere kant van het pad. “Niet te dichtbij!” waarschuwt Eline. “Hij is erg hengst vandaag.” Ze heeft blijkbaar niet gezien dat het Sam is, want ze is bijzonder vriendelijk. Terwijl Sam Sarah aan het poetsen is, valt het haar opeens wel op. “O, jíj bent het,” zegt ze kattig. “Ik had gehoopt dat ik de bak voor me alleen had, maar jij moet dus ook.”
Ze is duidelijk geërgerd. Eline leidt Opium naar de bak en tegen de tijd dat Sam klaar is met opzadelen en in de bak verschijnt is Eline bezig met de wissels. Opium luistert blijkbaar niet goed, want Eline geeft hem een flinke mep. Voor Opium die al vrij zenuwachtig is, is dit blijkbaar de druppel. Hij lanceert en geeft een flinke bok. Na die bok volgen er nog een paar en als hij in een keer ook een woeste draai geeft, valt Eline met een boogje in het zand. Snel doet Sam de teugels achter de beugels en rent naar Eline toe. “Gaat het?” vraagt ze geschrokken. Met een rood hoofd van woede staat Eline pijnlijk op. “Ja,” sist ze. Ze loopt weer in de richting van Opium maar Sam houdt haar tegen. “Je gaat verkeerde dingen doen, ik zie het aan je.” Even lijkt het alsof Eline ontploft, maar dan stemt ze in. “Ja inderdaad.”
Dan verandert haar toon. “Zeg Samantha,” vraagt ze liefjes. “Kun jij de wissels niet even op Opium proberen?”
Sam kijkt haar wantrouwend aan. Dan zegt ze: “Prima, maar jij gaat niet op Sarah.”
Sam zet Sarah even in haar stal en als ze terugkomt staat Opium voor haar klaar. Eline houdt hem vast als Sam haar beugels op maat maakt en opstijgt. Sam heeft nog nooit eerder op Opium gereden en ook nog nooit met een stang en trens. Een paar rondjes moet ze even haar zit vinden en de teugels goeddoen en dan voelt ze Opium ontspannen. Hij is heerlijk aan de hulpen en springt meteen in een rustige galop aan. Als ze zo een paar rondjes gereden en geschakeld heeft, zet ze hem op de diagonaal en springt vier wissels achter elkaar in een vloeiende beweging. Eline kijkt duidelijk verrast.
“Wat rijdt hij fijn, zeg!” zegt Sam.
“Ja,” zegt Eline snel. “Kom er nou maar weer af.”
Sam stuurt Opium naar het midden en stijgt af. “Ik ga Sarah even halen, hoor!” roept ze naar Eline. Als ze met Sarah terugkomt in de bak zit Opium in een rustig ontspannen galopje. De tevredenheid straalt van Eline’s gezicht. Terwijl Sam aan het instappen is komt Miranda langs. “Eline!” roept ze verrast. “Wat heb je hem fijn aan het lopen!”
Eline straalt: “Ja, het gaat al de hele tijd prima! Ik heb ook de wissels geoefend, wil je ze zien?”
Miranda knikt en leunt op de bakrand. Sam vindt het niet eerlijk dat Eline er niet even bij vermeld heeft, dat zíj degene was die hem zo fijn kreeg.
Opium springt vier prachtige wissels. “Bravo!” zegt Miranda.
“Let maar goed op,” zegt Miranda tegen Sam. “Daar kun jij nog wat van leren!”
Woedend stuurt Sam Sarah naar buiten. “Zo, die is jaloers,” hoort ze Eline nog minachtend zeggen. Ze zet Sarah aan in een flinke draf en ook zij voelt de spanning. Als ze in het weiland komen vliegt Sarah in een rengalop. “Ho! Stop!” roept Sam. Ze heeft tranen in haar ogen van de snelheid. Ze rijden recht op een hek af en alsof ze afgevuurd worden vliegt Sarah erover heen. Sam moet zich vastgrijpen aan haar manen en pakt met haar andere hand de teugels stevig vast. Als Sarah neerkomt is het voor Sam het moment haar op de noodrem te zetten. “Zeg ben je helemaal gek geworden!” zegt Sam met het hart in haar keel. Sarah komt trillend tot stilstand.
Sam stuurt Sarah trillend op de volte, maar ziet dan dat het hek helemaal afgesloten is. Ze zullen dus weer moeten springen. Om Sarah niet in een keer af te laten koelen, gaat Sam met haar aan het werk in het weiland. Langzaam voelt ze Sarah ontspannen en zakt langzaam haar hoofd naar beneden. Als Sam weer helemaal controle over Sarah heeft, zet ze haar op de grote volte voor het hek, spoort haar aan en ze springen perfect over het hek. Sam’s hart zit weer in haar keel, want ze vindt springen eigenlijk wel doodeng. Maar het ging prima en ze rijden nog even door op het andere weiland. Na nog drie kwartier conditie training zijn Sarah en Sam moe, maar voldaan. Sam stapt Sarah goed uit en na een tijdje gaan ze weer terug naar de poetsplaats. Daar zadelt ze Sarah af en op de wasplaats spuit ze haar nog even af. Sarah legt genietend haar hoofd op Sam’s schouder. Sam is vertederd en krijgt kriebels in haar buik. “We gaan bijna weg,” zegt ze tegen Sarah. “Dan laten we alles achter ons en trekken we de wijde wereld in!”
Sarah heeft haar ogen half dicht en Sam moet haar bijna wakker maken als ze klaar is met afspuiten. Rustig loopt Sarah mee naar stal en begint te eten van haar hooi.
“Tot morgen lieverd!”
Sam ruimt nog even haar spullen op als ze Eline ziet staan. Ze leunt tegen haar eigen zadelkast en kijkt Sam recht aan. “Dag Samantha,” zegt ze.
“Wat is er?” vraagt Sam geschrokken, ze heeft haar niet zien staan.
“Ik ving net iets op van jullie ‘gesprekje,” zegt ze scheinheilig.
Sam laat prompt het hoofdstel uit haar handen vallen en geschokt bukt ze om hem op te rapen.
“Dus,” gaat Eline geheimzinnig verder. “Je gaat weg?”
Sam knijpt haar dekje bijna fijn en blijft achter de zadelkastdeur staan, om haar rood wordende hoofd te verbergen. Waarom zei je dat nou, idioot! denkt ze. Van alle mensen mocht zij het niét weten!
“Hoe kom je daar nou weer bij?” vraagt ze, zo nonchalant mogelijk.
Dan slaat Eline de zadelkast dicht en kijkt Sam recht aan. “Míj hou je niet voor de gek!” zegt ze luid. “Misschien de rest van de wereld wel, maar mij niet.”
Sam wil weglopen, maar Eline grijpt haar bij haar arm. Sam doet haar mond open om te gillen, maar Eline doet haar hand ervoor en duwt Sam tegen een kast.
“Dát zou ik niet doen,” sist ze. “Want dan vertel ik het Miranda, je ouders, je school, je vrienden.” Ze grinnikt als ze dat laatste zegt.
“En dan?” Sam heeft haar hand weggeduwd. “Wat dan?”
Eline trekt een wenkbrauw op. “Ik kan wel met Miranda regelen dat ik Sarah krijg… Ze is tenslotte nog niet honderd procent van jou, nietwaar?”
Sam verstijfd. “Hoe wil je dat doen dan?”
“We weten alle twee dat Miranda van geld houdt,” zegt Eline zacht. “Dus als je er maar genoeg voor over hebt…”
Sam slaat haar handen voor haar gezicht en zakt naar beneden.
Ze kan bijna niet meer ademen. Het enige wat haar lief is, kan haar worden afgepakt. Eline heeft gelijk. Als je maar genoeg geld hebt en dat heeft Eline zeker, dan kan alles bij Miranda gedaan worden.
“W…Wat wil je dat ik doe?” bibbert ze.
“Daar zat ik op te wachten,” zegt Eline met een glimlach.
“Nou, ik heb wel een ideetje…”