Graag gedaan

Ik ben het met je eens dat een paard niet zomaar alles leuk vindt, ik vind dat je daarin als ruiter ook echt moet luisteren naar je paard. Stel, ik koop straks een dressuurpaard, en die blijkt reining vréselijk leuk te vinden (kan hè, kan, dat weet je niet) zou ik mezelf erg gemeen vinden als ik alleen maar met dat paard zou springen en dressuurrijden. Ja toch?
Als zo'n paard dan in de staak schiet, is dat volkomen begrijpelijk, en ook wel mijn schuld dan, ik heb niet geluisterd naar hem. Ik kan ook 3x perweek dressuuren, 3x reining doen, en 1x een buitenrit. Als ik het zo doe, haal ik vast mijn punten bij de dressuur wel, en ik hou mijn paard happy
En dat is een beetje wat ik bedoel (en superwoman ook) je moet zó werken met je paard, dat paardlief graag voor je wil werken. Al zal het een altijd verplichte kost zijn, en het ander een feest. Je moet als ruiter ook een compromis willen sluiten met je paard. Helemaal paard's zin doen is niet wijs, helemaal de zin van de ruiter doen levert ook niks op. In die zin moet je geloof ik ook een team willen worden.
Paarden zijn dieren die van nature gemakkelijk compromissen kunnen sluiten, mits de ruiter ook een overtuigende leider kan zijn (geen baas!!!). Als de ruiter vervolgens ook wat water bij de wijn doet, en het paard daarbij eerlijk en consequent opvoedt en behandelt, moet het imo een heel goed team kunnen worden....
Ik leg idd wel vaak de schuld bij de ruiter, en eigenlijk nooit bij het paard, omdat ik vind dat de ruiter een compromis moet leren sluiten. Paarden doen dat toch al wel. En volgens mij moet er heel wat gebeurd zijn (maar dat is speculatie natuurlijk) voor het paard zulke extreme dingen doet....
Dan ben ik in jouw opinie een Penny. Ik geloof dat ik daar prima mee kan leven
