Meredith werd een beejte rustiger en na een hele tijd dommelde ze een beetje weg.
"' Wie, wat....Wim?" Meredith opende haar ogen en keek om zich heen. Wim was nergenss te bekennen. Even bleef ze verward in bed liggen, maar stond toen op om te gaan douchen. op de stoel naast het bed lag een briefje:"Hey kleine! Je was toch in slaap gevallen he? Gelukkig maar, want ik begon pijn in mijn rug te krijgen!

Meredith glimlachte en verdween de badkamer in.
Onder het warme water kwam ze een beetje tot zichzelf. en probeerde ze haar gedachten op een rijtje te krijgen.
"Goedemorgen Mer!" Keri kwam de stal in. ze glimlachte. Meredith kon er niks aan doen, ze bloosde.
Keri keek haar veelbetekenend aan. "Fijn gedroomd, puber?"Meredith stak haar tong uit en nam een hap an het door haar in de haast mee genomen broodje.