Bokt.nl

Shannie schreef:

Leuk verhaal, maar wees wel consequent. De ene keer heeft ze een zus en de andere keer een broertje, en dat kan natuurlijk niet

Citaat:

'Wel jongedames, wat was er aan de hand, vast iets erg?' vroeg mevrouw Hoogboom.
'Hoezo iets heel erg?' Vroeg Gitte voor ze het wist.
'Ja, er moet vast iets heel ergs aan de hand zijn als je een deel van mijn les mist.'
'Wel euh..' deden de 2 meiden tegelijk..

Citaat:

‘Gitte was ziek’ en ‘Iris was ziek’ zeiden de twee meiden gelijk.
‘Ja dat is dus duidelijk nakomen, he meisjes’ zei ze met veel plezier. Achja, zo was ze altijd er plezier in hebben als leerlingen gestraft werden.
‘Dat liep weer lekker’ zei Gitte.
‘Ja zeg dat wel’ zei Iris met een beetje boosheid in haar stem.
‘Hop meiden, waar wachten jullie nog op, lopen jullie!’

Na 20minuten les bij dat verschrikkelijke les was het eindelijk gedaan. Ze hadden nu nog Frans en dan was het afgelopen. Gitte had met Iris afgesproken om na school naar de stad te gaan, want ze moest weer dringend nieuwe kleren hebben en tenslotte was Iris wel dé modepop van de school. Gitte had Frans in het begin wel leuk gevonden, maar nu begon het haar toch de keel uit te hangen. Gelukkig zat ze deze les naast Iris die het opletten helemaal niet nodig had.
‘Pssst Iris, wat is dit ?’ fluisterde Gitte Iris toe
‘Uhmm.. ik denk nummer 5’
‘Oke vast wel als jij het denkt’
‘Wel meiden, is het hier een beetje gezellig, mag ik ook mee komen praten?’ vroeg de leraar van Frans.
‘Het ging over het vak hoor’ zei Iris heel gemeend, want het was tenslotte ook zo.
‘Zwijgen en verder werken’ zei hij nors terug en sloeg met zijn lat op de bank van Gitte & Iris.

Na een lesuurtje Frans te hebben gehad trokken Gitte & Iris tevreden de stad in. Nog even en ze ging verhuizen, wat ging ze het hier toch hard missen. Ze wou er liever niet aan denken maar dat ging niet anders met alle leuken momenten die ze hier beleefde en die er misschien nooit meer zouden zijn. Ze besloot Iris er niet mee lastig te vallen, die was het toch al lang vergeten. Als eerste gingen ze de H&M binnen, daar hebben ze altijd hele leuke dingen had Iris gezegt. Ze kocht daar een leuk truitje & shirt die Iris haar leuk vonden staan en gingen toen verder naar de volgende winkels. Ze kocht nog wat leuke kleren en leuke assecoires. Daarna besloten ze wat lekkers te gaan eten in de MacDonalds, dat vonden ze uiteraard allebei erg lekker.
‘Bevalt het je een beetje?’ Vroeg Iris Gitte taarwijl ze aanschoven om te bestellen.
‘Ja tuurlijk, heel erg bedankt dat je mee wou’.
‘Haha dat is nooit een probleem, ik doe niet liever!’
Uiteindelijk toen ze besteld hadden hadden ze een leuk tafeltje uitgekozen aan het raam en besloten daar rustig hun eten op te eten. Alles verliep rustig tot ineens Gitte in haar ooghoek Tom zal binnen komen. Haar hoofd begon te draaien, wat kwam hij hier doen?
‘Is er iets Gitte?’ Klonk de stem van Iris ver weg.
‘Gitte, antwoord dan, afwezige kikker’
‘Euhh.. Nee sorry was er even niet bij’
‘Haha oke, gek kind dat je bent!’
Ze aten rusig verder tot ineens Tim hen opmerkte.
‘Ah, wie dat we hier hebben’ Zei Tim op een vrolijkte toon
‘Euh Tim, wat is er? Wat wil je van me?’ Zei Gitte op een angstige toon
‘Niets meisje, niets, ik wil het je gewoon betaald zetten wat jij met mijn zus hebt gedaan, je hebt g*dv*rd*mm* heel haar jeugd verpest!’
‘Maar dat was niet mijn bedoeling, nee echt helemaal niet’
‘Nou, dit was dan ook echt helemaal niet mijn bedoeling’
Hij sloeg haar recht in haar gezicht zodat haar gezicht vol bloed was.
‘Kom jongens, we zijn hier weg’
‘Hou hen tegen!’ Riep Iris nog naar wat mensen, maar het was te laat ze waren al weg.
Iris belde vlug de ambulance voor Gitte, de eigenaar van de MacDonals was alleen maar bezig met zijn restaurant dat het misschien mensen zou afschrikken om hier nog te komen.
‘Wil je nou alsjeblieft eens je bek houden over je restaurant het gaat hier over iemand z’n leven’ Riep Iris boos naar hem. Hij schrok dat iemand zo onbeleefd durfde zijn tegen hem. Al vlug kwam de ambulance aangereden.
‘Gitte, Gitte?’ Vaag hoorde Gitte stemmen haar naam zeggen, maar het was te vermoeiend om iets terug te zeggen. Ze voelde dat ze niet goed lag, tussen 2stoelen, in de MacDonalds was ze, dat kon ze zich nog herrineren.
‘Gitte, antwoord alsjeblieft als je ons hoort’ hoorde ze haar moeder jammeren.
‘Oke, we nemen haar mee naar het ziekenhuis, haar toestand is stabiel’ Hoorde ze nog net een van de dokters zeggen. De rit naar het ziekenhuis leek wel uren te duren, wat verlangde ze naar een bed, een bed om in te rustte, te slapen, weg van alle pijn. Toen ze eindelijk aangekomen waren in het ziekenhuis, kon ze eindelijk wat zeggen. Omdat ze zich niet meer zo goed kon herrineren wat er was gebeurt was het eerste dat ze zei: ‘Wat is er gebeurt?’
‘Oh liefje wat ben ik blij dat je nog kan praten, oh ik was zo bang’ Zei haar moeder opgelucht.
‘Wat is er gebeurt vraag ik je?’ Zei Gitte half boos
‘Kalm blijven, het is niet goed nu woedend te worden, is slecht voor je hart. Het beste is dat je even slaapt.’ Beveelde een van de dokters haar.
Toen ze een tijdje in een ziekenhuis bed lag viel ze in slaap. Ze droomde over die messteek die ene keer, ze zweette en zweette, ze kreeg het erg benauwd. Ze kon niet wakker worden, ze bleef gevangen in die droom, laten we zeggen die nachtmerrie.

Na een paar uurtjes werd ze wakker gemaakt door een dokter, wat was ze blij dat ze eindelijk weer wakker was. Ze kreeg nu nog wat te eten, niet dat ze daar stond om te springen want dat eten hier vond ze meestal niet te eten. Maarja, ze was tevreden met wat ze kreeg, dat ze hier rustig kon eten, zonder angst dat hij ineens opdook. Naast haar lag een oude dame, tot haar grote ergernis zat die haar eten op te slurpen, hoe kon ze nu in godsnaam smakelijk eten met haar erbij? Toen besloot Gitte om haar betaald te zetten dat zij persé haar eten zo onsmakelijk moest op eten met haar erbij en ging ook slurpen. Het oude dametje keek haar verbaasd aan en ging verder slurpen. “Begrijpt ze mijn subtiele hint dan niet?” dacht Gitte geirriteerd. Ze had geen honger meer dus liet haar eten staan en ging maar even tv kijken, na net had ze niet al teveel zin meer om te slapen. Er was ook echt niets op tv, dat oude dametje wou persé een van die late soaps zien dus keken ze daar naar maar. Na een tijdje werd ze toch heel erg moe, dus ging maar weer slapen.

De volgende dag werd ze wakker om 8uur en kreeg haar ontbijt. Gelukkig had dat oude dametje naast haar al gedaan en kon ze rustig haar ontbijt op eten. Ze besloot maar traag te eten, ze had toch van de hele dag niets te doen, want het was zeker dat ze vandaag nog niet naar huis mocht. Ze zette de tv op, maar daar was weer niets op te zien. Dus ging ze nog maar even slapen, ze had geen zin om in haar bed te zitten niets doen. Na een tijdje werd ze weer gewekt voor haar middagmaal. “Jeuhj ze moet ook nog eten” dacht Gitte sarkastisch. Dit maakte het eten dus nog viezer dan het hier eigenlijk al was, maarja ze kwam hier tenslotte niet voor het eten. Toen ze gedaan had kwam Iris op bezoek, eindelijk bezoek dacht ze.
‘Hoi Gitte, hoe gaat het met je intussen?’
‘Ha Iris, fijn dat je bent gekomen, met mij gaat alles goed hoor, met jou dan ?’
‘Goed hoor, mistte je wel vandaag op school hoor’
‘Haha ik kom zo gauw mogelijk weer terug hoor, maar wil je ff het gordijn naast mij toe doen zodat we beetje apart kunnen praten zonder dat zij meeluistert?’
‘Haha ja zeker hoor’
‘Dankje, maar wil je me nu vertellen wat er is gebeurt?’
‘Ja tuurlijk, als jij er klaar voor bent.’
‘Ja hoor, doe nu maar’
‘Wel, we gingen dus na school shoppen, en daarna gingen we nog wat lekkers eten in de MacDonalds, en toen zaten we daar rustig en toen kwamen Tim, Stefaan, Bas, en nog twee naar jou toegestapt en hij zei dat hij jou iets betaald moest zetten en toen heeft hij je knock-out geslagen’
‘Oh ik had het kunnen weten dat hij ertussen zat’
‘Ja misschien wel, maar niemand hield hen tegen en die eigenaar van de MacDonalds kon alleen maar zeuren dat dit voorval misschien mensen zou afschrikken om daar nog te komen’
‘Nou, vast niet en anders heeft ie pech, dan zal t wel zijn omdat ie zo zeurt’
‘Haha ja, maar ik heb nog wat voor je meegebracht’
‘Oh, dat is lief van je’
Iris gaf een doosje heerlijke pralines aan Gitte
‘Met je lievelings praline erin!’
‘Oh echt geweldig lief van je, onwijs hard bedankt’
‘Haha geeft niet, graag gedaan!’
‘Spijtig dat ik je geen knuffel kan geven om je te bedanken’
‘Laat maar zo, je moet je niet inspannen ofzo’
‘Kan het niet heel erg hard’
‘Maar Gitte, ik moet weer gaan heb nog een uurtje school ik kom na school nog wel langs!’
‘Oke is goed, tot dan’
Toen Iris de deur uit was, was er nog bezoek..

Citaat:

Het was haar moeder.
‘Hoi mams, fijn dat je ook even komt.’
‘Hoi meid, haha natuurlijk kom ik je toch bezoeken, hoe gaat het met je?’
‘Goed hoor, mag overmorgen weer naar huis als het goed gaat!’
‘Zo, dat is leuk nieuws om te horen!’
‘Jazeker, maar mag dan wel 2weken niet paardrijden, dat is wel jammer.’
‘Beter zo, dat heb je alle tijd om te genezen.’
‘Ja dat is ook weer waar, hoe is het met vader & Inge?’
‘Goed hoor, Inge is logeren bij een vriendin.’
‘Oke, mooizo.’
‘Ja, zit alleen thuis dus besloot ik je maar eens een bezoekje te brengen, als ik nog moest wachten tot je vader thuis was!’
‘Ja hij is altijd erg laat thuis, best wel jammer.’
‘Ja vind ik ook, maar niets aan te doen, dat is nu eenmaal zijn job.’
‘Wanneer heeft hij eens verlof?’
‘Over 3weken geloof ik, maar meis ik moet nu gaan want Inge zal zo thuiskomen en ze heeft geen sleutel, dus ik moet zorgen dat ze binnen kan en eten maken, jij krijgt zo ook eten volgens mij.’
‘Oke, ja ik krijg zo ook eten, doei!’
‘Doei meis, morgen kom ik weer’ Zei haar moeder en drukte haar nog gauw een kus op haar wang.

Een paar minuten later kwamen ze al met het eten, het oude dametje werd net weg gebracht, “godzijdank” dacht Gitte. Taarwijl ze naar tv keek at ze haar eten rustig op, het was tomatensoep met een stukje brood en voorderest had ze nog een stukje kip, appelmoes en paprika. Het viel haar deze keer best mee, ze was er tevreden over! Toen haar eten op was kwam de dokter haar weer nakijken, hij was best vriendelijk voor haar.
‘Hoi Gitte, en was het eten lekker?’
‘Bwah, viel wel mee.’
‘Oke, ik kom je weer eens onderzoeken he.’
‘Zoiets dacht ik al.’
‘Zeg eens a’
‘aaaaaaaaaaaaaa’
‘Adem diep in en uit’
Gitte gehoorzaamde naar wat hij zei en ademde diep in en uit.
Toen onderzocht de dokter haar nog wat verder.
‘Zo, dat ziet er al veel beter uit he!’
‘Ja, gelukkig maar.’
‘Ik denk wel dat je overmorgen naar huis kan gaan, we zullen morgen zien he.’
‘Oke, ik hoop het maar.’
‘Doei en slaap lekker vannacht.’
‘Doeg en bedankt!’

Toen de dokter weg was zuchtte Gitte diep, wat moest ze nu gaan doen? Het was hier oersaai en op tv was niets te zien. Ze besloot om maar even achter de computer te gaan om te kijken of er iemand leuks op MSN was. Gitte ging beleefd aan de balie vragen of ze even op de computer mocht, natuurlijk mocht dat maar ze moesten het eerst vragen!
Gitte melde zich aan en keek in haar lijst of er iemand online was, en ja hoor, Iris was online, dat beviel haar dus dadelijk.

Iris [L] Yappie! Beterschap Gitte [L] zegt: Hoi (K)
Gitte wil niet verhuizen :’( Sunshine gajemissen! :’( zegt: Haai
Iris [L] Yappie! Beterschap Gitte [L] zegt: Hoe gaat het?
Gitte wil niet verhuizen :’( Sunshine gajemissen! :’( zegt: Goed hoor, mag waarschijnlijk overmorgen naar huis! Met jou?
Iris [L] Yappie! Beterschap Gitte [L] zegt: Super om te horen! Met mij ook goed
Gitte wil niet verhuizen :’( Sunshine gajemissen! :’( heeft zijn/haar naam gewijzigd in: Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f)
Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f) zegt: Mooizo!
Iris [L] Yappie! Beterschap Gitte [L] zegt: Super dat daar een computer is
Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f) zegt: Idd want het is hier ook maar saai hoor!
Iris [L] Yappie! Beterschap Gitte [L] zegt: Haha ja snap ik wel Sorry dat ik na school niet meer kwam maar ik mocht niet meer van me moeder, ze zei dat je ook rust nodig had.
Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f) zegt: Okee tot gauw dan hopelijk hé!
Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f) zegt: Maar meis ik moet gaan, er staan hier mensen te dringen voor de computer aangezien ze allemaal volzet zijn
Iris [L] Yappie! Beterschap Gitte [L] zegt: Spijtig zeg Spreek ik je gauw weer ?
Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f) zegt: Ja wanneer ben je uit morgen ?
Iris [L] Yappie! Beterschap Gitte [L] zegt: Om half 2 al!
Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f) zegt: Oke mooi zo lekker vroeg Dan ben ik om 2uur online, oke ?
Iris [L] Yappie! Beterschap Gitte [L] zegt: Oke ik ook dan! Doei hou van je (L)
Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f) zegt: Doeg, hou ook van jou! (K)
Gitte [L] Sunshine, vergeet je nooit! *In het ziekenhuis* Dankje Iris (f) heeft zich afgemeld.

Gitte slenterde terug naar haar kamer, ze besloot maar wat te gaan slapen, het was nog maar 7uur maar ze wist toch niets beter te doen, en ze kon wel wat slaap gebruiken. Door het gesnurk van dat oude dametje had ze de laatste dagen niet erg veel geslapen.

De volgende morgen werd ze al vroeg wakker door iemand nieuw die de kamer werd binnengebracht. Het was iemand van ongeveer haar leeftijd schatte ze, ze had een gebroken been. “Arm meisje toch” dacht Gitte. Ze draaide zich om en keek op de wekker, 6uur las ze. Zo vroeg nog, ze wou nog slapen. Ze sloot haar ogen en viel terug in slaap, om te dromen over hoe ze ooit een eigen paard zou hebben, langs het strand zou rijden met Iris op haar Yappie. Maar het waren maar dromen, dat wist Gitte ook wel, ze moest verhuizen, ver weg van Iris & Sunshine.

Om 8uur werd ze weer uit haar droom gehaald, voor haar ontbijt. Bruin brood met confituur kreeg ze vandaag. Ze had er een hekel aan om elke dag bruin brood met confituur te eten, de eerste keer mocht ze nog kiezen tussen bruin brood of wit brood, confituur of choco. Maar nu kreeg ze dus iedere dag bruin brood met confituur. Godzijdank mocht ze hier morgen waarschijnlijk weg! Het meisje naast haar mocht nog kiezen, Gitte wist hoe dat ging, eerst laten lijken alsof ze lekker eten kregen, en daarna kregen ze vies bruin brood met confituur. Tot Gitte haar grote verbazing koos het meisje bruin brood met confituur. “Gatver hoe kan je dat nu kiezen” dacht Gitte. Gitte walgde er echt van en at met veel tegenzin het brood op.
‘Eet je niet graag bruin brood met confituur?’ Vroeg het meisje naast haar.
‘Nee niet echt, jij wel blijkbaar?’
‘Ach, ik heb hier al eens gelegen, ik weet hoe het gaat, dus nu neem ik het maar van de eerste keer om eraan te wennen dat ik het altijd krijg.’
‘Ah zo, ik lag hier ook al eens maar toen kreeg ik altijd witbrood met choco.’
‘Dat is natuurlijk altijd beter, maarja niets aan te doen, bruin brood is ook beter voor het genezen van mijn been, wat heb jij eigenlijk?’
Gitte vond eigenlijk dat het haar niet aan ging, maar ze was toch zo vriendelijk dat meisje.
‘In elkaar geslagen door iemand.’
‘Aha, daarvoor lag ik hier de vorige keer ook. Best rot voor je, veel beterschap dan maar.’
Gitte voelde zich opgelucht, ze schaamde zich niet meer tegenover haar, ze was niet de enige die voor zoiets in het ziekenhuis lag.
‘Dankje, jij ook. Wat is er met jou gebeurt?’
‘Onder mijn paard gelegen.’
Gitte schrok, ze had er al vaak naast Sunshine gelegen, maar nog nooit eronder.
‘Wow, heb er al vaak naast gelegen maar nog nooit eronder.’
‘Haha tja, dit is ook de eerste, en hopelijk laatste keer dat dit gebeurt.’
‘Ja, ik hoop het ook voor jou! Heb je een eigen paard dan?’
‘Ja, sinds kort nog maar, en jij?’
‘Nee een verzorgpaard.’
‘Dat is ook toch ook erg leuk! Staat ie hier in de buurt?’
‘Ja op manege het Hoefijzer. En die van jou?’
‘Ja, mijne staat er ook sinds gisteren! Ging erheen rijden van bij mij thuis naar die manege om hem te brengen, en toen ik daar aan kwam zijn we op de parking onderuit gegaan.’
‘Mijn verzorgpaard is een haflingermerrie genaamd Sunshine, misschien heb je haar gezien?’
‘Nee ben niet in de stallen geweest, mijn vader heeft Zerafina naar haar nieuwe stal gebracht en mijn moeder heeft mij naar het ziekenhuis gebracht.’
‘Ah, oke. Ik mag morgen weer naar huis, en jij?’
‘Ik pas overmorgen, dan mag ik lang niet rijden maar zo heeft Zerafina tijd genoeg om daar te wennen hé.’
‘Ja idd. Ik mag ook 2 weken niet rijden, baal er echt van, ga wel Sunshine longeren enzo hoor want de eigenaar is vanaf volgende week een maand op vakantie dus moet ik een maand alleen voor Sunshine zorgen, maar dan kan ik er na een week wel meer op rijden.’
‘Dat is wel leuk, misschien kunnen we ooit eens samen gaan rijden?’
‘Misschien, ik ga verhuizen. Normaal gezien over 2weken al, maar aangezien ik dan Sunshine moet doen stellen ze het uit tot eind augstus.’
‘Oh, wat jammer dat je moet verhuizen! Maar begin augustus mag ik wel weer rijden hoor!’
‘Oke, dan zullen we wel eens samen gaan rijden. Ik zie je daar vast wel eens.’
Zo raakte de meiden in een lang gesprek zonder dat ze niet eens de naam van de andere wisten. Maar na een tijdje werd hun gesprek verstoord door de telefoon die ging, aan de kant van Gitte..