We might be a match made in hell...

Moderators: RianneH, Neonlight, Nadia, balance, Lous

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 
Iselda

Berichten: 1724
Geregistreerd: 31-01-09
Woonplaats: Noord-Holland Noord

We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 14-08-18 15:50

.. but I won't give up on us

Zoals mijn zus laatst zei 'Jullie zijn een match made in hell i.p.v. match made in heaven'. Oke, dat is misschien wel een beetje overdreven, maar het gaat inderdaad niet erg goed tussen mij en Ami..

Op 21 september 2012 kocht ik Ami en wat was ik een gelukkig meisje, eindelijk mijn eigen paard! *\%/*
Afbeelding

Hij moest flink aansterken, aangezien hij de weken daarvoor niks te eten kreeg, maar we hadden geen haast en ik gaf hem alle tijd die hij nodig had.
Na een maand of 2 hadden wij onze eerste les samen en wat vond ik het fijn om eindelijk met hem aan het werk te gaan! Natuurlijk ging ik er niet op, maar het was puur grondwerk.
Zo gingen we een tijdje door en het ging steeds beter met m'n vriend, wat was ik trots op wat we toen al hadden bereikt!
Afbeelding

Zo rond maart 2013 had ik een afspraak gemaakt om een zadel aan te meten en toen konden we dan ook gaan lessen onder het zadel. Ik vond het best wel spannend, maar ik kreeg super goede begeleiding en ik vertrouwde Ami eigenlijk ook volledig.
Afbeelding

En zo gingen we lekker door, grondwerk en rijden combineren. Tot ik me bedacht dat ik wel graag naar Zweden wilde om daar te werken en Ami.. Ja, die moest dan wel mee.
De weken/maanden voor Zweden nog even heel hard gewerkt met hem, want in Zweden zou ik het toch echt in mijn eentje moeten doen. Het weekend voordat we vertrokken zijn we nog gaan een weekendje gaan rijden op de Veluwe. Wat was ik trots dat we dat, een jaar na aanschaf, konden doen :):)
Afbeelding

Afbeelding

Zweden was voor mij een super toffe ervaring, maar helaas ging het met Ami niet altijd goed. Mede daardoor kreeg ik heimwee en zijn we na 9 maanden samen weer terug naar huis gekomen. Maar toch, hebben we zelfs in Zweden toffe dingen gedaan, zoals alleen buitenrijden.
Afbeelding

We hebben nog heel wat lol gehad toen we weer in Nederland waren en nog steeds was ik heel gelukkig met Ami. Soms vond ik het lastig dat we niet veel konden, maar aan de andere kant, we kwam van zo ver! Daar mocht ik trots op zijn.
Afbeelding

Ergens in 2015 heb ik een nieuw zadel gekocht, omdat mijn oude zadel niet meer goed lag. En toen ging het opeens weer een stuk beter, het leek wel alsof Ami zich veel beter kon ontspannen. Weer was ik in de zevende hemel en kreeg ik er vertrouwen in dat we verder konden komen samen. We reden lekker, we knuffelden wat af en natuurlijk hoorde grondwerk er ook bij in die tijd.

Ik vond het altijd jammer dat ik niet meer naar buiten durfde met Ami, ik weet niet hoe dat komt eigenlijk. Maar ik vond het gewoon eng. Maargoed, dan maar niet toch, denk je dan, ik bleef natuurlijk hopen dat ik ooit de ballen zou krijgen om gewoon met hem naar buiten te gaan, maar dat is er tot op vandaag niet van gekomen >;) Soms wel samen met mijn instructrice, maar ik wilde dan wel aan de leadrope, anders durfde ik niet..

Met Pasen in 2017 was opeens mijn zadel gestolen uit mijn zadelkast -:(- Op dat moment had ik net een hoofdstel met bit voor Ami gekocht, om te kijken of hij beter kon ontspannen met een bit in. Bitloos kwamen we niet verder helaas. Geen zadel, wel een hoofdstel, kaptoom en bit, dat betekent grondwerk!
Afbeelding

Gelukkig had ik snel een nieuw zadel en konden we weer aan de gang. Op 1 juli 2017 zijn de paarden plotseling, veel eerder dan verwacht, verplaatst naar onze achtertuin. Wat staan ze daar fijn!
Afbeelding

Ze staan nu 24/7 buiten en ik merk dat Ami dit heerlijk vind. We reden zolang het nog droog genoeg was om te rijden, we hadden helaas geen bak. Ondertussen werd ons huis gebouwd, en zelfs met het dak erop leggen konden wij gewoon rijden, want een droompaard zou je denken toch?
Afbeelding

Dat was 1 van de laatste keren dat we samen hebben gereden.. Het werd te nat en het rijden was voor dit jaar over. 22 juli 2017 was de laatste dag, en tot op de dag van vandaag heb ik er niet meer opgezeten.

Waar ging het dan eigenlijk fout?
Nou, dat weet ik niet. Ik denk ergens in mijn hoofd %) Ik heb nog wel eens geprobeerd om naar een andere locatie te gaan en daar aan de hand te werken met hem, maar dat was een kansloze actie. Zelfs mijn instructrice vond het gevaarlijk worden en dus hebben we dat niet meer gedaan.
En toen... Toen was ik het vertrouwen kwijt. Het vertrouwen in Ami, in het paardrijden, in mijn eigen kunnen. Het ging bergafwaarts en heb hem maanden niet aangeraakt.
Dan beginnen de lange gesprekken, de slapeloze nachten en de vele uren huilen.. Want wat moest ik nou met hem? Voor mijn gevoel waren we in al die jaren nog nergens gekomen, en hoe kon dit ooit nog goedkomen.. Verkopen, ander paard, goed laten doorrijden, alles is zo ongeveer in mijn hoofd opgekomen.
Maar is dat wat hij verdient? Lang niet :n Hij heeft al jaren zo zijn best voor me gedaan en we hebben zulke mooie momenten samen mogen beleven.

Ik besloot helemaal opnieuw te beginnen en het vertrouwen weer terug te krijgen. In januari (geloof ik) heb ik een lesje vrijheidsdressuur gedaan, dat ging zo goed, ik kreeg weer een beetje vertrouwen.
Afbeelding

Nog steeds beperkt doordat we geen bak hadden, heb ik geprobeerd alles weer op te pakken. Maar dit was wederom van korte duur, hoe lief hij ook lijkt, zo'n draak kan hij zijn. Ik ging lekker werken aan de hand, maar het waaide wel wat, hij ging helemaal over de rooie en stond naast me te springen, te steigeren en trok zich voortdurend bijna los. Daar ging mijn plezier weer.
Afbeelding

Maar hoe kun je niet gek zijn op dit koppie? Ik ben opnieuw gaan lessen met hem, puur grondwerk (voor zover gaat zonder bak) en we zijn dus nog steeds erg afhankelijk van het weer.
En weer heb ik vele gesprekken gehad, gehuild, slapeloze nachten gehad en op zoek gegaan naar een ander paard.
Maar nu, heb ik besloten dat het anders moet, het roer moet om!

Ik ga lessen op een manege in de buurt op een manegepaard en daarnaast blijf ik lessen met Ami op de grond, vanwege het weer zal ik straks weer beperkt zijn met de ruimte en zal het puur werken aan de hand zijn en misschien wat vrijheidsdressuur.
Ik hoop dat ik op de manege weer zekerder kan worden van mezelf en dat ik Ami dan weer kan begeleiden, want hij heeft dat gewoon nodig. De afgelopen 2 weken ging het weer heel fijn, heb ik fijn gelest, maar zelfs zonder les ging het goed. En dat heeft me goed gedaan.

Ik hoop dat we er over een tijdje weer zo bij zitten:
Afbeelding


Leo

Berichten: 46217
Geregistreerd: 06-12-02
Woonplaats: Anna Paulowna

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-08-18 16:03

Jeetje wat mega dapper van je dat je je verhaal doet, wat een reis hebben jullie al samen afgelegd en wat ontzettend stoer dat je besloten hebt dat de reis nog veel langer gaat worden voor jullie sámen!

Veel respect voor, en juist door dat doorzettingsvermogen gaan jullie samen je doel bereiken. :j +:)+

..
The music of this awe
Deep silence between the notes
Deafens me with endless love

..

Katisa

Berichten: 120
Geregistreerd: 06-03-13
Woonplaats: Hulshorst

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-08-18 16:32

Het klinkt alsof Ami jou misschien nog wel beter doorheeft dan jijzelf... hij heeft een leuk koppie, maar lijkt me geen sufferd.

Zo te horen is de situatie aan huis niet succesvol, hoe leuk ook, en zouden jullie meer baat hebben bij meer en intensievere begeleiding. Is hem op een stal zetten waar dit wel mogelijk is een optie, al is het tijdelijk? Ik denk dat jullie nu in een bepaald patroon zitten, waar je toch uit moet, als je hem wilt houden en weer wilt rijden samen. Zo te horen gaat het beter als je hulp krijgt hierbij. Heb je deze onzekerheid ook met andere paarden?

Succes samen, paarden komen op je pad met een reden en hopelijk kunnen jullie weer samen groeien.

Iselda

Berichten: 1724
Geregistreerd: 31-01-09
Woonplaats: Noord-Holland Noord

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 14-08-18 16:39

Leo, wat een super lief berichtje van je! Ik kreeg gewoon tranen in m'n ogen dat ik het las :o

Niksie, in principe mist hij thuis gelukkig niks. Enkel dat we momenteel dus geen bak hebben, maar die wordt in het voorjaar gerealiseerd. Ze staan hier met z'n tweeën, dus het is niet mogelijk om hem op een stal te zetten ergens anders. We hebben nu gelukkig weer wekelijks/2-wekelijks les en we werken nu meer vanuit de ontspanning en vanuit de goede dingen zeg maar. Het kon snel een gevecht worden soms en dat proberen we nu natuurlijk te vermijden.
Ik ben inderdaad ook onzeker als het gaat over andere paarden, daarom ga ik heel rustig aan beginnen op de manege (eerst priveles) en pas de lessen in als ik zelf het gevoel heb dat het kan. Maar bij andere paarden eerder bang om te vallen oid, bij Ami heb ik heel erg dat ik bang ben dat ik iets verkeerd doe ofzo.. (Natuurlijk soms ook wel angst om te vallen, maar dat is voornamelijk als het niet op eigen terrein is, bijv. buiten).

N4N4
Berichten: 583
Geregistreerd: 15-10-15

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-08-18 17:19

Super knap van je dat je niet opgeeft _/-\o_
Met zo'n instelling kom je er wel .. je kan het :j
Succes ..

De allerliefste en het allermooiste paard van de hele wereld ... is de mijne :-)

Iselda

Berichten: 1724
Geregistreerd: 31-01-09
Woonplaats: Noord-Holland Noord

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 14-08-18 19:02

N4N4 schreef:
Super knap van je dat je niet opgeeft _/-\o_
Met zo'n instelling kom je er wel .. je kan het :j
Succes ..


Dank je, laten we inderdaad hopen dat we er wel weer uitkomen samen :j

Elpharo

Berichten: 1895
Geregistreerd: 30-05-02
Woonplaats: Alphen aan den Rijn

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-08-18 19:16

Wat een verhaal zeg! Ik ben het ergens wel met Niksie eens. Soms is het beter om ergens op stal te staan. Waar andere mensen inspiratie en bemoediging kunnen geven. Thuis is supergaaf, maar niet om je angsten te overwinnen. Tenzij je misschien iemand kan vinden die je kan helpen...desnoods Ami kan rijden en dat jij het weer in kleine stapjes kan overnemen. Eerst een keer uitstappen, dan misschien meer. En je nergens voor schamen in dat opzicht. Ik vind je wel super dat je het niet opgeeft. Je paard heeft alles, maar mist misschien juist wel wat meer uitdaging nodig. Ik kan me herinneren dat mijn paard heel erg is opgeknapt nadat mijn verzorgster van toen 15 erop ging rijden. Ik twijfelde heel erg of ze wel mocht, want mijn paard was best onvoorspelbaar soms, maar heb de gok genomen en dat is echt zo fijn geweest! Mede dankzij haar is hij veel rustiger geworden en dat is niet alleen fijn voor mij, maar ook voor hem. Wie weet is het ook wel wat voor jou? Niet makkelijk, iemand anders op je paard, maar als het beter gaat is het zo fijn. Heel veel succes, wat je ook gaat doen. Het komt vast goed!
P.s. dat wegspringen en druk doen, zo herkenbaar. Klinkt gek, maar dat wordt ooit een keer beter..ik merk wel dat veel paarden er niet beter van worden, van alleen werken aan de hand. Sommige paarden hebben het gewoon nodig om lekker te sjouwen, dingen te doen en kilometers te maken om hun hoofd leeg te maken. En stiekem klinkt het alsof jouw Ami dat ook een beetje heeft...

Esra_P
Berichten: 46
Geregistreerd: 02-10-13

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst: 14-08-18 19:28

Wat zijn jullie al van ver gekomen zeg! Dat is echt al wel iets om trots op te zijn, ook nu wanneer het weer even niet gaat! Spiegelt hij jou niet enorm? Hoe zit jij zelf in je vel? Ik heb een burn-out gehad en ik heb echt het liefste paard ter wereld (zoals iedereen natuurlijk hihi) maar ik kon niet fatsoenlijk meer rijden het was een en al strijd. Toen pas ben ik mij gaan realiseren dat ik niet goed in mijn vel zat en ben ik daar aan gaan werken. Maar toen het dus weer iets beter ging en vooral dat ik accepteerde dat het niet goed ging met mij, ging het ook weer beter met rijden! Ik hoop dat je er iets aan hebt en vooral hou vol je bent al van ver gekomen ga zo door!

Instagram: @Wiske_the_friesian_horse

Youtube: Esra Pennings

Iselda

Berichten: 1724
Geregistreerd: 31-01-09
Woonplaats: Noord-Holland Noord

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 15-08-18 06:43

Elpharo, ik begrijp inderdaad het idee van op een stal staan. Helaas kan ik Ami niet ergens anders neerzetten, omdat het andere paard dan alleen achterblijft. En dat is ook de reden dat ik dus wel in een groepsles ga rijden. Ik heb gelukkig 2 hele fijne instructrices die me helpen en die me ook precies begrijpen en die Ami ook begrijpen, dus dat is in ieder geval mooi meegenomen.
Ik heb vandaag les en we gaan oefenen met buiten wandelen, dat ik dat op z'n minst wel weer durf met hem. En mijn zus bood van de week aan om erop te stappen en buiten te gaan rijden met hem. En als dat gaat goed en ik vertrouw het, wil ik dat zelf weer gaan opbouwen (aan de leadrope), dan kunnen we in ieder geval inderdaad lekker even wat doen wat hij waarschijnlijk fijn vindt ja :j
Ook al zou ik een bijrijder hebben, blijft het probleem van de bak, dus dat is momenteel niet echt een mogelijkheid. We gaan wel nog proberen om samen met het andere paard naar die bak te gaan, wellicht dat het dan beter gaat, maar dat is even afwachten. Gelukkig wil mijn zus me ook overal mee helpen en stapt die er zo op, dus een bijrijder laat ik (voor nu) nog even aan me voorbij gaan.

Esra_P, het zou kunnen dat hij me spiegelt hoor. Ik ben 2 jaar geleden begonnen met studeren en dat was nogal een omschakeling voor me. Aan het einde van dit schooljaar zat ik er ook echt wel doorheen en nu heb ik wat meer rust en het gaat weer iets beter met het werken. Dus wellicht is dat het. Ik ga er in ieder geval eens over nadenken, fijne tip die je hebt gegeven!

monnette1
Berichten: 210
Geregistreerd: 29-08-14
Woonplaats: Deil

Link naar dit bericht Geplaatst: 15-08-18 13:34

Allereerst: Wat een leuk paard en wat super goed dat je niet opgeeft en doorzet.
Daarnaast kan ik je angst een klein beetje begrijpen, ik ben zelf niet bang maar ook geen held. De dingen die mij geholpen hebben zijn longeren en niet meer bitloos.
Ik denk dat je zonder bak of paddock het jezelf heel moeilijk maakt. Ik heb zelf een paddock van 15 bij 18 m. gewoon een laag zand op grond. Hierdoor kan ik mijn haflilnger longeren, en dat doe ik dan ook met touwjes van Lammert Haanstra. Hierdoor wordt mijn paard echt vèèl gehoorzamer, soepeler en echt braver! Toen ik haar inreed longeerde ik haar eerst en ging daarna pas op haar rug, als ik zeker wist dat ze braaf was. Vandaar uit hebben we het vertrouwen in elkaar opgebouwd, en voorkwam ik vervelende situaties waardoor je ook echt vertrouwen in elkaar krijgt.
Daarnaast heb ik een aantal jaar bitloos gereden vanwege haar gebit, maar echt: in mijn ogen geef je je paard echt meer handvaten om ertussenuit te knijpen als je paard al minder gehoorzaam is. Als je al een probleem hebt met gehoorzaamheid en vertrouwen is bitloos in mijn ogen echt geen goede combi..
Ik hoop dat je er iets aan hebt en wens je veel succes!

Iselda

Berichten: 1724
Geregistreerd: 31-01-09
Woonplaats: Noord-Holland Noord

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 16-08-18 08:12

Geen bak is in principe geen keuze, maar het kan nu even niet anders.
We hebben natuurlijk wel een paddock, alleen is een groot deel verhard (hier kan dus wel wat doen, maar niet teveel).

Bitloos ging altijd goed, maar heb inderdaad wel besloten om daarvan af te stappen, al werkt het voor nu al dat ik een bit in heb bij hem, maar geen teugels. Hij doet het daar al veel beter op.

Gister voor het eerst op de manege gereden, de galop vond ik even spannend, maar verder echt helemaal niet! Ik ben dus zeer gelukkig. Vanaf maandag ga ik meerijden in de groepsles.

Gister ook met Ami les gehad en tot de conclusie gekomen dat ik niet genoeg controle heb, dit was in het begin een puntje en dat ging goed. Door het lange stilstaan helaas weer erin geslopen, dus we gaan hier ook mee aan de slag.

Ik denk dat ik veel kan hebben aan de combi manege en les met Ami en ik heb er vertrouwen in dat het weer volledig goedkomt :j (Al zal dat gaan met bloed, zweet en tranen denk ik :+)

Esra_P
Berichten: 46
Geregistreerd: 02-10-13

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-08-18 19:20

Fijn dat het goed ging! Zal ook fijn zijn voor je zelfvertrouwen! Nu je weet waar je aan moet werken zal dat ook wel goed komen! Idd niet in 1 dag en ook niet in 2! Succes de komende tijd en blijf vooral genieten :) !

Instagram: @Wiske_the_friesian_horse

Youtube: Esra Pennings

Gini
Berichten: 12060
Geregistreerd: 18-10-06
Woonplaats: Belgje

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-08-18 19:36

Misschien een gekke tip, maar wat helpt tegen onzekerheid: lachen.
Want dan lachen betekent ontspanning bij jou.
Dus niet als hij begint te steigeren en bokken aan de longeerlijn denken van: 'zie je wel, hij is weer niet braaf en ik durf het niet en zo komen we nergens want ik kan hem nog eens niet fatsoenlijk aan de longe laten lopen, had ik maar een braaf opgeleid paard,...' Met zulke gedachtes zou iedereen de moed verliezen. In de plaats ga je lachen en zeg je hem wat een mal paard hij is. En weet je...doe op zo een moment ook gewoon eens lekker mee gek. Gaat hij bokken aan de lijn, loop dan mee en gooi je benen ook eens in de lucht. Is het moment niet zo speels en trekt die zich los: lachen, want dan ontspan je. Loop niet met een kwade kop achter hem aan.

grizzlybear

Berichten: 293
Geregistreerd: 28-02-17

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-08-18 19:49

Ik vind het ook echt super knap dat je dit vertelt! Veel mensen zouden er alles aan doen om anderen maar het idee te geven alsof alles perfect is.
Veel succes samen!

freetorun

Berichten: 2105
Geregistreerd: 22-04-09
Woonplaats: Breda

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-08-18 20:15

Wat knap dat je zo je verhaal deelt. En ik denk dat veel mensen wel eens een onzekere periode meemaakt met hun paard en je gevoel kunnen begrijpen.

Doe je momenteel grondwerk a.d.h.v. een methode? Ik doe bv parelli met die van mij en mede door de theoretische ondersteuning en het logische 'stappenplan' geeft het me echt veel meer zekerheid in wat we doen, en vooral waarom, en waar we heenwerken. Misschien voor iedereen anders, maar zoiets kan soms ook helpen.

Lante

Berichten: 11105
Geregistreerd: 18-06-04
Woonplaats: Frl

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-08-18 20:29

Het leven met paarden gaat niet altijd over rozen. Jammer genoeg komt ieder paardemens daar vroeg of laat achter. Een paard heeft veel behoefte aan duidelijkheid. In een vriendschaprelatie is dat best lastig, want mensen zijn snel geneigd om lief te blijven om die mooie, bijna romantische band met het paard maar niet te verbreken.
Maar; door onduidelijkheid in relaties ontstaat juist ruis, zeker bij een kuddedier dat leiding vraagt van zijn ruiter. Vriendelijk maar heel beslist vertellen wat je van je paard wil en uitbundig belonen als hij het goed doet en (nog) duidelijk(er) zijn als hij het niet doet.
Het zal even best moeilijk zijn, maar met wat hulp en doorzettingsvermogen lukt het wel.
Succes! +:)+

~Het leven wordt achterwaarts begrepen, maar moet voorwaarts geleefd worden.~

Kierkegaard

Boras
Berichten: 5106
Geregistreerd: 21-10-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 16-08-18 20:54

Ik heb veel bewondering voor je doorzettingsvermogen. Je geeft wel eens op, maar je weet toch maar telkens de draad weer op te pakken. Hoe moeilijk je het ook hebt.

Prachtig dat je je vriend niet opgeeft!

Iselda

Berichten: 1724
Geregistreerd: 31-01-09
Woonplaats: Noord-Holland Noord

Re: We might be a match made in hell...

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-08-18 09:29

Wat een lieve reacties allemaal! Dat doet me wel echt goed :o

Esra_P, dank je! Ik verwacht inderdaad dat het wel even duurt, maar ik ga er vanuit dat het goedkomt :)

Gini, dat is een goede tip! Dat ga ik eens proberen :j Baadt het niet, dan schaadt het niet.

xmcw, ik vind het natuurlijk ook lastig om ervoor uit te komen dat het niet super goed, maar als je het blijft ontkennen kom je er nooit denk ik.. Het inzien en durven uitspreken is stap 1.

freetorun, ik heb momenteel niet een bepaalde methode. Ik heb me ooit wel eens soort van verdiept in Parelli, maar toen niks meer mee gedaan. Ik ga er nog eens naar kijken. Ik ben gewoon terug naar basic gedaan, de dingen die we heel in het begin deden. Niet te moeilijk en blij zijn met kleine stukjes die goed gaan :)

Lante, ik denk inderdaad dat Ami daar heel veel baat bij heeft, en daar ben ik nu dus ook mee bezig. Belonen is voor hem inderdaad heel belangrijk als het wel goed gaat en duidelijk (maar op een 'vriendelijke' manier) aangeven wanneer hij het niet goed doet. Bedankt!

Boras, het is heel moeilijk om het nooit op te geven natuurlijk. En die periodes heb ik gehad, en nog steeds denk ik weleens 'waarom doe ik dit :+', maar hij is het waard en we hebben al zoveel bereikt. Dat houd ik continu voor ogen en dan weet ik dat ik nooit echt op mag geven <3

Nogmaals iedereen, heel erg bedankt voor de lieve berichtjes en de goede tips! Hier kan ik wat mee :)


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: ContentKing en 10 bezoekers