IngLio schreef:
Bijten probeert ze ook wel.
Als ze me echt pijn doet
, dan zeg ik weer UH en krijgt ze een tik, op neus of hals. Net als haar moeder is ze vrij gevoelig daarvoor en dan doet ze alsof ze boos op me is en draait zich om. Beetje schamend misschien.
Misschien stomme vraag, maar hoe weet zij nou wanneer ze je echt pijn doet en wanneer niet? Ik heb de regel dat Rocky stomweg niet aan mij mag zitten, niet snuffen, niet kriebelen, niet happen, niet bijten dus. Die regel heb ik met almijn paarden en daardoor schuren ze niet tegen me, happen ze niet aan me en kwijlen geen groengras over me wanneer ik net netjes aangekleed ben of op wedstrijd ben, enz, enz...
Uiteraard knuffel ik hun wel, maar zij mogen dat bij mij niet. Dat is ook de natuur, Alpha merrie mag wel aan lage rang merrie "zitten" wanneer ze wil, ook mee kriebelen, maar lage rang mag niet zomaar aan Alpha merrie komen!!! Ik zie het dagelijks zelf gebeuren, als Jeddah zin heeft om te "kriebelen" met Senna dan staat ze te vrijen, als Jeddah ineens (zonder opgaaf van reden) geen zin meer heeft, oren naar achteren en dan jaagt ze Senna weg.
Jeddah tolereerd anderen ook niet bij haar in de buurt wanneer zij gewoon door de bak of wei loopt, dat doe ik ook niet, ik wil gewoon rond lopen zonder ineens een veulen bovenop me te hebben (niet alleen Rocky, de anderen ook niet
) en Rock wordt door mij dan ook weer weggejaagt als hij me wel "achtervolgt".
Ik merk dat dit bij alle paarden erg goed werkt en ze juist alleen maar nog "gekker"op je worden en zeer zeker niet bang, ze begrijpen je hierdoor juist en dat maakt dat je respect krijgt.
Van het kijken, kijken en nog eens kijken naar de paarden leer ik heel veel! En het is ook ontzettend leuk natuurlijk!