Bokt.nl

**Geplaatst**: 16-06-06 15:51

Re:

Geplaatst: 16-06-06 15:51

Ikke ook fan.

**Geplaatst**: 16-06-06 15:56

Re:

Geplaatst: 16-06-06 15:56

Fanlijst:
Nujarofan #1: Yentelien
Nujarofan #2: Mehorslady
Nujarofan #3: Suus_
Nujarofan #4: Marthine
Nujarofan #5: DePeperd
Nujarofan #6: Gerlienke
Nujarofan #7: K1MmEl
Nujarofan #8:Kippiej
Nujarofan #9: Saskiaatje

**Geplaatst**: 16-06-06 16:24

Re:

Geplaatst: 16-06-06 16:24

nujaro schreef:
Fanlijst:
Nujarofan #1: Yentelien
Nujarofan #2: Mehorslady
Nujarofan #3: Suus_
Nujarofan #4: Marthine
Nujarofan #5: DePeperd
Nujarofan #6: Gerlienke
Nujarofan #7: K1MmEl
Nujarofan #8:Kippiej
Nujarofan #9: Saskiaatje
Nujarofan #10: Missy_

**Geplaatst**: 16-06-06 16:24

Re:

Geplaatst: 16-06-06 16:24

10 Fans

**Geplaatst**: 16-06-06 16:27

Re:

Geplaatst: 16-06-06 16:27

viewtopic.php?f=68&t=607810

allemaal ff kijke en reagere

**Geplaatst**: 16-06-06 18:45

Re:

Geplaatst: 16-06-06 18:45

Super stuk weer

Enne....Ik ben ook een fan .....

**Geplaatst**: 16-06-06 18:54

Re:

Geplaatst: 16-06-06 18:54

en krijgen we dan al snel weer een nieuw stukje>??

**Geplaatst**: 16-06-06 19:29

Re:

Geplaatst: 16-06-06 19:29

lorie schreef:
en krijgen we dan al snel weer een nieuw stukje>??

sorry ik was vanmiddag bezig en ineens kreeg ik het echt even niet meer op papier, ik ben wel een eind op weg

**Geplaatst**: 16-06-06 19:34

Re:

Geplaatst: 16-06-06 19:34

gelukkig haha

**Geplaatst**: 16-06-06 19:37

Re:

Geplaatst: 16-06-06 19:37

ik heb nu een ruime 1000 woorden en bnen u weer bezig met een stukje

**Geplaatst**: 16-06-06 20:29

Re:

Geplaatst: 16-06-06 20:29

Oh plaatsen!

**Geplaatst**: 16-06-06 21:20

Re:

Geplaatst: 16-06-06 21:20

Mariekjee schreef:
Oh plaatsen!

mag pas als ze 1500 woorden heeft

**Geplaatst**: 17-06-06 06:43

Re:

Geplaatst: 17-06-06 06:43

Is ook zo.

**Geplaatst**: 17-06-06 08:24

Re:

Geplaatst: 17-06-06 08:24

Even een bericht om staks verder te lezen

**Geplaatst**: 17-06-06 10:28

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 17-06-06 10:28

zo ik heb net heel je verhaal gelezen

vanaf half 9 ofzo :| tussen door wel ff gegeten enzo ..
ik vind het een érg leuk verhaal ..

wacht op nieuw stukje =D

**Geplaatst**: 17-06-06 13:13

Re:

Geplaatst: 17-06-06 13:13

Missy_ schreef:
nujaro schreef:
Fanlijst:
Nujarofan #1: Yentelien
Nujarofan #2: Mehorslady
Nujarofan #3: Suus_
Nujarofan #4: Marthine
Nujarofan #5: DePeperd
Nujarofan #6: Gerlienke
Nujarofan #7: K1MmEl
Nujarofan #8:Kippiej
Nujarofan #9: Saskiaatje
Nujarofan #10: Missy_
Nujarofan #11: Watch_Me

**Geplaatst**: 17-06-06 15:58

Re:

Geplaatst: 17-06-06 15:58

nujaro schreef:

Fanlijst:
Nujarofan #1: Yentelien
Nujarofan #2: Mehorslady
Nujarofan #3: Suus_
Nujarofan #4: Marthine
Nujarofan #5: DePeperd
Nujarofan #6: Gerlienke
Nujarofan #7: K1MmEl
Nujarofan #8:Kippiej
Nujarofan #9: Saskiaatje
Nujarofan #10: Missy_
Nujarofan #11: Watch_Me
Nujarofan #12: Milaatjuh

**Geplaatst**: 17-06-06 16:04

Re:

Geplaatst: 17-06-06 16:04

viewtopic.php?f=68&t=607810
je kan je daar ook melden

**Geplaatst**: 17-06-06 16:21

Re:

Geplaatst: 17-06-06 16:21

Wanneer komt het volgende stuk

**Geplaatst**: 17-06-06 16:50

Re:

Geplaatst: 17-06-06 16:50

nou ik heb me daar gemeld hoor

**Geplaatst**: 17-06-06 17:14

Re:

Geplaatst: 17-06-06 17:14

wanneer komt het volgende stuk

**Geplaatst**: 17-06-06 18:06

Re:

Geplaatst: 17-06-06 18:06

Ik denk dat jullie vanzelf wel zien wanneer er een nieuw stuk komt. Ik denk niet dat van s morgens voreg tot s' avonds laat achter de pc zit

**Geplaatst**: 17-06-06 18:09

Re:

Geplaatst: 17-06-06 18:09

calimerofoxy schreef:
Ik denk dat jullie vanzelf wel zien wanneer er een nieuw stuk komt. Ik denk niet dat van s morgens voreg tot s' avonds laat achter de pc zit

klopt, ik ben vandaag op wedstrijd geweest en heb dus absoluut geen tijd gehad,

heel misschien komt er vanavond een stukje, maar dat hangt er even vanaf hoe snel het typen gaat

**Geplaatst**: 17-06-06 19:06

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 17-06-06 19:06

jullie willen niet weten hoe ik mijn best heb gedaan, om dit stukje hier vanavond te kunnen plaatsen, want ik ga nog weg dus heb niet zoveel tijd

examenfeestje van mijn broer

ik hoop dat jullie het weer een leuk stukje vinden

Zo zitten we nog een tijdje op mijn kamer, tot de bel gaat. “Daar zul je mijn ouders hebben.” Ik voel de zenuwen in mij opborrelen en ik kan aan zijn gezicht zien dat hij door heeft dat er wat is. Gelukkig vraagt hij er niet naar, want ik moet nu eerst met mijn ouders praten. Gauw loop ik naar beneden, gevolgd door Mark. Net wanneer de bel gaat sta ik voor de deur en gooi hem open. Ik zie mijn beide ouders staan en met een hoopvolle blik kijk ik naar mijn moeder. Maar haar gezicht verraad niets. Ik wist niet goed wat ik ervan moest vinden. Eigenlijk had ik gehoopt dat mijn moeder een grijns op haar gezicht had gehad. Dat is altijd zo bij haar als iets goed uitpakt en ze haast niet kan wachten om het mij te vertellen. Zou het dit keer anders zijn? Zou papa misschien nee hebben gezegd? Ik ben zo in gedachten verzonken, dat bijna vergat de deur voor mijn ouders open te doen. Gelukkig deed Mark dat en daardoor werd ik weer terug gehaald bij de werkelijkheid. Ik moest afwachten, meer kon ik niet doen.

Even later zitten we gezellig met zijn allen buiten bij het zwembad, in de heerlijke zon. Berber, Claudia en Rebecca hebben zich ook maar even gauw omgekleed. Ik baal een beetje, want ik wil mijn moeder spreken. Of mijn ouders samen. Het maakt me eigenlijk niet uit, ik wil gewoon een antwoord. Ik voel me gewoon helemaal zenuwachtig. Steeds probeer ik een moment te vinden om met mijn ouders alleen te kunnen praten. Maar steeds durfde ik het niet te zeggen. Ik heb niet eens door dat Mark af en toe bezorgd mijn kant op kijkt. Eindelijk krijg ik de kans om het te vragen en die kans pak ik met beide handen vast. “Mam, kan ik je even spreken?” zeg ik wat zachtjes. Eigenlijk weet ik niet eens waarom zo zacht. Ook al praatte ik zacht iedereen heeft het heus wel gehoord. Even kijk ik Mark aan en ik zie de bezorgdheid in zijn ogen. Even geef ik hem een knipoog en dan loop ik met mijn moeder naar binnen toe.

Samen ploffen me moeder en ik op de bank. Hoopvol kijk ik me moeder aan en zeg: “En mag het?” wanneer ik niet meteen antwoord krijg, voel ik de zenuwen door mijn lichaam gieren. “Mam?” even lijkt mijn moeder naar de juiste woorden te zoeken dan zegt ze: “Ik heb het er met je vader over gehad. Eerst was hij het totaal niet eens, maar toen ik de hele situatie vertelde gaf hij toch toe.” Ik snap er helemaal niets meer van, waarom doet me moeder zo moeilijk als het gewoon mag. Mijn buik trekt zich samen en ik krijg een vreemd voorgevoel. Dan vervolgd me moeder: “Je vader heeft gelijk naar het vliegveld gebeld om alles te regelen. Maar…” even lijkt ze te twijfelen en ik kijk haar smekend aan om door te gaan. “Maar toen bleek dat de vlucht al was volgeboekt.” Weer viel ze stil en ik kijk haar met grote ogen aan. “Kon hij niet een dag later? Er moet toch een manier zijn?” “We hebben gekeken, maar het zou nog wel een tijdje duren. Omdat het aan het eind van de vakantie is gaan veel mensen naar huis. De komende vluchten zijn allemaal volgeboekt.” De tranen springen me in de ogen, wat moet ik doen. Ik wil dat hij bij me blijft, voor altijd. Uit een soort paniek, ren ik naar boven. Het gevoel dat door mijn lichaam gaat is onbeschrijfelijk. Voor het eerst in mijn leven merk ik hoe waardevol iemand voor je kan zijn. Nog nooit heb ik naar iemand zo’n verlangen gehad. Iedere keer als hij langskwam keek ik ernaar uit. En nu, alles is straks weg. Thuis zal niemand mij kunnen begrijpen. De jongens zullen me weer proberen te versieren. Normaal zou ik op feestjes lekker terug vleien. Als ze leuk waren hield ik ze en anders dumpte ik ze de volgende dag weer. Het waren een soort gebruiksvoorwerpen en na een tijdje gooide ik het in de prullenbak. Dit lag heel anders. Dit keer was ik echt verliefd. Voor het eerst in mijn leven heb ik zo’n uiterste liefde gevoeld. En dan moet ik hem achterlaten, omdat hij ergens anders woont. Ik bedenk me ook nu pas hoe banketstaaf ik eigenlijk altijd ben geweest. Ik speelde met andermans gevoelens. Nooit had ik erbij stil gestaan, dat ik wel eens een ander pijn mee kon. Voor mij was het echt gewoon een spelletje geweest. Mona en spraken dan de dag erop, hoeveel jongens we wel niet versierd hadden.

Ik werd uit mijn gedachten gehaald door mijn deur die open ging. Geschrokken keek ik op, Mark stond in de deuropening. Hij keek me warm aan en ik glimlachte even naar hem. Even leken zijn ogen te vragen of hij naar binnen mocht komen. Ik knikte automatisch en hij kwam op de rand van het bed zitten. Hij bleef me aanstaren, maar zei verder niets. Zachtjes liet hij zijn vingers over mijn haar glijden. Ik vond het moeilijk, hoe kon ik hem achterlaten. Weer die gedachten. Steeds weer kwam die gedachte bij me op, hoe kon ik hem achterlaten. “Ik ga je zo verschrikkelijk missen.” Zegt hij dan. Langzaam ga ik naast hem zitten en kijk hem recht zin zijn ogen. In zijn ogen is duidelijk het verdriet te lezen en ik voel me schuldig. “Ik ga jou ook missen. Mijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn.” Zachtjes voel ik zijn lippen de mijne raken. Zo blijven we een tijdje op mijn kamer zitten. We zeggen niet veel en er vallen lange stiltes. Maar het is niet erg, het voelt zelfs goed.

Pas na ruim een uur schat ik gaan we naar beneden toe. Wel doe ik eerst mijn haar en make-up weer goed. Als we beneden komen staren veel blikken mij aan en ik voel me niet helemaal op mijn gemakt. Ik druk me een beetje tegen Mark aan.

De rest van de middag verloopt wel gezellig. Maar ik probeer me vrolijker voor te doen dan ik in werkelijkheid ben. De hele middag lig ik in de armen van Mark en daar voelt het veilig. Het voelt als thuis. Ik merk wel dat ik de hele tijd op de klok kijk. Iedere minuut die voorbij gaat, iedere seconde brengt mij sneller weg bij Mark. Waarom gaat nou net iedereen nu naar huis? Waarom zijn nu alle vluchten volgeboekt? Ik voel me er haast kwaad onder, maar ja boos worden heeft ook geen zin. Ik probeer al die gedachten uit mijn hoofd te bannen en me te concentreren op de fijne middag die ik nu nog mee maak.

“We moeten nu echt gaan.” Zegt mijn moeder na een tijdje. Ik voel al mijn spieren in mijn lichaam zich spannen. “Nu al? Kunnen we niet nog heel even blijven?” als me moeder haar hoofd schud laat ik de moed zakken. Ik heb haast zin om te zeggen, dat ik hier blijf. Maar ik bedenk me dat het niet veel zou uitmaken, hier zal ik me nooit thuis kunnen gaan voelen. En ik word nog altijd gezocht door David.

Een uur later staan we op het vliegveld. Iedereen is meegegaan om ons uit te zwaaien. En omdat we nog een poosje moesten wachten tot het vliegtuig vertrok. Besloten we om met zijn allen nog even in een cafeetje wat te drinken. Ik was knus tegen Mark aan gaan zitten en had mijn hoofd op zijn schouder gelegd. Hij had als reactie daarop lief zijn arm om mijn middel geslagen. Ik volgde het gesprek helemaal niet, ik zat alleen maar aan Mark te denken. Hoe het zonder hem zou zijn? Hoe ik mijn hele leven weer moest oppakken. Ik wist dat ik het heel moeilijk ging vinden en voor mijn gevoel zou ik er nooit overheen komen. Toen ik dat tegen Mark had gezegd, zei hij dat het wel mee zou vallen en dat ik hem na een tijdje wel zou vergeten. Misschien had hij wel gelijk, maar vergeten zou ik hem nooit. Dat wist ik wel voor honderd procent zeker. Het verdriet zal misschien slijten, maar mijn herinneringen niet.

Toen ik Mark gedag zei kon ik mijn tranen niet inhouden. Lief trok hij mij tegen zich aan en liet me even uit snikken. “Ik hou van je.” Zei ik zachtjes tegen hem. “Ik ook van jou. Ik ga je missen.” Ik knikte begrijpend en hij wist dat ik hetzelfde zou doen. Ook bij de meiden had ik moeite om mijn tranen in te houden. Het waren voor mij echt super goeie vriendinnen geworden en ik kon heel goed met ze opschieten. Chester en Jesse had ik minder moeite mee. Hun kende ik immers minder goed en had er niets speciaals mee. Na een tijdje begonnen mijn ouders wat opdringerig te worden dat we nu echt weg moesten. Dus liep ik maar gauw achter ze aan. Nog een keer keek ik achterom en wist dat ik hen nooit zou vergeten.

Kus Nujaro

Laatst bijgewerkt door nujaro op 17-06-06 19:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-06-06 19:09

Re:

Geplaatst: 17-06-06 19:09

*leest*

ooee prachtig stuk weer, was dit het laatste ... ?

Laatst bijgewerkt door Poiuytrewq op 17-06-06 19:19, in het totaal 1 keer bewerkt

Nomineer dit bericht ×