“In de grote Prijs van Munster, Meredith Michaels met Checkmate!”
Meredith groette de jury, liet Joey nog een keer het parcours bekijken, en gng toen van start. Ze was snel, snel en foutloos. Met het zweet op haar voorhoofd draafde ze door de finish. Markus stak zijn duim op en lachte. Meredith knipoogde. “ Barrage schoonheid!” Wim stond langs de kant en Meredith knikte. “ Ja, da’s meestal als je foutloos bent hè?”
Vlak voor ze van start ging in de barrage kreeg ze van Markus nog een bekertje water.Te snel dronk Meredith en ze verslikte zich verschrikkelijk. Benauwd hoestend hing ze over de hals van Joey heen. “ Zeg, gaat het, blondje?” Ludger kwam naast haar rijden en klopte op haar rug. “ Dankje, ja…het gaat wel! Ze willen me vergiftigen, die twee daar! “ Meredith wees met haar zweep in de richting van Markus en Wim die hartelijk stonden te lachen en voelde zich even hopeloos alleen en schuldig. “ Kom op Joey, we kunnen ze hier niet latern wachten.” Met opgeheven hoofd draafde Checkmate de bak in.
Meredith concentreerde zich op haar parcours en op Checkmate.
“ Joey, kom op schat!” Checkmate hinnikte en pakte het bit tussen zijn tanden, bijna misten ze een wending……” JOEY!” Net op tijd kreeg Meredith de sterke ruin weer onder controle en bokkend kwamen ze door de finish. “ Goed gedaan dame! Je hebt het ze knap lastig gemaakt!” Markus tilde haar van Checkmate af en knuffelde haar. “Was ik snel?” “ heel snel!”
Na de laatste starter in de barrage werd duidelijk dat Meredith gewonnen had!
Dol enthousiast reed ze de ereronde….!
“ Wat ben ik blij dat je weer thuis bent lieverd!” Markus knuffelde Meredith die gedoucht en wel beneden kwam. Ze genoot, maar voelde zich zo schuldig dat ze tranen in haar ogen kreeg en zich omdraaide.
“ Mer, wat is er aan de hand?” Bezorgt keek Markus naar Meredith die voor het raam stond. “ Er is niks lieverd, laat me maar even, voel me niet zo lekker.”
Schuyler, die beneden kwam keek van Meredith naar Markus en terug en vroeg zacht:”Zal ik…zal ik maar weer naar boven gaan?” Meredith schudde haar hoofd en zei:” nee, waarom, omdat ik me niet lekker voel? Gekke meid, niet zo raar doen! Hoe is het met je? Heb je nog erg veel last van je nek enz?” Schuyler ging op de bank zitten en schudde haar hoofd. “ nee, dat valt mee, het gaat redelijk.” Meredith knikte, maar had nauwelijks gehoord wat Schuyler vertelde. Stilletjes dronk ze haar thee op en liep ze even later nog naar de stal. *pieppiep* een sms. “Hey Mer, kon je straks niet meer feliciteren! Bij deze! Is het echt wel verstandig wat we doen? ik vind je een schatje, maar Mer, je gaat trouwen! Denk je goed na wat je doet? Kus, Wim”
Meredith staarde naar het schermpje en vluchtte snikkend de box van Stella in.
“ Stella, wat moet ik toch doen?!” Stella hinnikte zachtjes en snoof in Meredith’s haar. “Ik weet het niet belli! Ik weet het echt niet! ik wil Markus niet kwijt, maar Wim….” “ Is ook een schatje!” Meredith vloog als door een wesp gestoken overeind. “Nina!!!!!” Nina gooide hooi in de stal en bleef even staan. “ Ik hoorde toevallig wat je zei Mer, ik wilde je niet afluisteren! Maar nu ik het toch heb gehoord, moet ik je gelijk geven, hij is schattig en heb je die ogen gezien?” Meredith keek haar stalmeisje aan en glimlachte door haar tranen heen. “ Nina, je bent gek! Maar je hebt wel gelijk!” De anders zo schuchtere Nina kwam de box in en sloeg haar arm om Meredith heen. “ Je trilt helemaal! Ga jij je eens heel snel aankleden, dan gaan wij eens even een ritje maken!”
Meredith schoot in de lach:”Ik deel hier normaal de opdrachten uit, Nina, maar is goed, zadel jij twee paarden, maakt niet uit welke, ik ga me aankleden en dan gaan we er even tussenuit!”
“Zo, Justy, mag jij ook mee! Wat gezellig!” Meredith sprong op de rug van de zwarte hengst en wachtte even op Nina en Royal Discovery.
Toen ze even later door het bos stapten keek Nina Meredith van opzij aan.
“ Meredith?” Meredith streelde Justy door zijn manen en zei:” Ja, Nina?” Nina stamelde:” Je…je bent de beste werkgeefster die iemand zich kan wensen Mer!” Meredith schudde haar hoofd en zei zacht:” Nee Nina, dat zeg je verkeerd! Jij bent het beste stalmeisje wat iemand zich maar kan wensen! En ik ben blij dat je er bent!” Nina glimlachte en bloosde. “Nina, ik heb zijn ogen inderdaad gezien, en dat was dan ook de grote fout!” Nina grinnikte en zei:” Mer, weet dat je altijd bij mij terrecht kunt, wat er ook is!” Meredith legde even haar hand op die van Nina en knikte. Dat betekend heel erg veel voor me Nina, echt waar! Kom, wie het eerste bij het meertje is!”
In volle galop stoven ze over het pad en even later het water in. Meredith klopte haar paard belonend op de hals…”We hebben gewonnen lievrd!”
Nina, die drijfnat op de rug van Royal zat lachte ook en gezellig pratend stapten ze naar huis. “ Mer, misschien een hele brutale vraag hè, maar…wat ga je doen, wil je zo doorgaan? Met Wim en Markus? wil je….” Meredith schudde haar hoofd. “ Nee Nina, geen brutale vraag. Je hebt het recht om het te weten. Ik weet het zelf niet. In elk geval wil ik Markus niet kwijt. Dat weet ik wel!” Nina knikte begrijpend en zei nog toen ze het erf op stapten:” Als er wat is Mer, maakt niet uit wat, dan weet je me te vinden!” Meredith knikte en zei:” Dat geldt ook voor jou Nina!” Een stuk kalmer poetste Meredith Justy en voor ze naar binnen liep keek ze nog even in de box van Royal. “ Nina, dankjewel! Tot morgen!” Nina knikte en stak haar hand op. “ Ik voer morgenochtend wel! Slaap lekker!” “ Jij ook!”
Die nacht schrok Meredith huilend wakker. Markus zat naast haar en streek de haren uit haa gezicht. “ Wakker worden lieverd, goed zo, doe maar rustig! Meredith! Meredith, wakker worden!” Meredith keek verwilderd om zich heen. “ Waar ben ik? waar ben ik?!” Markus nam haar in zijn armen en wiegde zachtjes heen en weer. “ Stil maar, je bent veilig thuis! Ik ben bij je, rustig maar! je droomde lieverd! stil nu maar!” Meredith klampte zich aan Markus vast en snikte benauwd. “Markus!”” Ja meisje, ik ben er! Rustig maar, het is al goed!”
Meredith werd langzaam aan wat kalmer, maar tranen rolden nog over haar wangen. “ Markus!” “ Ja?” “ Ik…ik..” Markus knuffelde haar en zei zachtjes:”Rustig nu maar!” “ Ik….ik…hoe…hoe….” “ Word jij eerst maar eens even rustig meisje, kalm aan maar!” Markus liet Meredith wat water drinken en streelde zachtjes over haar rug. Langzaam ging het angstige gehuil over in zacht verdrietig gesnik en liet Meredith zich achterover in de kussens duwen. “ Zo, kalm maar lieverd! sst! Het is wel goed zo, kom maar!” Meredith keek Markus aan en snikte:” Markus het spijt me zo!” Markus keek haar vragend aan. “ wat spijt je meisje?” Meredith snikte:”Ik..ik wil het niet maar….” Markus streelde door haar haren en zei zacht:”Schatje, ga jij maar eens even lekker slapen!” Meredith schudde haar hoofd, maar naarmate Markus zacht door haar haren bleef strelen en zachtjes tegen haar bleef praten vielen haar ogen langzaam toch dicht.
“Schatje toch, schatje toch!” Markus veegde hoofdschuddend nog een paar tranen van haar wangen en gaf Meredith nog een zachte kus.