Bokt.nl

Citaat:

Ik zuchtte diep. Het waren toch mijn keuzes, en niet die van haar. Ik zag hoe ze met een fles rum in de zetel plofte. ‘’Waar drink je verdomme altijd’’ Wanhopig keek ik mijn moeder aan. Ze zat aan de drank, en mijn vader had totaal geen toezicht over mij en haar. Hij was op zee, dat was hij altijd. Ik haatte mezelf. Altijd had ik het gevoel dat ze dronk om mij, het deed me pijn om haar zo te zien. ‘’Dat gaat je niks aan.’’ Snauwde ze. ‘’Jawel, dat gaat me wel aan! Ik ben verdomme je dochter!’’ schreeuwde ik. Woest keek ik haar aan. ‘’Als het aan mij had gelegen, was je dat niet geweest’’ Zei ze simpel en schudde haar hoofd. Ik draaide me om. Tranen liepen over mijn wangen. Dit soort dingen zei ze nou altijd. Zachtjes liep ik naar boven, naar mijn kamer en zuchtte. Het leven was oneerlijk. Slaperig staarde ik naar de lege tv en keek op mijn klok. Het was 11 uur in de avond. Ik liet me op bed vallen en deed niet meer de moeite om me om te kleden naar mijn pyama. Na een aantal minuten was ik vertrokken.

Haastig rende ik de school binnen en gleed uit bij een waterig stuk in de gang. Ik viel achterover, hard op de grond. Geergerd stond ik op en liep door. Ik had geen zin meer in engels, maar ik ging toch. Ik glipte ongezien het lokaal binnen en ging achterin zitten. Meteen nadat ik zat kwam de docent binnen. Hij keek het lokaal door en vond mij toen achterin. ‘’Dinand en Keira, omwisselen.’’ Beval hij. Beide stonde we op. Niet oplettend waar ik liep knalde ik tegen hem op. Ik keek in zijn donkerbruine ogen, ze waren prachtig. En zijn haren, ze zaten werkelijk perfect. ‘’Nou, komt er nog wat van?’’ snauwde de docent zenuwachtig. Vlug liepen we beide door en ging ik op mijn plaats zitten. ‘’Goed, nu Dinand en Keira zitten kan ik eindelijk beginnen’’ begon hij. ‘’Overmorgen gaan we een week naar Amerika, en als afsluiter gaan we naar de premiére van Pirates of the Caribbean: deads man’s chest.’’ Vervolgde hij. Oke, dit zou echt fantastisch worden. ‘’Alles is al betaald, jullie ouders wisten ervan. Jullie zullen de acteurs ontmoeten en bovendien is het goed voor jullie engels.’’ Dit was gewoon mijn kans om Johnny, Keira en Orlando te ontmoeten.. ‘’U bent geweldig, geweldig’’ zei ik juichend en stond op. Verbaasd keek hij me aan en lachte vervolgens. Als het even mee zat zou ik vervolgens in Amerika blijven, zodat ik niet naar huis hoefde. En ik had al het perfecte plannetje.

Vrolijk was ik in de stad. Ik moest natuurlijk iets moois hebben voor de premiére. Ik liep een winkeltje binnen met allemaal mooie jurken en liet mijn blik op een witte jurk vallen. Hij was prachtig. Van achter was hij open, en hij was van linnen stof. Glunderend keek ik naar de prijs. Hij was nog niet duur ook. Er zaten ook nog bijpassende hakken schoenen bui. Uiteraard ook wit, en bijna helemaal open. Ik pakte de jurk voorzichtig met de schoentjes en liep naar de kassa. Ik rekende af en pas maar liefst 250 euro kwijt. Achja, ik had gespaard voor een ipod, maar ik moest en zou deze jurk hebben. Ik had nog zon 25 euro over en liep vrolijk het winkeltje uit. In geen tijden was ik zo vrolijk als vandaag geweest. Ik zou keira, johnny en niet te vergeten orlando ontmoeten. Bij de naam orlando droomde ik helemaal weg. Hij was zo knap. Plots zag ik Dinand lopen, alleen. Voorzichtig liep ik op hem af. ‘’Boe’’ zei ik zachtjes en ging naast hem lopen. ‘’Heey’’ zei hij enthousiast en keek even naar mijn draagzak. ‘’Wat heb je gekocht?’’ vroeg hij nieuwschierig. Ik grinnikte. ‘’Dat zul je zien op de premiére van Pirates 2’’ zei ik grijnzend. Hij glimlachte. ‘’Oke’’. Hij bestudeerde mijn gezicht. ‘’Je ziet erg witjes’’ merkte hij op. Ik schrok. Ik ging toch niet ziek worden? Plots bedacht ik me dat ik de hele dag nog niet had gegeten en keek op mijn horloge. Het was 6 uur. Etenstijd had ik gemist. ‘’Ik heb ook nog niks gegeten vandaag’’ zei ik met een knipoog. ‘’Daar zal het wel aan liggen’’ Aarzelend knikte hij. ‘’Maare, ik ben weg. Kzie je nog wel’’ zei hij en gaf me een knipoog. Glimlachend keek ik hem na toen hij weg liep.

Ik kwam binnen en liep door naar de woonkamer. Mijn moeder was nergens te bekennen. Mooi dacht ik. Voorzichtig liep ik naar boven en ging op mijn kamer zitten. Ik besloot de jurk met schoentjes aan te trekken en kleedde me om. Tevreden keek ik in de spiegel. Ik mocht best wat dunner worden, dus besloot ik de komende dagen wat minder te eten, zodat hij op de premiére helemaal perfect zat. Ik hoorde de deur van beneden open gaan en hoorde mijn moeder luid praten, tegen een andere man. Ze had in de kroeg gezeten, ik hoorde het aan haar stem. Zachtjes sloop ik naar beneden en ging op de trap zitten. ‘’Heb je kinderen of ben je getrouwt?’’ vroeg de man vriendelijk. Ook hij was stomdronken. Ik wist het gewoon. ‘’Een kreng van een dochter. Overmorgen gaat ze gelukkig weg voor een week.’’ Nee, niet voor een week, voor altijd. Dacht ik er stilletjes achteraan. ‘’Of ik getrouwt ben, neee hoor’’ Toen ze dat zei stond ik op en zwaaide de deur open. ‘’Je bent verdomme wel getrouwt! Hoe durf je dat te zeggen tegenover pa!’’ schreeuwde ik en rende huilend naar boven. Ik hoorde de man en mijn moeder overleggen en de man kwam me achterna. Ik versnelde mijn pas maar gleed uit door de hakken. Hard donderde ik naar beneden. Alles werd zwart voor mijn ogen.

Met barstende koppijn werd ik wakker op de plek waar ik omlaag gevallen was. Blijkbaar hadden ze me hier laten liggen. Voorzichtig stond ik op en sloop voorzichtig naar boven om me om te kleden voor school. Gelukkig was mijn jurk niet vuil geworden of mijn schoenen. Vlug kleedde ik me om op mijn kamer en kwam er tijdens het omkleden achter dat ik allemaal krassen op mijn rug had door de val. Als ik geluk had waren ze maandag op de premiére weg. Vandaag was het ook maandag, maar morgen zouden we vertrekken. Met barstende koppijn liep ik naar beneden en zuchtte. Het leven was oneerlijk.

Ik stapte het lokaal engels binnen en zuchtte. Meneer Harwood keek me een tijdje onderzoekend aan. Ik wist dat ik na moest blijven hierdoor. Wanhopig keek ik hem aan. Hij zuchtte en wees op een vrije plek naast Dinand. Vlug liep ik naar mijn plaats maar greep me aan de stoel vast toen ik wilde zitten. Ik was helemaal duizelig. Bezorgd keek Dinand me aan en zag mijn witte gezicht. ‘’Je hebt nog niks gegeten he’’ ik schudde mijn hoofd. ‘’Geen tijd voor gehad. Ik ben gisteren van de trap gedondert en werd onder de trap wakker’’ zuchtte ik en ging zitten. Hij zuchtte. ‘’Bovendien, ik moet wat afvallen. Maar ik beloof straks iets te eten’’ zuchtte ik en begon me op de les te concentreren. ‘’Keira, kun je me even het engelse woord voor hemel op het bord zetten’’ Ik knikte en stond op. Vlug schreef ik het woord op en liep terug naar mijn stoel. Voor de klas stortte ik volledig in.

Ik werd wakker in de docenten kamer en lag op de bank. Voorzichtig knipperde ik met mijn ogen. Meneer Harwood stond naast me en hield een glas water met een boterham voor me. Dankbaar knikte ik en nam het aan. Voorzichtig begon ik te eten en nam een slok van het water. Toen ik besefte dat ik nog steeds lag ging ik recht zitten. Ik was moe, doodsmoe. Toen ik de boterham op had en het laatste beetje water op dronk stond ik op. Wankelend liep ik naar de deur. ‘’Ga maar naar huis. Dan zie ik je morgen wel weer. ‘’ zei hij . ik knikte dankbaar en glimlachte.

Ik had heel harde muziek van nickelback aanstaan zodat ik mijn moeder niet hoorde. Na ongeveer een kwartier zette ik het uit en belde mijn zus Linda. Zij woonde in Amerika. Geduldig wachtte ik tot er werd opgenomen. ‘’Met Linda’’ sprak ze vrolijk. ‘’Heej zussie. Ik vroeg me af, morgen kom ik na L.A en ik vroeg me af of ik daarna bij jouw kon intrekken. Ik kan het hier niet meer aan.’’ Zuchtte ik. ‘’Ja, is goed hoor. Erik vind het vast niet erg. Bovendien wilt hij jouw graag leren kennen’’ ‘’Oke, dat is dan geregeld’’ zei ik vrolijk. ‘’Tot volgende week’’ zei ik nog en hing op. Opgelucht plofte ik op mijn bed. Ik kon naar Linda toe! Wat was ik blij. Ik was van deze hell verlost. Ik zette de muziek weer aan en danste rond door de kamer. Ik was echt mega blij.