Danielle_ schreef:Al snel viel ik in slaap. Sinds tijden sliep ik rustig en diep. Toen ik de volgende morgen wakker werd, wist ik ook niet meer wat ik droomde.
Even rekte ik me uit en stond toen op. Jason sliep nog en ik liet hem ook nog maar even lekker slapen. We hadden nog helemaal niet afgesproken over hoe het verder zou gaan. Jason zou vast nog niet volop kunnen lopen, maar misschien konden we in ieder geval een stuk lopen. Dan waren we tenminste wat verder weg van dat kamp en was ik wat rustiger.
Zo was ik even in gedachten totdat Jason me eruit haalde. Hij was rekte zich uit en ik glimlachte even.
“Goeie morgen, lekker geslapen?” vragend keek ik hem aan.
“Ja, heel goed! Al zat jij een paar keer te praten in je slaap.”
“Hm, volgens mij doe ik dat vaker!”
Ondertussen was Jason ook op gestaan. Hij pakte wat fruit en ging naast me zitten.
Even was het stil en toen keek hij me aan.
“Hoe gaan we het nu verder doen?”
“Het gaat nu om jou, of jij iets kan doen.”
Weer was het even stil, allebei in onze eigen gedachten.
“We gaan wel verder. Ik zie het vanzelf wel als het toch niet meer gaat.”
Ik knikte. “Dan maar zo snel mogelijk.”
Snel aten we ons fruit en stonden erna op. Pakten de spullen wat we weer mee moesten nemen en stopten het in onze tassen. Zonder dat Jason het wist deed ik meer in mijn tas. Als hij het wist wou hij het waarschijnlijk niet, maar voor hem was het al zwaarder om nu te gaan lopen. Ik keek naar zijn hoofd waar het bloed door zijn verband waren gegaan. Ik pakte uit de tas de andere repen die ik er de dag ervoor in had gedaan en legde het naast me neer. Toen stopte ik de rest van de spullen erin en liep met het verband naar Jason.
“Je moet even nieuw verband om je hoofd, deze is ontzettend smerig geworden.”
Zonder wat te zeggen ging hij zitten. Ik haalde het verband van zijn hoofd en keek naar de wond. Het zag er allemaal niet heel fris uit, maar ik durfde het ook niet schoon te maken. Toch deed ik het maar even. Ik pakte een van de reepjes en doopte het in het kannetje water. Toen depte ik voorzichtig zijn wond schoon. Hierna verbond ik het weer zorgvuldig. “Zo, je kan er weer even mee door.” Zei ik tevreden.
Hij stond op. “Dan gaan we nu verder.”
“Hey! Een bedankje of een kus kan er toch ook wel af?!”
Ik keek wachtend naar hem op.
“Natuurlijk kan dat!”
Hij gaf me een zoen op mijn neus en even keek ik hem verontwaardigd aan. Hij lachte en pakte zijn tas.
“Nou kom je nog?”
“Jaja” mompelde ik en pakte mijn tas. Hij wachtte op mij en liepen toen naast elkaar verder.
Wat een vent was het ook zeg. In gedachten schudde ik mijn hoofd.
Een uurtje later zag ik aan Jason dat hij het moeilijk kreeg.
“Zullen we even stoppen?” vroeg ik.
Hij keek me aan. “Ik kan nog wel een tijdje door.”
Ik draaide met mijn ogen. Ja, hij kon nog heel lang door. Daarom was hij er bij gaan zitten, toen hij het zei. Maar dat zei ik niet tegen hem, want dan zou hij het toch ontkennen, mannen!
“Ja, misschien kan jij nog wel door, maar ik niet!” Antwoordde ik in plaats daarvan.
“Hm, oké dan gaan we uitrusten.”
“Mooi!” Ik legde mijn tas op de grond en keek om mij heen. Volgens mij hoorde ik iets, maar wat?!
“Hoor jij dat ook?” vroeg ik aan Jason.
“Wat moet ik horen dan?” Vragend keek hij me aan.
“Het klinkt als stromend water ofzoiets.”
Ik stond op en liep de richting op vanwaar ik het geluid hoorde. Steeds harder klonk het en op een gegeven moment was het zo hard dat je elkaar niet meer zou verstaan.
Vlak voor me was een waterval. Ik keek er een tijdje na, het zag er super mooi uit! Het was niet echt een grote waterval, maar zeker ook niet klein. Ik had het wel eens op de tv gezien, het was dan op zich wel mooi, maar meer ook niet. Dit zag er echt super uit! Na een tijdje ging ik snel terug naar Jason.
“Jason, ga je mee? een stuk verderop is een waterval en daar kunnen we dan meteen onze kleren wassen.” Hij knikte en we pakten onze spullen.
We liepen verder dan de waterval, zo hadden we ook geen last van al dat geluid en konden we elkaar tenminste normaal verstaan. Ik keek naar het water. Eigenlijk zou ik me wel willen wassen, maar ik had niets mee. Ik zou het natuurlijk in mijn kleren kunnen doen. Dat moest ook wel een keer gewassen worden. Bedachtzaam keek ik naar het water en naar Jason. Aan de andere kant was ik zeker niet van plan om zonder kleren te gaan zwemmen. Dan zou ik ze wel makkelijker kunnen wassen. Als ik ze aan zou houden zou het echt niet veel schoner worden.