Bokt.nl

ja maar dat komt wel, daarom moet je juist om feedback en kritiek vragen, zodat je jezelf kunt verbeteren! Als iets niet goed is, maar niemand wilt je kwetsen en niemand verteld je dat t sllecht is, zul je nooit verbeteren...Nu is dit wat je geschreven hebt egt niet slecht voor iemand van jouw leeftijd, maar het kan nog veel en veel beter!

**Geplaatst**: 23-12-05 13:19

Re:

Geplaatst: 23-12-05 13:19

in ieder geval bedankt voor je kritiek ik was net van plan om hier neer te zetten dat ik kritiek niet erg vind omdat ik er mee verder probeer te schrijven door het beter te gaan doen

in ieder geval bedankt voor je kritiek spunk misschien kan ik er wat mee alleen volgens mij is het best lastig om volwassen te schrijven

**Geplaatst**: 23-12-05 13:22

Re:

Geplaatst: 23-12-05 13:22

ja natuurlijk, als je wat volwassener schrijft moet je zorgen voor meer diepgang en meer logica, en das niet simpel, maar het wordt er veel mooier op. En lees zoveel mogelijk boeken, je leert t beste door keiveel te lezen!

**Geplaatst**: 23-12-05 13:23

Re:

Geplaatst: 23-12-05 13:23

ik zal er is wat mee gaan doen

in ieder geval hartstikke bedankt

maar nu ga ik weer ga lekker op mijn pony rijden

**Geplaatst**: 23-12-05 13:33

Re:

Geplaatst: 23-12-05 13:33

banketstaaf hoor om het zo af te sluiten

het verhaal is nog steeds super..en jij schrijft ook erg lekker

**Geplaatst**: 23-12-05 13:35

Re:

Geplaatst: 23-12-05 13:35

Goeie tip van Spunk: heel veel lezen! En let goed op je spelling, 'word' schrijf je vaak zonder t waar wel een t zou moeten. Ik wil je (als journalist) verder de tip meegeven om alinea's te maken, dat leest wat gemakkelijker.

Desalniettemin vind ik het hartstikke leuk hoe je schrijft!!! En ben ik erg benieuwd naar het volgende deel!

**Geplaatst**: 23-12-05 18:31

Re:

Geplaatst: 23-12-05 18:31

*maakt vreugdedansje op stoel*

Jopehoeee! Een nieuw stuk! Ga zo door !

**Geplaatst**: 23-12-05 18:42

Re:

Geplaatst: 23-12-05 18:42

haha ben blij dat jullie het leuk vinden ik denk dat ik nu maar weer ff een stukje schrijf en heel misschien vanavond nog wel even

hartstikke bedankt voor de tips

**Geplaatst**: 23-12-05 20:31

Re:

Geplaatst: 23-12-05 20:31

komt er vanavond nog meer?

**Geplaatst**: 23-12-05 20:43

Re:

Geplaatst: 23-12-05 20:43

nee vanavond red ik het niet misschien morgenavond

als er trouwens iemand leuke ideeen heeft kun je die altijd opsturen en kijk ik wel weer wat ik ermee kan

**Geplaatst**: 23-12-05 21:54

Re:

Geplaatst: 23-12-05 21:54

nujaro schreef:
ik zal er is wat mee gaan doen in ieder geval hartstikke bedankt

maar nu ga ik weer ga lekker op mijn pony rijden

jajajaa ga jij maar lekker paardrijden..ik ben al 3 dagen ziek

ik kan eten geven en meer niet

**Geplaatst**: 23-12-05 22:33

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 23-12-05 22:33

hoii minte,

je moet zeker door gaan met je verhaal, schrijven is iets heel gaafs!
Ik ben zelf een boek aan het schrijven over een meisje dat op haar 5e wordt ontvoerd door piraten en daar uitgroeid tot piratenhoofdvrouw.
Ik heb hier serieuse plannen mee, dus zet het niet op bokt.

Mag ik je 1 tip geven, ga niet te veel op details in.
We hadden wel door, dat ze aan het inpakken was zeg, maar...

Ik vind het verder heel leuk geschreven en ik denk dat iedereen ook erg benieuwd is naar het vervolg!

Schrijf maar gauw verder!

Veel succes ermee!

Groetjes Pirelli_girl

**Geplaatst**: 23-12-05 22:36

Re:

Geplaatst: 23-12-05 22:36

nujaro schrijft het verhaal nu... ik wacht nog steeds nujaro. het duurt nu toch wel heel lang

**Geplaatst**: 24-12-05 12:25

Re:

Geplaatst: 24-12-05 12:25

haha ikheb nu een ruime 500 woorden voor het volgende stukje, daar moeten nog 1000 woorden bij komen

**Geplaatst**: 24-12-05 21:10

Re: [Verhaal] Ontvoerd in Griekenland

Geplaatst: 24-12-05 21:10

Hier is weer een nieuw stukje er schoot me zomaar weer een nieuw idee te binnen

ben benieuwd wat jullie ervan vinden

ik heb trouwens geprobeert te letten op de tips van de vorige keer was wel moeilijk

maar ik heb er nu bijv. meer alinea's in

“Het was mijn zus,” ze zegt het heel zachtjes net of er mensen in de buurt zijn die het niet mogen horen, ik kijk haar een beetje verward aan. “Je was toch alleen met je ouders op vakantie of verberg je dingen voor me?” Zeg ik tegen haar. Aan ben blij en boos tegelijk, aan de ene kant ben ik blij, omdat zij ons misschien uit de nachtmerrie kan bevrijden. Maar aan de andere kant ben ik boos, hoe kon ze dat nou voor me verbergen, ze kan toch gewoon eerlijk tegen me zijn. Dan zegt Claudia: “Nee, ik heb niet dingen verborgen.” “Hoe kun je dit dan noemen,” vraag ik een beetje kattig. “Sorry, maar echt ik heb dit niet achter geprobeerd te houden en ze is trouwens niet eens met ONS op vakantie!” Ze kijkt me wanhopig aan, in de hoop dat ik haar zou geloven, langzaam ontdooi ik een beetje: “Maar hoe zit het dan wel?” Vraag ik nu wat voorzichtiger. Ze kijkt me aan en zegt: “Mijn zus studeert hier.” Dit klinkt allemaal zo ongeloofwaardig, maar ze kijkt serieus en we zitten niet bepaald in een situatie waar zo’n grap op zijn plaats is. We zijn er allebei stil van en staren wat voor ons uit.

Na een hele tijd van stilte, hoor ik Claudia naast me zachtjes snikken. “Wat is er? Vind je het niet leuk dat je haar hebt gezien,” vraag ik haar. Ze kijkt me aan, haar mascara is uitgelopen en nu pas zie ik de wallen onder haar ogen, de angst en de wanhoop, dan zegt ze: “Nee, ik ben juist hartstikke gelukkig dat ik mijn zus heb gezien. Weet je vroeger had ik echt een super goeie band met mijn zus, we waren gewoon onafscheidelijk. Alles liep perfect tussen ons, natuurlijk hadden we wel eens een keer ruzie, maar die legden we altijd weer snel bij. Ik hield verschrikkelijk veel van haar en wou haar nooit kwijt,” de tranen stromen nu over haar wangen. “Alles leek goed te gaan, maar 3 jaar geleden is ze naar Griekenland verhuist, samen met haar vriend. Nachten heb ik wakker gelegen en alleen maar gehuild, ik voelde me zo ellendig. En nu zie ik haar zomaar weer, het lijkt wel een droom voor mij. Het ergste dat mij dwars zit is dat ze mij niet heeft gezien. Ik weet ook niet of ik haar ooit nog een keer zal zien,” de tranen beginnen nog harder te stromen en ik voel ook mijn eigen verdriet weer opkomen. Toch verzet ik me tegen de tranen, want ik weet dat ik daar niets mee opschiet. Ik sla mijn armen om Claudia heen en zeg allemaal lieve woordjes tegen haar, om haar een beetje op te vrolijken.

We zitten daar nog een hele poos, tot Claudia weer is gestopt met huilen. “Ik ben zo bang,” zegt Claudia plots. Ik kijk haar aan en zeg: “Ik ook, maar we gaan hier uitkomen dat beloof ik je,” ook al weet ik niet zeker of ik de belofte waar kan maken, toch voelt het goed om de ander hoop te geven. Dan voel ik ineens een hoofd op mijn schouders, ik kijk om en zie dat Claudia tegen mijn schouders in slaap is gevallen. Even kijk ik naar haar en dan leg ik mijn hoofd op haar hoofd, en langzaam zak ik weg in een diepe droom.

Na een paar uur te hebben geslapen worden ik en Claudia gewekt door het kabaal van de jongens. David stapt naar voren en zegt: “Jullie mogen morgen avond weer werken,” hij heeft een ongelofelijke grijns op zijn gezicht en ik heb zin om hem een klap recht in zijn gezicht te geven. Gelukkig beheers ik me, want zijn uitziende vrolijke bui slaat in een klap om naar een verschrikkelijk boos gezicht. “Haal geen domme dingen in jullie hoofd,” met die woorden draait hij zich om en loopt de deur uit. Ramon zet voor ons twee borden met eten neer en verlaat daarna ook de kamer. Claudia en ik kijken dan elkaar even aan en beginnen dan gulzig te eten. Dan komt bij mij de vraag weer boven die ik gister niet had durven vragen en denk het kan ook weer niet zoveel kwaad. Dus zeg ik: “Claudia, mag ik je wat vragen.” “Tuurlijk, daar zijn we toch vriendinnen voor!” Ze kijkt me opgewekt en vrolijk aan, nog even twijfel ik, maar zeg dan: “Zou jou zus ons kunnen helpen ontsnappen?” De vrolijkheid en opgewektheid is in een keer verdwenen bij Claudia en ik voel me direct schuldig. Allebei zeggen we een hele tijd niets, tot Claudia me aankijkt en zegt: “Misschien, maar misschien zien we haar wel nooit meer,” ze trilt helemaal en ik sla mijn armen om haar heen. Na een tijdje laat ik haar weer los en ga met mijn rug tegen de muur aanzitten, ze komt naast me zitten. Dan begint ze weer te praten: “Maar als we haar weer zien moeten we voorbereid zijn!” Haar stem klinkt vastbesloten, maar ik weet dat ze twijfelt. “Dat moeten we zeker doen, we zitten namelijk met 1 probleem.” Zeg ik en ze kijkt me vragend aan, dus ga ik maar gewoon verder: “De jongens komen bij ons hun drankje halen en de meiden gaan naar David voor hun drankjes. Dus jou zus komt niet dicht bij ons in de buurt en het zal allemaal gauw opvallen.” Claudia laat haar hoofd zakken, daar had ze blijkbaar nog niet bij stilgestaan, dus om haar een beetje op te vrolijken zeg ik: “We komen wel op een idee.” Ze kijkt me aan en zegt: “Ik vind het lief van je dat je dat zegt, maar je weet net zo goed als ik dat dit best lastig kan worden.” We staren allebei een poosje uitzichtloos voor ons uit, maar dan zegt Claudia: “Maar ik heb wel een idee!” Dan zwaait de deur open en komt David binnen. “Hallo schoolheden van me. Een beetje uitgeslapen,” en zonder op ons antwoord te wachten gaat hij verder: “Het is weer tijd dat jullie je douchen.” Ik voel dat Claudia heel hard in mijn hand begint te knijpen van angst. “Kate, zo hete je toch? Jij mag eerst.” Met weer die paar woorden die ik en Claudia vast ook niet kent, roept de jongen Ramon weer. Claudia en ik houden elkaar stevig vast, we willen elkaar nu niet meer kwijt. Ramon loopt naar me toe ik kijk hem uitdagend aan. Ik heb absoluut geen zin om me gelijk aan de jongens over te geven. Ramon pakt me bij mijn arm, maar Claudia en ik laten elkaar niet los. Ramon die trekt heel hard, ik heb echt het idee dat ik zo uit elkaar getrokken word, maar dan stapt David naar voren en geeft Claudia een enorme stomp in haar maag. Ze zakt gelijk op de grond en blijft stil liggen, ik begin keihard te gillen: “Nee, laat haar met rust,” maar in plaats daarvan begint David haar te trappen, ik voel me verschrikkelijk machteloos en blijf maar gillen, tot ik door Ramon de kamer uit word gesleept.

Als ik onder de douche sta, laat ik het water heerlijk over mijn lichaam glijden, vind het heerlijk. Ook al is mijn lichaam heel rustig, toch blijven er vragen door mijn hoofd heen tollen, hoe is het met Claudia? Zou hij haar dood trappen? Wat zou haar plan zijn? Zouden de jongens het hebben gehoord? Zou alles dan wel goed gaan? Ik voel me er duizelig van, maar er zijn nog veel meer vragen, ook herinneringen van mijn ouders. Alles loopt een beetje door elkaar, dan word alles ineen zwart voor mijn ogen. Dan val ik met een klap op de grond.

Dan schrik ik wakker van David die op de deur staat te bonzen en te schelden op me. Gauw kom ik onder de douche vandaan en kijk dan tussen het stapeltje kleren dat de jongen voor mij had uitgekozen. Het was een heel kort spijkerrokje, met een leuk topje. Eigenlijk vond ik ze fantastisch, maar op dit moment kon ik er niet echt blij om zijn. Dan begint David weer te rammen op de deur en ik roep maar gauw: “Kom al, kom al!” Snel doe ik de kleren aan en doe de deur open, ik schrik me kapot, van David die vlak achter de deur stond, achter David staat Ramon met Claudia in zijn armen. Ik kijk met grote ogen naar Claudia en begin dan zomaar tegen David te schreeuwen: “Ben je helemaal gek geworden, ze kan wel dood zijn, asociale eikel!” Voordat ik verder kan schreeuwen krijg ik ook een stomp in mijn maag en zak in elkaar.

Als ik weer helemaal bij kom, lig ik op de grond en weet ik niet meer wat er gebeurt is. Ik raak een klein beetje in paniek wat doe ik hier. Dan komen alle herinneringen weer naar boven en ik schrik als ik eraan denk hoe ik Claudia net in de armen van Ramon zag liggen. Vol spanning ga ik tegen de muur aan zitten wachten en hopen dat er niets ernstig is met Claudia.

Na een hele lange tijd wachten gaat de deur open en Claudia komt binnen. Ze ziet er gelukkig weer fris uit. Ze komt naast me tegen de muur aanzitten en ik zeg: “Is alles wel goed met je?” “Ja, alles is goed met me, maar ik wil het nu even met je over het plan.”

Kus Nujaro

Nomineer dit bericht ×