Bokt.nl

Hoofdstuk 5:
Het was stil in de auto. Niemand zei al een kwartier geen woord. `Pap? Mag de radio aan?´ en voordat me vader kon antwoorden had ik de radio al aangezet. Mijn favoriete nummer was erop. Ik zong luidruchtig mee.

I'll spread my wings and I'll learn how to fly
I'll do what it takes till I touch the sky
And I'll make a wish, take a chance, make a change
And break away
Out of the darkness and into the sun
But, I won't forget all the ones that I love
I'll take a risk, take a chance, make a change
And break away

Pap moest lachen. `Wat?´ en ik stopte met zingen. Me vader ging nu nog harder lachen. `Wat!!??´ en ik begon nu echt mijn geduld te verliezen. `Je moet met Idols meedoen!´ en hij grinnikte. `Misschien wel, hoor!´ en ik zong weer luidruchtig verder. Eenmaal toen het nummer was afgelopen en ik was uitgeblust zette ik de radio zachter. `We zijn er bijna, nog 10 minuutjes!´ zei mijn vader en hij ging linksaf. `Waar gaan we eigenlijk naartoe?´ zei ik nieuwsgierig. `Dat kom je wel te zien´ en hij knipoogt. Me vader kon wel de spanning goed erin houden. Ik keek uit het raam en zei niets. Ik draaide het raampje open en hoorde hoe de vogeltjes vrolijk floten. Ik luisterde zo aandachtig dat ik niet in de gaten had dat mijn vader opeens stopte. Ik draaide mijn hoofd om. `Zijn we er?´ en ik deed het raampje weer dicht. Mijn vader knikte en hij stapte uit. `Wil je mee of blijf je in de auto zitten?´ en hij kwam nog met zijn kop onder het dak vandaan. `Uhm…is goed,hoor!´ en ik stapte ook uit. Mijn vader haalde de spullen uit de auto en ik bewonderde het huis. Een zeer mooie villa trok volledig mijn aandacht. Ik vond het prachtig. Een ruime voortuin met hier en daar kleine vijvertjes met vissen erin waren prachtig. De deur leek vrij groot door de boog die eromheen is gebouwd. Terwijl ik vol bewondering het huis aan het bekijken was, zat mijn vader met de spullen te sjouwen. Naast de het huis was nog een garage. Zo, dacht ik. Het kan nog groter! Maar dat was niet het enige wat me opviel. Me adem stokte. De zwarte Mercedes. Mijn hart voelde ik in mijn keel bonken en het zweet brak me uit. `Pap?´ vroeg ik benauwd en ik ging leunend tegen de auto staan om niet om te vallen. `Ja?´ zei hij hijgend van het sjouwen. `Wie woont hier?´ en ik keek hem aan. `Uhm…maakt het dan wat uit?´ en hij ging verder. Hij zij verderest niks meer. Na een paar keer heen en weer te hebben gelopen om de spullen voor de voordeur te leggen was hij klaar. `Kom, Tess! We moeten even aanbellen en afleveren´ zei hij hijgend en hij liep het pad op richting de deur. `Wat?!´ zei ik geschrokken. Mijn vader bleef staan. `Wat is er?´ zei mijn vader met een fronsend voorhoofd. `Er is niks. Laat maar´ en ik liep samen met mijn vader door. Mijn vader mag toch niet weten wat hier gaande is. Maar als die man mij ziet, dan weet ik gegarandeerd dat dit geen pretje word. Met tegenzin stonden mijn vader en ik voor de deur. Het geluid van het belletje van de deurbel maakte me nog zenuwachtiger. Dezelfde man met de getatoeëerde arm die in de Mercedes zat deed open. Ik slikte nog een keer diep. Zo dichtbij lijkt hij nog enger. Nu dat hij dichterbij stond kon ik hem beter zien. Hij had een brede kaak met kleine smalle oogjes die je vuil aankeken. Een zeer gespierd lichaam met hier en daar grote tatoeages. Hij had een spijkerbroek aan met hier en daar wat gaten. Echt een ruiger type zal je zo maar zeggen. Nadat hij me vader goedendag had gezegd keek hij me aan. Hij herkende me meteen. `Zo? En wie is dit dan?´ zei hij met een schorre stem. Ik keek hem vies aan. Viezerik dat je bent! `Dit is mijn dochter Tessa!´ en hij knikte met zijn hoofd. `Nou, hallo Tessa! Kom binnen, kom binnen!´ en hij deed de deur verder open. Mijn lichaam wou geen stap verzetten maar achter me rug voelde ik mijn vader een duwtje geven in de rug zodat ik me wel moest verplaatsen. Het huis zag ervan binnen net zo mooi uit als dat van buiten. Mooie pilaren en een mooie bruine wenteltrap stond pal midden in de kamer. `Waar moet ik de spullen leggen?´ zei mijn vader en hij had al een doos in zijn handen.
`Leg het maar in de woonkamer. Wacht, ik help je wel!´ en hij pakte ook een doos en volgde mijn vader. Ik liep, zonder te vragen, gewoon het huis door. Eenmaal in de woonkamer beland ging ik zitten op de bank. Ik liet de man en mijn vader het werk doen. Geen gevoelens…

Opeens zag ik de deur op een kiertje staan. Met mijn nieuwsgierigheid kon ik het weer niet laten om een kijkje te nemen. Ik stond op en liep richting deur. De kamer was duister en had alleen midden in de kamer een lichtbron. Een tafel en een stoel waren het enige wat er stond. Opeens paste het precies. Ik herken dit. Het is precies hetzelfde als in mijn nachtmerrie! Heb ik over deze kamer gedroomd? Hoe kan dat dan? Ik ben hier nog nooit geweest! Ik liep verder de duistere kamer binnen. Het tafeltje stond precies hetzelfde en je kon gewoon niks zien. Ik richtte me op de tafel en zag dat er allemaal stapels dossiers lagen. Voordat ik verder keek, draaide ik mijn hoofd om te kijken dat mijn vader of die man niet dadelijk achter me stond. Het was nog doodstil in de kamer dus ik nam het risico om te kijken wat dit te betekenen had. Ik naam plaats op de stoel en haalde enkele dossiers van het stapeltjes af. Ze zag dat er allemaal namen opstonden. Tot me grote verbazing zag ze haar naam en die van Gabrielle staan. Wat moest die engerd met mijn naam en vooral die van Gabri? Ik wou de dossiers opendoen maar ik moest terug gaan want ik hoorde stemmen steeds harder. oliebol! Ik moet nu echt weg! Ik rende terug en ging snel op de bank zitten in de woonkamer. Met mijn gedachten nog bij de dossiers kwamen de man en mijn vader de woonkamer binnen. `Tessa? Ik ben klaar, we kunnen gaan!´ en hij schudde de hand van de man. Zonder gedag te zeggen of om te kijken naar de man stond ik bij de deur. Ik wou hier zo snel mogelijk weg, ik krijg van dit huis de kriebels. Misschien verklaarde die dossiers de nachtmerries. Om iets duidelijk te maken! Aan die gedachten werd het me niet goed. Ik moest mezelf dit toch niet wijsmaken. Mijn vader zei nog een keer gedag en liet een tevreden klant achter. We stapten samen de auto binnen. Voordat hij de auto startte keek hij me met een glimlach. `Wat?´ zei ik. `Je wou toch zo graag die verassing weten?´ zei mijn vader en hij lachte. Oja! Helemaal vergeten! Maar door dit hele gebeuren was die verassing wel het laatste waar ik aan wou denken. Ik kon me toch niet voordoen dat ik hier al de hele dag op zat te wachten? `Nou?´ zei ik droogjes. `2 kaarten voor Six Flags!´ en hij haalde ze uit zijn broekzak vandaan. Hij glimlachte van oor tot oor maar ik was niet te genieten. `Tessa? Ben je niet blij?´ en hij keek wat serieuzer. `Mm? Nee, ik ben echt superblij dat je die kaartjes heb maar ik voel me alleen niet zo lekker!´ en ik keek naar buiten. `Je ziet ook wat bleekjes uit, Tessa! Kom, we gaan naar huis dan kan je daar lekker onder de wol!´ en hij startte de auto. De hele rit voelde ik me slap en nutteloos. Ik wou mezelf wijsmaken dat dit nooit was gebeurt maar dat kon ik niet. Ik kon dit toch niet zomaar voorbij laten gaan. Gemengde gevoelens ging door me heen. En hoe meer ik eraan dacht hoe slechter ik me ging voelen. Mijn vader reed onze oprit op en stopte de auto. Ik stapte uit en liep met gebogen hoofd naar binnen. Zonder nog wat te zeggen tegen mijn moeder ging ik naar boven. Pap zal toch wel uitleggen dat ik me niet lekker voel. Waardoor weten ze gelukkig niet maar ik zal ze wel zeggen dat ik me nog steeds niet 100 procent voel. Waarom al die leugens? Waarom moet ik nota bene tegen mijn eigen ouders liegen? Ik zakte huilend in elkaar op bed. De tranen van verdriet en machteloosheid rolden over mijn wangen. Ik deed mijn schoenen uit en kroop onder de wol. Ik snikte nog wat na en veegde toen mijn tranen weg. Ik legde mijn gedachtes even opzij en probeerde mij even bij elkaar te rapen. Na 1 dag was mijn hele leven op kop gezet. Dit is me toch wel een avontuurtje waard…

Niet kopieren zonder toestemming!

**Geplaatst**: 31-05-06 17:15

Re:

Geplaatst: 31-05-06 17:15

gaaf stukje weer

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-05-06 17:35

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 31-05-06 17:35

Dankjewel! Je bent echt wel een fan, je leest elk stukje met enthousiaste, daar ben ik blij om!

**Geplaatst**: 31-05-06 17:39

Re:

Geplaatst: 31-05-06 17:39

spannend en mooi stuk;)

**Geplaatst**: 31-05-06 17:51

Re:

Geplaatst: 31-05-06 17:51

Leuk joh!

Op naar het volgende stukje

**Geplaatst**: 31-05-06 18:16

Re:

Geplaatst: 31-05-06 18:16

*FAN*

echt een super verhaal

**Geplaatst**: 31-05-06 20:06

Re:

Geplaatst: 31-05-06 20:06

ik heb echt weer zin in het volgende stukje.

**Geplaatst**: 31-05-06 20:29

Re:

Geplaatst: 31-05-06 20:29

Wauw saskia, echt goed!

**Geplaatst**: 31-05-06 20:42

Re:

Geplaatst: 31-05-06 20:42

Wauw..ben er helemaal stil van

Zwaar om te lezen maar zo mooi, tranen liepen bijna over mn wangen van de verwarrigheid..zo mooi

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-06 14:30

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-06 14:30

Melisje, ik mijn verhaal dan zo diep? Heel erg bedankt voor al jullie reacties!

**Geplaatst**: 01-06-06 15:27

Re:

Geplaatst: 01-06-06 15:27

Leuk stukje Sas!

**Geplaatst**: 01-06-06 15:32

Re:

Geplaatst: 01-06-06 15:32

Op naar hoofdstuk 6

**Geplaatst**: 01-06-06 17:36

Re:

Geplaatst: 01-06-06 17:36

En wanneer komt ie?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-06-06 17:36

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 01-06-06 17:36

Pas op Pagina 6

**Geplaatst**: 02-06-06 09:11

Re:

Geplaatst: 02-06-06 09:11

SaskiaKur schreef:
Melisje, is mijn verhaal dan zo diep? Heel erg bedankt voor al jullie reacties!

Mij raakte het wel behoorlijk, weet niet

Heb het zelf nog nooit meegemaakt ofzo hoor

maar sprak me wel heel erg aan

Wel heel mooi hoor

**Geplaatst**: 02-06-06 11:41

Re:

Geplaatst: 02-06-06 11:41

Heey, mooi weer hoor!! 6 6 6

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-06-06 13:36

Re:

Geplaatst door de TopicStarter : 02-06-06 13:36

Melisje: Ik hoop dat je er geen trauma van overhoud, hihi! Maar ik vind het echt super tof dat je zo meeleeft!
KyraLover: Heel erg bedankt! Als pagina 6 komt zal ik het zo snel mogelijk plaatsen!

**Geplaatst**: 02-06-06 13:38

Re:

Geplaatst: 02-06-06 13:38

SaskiaKur schreef:
Melisje: Ik hoop dat je er geen trauma van overhoud, hihi! Maar ik vind het echt super tof dat je zo meeleeft!
KyraLover: Heel erg bedankt! Als pagina 6 komt zal ik het zo snel mogelijk plaatsen!

Dat gebeurt niet hoor, geen zorgen

is het iets wat je zelf meegemaakt hebt dan?

Nomineer dit bericht ×