Part 2!
Jenny staat weer met haar cocktail aan de bar en denkt aan alle leuke dingen die ze samen met Iefke kan gaan doen, ze gaan natuurlijk niet de hele week foto’s maken. Ze kunnen gaan kajakken en bergbeklimmen, hoewel Iefke is het type dat al bang is om een nagel te breken, dus zo sportief zullen ze wel niet gaan doen. Jenny wordt afgeleid door een mooie jongen aan de andere kant van de bar, het is vrij donker dus ze kan niet goed zien hoe hij er precies uitziet. De bar in de discotheek is half rond dus meestal zitten er wel mensen tegenover je. Al snel komt de jongen haar kant op. Hij ziet er niet erg Spaans uit, Jenny vraagt zich af waar hij vandaan komt. De jongen gaat naast haar zitten, maar Jenny durft hem nog niet direct aan te kijken. “Hey Jenny” zegt de jongen dan, gelijk kijkt Jenny op “Boris!” gilt ze en vliegt hem om zijn nek. “Wat doe jij hier?” vraagt ze gelijk daarna. “Ook hallo” zegt Boris synisch. “School was toch niks voor mij.” Gaat hij verder. “Dus, je blijft?” vraagt Jenny verwondert. “Voorlopig wel ja, tot ik weer iets anders in mijn bol krijg.” Antwoordt Boris met een lach.
“Jeetje wat een verrassing!” zegt Jenny nog steeds verbaasd. Boris lacht. “Dansen?” vraagt hij “het is niks voor jou om de hele avond aan de bar te zitten.” Jenny knikt en laat zich vloeiend mee de dansvloer op leiden.
Vroeger wisten Jenny en Boris vaak heel de dansvoer leeg te krijgen als ze gingen dansen. Ze waren echt een team tijdens het dansen en iedereen stond dan ook vaak met open mond te kijken als ze een sterk stukje danswerk lieten zien. Ook vandaag duurt het niet lang of er staan een hoop mensen aan de kant te klappen. Jenny is die aandacht niet meer gewend en voelt dat ze rood wordt. Boris vind het geweldig en neemt dankbaar het applaus in ontvangst.
Even later zitten ze weer samen aan de bar, ze hebben een hoop bij te praten en het voelt gelijk alsof Boris nooit weg is geweest. Ook het incident met de ijsblokjes machine blijft niet onbesproken. Ze liggen compleet in een deuk. Jenny verteld ook over Peter Standfort die op de camping is en dat hij haar herkende van de fotoshoot van Stokes. Boris is hartstikke blij voor Jenny, hij weet immers wat het voor haar betekend. “Hij heeft me zelf een drankje aangeboden.” Verteld Jenny. “Zo, zo” zegt Boris met een lach “Als ik je wat te drinken aanbiedt ben ik dan ook weer lief?” “Nou vooruit.” Zegt Jenny met een lach.
Even later is Boris even in gesprek met Guan en ziet Jenny kans om weer te kijken of Iefke al iets terug gestuurd heeft. Ze haalt haar telefoon uit haar tasje. “1 nieuw bericht” staat er in het scherm. Zoals verwacht is het bericht van Iefke. “Hey Jen, Ophalen zou helemaal ideaal zijn, dan kan ik ook niet verdwalen.
Ik ben als alles goed gaat rond middernacht op het vliegveld.
Ik zie je daar! X Ief” Mooi denk Jenny, middernacht is goed te doen, dan kunnen ze daarna mooi nog een aardige nacht maken en is niet de hele volgende dag naar de haaien.
In gedachten verzonken staat Jenny met haar telefoon in de hand in de keuken. De klapdeur slaat open en Boris komt binnen. “Jen?” zegt Hij voorzichtig “Ik hoor net dat mijn stacaravan nog niet klaar is, mag ik misschien een nacht bij jou op de bank bivakkeren?” Jenny kijkt op van haar telefoon. “Ja natuurlijk mag dat, dat weet je toch.” Zegt Jenny vrolijk. “O, super, dank je!” zegt Boris blij.
De avond vliegt voorbij en om twee uur besluit Jenny naar haar caravan te gaan. “Boris, ik ga mijn bed opzoeken, blijf jij nog hier of ga je al mee?” vraagt Jenny aan Boris. “Ik ga mee!” zegt Boris resoluut. Samen lopen ze de discotheek uit en Guan fluit ze na. Guan vind al een hele tijd dat Jenny en Boris een leuk stelletje zouden zijn en steekt dat ook niet onder stoelen of banken.
“Weet je zeker dat je op de bank wil?” vraagt Jenny aan Boris “Je weet dat mijn bank niet zo heel lang is he..?” “Ja dat weet ik, maar ik ben al blij dat ik hier mag slapen.” Zegt Boris dankbaar. “Als je je handjes thuis houdt mag je ook wel bij mij in bed, net als vroeger. Wat mij betreft is er niks veranderd. Als je tenminste in Nederland geen vriendinnetje opgedaan hebt, dan kun je het niet maken.” Zegt Jenny. “Ik heb geen vriendin”antwoordt Boris droog “dus ik ga graag op je aanbod in, maar of ik mijn handen thuis kan houden?” zegt Boris met een knipoog. Even later liggen ze samen in bed. Jenny slaat en arm om Boris heen en is erg blij dat hij terug is. Ze zijn echt goede maatjes.
De volgende dag om acht uur gaat de wekker, nog voor Boris er wakker van wordt heeft Jenny hem al uitgezet. Nog een half dagje werken en dan heb ik vakantie, denk ze vrolijk.
Voorzichtig, zonder Boris wakker te maken, kruipt Jenny uit bed. Ze gaat nog snel even douchen, dan wat eten en legt een briefje neer voor Boris dat ze een halve dagdienst heeft bij de receptie en daarna vakantie. Het is erg druk bij de receptie, het is vandaag vrijdag, dus er gaan veel mensen weg en er komen ook weer veel mensen aan. Als het zo druk is gaat de tijd snel en is haar werkdag snel voorbij. Tegen twaalf uur wordt het wat rustiger. Boris komt opgewekt de receptie binnen lopen. “Goede morgen schoonheid” zegt hij vrolijk. “Zo jij bent lekker uitgeslapen.” Zegt Jenny met een lach. “Ja je bed ligt nog steeds heerlijk” zegt hij zacht zodat niemand behalve Jenny het kan horen. Jenny lacht. “Zeg Jen, kun jij eens kijken wel stacaravan ze voor mij gereserveerd hebben?” vraagt Boris. “ja heb ik natuurlijk al gedaan.” Zegt Jenny met een lach. “Je zit vlakbij mij, een stukje achter me, als het goed is is hij vanmiddag om drie uur gereed voor je.” Zegt Jenny professioneel. “O kijk aan, dat is super.” Zegt Boris blij.
Jenny verteld Boris over het bezoek van Iefke en dat ze haar vannacht op gaat halen. Ze verteld ook dat ze foto’s wil maken en die dan aan peter wil laten zien, dat Iefke speciaal daarvoor vandaag al komt. Boris is zeker net zo enthousiast als Jenny zelf. Ze kletsen een tijdje, maar als er weer klanten binnen komen moet Jenny toch nog even aan het werk. Boris gaat in het restaurant even een boekje lezen. Jenny heeft toegezegd na haar dienst naar het restaurant te komen zodat ze samen even wat kunnen eten. Het is inmiddels kwart voor één. Jenny moet tot één uur werken. Ze telt de minuten af. Om vijf voor één komt niemand minder dan Peter Standfort de receptie binnen. “Goede middag jonge dame,” zegt Peter vriendelijk. “Een goede middag meneer Standfort.” Begroet Jenny hem al net zo vriendelijk. “Wil je wat extra geld verdienen?” vraagt hij dan plots. Jenny staat even verbaasd te kijken. “Ik zag je gisteren in de discotheek met een jongen, jullie zijn het perfecte paar dat ik nodig heb voor een reclame shoot voor een ijsgigant.” Gaat Peter rustig verder. “euhm, euhm.” Stamelt Jenny. “Jullie worden goed betaald, echt heel goed.” Beloofd Peter. “Mag ik dat even overleggen? Ik neem trouwens aan dat u die blonde jongen bedoelt?” vraagt Jenny. Peter knikt “denk er maar even over na. Vanavond ben ik wel weer in de disco, zie ik je daar wel even.” Zegt Peter en loopt de receptie weer uit. Jenny kijkt op haar horloge en ziet dat precies één uur is. Ze zegt gedag tegen haar collega’s en loopt naar het restaurant waar Boris op haar zou wachten.
“Pff, wat ik nu toch weer meemaak.” Zegt Jenny terwijl ze op de stoel tegenover Boris gaat zitten. Boris kijkt Jenny vragend aan en Jenny gaat verder met vertellen. “Peter was net in de receptie, hij vroeg of ik wat extra geld wilde verdienen door een reclameshoot te doen.” “Wauw Jen wat gaaf! Hij is je grote voorbeeld!” zegt Boris enthousiast. “maar,” gaat Jenny verder. “Hij wil ons samen. Hij heeft een koppel nodig en heeft ons gisteren samen gezien in de discotheek.” Zegt Jenny voorzichtig. “maar meisje, als jij dat graag wil, dan gaan we dat gewoon doen!” zegt Boris opgewekt. Er verschijnt een lach op Jenny’s gezicht die er waarschijnlijk voorlopig niet meer af gaat. “O Boris, wat ben je toch geweldig!” zegt Jenny terwijl ze Boris om zijn nek vliegt. “Ik heb het gevoel dat dit de beste vakantie van mij leven gaat worden!” zegt Jenny blij. Boris lacht. Hij vind het fijn dat hij Jenny hiermee kan helpen.
“Vanavond is Peter in de discotheek, dan kunnen we er even heen voor ik Iefke ga ophalen, en dan kunnen we alles even overleggen.” Zegt Jenny zo enthousiast dat ze bijna niet meer uit haar woorden komt.