Ik heb idd ook hetzelfde gehad. Zo herkenbaar! En het wordt alleen maar erger hoe meer ze naar de uitgerekende datum toe gaat.. 
.
Het veulen is niet helemaal wat ik verwachte. Ik verwachte een bruin veulen (vos moeder x bruine papa) met veel wit en om eerlijk te zijn, een merrie (makkelijker te houden ). Het werd een voshengst met veel wit 
. Maar hij is verder echt helemaal perfect en dat hij niet bruin is en geen merrie maakt me ook helemaal niets meer uit. We gaan van de zomer gewoon wat weghalen en dan hebben we nergens last van dat hij hengst is . Haha
De bevalling ben ik niet bij geweest, mijn merrie heeft de klus helemaal in dr eentje geklaard. Ik was er zelf helemaal klaar voor, maar in het half uurtje dat ik binnen zat (te stuiteren op mn stoel 
) gooide zij het veulen eruit.
Achteraf vind ik het wel jammer dat ik er niet bij ben geweest. Niet alleen omdat dat gewoon een heel mooi moment is, ook omdat de nageboorte niet was afgekomen en ik dat dan misschien wel opgemerkt had. Toen ik erbij kwam, was ze het vlies van het veulen aan het opeten en hing er niks meer af achter. Dus ik ging er eigenlijk van uit dat de nageboorte ook af was gekomen en dat ze die gewoon opgegeten had ofzo.
De volgende ochtend langs de DA gegaan, die is mee komen kijken en heeft Ivanka niet opgevoeld en zei dat alles goed was. Ik dolgelukkig, tot de volgende dag...
Toen had ik opeens een doodzieke merrie; zware baarmoederontsteking, 39.5/40 graden koorts en hoefbevangen daardoor (ze vergiftigde zichzelf door de nageboorte die er nog op zat en dat hangt allemaal samen).
Ik wéér terug naar de DA, die geen actie ondernam (alleen antibiotica en pijnstiller ingespoten). Ik nog een keer terug en ge-eist dat hij haar ten minste op zou voelen, toen heeft hij na nóg wat tegenstribbeling een collega gebeld omdat hij zelf spreekuur moest doen. En dat is maar goed geweest dat ik toen zo boos ben geworden daar, aangezien de nageboorte er nog op zat.
Toen is een week lang elke dag de DA langsgekomen, de eerste dag is ze gepeld (nageboorte eraf gehaald met de hand) en gespoeld + peniciline in de baarmoeder gespoten. De 2 dagen daarna is ze nog een keer gespoeld + peniciline in de baarmoeder gespoten. Daarbij kreeg ze ook nog antibiotica in het bloed ingespoten en een pijnstiller voor de bevangenheid.
Ik heb zó ontzettend veel gelezen over bevallingen en alles. Ik vind het zo stom van mezelf dat ik het niet opgemerkt heb, of dat ik bij de DA niet aangedrongen heb dat hij haar opvoelde. Ik heb de ochtend na de bevalling ook tegen hem gezegd dat ik de nageboorte niet gezien had.
Het is een grote fout van hem geweest, maar ik voelde me er ook ontzettend schuldig bij. IK wilde en veulen, ik kreeg een veulen en nu zat ik met een doodzieke merrie die ik helemaal niet kwijt wilde...
De eerste dagen ging het zelfs zo slecht dat de DA me geen garantie kon geven dat ze er wel door zou komen.
Mijn tip; als je iets niet vertrouwt, bel de DA en dring erop aan dat hij doet wat JIJ wilt. Als jij ook maar het gevoel hebt, dat er iets niet goed zit, volg je eigen gevoel dan. Ook al komt de DA voor niks, maakt niet uit.. Hij kan beter tig keer teveel komen, dan een keer te laat.
Mijn merrie is er overigens helemaal bovenop gekomen, vrij snel ook nog eigenlijk. De eerste dagen ging het écht slecht, maar toen sloeg de AB goed aan en ging de koorts weg, baarmoederontsteking was heel snel onder controle. De bevangenheid duurde wat langer voordat dat weer goed was en nu pas ik nog steeds op wat ik doe met haar, maar het gaat echt weer heel goed.
En ondanks alles wat er gebeurd is, zou ik nog wel een keer een veulentje willen fokken.
Lees er maar heel veel over, maar dan weet je nog lang niet alles . Zorg dat er iemand in de buurt is die er veel vanaf weet en/of ervaring mee heeft en nogmaals; volg je eigen gevoel, jij kent je merrie het beste!
Geplaatst 
Ik denk dat iedereen die een veulen verwacht met de twijfels zit die jij nu hebt!
