Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-09-06 14:39

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 07-09-06 14:39

**Geplaatst**: 07-09-06 15:00

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 07-09-06 15:00

Danielle_ schreef:
ik moet vanavond werken !! ik wil het ook snel lezen !!

ik moet vanavond paardrijden ..

(erg he Clown

)

**Geplaatst**: 07-09-06 15:25

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 07-09-06 15:25

Wauw weer goed bedacht stuk hoor!
Maareh.. Je cadeautje is al gehaald hoor Tong uitsteken

Ik switch even over naar de andere pc en dan spreek ik je daar wel ff op msn (als je online bent)

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-06 15:27

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-06 15:27

Ja!

**Geplaatst**: 07-09-06 15:33

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst: 07-09-06 15:33

alweer zon super stuk
ik het al het vermoeden dat het luke was.
wacht op het volgende deel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-06 15:34

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-06 15:34

Het volgende deel schiet al op! Knipoog

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-09-06 15:50

Re: [verhaal] Marieke en ik op the Black Pearl

Geplaatst door de TopicStarter : 07-09-06 15:50

VOLGENDE DEEL! Haha!

De volgende dag werd ik loom wakker. Ik zag de zonnestralen door het raampje schijnen, en ik voelde gewoon dat dit een mooie dag zou worden. Jack was al opgestaan, waarschijnlijk gaan kijken hoe the Pearl eruitzag. Ik wist dat het een hele opluchting voor hem was nu hij the Pearl weer in eigen handen had. Ik ging op mijn andere zij liggen, en keek naar Jack`s kussen. Er lag een briefje op. Ik pakte het, en las:

You make me complete, I love you more than anything else…
Jack

Ik glimlachte, stapte uit bed en kleedde me aan. Ik ging voor de spiegel staan, en zag dat ik er ook anders uitzag. Beter. De wallen onder mijn ogen waren bijna weg, en mijn gezicht straalde weer. Ik besloot me vandaag eens een beetje op te gaan tutten. Bovendien was het een bijzondere dag! Eindelijk gingen we de zee weer op! Tenminste, ik had de plannen nog niet gehoord, maar ik ging ervanuit! Ik stak mijn haar op, deed een dikke laag mascara op mijn wimpers, en een laagje lipgloss op mijn lippen. Ik liep naar beneden, waar al wat mannen bezig waren hun spullen bij elkaar te gooien. Toen zag ik Jack en nog wat mannen binnenkomen. Hij liep naar me toe, gaf me een zoen en zei toen tegen iedereen:`The Pearl looks great as always! If we hurry up a little, we can leave this afternoon!` De mannen begonnen enthousiast heen en weer te lopen, ze wilden zo snel mogelijk weg van het eiland. Toen draaide Jack zich om naar mij en vroeg:`Are you happy now?` Ik glimlachte en knikte. `If you`re happy, I`m happy!` zei ik. Hij gaf me een zoen, en ging toen de rest van de bemanning helpen met het pakken van alle spullen. Ik rende naar boven, om mijn spullen te pakken. Toen zag ik Marieke opeens snel naar het toilet lopen. Ik vroeg me af waarom ze zo snel liep, maar toen hoorde ik haar overgeven in het toilet. Ik ging meteen een glaasje water en een natte doek halen, en ging toen weer terug. `Gaat het?` vroeg ik. Ik knielde neer en gaf haar het water, en duwde de natte doek tegen haar voorhoofd. Ze knikte, en zei:`Dit had ik gisterochtend ook al…` Ik keek haar verbaasd aan. Ik dacht na, en vroeg toen:`Je bent toch niet toevallig over tijd?` Ze had net een slokje water in haar mond, verslikte zich en proestte het water eruit. Daarna kwam een hoestbui. Ik keek haar bezorgd aan. Toen de hoestbui over was keek ze me serieus aan en zei:`Al een week.` Eerst keken we elkaar serieus aan, toen barstte ik in lachen uit. Eerst keek ze me verontwaardigd aan, toen lachte ze mee. Opeens keek Marieke weer serieus. Ik stopte langzaamaan ook met lachen, en toen zag ik dat ze tranen in haar ogen kreeg. `O mijn God!` dacht ik `ze is echt zwanger! De hormonen beginnen nu al op te spelen!` Ik zei:`Komop..je weet het nog niet eens zeker!` Ze keek me onzeker aan. `Wat is het ergste dat kan gebeuren? Dat er straks een klein Willetje of een klein Mariekje op het dek loopt!` zei ik lachend. Ze glimlachte zenuwachtig, en stond toen op. `Kom` zei ik `ga je spullen nu maar pakken.. we gaan zo weg.` Ze liep met me mee de trap op, en toen haar eigen kamer in.`Je zegt niets he, tegen niemand!` zei ze. `Nee, ik zal niets zeggen` zei ik. Ik liep naar mijn kamer, ging op het bed zitten en zuchtte toen een keer diep. Marieke zwanger! Niet te geloven! Ik zag het al helemaal voor me,..zo`n klein piraatje rondhobbelend op het dek…Ik glimlachte willekeurig. Toen stond ik op en ging mijn koffer inpakken. Toen ik mijn spullen had ingepakt, pakte ik die van Jack ook nog in. Ik sleurde ze naar beneden en legde ze bij de koffers van de anderen. Toen ging ik kijken of ik de anderen kon helpen. Na een hele ochtend bezig te zijn geweest met inpakken, gingen we eerst eten, en toen begonnen we de spullen naar het schip te dragen. De sfeer was al veel ontspannender dan het was geweest de afgelopen weken. Iedereen lachte weer, en was vrolijk. Marieke leek ook alweer over haar bui heen, en deed even vrolijk als de rest. Het bleek dat we nog meer spullen hadden dan we dachten, en tot grote spijt van de bemanning konden moesten we wachten met uitvaren tot de volgende dag, omdat er s`avonds een groot risico was met zandbanken en dergelijken. Die avond hadden we het gezellig, maar we gingen allemaal vroeg naar bed, omdat we niet konden wachten tot we eindelijk de zee weer op konden de volgende dag…

De volgende ochtend was iedereen al vroeg op, en net zo vrolijk als de dag ervoor. De mannen liepen fluitend te slepen met zakken meel en koffers. Toen aan het eind van de ochtend eindelijk alles ingeslagen was, kwamen we erachter dat Mike ook nog opgesloten zat in de kelder! `What should we do with Mike?` vroeg Will aan Jack. `We should kill him.` zei die simpel. `Okay` zei Will, trok zijn zwaard, en wou richting de kelder lopen. Jack pakte hem aan zijn arm en zei met een gemeen lachje:`Or we could let him in the dungeon and starve him to death.` Will kreeg pretoogjes en zei:`I guess he diserves that..` Jack knikte. Die middag liepen we met z`n allen richting de kust. Jack kon die big smile niet meer van zijn gezicht afkrijgen, en Kelly had de slappe lach. Jack pakte mijn hand toen the Pearl in zicht kwam. Ik voelde me helemaal blij worden van binnen, en kneep erin. Wij mochten als eerst de bootjes in, en Kelly, Marieke en ik klommen met hulp van de mannen, via de touwen aan de zijkant van het schip the Pearl op. Toen we op het dek stonden, liepen we meteen het hele schip door. Het deed me goed om de vertrouwde geur van het hout weer te ruiken. We gingen weer terug het dek op, en toen ik richting Tortuga keek zag ik de rest van de bemanning eraan komen in de bootjes. Ik hing met mijn ellebogen over de reling heen geleund, en voelde de armen van Jack mijn middel omsluiten. `You must forget what happened on that island, savvy?` zei hij in mijn oor. Ik draaide me om. `Everything?` vroeg ik ontdeugend. Zijn ogen lichtten op. `No, not everything, just the bad parts..` grijnsde hij. `Then you gotta make me forget` zei ik. `Starting..right..now` fluisterde ik, en hij kuste me hartstochtelijk.

`Jack liep alweer te doen wat hij het liefste deed: Commando`s geven en met the Pearl de horizon tegemoet` dacht ik, en zag Tortuga met de minuut kleiner worden. Mijn slechte herinneringen liet ik daar achter. Ik kon er weer tegenaan. En als Marieke een kleintje zou krijgen, zou in ieder geval ìk erop voorbereid zijn! Ik wist, dat ik vrienden om me heen had, naar wie ik altijd toe kon gaan, en een man, op wie ik altijd kon vertrouwen…

Laatst bijgewerkt door Monchou op 07-09-06 16:01, in het totaal 1 keer bewerkt