Bokt.nl

quarterH schreef:

zie hier een voorbeeld van de nageeflijkheid van een 3 jarige reining quarter.
http://player.vimeo.com/video/32718427?autoplay=1

iets zegt mij dat als je dit bit in een 3 jarige top gereden dressuurpaard (ok 5 jarig mag ook) hangt je niet deze reactie krijgt met zo weinig contact.

CherokeeChum schreef:

Ik denk dat veruit de meeste mensen geen idee hebben wat nagevelijkheid nu werkelijk is,wat het het verschil is met verzameling en dat het paard beide kan.
Dat je met een nagevelijk paard comuniceert,ook als hij nog niet verzamelt en dat het paard volkomen verzamelt kan zijn en niet meer met jouw in contact is.
Het is dus zowel fysiek als wel een state of mind. Beide zijn te conditioneren.
Het frame waarin het dier loopt heeft niets met nagevelijkheid te maken,maar is slechts de lichaamshouding die wij wensen voor onze tak van sport of dit nu dressuur,western of voor mijn part polo is maakt geen flaus aus. Het grondbegindsel is het zelfde.
Dus QH en Dofuzz back to basics,hoef je je paard ook niet naar een trainer te brengen om hem te leren nageven. Wat Krek Smeersel doet heeft niets met rijden te maken maar meer met quick fixen van een frame,dmv learned helplesness. M.a.w Als je niet doet wat ik van je eis,trek ik je bek overmidden.
Heeft niet zo veel met communicatie vandoen.(ff het voorbeeld van de man die zo stom was om zich te laten filmen terwijl hij dat deed)Of nagevelijkheid.

quarterH schreef:

Nageeflijk is voor mij wat de amerikanen ' soft in the face'. En ' bitbroke' noemen.
Dat is niet per definitie hetzelfde als collected, uiteraard is het beste als die 2 samen komen

Niels schreef:

Qh; precies. Ik denk dat dit al aardig het verschil aangeeft. Ik vind het lastig om zo te omschrijven op een forum, ik denk dat het ook redelijk onmogelijk is om dit op een voldoende manier te kunnen doen.

dofuzz schreef:

dat wanneer wij comuniceren met ons paard, wat reeds een hoge graad van training bereikt heeft, en waarvan wij weten dat hij de betrokken oefening kent en die weigert uit te voeren zoals wij ze van het paard vragen, het paard "vierkant met onze kl*ten speelt" zoals één van mijn trainers pleegt te zeggen.

Cer schreef:

@rom, waarom zou je het moeten kunnen omschrijven als je t zelf niet hoeft uit te voeren?

Citaat:

Goede handen zijn meestal passief en moeten de bewegingen van de paardenmond direct volgen zonder deze te storen.

Om goede teugelhulpen te kunnen geven,moet de ruiter licht en elastisch contact onderhouden met soepele ellebogen,polsen en vingers. De handen bieden weerstand(houden tegen zonder terug te trekken) als de ruiter een overgang naar een lager tempo wil maken of wil halthouden. Het weerstand bieden kan ook andere doelstellingen hebben, zoals nageeflijkheid. Een ruiter mag nooit trekken!!!!!

Onder weerstand bieden wordt verstaan het sluiten van de op de plaats blijvende hand van de ruiter om de vermeerderde druk van het paard op het bit te weerstaan, tot het moment dat het paard zich ontspant in nek en kaak,en nageeft, als gevolg van de inwerkende zit en kuithulp van de ruiter.

Onder aanleuning wordt verstaan de zachte en constante verbinding tussen de ruiterhand en de paardenmond die van het paard uitgaat, als gevolg van de voorwaartse inwerking van de ruiter.
De juiste aanleuning kan nooit door een terugwerkende hand verkregen worden, maar moet als resultaat ontstaan doordat het paard van achter naar voren naar de hand toe gereden wordt.

Citaat:

Een goed gereden Westernpaard kan bijvoorbeeld een goede aanleuning hebben op het gewicht van de doorhangende teugel. Een dressuurjurylid zal dat nooit aanleuning noemen.