Bokt.nl

Eve_lien schreef:

Dat betekend > dat Betekent

Citaat:

We zitten met zn allen op een terrasje in de zon. Vanavond spelen the Velvets weer. Mn gedachten dwalen af naar een half jaar geleden, toen ik Marcus voor het eerst zag. Ik glimlach, zonder het te merken. Marcus...
Marcy stoot me aan, “Sarah, leg jij deze meisjes eens uit hoe het is, wat de regels zijn en, nou ja, je weet wel.” Ik kijk 2 meisjes aan, ik heb ze al eens eerder gezien, maar kan me ze niet echt herinneren. Ze zien er ok uit, niet te fancy, maar goed gekleed, netjes en ze hebben wel iets. Ik vraag hoe ze heten “Tess en Christel” en lach. “hebben jullie wel eens met een meisje gezoend?” ze kijken me een beetje verschrikt aan en ik grinnik, ze zullen vanzelf merken dat de jongens dat wel kunnen waarderen...
“ok girls, let goed op, ik zeg het maar 1 keer....
de eerste regel, is de aller belangrijkste, vergeet hem nooit! Als je je daar niet aan houdt, heb je kans dat je het zwaar gaat krijgen. Ze zijn er niet voor jou weet je, jij bent er voor de muziek, zij maken de muziek, jullie hebben elkaar nodig, maar de verhoudingen zullen altijd anders liggen dan ze lijken.”
We schuiven onze stoelen wat dichter bij elkaar, zodat we precies in de schaduw zitten en ik ga verder:
“regel nummer 2: hoe vreemd het ook klinkt, geen sex, dan maak je je afhankelijk, en dat is niet de bedoeling. Die gasten moeten niet denken dat je je laat gebruiken, daar zijn de groupies voor... ik haat die groupies, die huppelkutjes die zich laten gebruiken en denken dat ze cool zijn. Ik haat het nog veel meer dat ze ons soms zo noemen. Groupies zijn anders, wij zijn er om de muziek, en de mensen achter de muziek.. wij houden van muziek... zij weten niet eens wat dat betekend, om zoveel van een band te houden...
Regel nummer 3: nooit iets van hem mee naar huis nemen als aandenken zonder dat hij het weet, zn spullen zijn belangrijk voor hem! En als hij je iets aanbied? Nee zeggen, dan blijf je interessant..
Regel nummer 4: zorg dat ze je altijd blijven respecteren, no matter what
Regels nummer 5: als ze vragen wat je drinkt, altijd iets duurs vragen, weet je meteen wat je waard bent...”
En zo praatten we nog een tijdje verder, tot het tijd werd wat te gaan eten. We liepen naar het hotel, waar naast oude bekenden van Use It ook The Velvets vanavond zouden slapen. Ze bleven zelfs 2 nachten; aangezien het eerste concert hier vrij snel was uitverkocht was er nog een 2e bijgekomen... In het restaurant aten Marcy en ik wat, terwijl de andere meisjes ergens anders op zoek gingen naar eten, of wat het ook was dat ze zochten.
Ik voelde een soort spanning, anders dan anders. Normaal had ik gewoon ontzettend veel zin in zo’n avond en waren Marcy en ik de hele dag druk, maakten grapjes en lachten om alles en iedereen, om ons daarna rustig om te kleden en voor te bereiden op alles wat komen ging. We hielden ons wel aan ons ritueel, maar toch was ik een beetje zenuwachtig toen we naar de zaal liepen. Om ons heen zagen we steeds meer types die heel duidelijk ook gingen vanavond. Een aantal bekenden, een aantal mensen die hoopten dat we ze wilden kennen. Dat was altijd zo, altijd probeerden er wel meisjes bij ons aan te haken in de hoop 1 van de muzikanten van dichtbij te kunnen zien. Opzich was het geen probleem, sommige waren echt wel tof, en om de anderen konden we hooguit lachen, veel last hadden we dan niet van ze. Ergens kon ik ook wel genieten van het feit dat zij mij nodig dachten te hebben, maar aan de andere kant, wie ben ik nou eigenlijk...
Bij de deur aangekomen bleek er een redelijke rij te staan, maar Marcy en ik liepen naar de zijdeur, waar de gastenlijsten lagen en konen zo doorlopen. Heerlijk, het kost niks, en die blikken van anderen... ik weet dat het slecht is, maar het voelt zo goed. In de zaal was een plaatselijk redelijk hippe DJ alvast bezig de crowd warm te draaien, voor zover dat wilde lukken. Bij de bar hingen wat mensen en voor het podium zaten er een paar. Meisjes vooral, een kleine steek van jaloezie ging door me heen toen ik zag dat er 2 klaarzaten voor Marcus zn microfoon en druk over hem zaten te praten. Wat was er mis met mij?! Normaal waren de meisjes jaloers op mij, en was ik zo ontspannen en zelfverzekerd, omdat ik vrijwel zeker wist dat ik wel een goede avond zou gaan hebben...
We gingen vlak achter de meisjes staan, Marcy haalde wat te drinken en ik keek rond, zwaaide naar wat mensen en de DJ. Hij draaide lekker, dat moet ik toegeven, beetje trip muziek, half lounge half nog iets, iets dat niet echt te omschrijven is eigenlijk, maar het klonk goed, relax en spanning opwekkend. Of was dat iets dat gewoon in mij zat?

Eve_lien schreef:

Weet je; ik snap echt niet waarom niet meer mensen gaan lezen.
Want ik vind het echt een leuk verhaal!
En ik meen het..
En erm
*hype =)

Citaat:

Er was geen support act deze keer, alleen The Velvets, en een klein half uurtje nadat de deuren open waren gegaan was de zaal dan ook vol. Het was warm en er waren veel mensen die ik niet vaak eerder had gezien. Aan de andere kant vooraan stonden een paar van de andere meisjes waar Marcy en ik veel mee omgingen. Eigenlijk hadden zij naar Use It gewild, maar blijkbaar waren ze van gedachten veranderd.... alweer voelde ik me jaloers worden, waarom zijn ze hier? Maargoed, ze horen bij ons en ik mag ze graag, beter dan die kids soms around. Liever zij dan iemand anders... dus ik glimlach en zwaai naar ze, trek een maf gezicht dat slaat op de meisjes voor me en iedereen lacht. Ik was eigenlijk helemaal niet grappig...

Eindelijk, eindelijk gaat de show dan beginnen. Tim loopt als eerste het podium op en begint in zn eentje aan het eerste nummer. Een nieuw liedje, dat hij op een semi accoustische gitaar inzet. Het is mooi, erg mooi. halverwege het nummer valt de drummer in en zonder pauze zetten ze samen het 2e liedje in, waarbij ook de bassist en Marcus opkomen en beginnen te spelen. Op het moment dat Marcus het podium oploopt kijk ik hem vluchtig aan. Hij kijkt mn kant op en ik glimlach. Hij knipoogt en ik kijk weer weg. Ik ga op in de muziek, het is zo geniaal zo ontzettend mooi... dat ik af en toe Marcus gewoon vergeet. Maar steeds als ik opkijk kijkt hij ook en lacht ie naar me. En dan grinnik ik ook terug. Ik voel me echt een beetje licht worden, de show, de sfeer en hij... Marcy stoot me aan, knipoogt naar me en fluistert in mn oor dat ik wel heel veel aandacht krijg. Ik lach, doe alof ik van niks weet en maak een gebaar van “ik kan er ook niks aan doen!”. Ze moest eens weten...
Ze spelen lang, zeker 1,5 uur en al die tijd staat het publiek geboeid richting podium te kijken. Het is wel een beetje sloom publiek, iedereen staat maar een beetje, niemand die echt openlijk laat merken dat hij of zij het goed vindt... behalve de meisjes natuurlijk, die gillen na elk nummer zo hard mogelijk in een poging aandacht te krijgen en werpen smachtende blikken op Marcus, die dat niet door lijkt te hebben. Of niet door wil hebben...
Na het laatste nummer lopen ze weg, een toegift komt er niet. Volgens mij hebben ze ook niet veel meer nummers dan wat ze nu gespeeld hebben. De band zelf komt na een kwartiertje opruimen, Marcy en ik zitten relaxed wat te drinken op het podium en kijken naar de mensen die om handtekeningen en setlisten vragen. 1 heeft zelfs het flesje water waar Tim uit heeft gedronken gepakt... hoe erg kan het worden...
Dan komt Marcus aanlopen, ik schrik, en probeer normaal te doen en een beetje langs hem heen te kijken. Normaal ben ik erg goed in het doen alsof ik ontzettend cool ben, maar op dit moment voel ik me niet zo zeker. Hij komt naar me toelopen en zegt “hey, I saw you in the dressing room last time, right?” ik knik, en grinnik, ja, dat klopt.... hij vraagt of ik er ’s avonds nog ben en ik zeg dat ik met de anderen in het hotel heb afgesproken. En dat ik morgen waarschijnlijk ook wel bij de show zal zijn. Hij zegt, “ok, dus als ik je niet vanavond meer zie, dan morgen wel?” ik knik, en hij gaat weer verder. Marcy lacht, je bent echt heel erg, zegt ze en wijst naar de meisjes die tijdens de show voor ons stonden, en die mij nu niet al te vrolijk meer aankijken. “ik deed niks! Hij kwam toch naar mij toe?” en daar geeft ze me dan ook wel weer gelijk in...
We blijven nog heel even hangen en gaan dan snel nog even naar de andere venue, waar Use It net het laatste nummer in zet. Lekker op tijd dus. Na de show blijven we nog even hangen, halen wat te drinken en dansen een tijdje. Deze zaal is een stuk minder sfeervol, gewoon een rechthoekige ruimte met een podium aan het ene uiteinde en een bar aan beide zijkanten achterin. Boven staat een DJ, maar deze draait een stuk minder goed dan die die bij The Velvets stond. Beetje eenvoudig allemaal, maar dat geeft niet. We wachten tot de frontman van Use It aankomt en ons zegt dat we straks naar het hotel moeten. “hier, mn kamernummer, 24, 2e verdieping, alsof jullie dat niet al wisten” zegt hij met een knipoog voordat hij weer in de menigte verdwijnt.
Use It is ook zo’n bandje, echt bijzonder is het niet, maar die gasten zijn tof en we kennen ze goed. Het is altijd wel gezellig als zij er zijn in ieder geval. Marcy en ik gaan samen met wat andere meisjes, waaronder Tess en Christel, naar het hotel. Ik zwaai even naar de receptioniste, die in eerste instantie enigszins vreemd kijkt, maar ons wel door laat lopen als ik zeg dat we voor Steven Sanders van kamernummer 24 komen. We lopen de lift in, die ook meteen vol is als we er allemaal in staan en stappen op de 2e uit. De gang is al redelijk vol met mensen: leden van verschillende bands, waaronder de drummer van the Velvets, 2 algemeen bekende groupies en wat vrienden van me. Steven zn kamer staat open en hij zelf zit binnen met waarschijnlijk al een grote hoeveelheid drugs in zn lichaam. Hij geeft me een fles Jack Daniels en zegt dat hij even met me wil praten. Marcy gaat ergens anders in de kamer zitten kletsen met de andere leden van Use It. Steven en ik drinken en praten een beetje, terwijl iemand ondertussen een radio aan heeft gezet. Marcy begint te dansen, gevold door een paar andere mensen. Ik loop naar een hoek van de kamer, waar Jason, een vriend van me, staat en we praten wat. De fles JD heb ik nog steeds bij me, maar ik drink er eigenlijk niet meer uit. Ik wil niet teveel hebben...

Eve_lien schreef:

Oeeh
Je gebruikt af en toe beetje veel . . . puntjes.
En soms mist er een hoofdletter ofzo.
En wat kleine foutjes.
Maar wat zou het.
Het is een leeuk verhaal =)