Geplaatst 
`What do you want?` vroeg ik nog een keer. De man liet me los, en sloeg me daarna zo hard dat ik viel. Ik zag even zwart voor mijn ogen, en toen hoorde ik hem schreeuwen:`We don`t want no strangers in our village! And absolutely no strangers with a big mouth!` Ik kromp ineen. Wat bedoelde hij? `You made a big mistake by leaving the bar missy..` dreigde hij. In een schok drong het tot me door. Tony! Tony had deze mannen op me afgestuurd! De man trok me overeind aan mijn arm en hield zijn vuist opgericht, klaar om nog een slag te geven. `Okay!` gilde ik. `Okay, what must I do?!` De mannen lachten. Hij liet zijn arm weer zakken, maar pakte met zijn hand mijn gezicht. Mijn wangen werden helemaal bijeen gedrukt, en het deed me vlug denken aan het spelletje dat mijn broertje en ik altijd deden. `Ik lijk op een vis!` riep hij dan altijd, en barstte dan in lachen uit. Ik keek hem angstig aan, en hij zei, fluisterend bijna:`Tonight, you will come in the bar again, and you will be nice to the men.. If not,..` Hij dacht na. `I think I have the perfect victim for if you don`t listen. I saw your girlfriend had a tummy! Correct me if I`m wrong, but I believe there`s a baby in there!` Ik schrok, en rukte me los. De tranen rolden weer over mijn wangen. `Coward!` riep ik. `You are a coward!` Opeens werd ik weer neergeslagen. Dit keer ging het zwart voor mijn ogen niet zomaar weg. Ik hoorde voetstappen zich verwijderen, en toen:`See you tonight slut!` Ik krabbelde kreunend overeind, en strompelde naar mr.Brooks. Hij bloedde aan zijn hoofd, en ik probeerde hem wakker te schudden. Ik voelde aan zijn halsslagader, maar kon het niet geloven. Ik voelde geen hartslag meer! Ik rende de winkel uit, de straat op. `Help!` riep ik. `Help! Mr.Brooks!` Twee mannen zagen me, en renden de winkel in…
Ze bogen zich over hem heen, en schudden hun hoofd..
Mr.Brooks was dood.
Die avond zaten Kelly, Marieke, Will en ik zwijgend te eten. Ik had hen, en de rest van het dorp verteld dat er wat mannen waren die een overval wilden plegen, maar dat mr.Brooks en ik ze tegen probeerden te houden. Ik wist, dat Will me niet naar die kroeg zou laten gaan, en dit was de enige manier om Marieke en haar ongeboren kind te beschermen! Will nooit tegen al die mannen in het dorp op! Dus ik had besloten die avond te zeggen tegen hen dat ik een strandwandeling wou maken, in mijn eentje. Zo kon ik naar de kroeg glippen, en ze als ze me niet terug zagen komen, zouden ze vast niet in de kroeg zoeken! Voor morgen wist ik nog niets, maar op dit moment kon ik niet anders dan bij de dag leven. Dus die avond rond 8 uur, zei ik:`I am going for a walk…alone.` Ze begrepen dat ik het moeilijk had met de dood van mr.Brooke, en lieten me gaan. In het hotel was het erg rustig, en ik glipte de keuken in, waar op dit tijdstip niemand te vinden was. Ik pakte een mes uit het hakblok, en stopte het in mijn jurk. Gelukkig voor mij was het al donker aan het worden, de wintermaanden waren aangebroken, ookal merkte je daar hier niets van, en konden ze me niet naar de kroeg zien lopen. Ik glipte naar binnen, en liep zo snel mogelijk door naar achteren, voordat ik opgemerkt kon worden door iemand in de kroeg. Tony stond al op me te wachten, met een grijns op zijn gezicht. Ik keek hem vol afschuw aan. `I should have killed you when I had the chance..` zei ik. De grijns verdween van zijn gezicht, en hij duwde me het kamertje in, waar de jurk alweer klaar lag. Ik trok hem aan, en verstopte het mes onder mijn rok. Ik zag dat de zwaarden van de muur waren gehaald. Ik merkte dat mijn handen trilden, maar ik moest dit doen! Dat moest! Voor Marieke! Ik deed zo zelfverzekerd mogelijk de deur weer open, en Tony liep met me mee de kroeg in. Toen ik binnenkwam ging een luid gejuich op, en de geur van rook en alcohol vulde mijn neusgaten en longen weer. Ik bleef chagarijnig kijken, en pakte een dienblad aan van Tony. Ik liep naar de tafel waar het besteld was, en zette de glazen en fles daar neer. Ik voelde tientallen ogen op mij gericht, en voelde me nog minder op mijn gemak dan de laatste keer dat ik hier was. Ik keerde me om, naar de bar toe, maar opeens zag ik de vage figuur weer voor me staan! Ik schrok, maar wou dat niet laten merken. Ik wou om hem heen lopen, maar hij stapte opzij, zodat ik er niet langs kon. Ik keek hem brutaal aan. `Well well, if that isn`t miss I Quit!` lachte hij. Ik hoorde wat mannen lachen. Ik voelde een enorme woede in me opkomen. `Well well,` zei ik. `If that isn`t mister I beat an old man to death and threaten women!` riep ik uitdagend door de zaal. Een duivelse blik verscheen in zijn ogen. Hij sloeg me, maar dit keer niet zo hard als de vorige keer. Ik kon blijven staan, en keek hem weer recht in zijn ogen. Hij wist even niets meer te zeggen, dus ging zitten en trok mij toen bij hem op schoot. Ik gilde, en probeerde me los te trekken. De mannen lachten, en keken vermaakt toe. `Just let me feel..` zei de man quasi-geruststellend. Tony nam het niet voor me op, maar lachte hard mee. Ik was bang dat hij mijn mes zou ontdekken, en duwde zijn handen weg met alle macht die ik had, maar het was al te laat. `What do we have here?` vroeg hij, toen hij iets hards voelde onder mijn rok. Hij deed zijn hand onder mijn rok en trok het mes eronder vandaan. Ik probeerde het af te pakken, en sneed mezelf daarbij. `What did you wanna do with this?` vroeg hij plagend. `Let me go!` gilde ik, maar hij klemde nog steeds zijn arm om mijn middel. Hij legde het mes in mijn nek, en mijn spieren verkrampten van angst. Dit was het moment waarop hij me zou vermoorden! Zo zou ik aan mijn einde komen! `Give me a kiss` beveelde hij. Ik keek hem vol walging aan, en wist dat hij het meende. Nu duwde hij het mes echt tegen mijn keel aan, en ik gaf hem snel een kusje. `Do you call that a kiss?` vroeg hij lachend. Er spoelde een golf van woede en walging spoelde over mij heen. Ik gaf hem nog een kusje, iets langer nu, op zijn mond. Opeens werd hij woedend, stond op en smeet me tegen de muur. Het mes kwam gevaarlijk dichtbij, en ik smeekte huilend:`Please..` `It is nog so hard! Just give me a kiss!` schreeuwde hij. De mannen juichten hem toe. Opeens hoorde ik een vertrouwde stem, die ik uit duizenden zou herkennen. `Do you always talk to ladies like that?` Iedereen keek op, en we zagen Jack staan, midden in de kroeg. Ik slikte, maar bewoog me niet. `Jack` fluisterde ik. De greep van de man verslapte niet, maar hij keek wel verbaasd naar Jack. `With your looks, you would think a man like you would have it from his manors…` zei Jack. Ik vond het reuze grappig, maar durfde niet te lachen. De mannen lachten ook niet, maar ze keken Jack gespannen aan, benieuwd wat er nu zou gebeuren. `I will deal with you later` zei de man, en hij zei tegen mij:`Give me a kiss!` Ik kreeg geen tijd om te reageren, want Jack zei:`If I were you, I would let that girl go…` De man lachte. `Or else?` vroeg hij spottend. Nu was het Jacks beurt om te lachen. `Or elkse, you will wish you weren ever born…` zei hij onheilspellend. De man leit me in een razendsnelle beweging los, waardoor ik op de grond viel, en haalde met het mes uit naar Jack...
anders zit Martine tot haar dood voor jullie aan het schrijven! is toch wel sneu 
en dan krijg ik afkickverschijnselen en dat is ook sneu ... 
Maar echt SUPER stukje!! 
Wat een engerd zeg. 
op het moment dat je meer will had verwacht ofzo 
