Geplaatst Vanaf die dag sliep ik op stal. Ze had vreselijke weeën en erg veel pijn.
Dinsdag was het er nog niet. Ik werd wat bang dus heb haar laten opvoelen. Het veulen lag perfect. Mooi klaar voor geboorte en het leefde want de dierenarts werd even met beide voorpootjes geschopt.
Zondag riep iedereen 'ga toch thuis slapen' maar iets zei me dat ik het niet moest doen.
Na een goede wasbeurt zag ik opeens dat er flinke druppels aan haar tepels hingen. Echt wit... goed wit...
JEMIG....
Zodra ze op stal stond werd ze onrustig. En tadaaa, het melk spoot eruit.
Na een nacht waken en een paard met veel pijn was het dan om 04.49 uur toch zover... EINDELIJK...
Dit was afgelopen week mijn slaapplek..
Hier zijn de 2 hoefjes al zichtbaar in de zak
Mama... dit was hun eerste contact. Hier smelt ik voor... O+
En jee, wat is dat opstaan moeilijk, maar kijk hoe goed ik al sta...
Na alle inspanningen mag ik toch wel even slapen? Ah toe...
Het is een Rubiquil x Jazz x Hill Hawk xx
Vosje, merrie.
Ik denk dat het een schimmel is en dat ze dus net als mams is, die was ook vos geboren.
Voor een Rubiquil zit er een mooie rug op, niet overdreven lang.
Mijn instructrice/staleigenaar kwam vanmorgen gelijk kijken. Ze vond het een prachtbeestje, terwijl ze zelf vreselijk kritisch is over haar eigen veulens. Enige wat nog een minpuntje lijkt is het linkerachterbeentje, dat lijkt iets steil, maar het schoudertje is perfect, een geweldig koppie, mooie lange stelten...
Ze kan nog onder mams door. Dit beestje moet nog even mooi uitvouwen.
Het drinken liet even op zich wachten. Treasurer vond het vreselijk. Het deed pijn. Ik moest haar eerst even melken maar ook dat mocht niet, ze liet zich gewoon door haar achterhand zakken. Daarna moest de kleine lang zoeken.
Nageboorte kwam er goed af, darmpek kwam er goed af, veulen ging snel staan.
Enige enge was dat Treasure vreselijk fel op de merrie naast haar was. Die mocht niet kijken. Het was zo erg dat Treas een trap tegen de muur wilde geven waar het veulen tussen zat.
Gelukkig is alles goed.
Overigens, een geboorte is prachtig. Maar het is zo zielig als het om je eigen paard gaat. Die pijn die ze had.... vreselijk.
En niemand had mij verteld dat het veulen niet tot amper beweegt als het in de moeder hangt. Wat vond ik dat eng.
Maar alles is oke!!!
I'm in love!!!
Hoor het je nog zeggen vorig jaar.. duurt zoo langg!! 
