"Markus, kom je nou eten of niet?!"
Meredith schudde haar hoofd en liep terug naar binnen.
"BEn je een beejte chagrijnig lieverd?"
"IK ben helemaal niet chagrijnig, maar als ik roep dat het eten klaar is dan moet je niet eerst nog een halfuur gaan rijden!"
Meredith zuchtte en schudde haar hoofd.
"Ik ga nog even met Stella naar buiten. Zie je straks wel."
"Mer, het staat hard te regenen!"
"tot straks!"
Door de regen reed Meredith met haar Merrie het erf af, nagekeken door Markus.
"Wat is er met Mer aan de hand?" Molly legde haar cap op een stoel een haalde haar ahnd door haar blonde haar.
"Ik weet het niet. ze is kattig en chagrijnig. Misschien voelt ze zich niet lekker of zo!"
Markus was nogniet uitgepraat of Janna kwam witheet uit de stallen gestampt.
"Is Mer helemaal gek geworden? als ze zo doorgaat ben ik hier weg!" Markus grinnikte:"Jij hebt dus ook al problemen met 'r! Wat is er aan de hand?" Janna briestte:"Niets wat ik do eis goed, niets!"
Het lukte Markus Janna wat te kalmeren en ze gingen allemaal weer aan hun gewone werk.
Meredith reed intussen door het bos.
Ze zat inderdaad niet lekker in haar vel en was zo gespannen als een veer.
Haar vader bleef door haar hoofd spoken, ze moest Markus vertelllen waarom ze zo bang was, maar....ze durfde het niet.
"Oh Stella, meis, konden we maar gewoon samen verdwijnen!"