Geplaatst: 08-10-12 14:07 yvonnepuntnl schreef:@Femke:Hier kan ik het alleen maar mee eens zijn. Maar voor de jonge en pas beginnende fotografen is dit wel een leerproces. Zeker als je pas begint, weet je niet goed waar je kwaliteiten liggen. En dan is onderhandelen natuurlijk best moeilijk. Tegen hen zou ik willen zeggen: Stap niet te snel die betaalde markt op. Zorg dat je weet dat je kwaliteit levert, dan sta je ook veel sterker.
Helemaal mee eens Yvonne. Je kunt pas goed onderhandelen als je inzicht hebt in je kosten, in de tijd die je aan een opdracht kwijt denk te zijn etc. Als je meer ervaring hebt, kun je ook vaak sneller en met minder photoshoppen tot het gewenste resultaat komen.
Fotografen in opdracht is echt heel anders als het paard van een vriendin op de foto zetten. Bij een opdrachtgever kun je niet aankomen met mislukte foto's omdat de bak te donker was, het paard niet zo makkelijk was, je je dag niet had. Dan moet je zeker weten dat je kwaliteit kunt leveren en niet afhankelijk zijn van toevalstreffers en ideale omstandigheden.
LisaDijk schreef:Er was een vrouw op de bijeenkomst en zij vertelde dat ze fotografie er naast haar vaste baan bijdeed als hobby. Maar haar standpunt was, waarom zal ik minder vragen dan een een prof die fulltime fotografie doet? ze had een heel goed standpunt vond ik, ik weet niet of er over haar reactie wat in de notule staat, maar ik kan ineens niet in de notule komen.
Goed standpunt, kwaliteit heeft niks te maken met parttime of fulltime werken als fotograaf.
De vergelijkingen met de loodgieter, bakker, hoefsmid, dierenarts etc. gaan wat mij betreft niet op want dat zijn allemaal noodzakelijke uitgaven. Een fotoreportage van je paard laten maken is een luxe.
Bovendien is het voor allerlei beroepen noodzakelijk om een bepaald diploma te hebben, ingeschreven te zijn in een register, vestigingspapieren te hebben etc. Ik kan er dus vanuit gaan dat die dierenarts gediplomeerd is, 'het vak van dierenarts beheerst'.
Dit geheel in tegenstelling tot een vrij beroep als fotograaf. Iedereen die een camera kan kopen, is dat automatisch.
Het argument dat je je camera moet terugverdienen als pure hobby-fotograaf heb ik nooit begrepen.
Stel je voor: ik heb geen enkele ervaring met met paarden, maar het lijkt me erg leuk als hobby om paard te rijden.
Ik koop een dressuurpaard op Z-niveau en een paar weken/maanden later maak ik een website en bied ik mijzelf tegen betaling aan als professioneel ruiter 'omdat ik mijn paard natuurlijk wel moet terugverdienen'. Dan ga ik anderen laten betalen zodat ik kan oefenen met paardrijden?
Iedereen vind het normaal dat hobby's geld kosten en dat je voor allerlei vaardigheden/beroepen heel veel tijd moet investeren, behalve bij fotografie.
@Lifaya:
Als jouw vader voor de hobby schildert en af en toe een schilderij verkoopt, is hij geen bedrijf.
Op het moment dat hij een website maakt, zijn werk te koop aanbiedt, adverteert om opdrachten te krijgen etc. dan zou hij wel als bedrijf gezien kunnen worden.
Zodra je jezelf presenteert als fotograaf, geld gaat vragen voor je diensten, reclame maakt e.d. ben je het beroep van fotograaf aan het uitoefenen, inclusief alle rechten en plichten. Of je aan het einde van het jaar geld overhoudt of bij moet leggen, zegt iets over je ondernemerskwaliteiten, niet of je fotograaf bent of niet.
Een pure hobby-fotograaf die gevraagd wordt een foto te leveren aan een blad of een commerciële website o.i.d. hoeft dat uiteraard niet gratis te doen. Dat is een leuk extraatje.
Naast de links van Yvonne van de KvK en de inkomstenbelasting, wil ik deze over BTW nog even toevoegen:
http://www.belastingdienst.nl/wps/wcm/c ... ondernemer
Het kan zijn dat je voor de inkomstenbelasting niet als ondernemer wordt gezien maar voor de BTW wél.
Tot slot nog iets over het werken voor tijdschriften. De tijdschriften waar ik foto's voor maak, werken met een tarief per foto en een reiskostenvergoeding. De ene keer ben je in 20 minuten klaar met fotograferen, de andere keer ben je ergens een aantal uur. De reistijden variëren ook nogal. Ook lever ik foto's uit mijn archief.
Soms wordt een artikel 2 pagina's, soms 6 of 7. Je weet dus van tevoren niet hoeveel foto's er gebruikt worden en hoeveel je gaat verdienen met de opdracht.
Dan kan ik wel aankomen met een mooie uurtarief-app maar daar hebben ze geen boodschap aan. Bovendien is het helemaal niet ongebruikelijk om voor een vaste opdrachtgever met lagere tarieven te werken dan bij een eenmalige klant.
Is daar iets over besproken?
