Don begon voor 2 weken terug te kwakkelen, hij had overvulde gewrichten en was wat stram en koortsig, daar is gelijk de da bijgekomen en die dacht dat het vrijwel niets anders kon zijn dan een ontsteking aan de groeischijven. Hij kreeg antibiotica en knapte gelijk al op en in de loop van de week begon hij weer goed te lopen. Afgelopen weekeinde was hij weer zo goed als de oude, 's ochtends had ik er mijn handen nog vol aan naar de wei toe. Hij klom in passage in het touw omhoog en eenmaal los bokte hij vrolijk in het rond.
Gisterochtend was het echter weer mis, hij was sloom en had weer dikkere gewrichten. Op aanraden van de da ben ik vandaag naar Utrecht gereden. In eerste instantie leek het positief. Er zijn veel foto's gemaakt en daar was niets op te zien, ook zij dachten dat het een onschuldige ontsteking aan de groeischijven was. Ik moest er wel rekening mee houden dat hij dan een weekje moest blijven en aan de antibiotica moest maar daar had ik al rekening mee gehouden toen ik daar heen ging.
Als laatste wilde ze toch ook nog even wat gewrichtsvloeistof afnemen om op kweek te zetten. Ze begonnen in zijn linkersprong, daar kwam troebel vocht uit, wat duidt op een gewrichtsontsteking. Daarna de linker achterknie, ook troebel vocht. Vervolgens de rechterachterknie... Oók troebel. Meer gewrichten hebben ze toen niet aangeprikt maar het vermoeden was dat er nog veel meer gewrichten ontstoken waren.
De ideale behandeling zou inhouden dat hij minimaal 3 weken moest blijven èn op de antibiotica ging en ook zou hij onmiddelijk onder narcose gebracht moeten worden om de gewrichten te spoelen. Er werd een prognose genoemd van 40% en een kostenplaatje van ca. 2500 euro.
Toen ik dat hoorde wist ik al genoeg, ik heb nog wel even telefonisch overlegd met het thuisfront en die stonden helemaal achter mijn beslissing. Wij vinden 40% een geringe kans en wij wilden hem dan niet zo'n zware behandeling laten ondergaan. Ik heb om mij heen ook dit soort gevallen gezien en òf na een week of wat moest alsnog de beslissing gemaakt worden òf het bleven van die kneuzen paardjes...
Ik ben terug gelopen, ze hebben hem gelijk gesedeerd en op een tafel getrokken en vervolgens de laatste spuit gegeven. De merrie is er bij geweest maar die heeft er eigenlijk niets van meegekregen.
Mijn verstand zegt dat ik de juiste beslissing heb genomen maar mijn gevoel zegt nog wat anders. Ben er behoorlijk stuk van en elke keer als ik mijn merrie (die in de stal onder mijn woning staat) hartverscheurend hoor schreeuwen breekt mijn hart weer...