Toen was het echt niet grappig meer
paarden helemaal achteraan in de wei (en natuurlijk niet reagerend op roepen ofzo), zakten weg in de blubber tot een centimeter of 20 ofzo (met schoenen, geen laarzen) en iedere pas gleed je bijna onderuit omdat je in het pikdonker niet zo goed zag waar je liep (had gelukkig wel zaklamp op mobiel, anders was het al helemaal een ramp en zoog je iedere keer vast met je schoenen in de blubber). Heel leuk, paardrijden, hahahaHeb dr wel weer veeel zin in
Wil wel een xtje een paardje wat een uitdaging is, tot nu toe alleen maar op brave paarden gereden, of nja die het bij mij iig goed deden en makkelijk te rijden waren, zowel met hoofdstel als met neckrope xD Hoewel dat misschien ook wel een goed teken is


)
het is dat ik op een gegeven moment mezelf maar weg schop anders zit ik om 10 uur nogsteeds achter iedereen aan te hobbelen
(ik rijd op twee handen, met een "dubbel" stuk in het midden), en mijn lesgeefster heeft er nooit iets van gezegd... En ik heb er ook geen last van...