Bokt.nl

Citaat:

Ik zal proberen het hier zo goed als het ik kan het verhaal hier neer zetten. Wij wonen sinds 2007 in de duitse eifel aan de belgische grens. Toen we hierheen zijn verhuist hebben we onze 2 merries hier mee naartoe genomen. Mijn merrie Esperanza is hier bevallen van een gezonde spring in het veld. Ondertussen heeft onze ander merrie Bright haar andere veulens hier ook gekregen, 3 hengsten. 2 van onze hengsten hebben we hier gehouden. Mijn merrie is door het noodlot ingeslapen en is haar dochter is ondertussen 6 jaar. Onze 4 paarden staan met elkaar het gehele jaar door op de wei, met een zeer grote loopstal. We hebben 3 jaar lang geprobeerd van onze hengst een veulen met haar te krijgen. We hebben alles geprobeerd, maar nee hoor lukte niet hij was te klein voor haar. Hij is een APHA hengst van ongeveer 1,50 en zij een AIHA van 1,64. Sinds een paar weken hebben we bemerkt (omdat ze aan huis staan kunnen we alles volgen hoe het hier gaat) dat onze meiske zich meer en meer afkeerde van de rest. Tot vorige week zondag dat me dochter naar me toe kwam en zei: mam kom eens mee dit is niet goed. Ik mee en kijk, ik dacht ik zie niet goed opeens zijn haar tepels aan het opzwellen niet veel maar wel genoeg om te denken ik bel toch maar weer eens de dierenarts. Een afspraak gemaakt voor de week erop. Nu niet denken bhoa een week later pas. Ik heb uitvoerig met haar gesproken ze is voor de rest niet ziek ze eet goed en ze gaf me geen indruk dat ze erg ziek zou zijn. Plots voelde ik bij het poetsen 2 dagen later dat een soort van schock onder me vingers dat ik dacht ehhhhhhhh is dit een sugestie of was dat een trap van een veulen. Nog eens gevoeld, maar nee niets meer gevoeld dus zo gelaten. Woensdagmiddag kom ik thuis en zegt me dochter: mam het is echt niet goed hoor ze is de hele dag raar, ze gaat liggen dan weer staan en ik hoor haar darmen echt borrelen. Ik gelijk alarmfase in ojeeeee ik hoop het niet maar dat is een koliek. Gelijk met spoed de dierenarts gebeld die was er in 20 minuten. Wij hopen dat ze ging mesten. Ze trapte en beet naar haar buik. Ik had haar nog nooit zo gezien. Ze zocht wel steun bij mij en me dochter, de rest moest wegblijven. Haar in stal gezet met de dierenarts erbij, die ging haar onderzoeken en de mest eruit halen. De dierenarts begonnen hartelijk te lachen en zei: gefeliciteerd, deze merrie heeft geen koliek die is drachtig. Ik voel hier 2 beentje en het hoofdje. Van schrik viel ik bijna om. Ik dacht, ze maakt een grapje. Je kon nietssssssssss echt niets zien aan mijn merrie dat ze drachtig was. Dus ik dacht ok, maar hoelang. Toen kwam de volgende verrassing, ehhhhhhhhhhh zei de dierenarts: ze kan elk moment bevallen. Toen viel ik van me geloof. Waar zit dat veulen dan? In haar buik natuurlijk, maar waar heeft het zich verstopt. Ik heb haar nog in de zomer op het eind nog zeker nog hengstig gezien. Hier heb ik geen rekening mee gehouden en ik en mijn dochter ontroostbaar, al die tijd geprobeerd en nu we op het punt staan te verhuizen en al onze paarden te koop staan kwam dit als donderslag bij heldere hemel. Niet dat we onze paarden niet mee willen nemen maar we verhuizen naar Curacao en wij geen keuze kunnen maken uit onze 4 paarden, hadden we besloten geen keuze dan alle 4 weg naar een goed adres en dan ook financieel kan je 4 paarden niet mee nemen. Toen we dit nieuws hadden gehoord moest ik toch heel snel handelen alles moest klaar gemaakt worden voor de bevalling tot midden in de nacht zijn we aan het werk gegaan omdat we natuurlijk alles al op hadden geruimt van camera's en er moest heel snel alles terug gehangen worden. Het was dus gelukkig geen koliek, maar weeen. Haar daarna met rust gelaten de andere dag alles ingeslagen van merriebrok albreed stro laten komen en afwachtende houding aangenomen. Nog geen 3 dagen later is mijn merrie tonnetje rond aan het worden, en laat iedereen zien dat ze drachtig is. En loopt ze stalend door de wei en begroet de andere, maar wel met een lijn de tussen. Gelukkig dat ze is of ze wil zeggen zo dat heb ik toch ff goed gedaan. Maar ik nu met een dillema zit en niet meer weet waarheen, heb ik met mijn familie om te tafel gezetten dit is een teken van boven van de Oma (mijn gestorven merrie) daar ben ik van overtuigt. Jullie kunnen geen keuze maken wie er mee kan gaan. Nu hoef je niet meer te kiezen dit veulen is kadootje van onze allemaal al onze paarden zitten nu in dit veulen, de mama's van beiden, de kinderen van beiden. Dit veulen heeft alles te samen gebracht dat we nu niet meer kunnen wachten dat het komt. Opeens is alles duidelijk geworden: het had zo moeten zijn. Wanneer het komt is de vraag omdat niemand hier wat heeft gezien. De dierenarts zegt: jullie hebben al meer dan 12 jaar ervaring met fokken van jullie paarden en dit hebben jullie gemist, hillaries maar waar. Nu moeten we dus naar de symptomen afgaan en niet naar datum wat ik bij mijn paarden precies kon zeggen hoe en wanneer en nu dus niet. Alle tekenen zijn, daar verslapen van de banden en de melkproductie komt op gang en de onrust ook. Alles is aanwezig, alleen nog geen veulen. Die trouwens zich zeeeeeeeeeeeeer goed laat zien door de bewegingen of het wil zeggen: zo nu jullie het weten laat ik me ook zien. Ik hou jullie op de hoogte wanneer het er is.