Geplaatst Enkele jaren geleden zag ik op 24kitchen een documentaire waar een sterrenchef een "perfect" kerstdiner bereidde volgens zijn herinneringen. Gefascineerd heb ik gekeken en daarna zei ik tegen mijn man (toen nog vriend): "ooit wil ik daar gaan eten".
Dit jaar kwam het ter sprake, volgend jaar zouden we ons 5jarig huwelijk daar vieren maar toen we in gesprek raakte met mijn ouders werden die ook enthousiast en zo kwam het dat ik 3 maanden geleden voor mijn pc zat te wachten om te kunnen reserveren om 12 uur in de middag voor een weekend in mei. Dat lukte met veel moeite, want het is als kaartjes bemachtigen voor een popconcert.
Enkele weken geleden kreeg ik een mailtje, waarin ik enkele vragen kreeg om te beantwoorden. Of ik iets meer kon vertellen over onze leukste vakantieherinneringen, de rol van ijs in onze vakanties en bijvoorbeeld wat voor gebak we graag aten. Ook de vraag of ik iets kon vertellen over onze tafelgasten. Het riep een hoop verwachtingen op, maar we waren allemaal wel wat sceptisch of ze een diner echt zo persoonlijk zouden maken om iets te doen met die antwoorden.
Zaterdag zijn we naar Londen gevlogen om daar een huurauto te nemen naar Maidenhead. In de middag zijn we alvast naar Bray gereden om te kijken waar het was. Ik wist ondertussen dat er ook 2 pubs waren onder zijn naam en in 1 van die 2 zijn we gaan lunchen, wat erg leuk was. Daarna ook maar even in de andere pub gekeken (deze heeft ook 1 ster) en daar een cocktail gedronken van o.a. skittles washed wodka, suikerspin, marshmallows en knettersnoepjes. Echt heel grappig en een leuk voorproefje van wat er 's avonds zou komen.
In het hotel ons opgedoft en klaargemaakt voor de avond. Met een taxi daarheen gegaan.
De rode draad door het menu was de dag dat je op vakantie gaat. Heston heeft geprobeerd herinneringen uit zijn vakantie te combineren met je eigen herinneringen wat erg leuk was.
De start is de dag voor vertrek: het inpakken van de auto, de stress voor de vakantie en zijn moeder gaf zijn vader dan altijd een gin and tonic om bij te komen.
Onze "change of air" was een meringue gepocheerd in vloeibare stikstof. Deze was koud met een berg smaak. Als je hem in je mond nam werd je een "draak" van een mens, want de rook kwam uit je mond.
Daarna een luchtig bolletje van bieten en mierikswortel. De gin and tonic werd een gerecht met divers kruiden en selderij en daarbij een glas gin met diverse kruiden er in.
Hierna begon het dag te worden, wat zich kenmerkte doordat het lampje boven onze tafel van donkergeel naar steeds lichter ging (einde van de dag werd dit weer donkerder).
We kregen als ontbijt eerst thee, welke tegelijk koud en warm was (ene kant warm, andere koud koud) doordat er een soort gelei in zat, maar dit proefde je niet en veranderde de consistentie ook nauwelijks.
Daarna stonden er ineens verpakkingen met cornflakes op tafel. Er werd uitgelegd dat hier een cadeautje in zat, een puzzel, die we moesten oplossen. De eerste die de puzzel oploste won een prijs. In de doosjes zat inderdaad stukjes hout die samen een soort doosje maakte met een gleuf. Ik eiste de prijs op
en kreeg een plastic munt die in dit doosje werd gestopt en ik moest deze goed bewaren. Vervolgens kregen we "melk" die bij de cornflakes hoorde. De smaken samen maakte dat je cornflakes at, maar het smaakte naar een hartig engels ontbijt met tomaat, eieren, toast...
Na dit gerechtje kwam de ober naar mij toe, dat hij een beter dekseltje had voor mijn doosje. Ik kreeg een dekseltje wat er precies hetzelfde uit zag, dus ik vroeg hem het verschil "niks, hij was gewoon beter". Dus ik kijken en uiteindelijk bedacht ik hem om te draaien. Om daar het logo te zien van het hotel waar mijn man en ik onze beste vakantie ooit hebben gehad. Dat was echt heel gaaf
Vervolgens gingen we naar zee. We kregen een hoorn met daarin een ipod die zeegeluiden afspeelde en ons eerste gerecht was gebouwd op zeezand (met glas er tussen) en was net de zee.
Bij het gerecht kregen we een ansichtkaart met "groetjes uit Australië", waar mijn ouders op vakantie zijn geweest met een vakantiefoto. Ijsjes (met hartige smaak) volgde en ineens zag ik dat er iets geschreven was op het stokje van de ijs van mijn vader. Hierop stond "happy birthday"( hij was pas jarig geweest) en idem voor mijn moeder (die bijna jarig is).
En daarna een kunstwerkje waar hete bouillon over heen ging. Het was een rots met daarop een krab, welke smolt in de bouillon en een soep werd.
Een grote vaas werd op tafel gezet waarbij verteld werd dat we naar het bos vertrokken. In de vaas was een bos gemaakt. Het was ondertussen 3 uur in de middag volgens het "verhaal". We roken al iets en toen werd er een schitterend gerecht neergezet en een vloeistof over de vaas gegoten waardoor alles in de rook kwam te staan en de geur van het bos tevoorschijn kwam.
Voor mij het hoogtepunt van de avond, dit gerecht was zo wauw
Tijdens het ontdekken van het bos ontdekte we de "mockturtle" uit Alica in Wonderland en mochten we thee drinken met hem. Met een sandwich uiteraard. We kregen een gouden horloge ,welke we in heet water hingen en dit werd een bouillon. Deze goten we vervolgens over het gerechtje uit.
En toen "eindelijk tijd voor diner" volgens de bediening. We kregen een menukaart. In Engeland was het gebruikelijk om een vast 3 gangendiner te hebben in de tijd dat Heston jong was en dus geen keuze.
En dus aten we een redelijk normaal 3 gangen diner, wat fantastisch smaakte. En we eindigde met whiskygums en konden koffie bestellen.
Dit was het dessert van het diner in het diner. Het was een wijnrank. wat ik begreep is het een bepaalde wijnsoort die bestaat uit diverse druifsoorten waarvan hij de smaken allemaal uit elkaar heeft getrokken en ieder bolletje is een aparte smaak. Allerlei verschillende texturen, smaken. Soms hard en knapte het in je mond uit elkaar, dan weer zacht. Koud en warm, allemaal tegenstellingen. Voor mij het tweede echte hoogtepunt van de avond.
En met de avond ten einde gingen we naar bed. Op tafel werd een kussen neergelegd wat zweefde boven de tafel, volgens mij door magnetisme. Hierop lagen kleine schuimpjes en we kregen een gerecht dat "counting sheep" heette.
En ik had nog steeds die munt
Dus kwamen ze met een groot poppenhuis dat het restaurant voorstelde, maar dan als snoepwinkel. Dit kon open en binnenin waren allemaal laatjes. Ik mocht met mijn munt snoep gaan kopen in de snoepwinkel. "like a kid in a sweetshop". De munt ging aan de zijkant in het gebouw en de laatjes begonnen te bewegen waarna er een laatje open bleef staan met daarin chocolaatjes enzo. Deze werd in een snoeptasje gedaan en hierbij werd koffie geserveerd.
5.5 uur later was het avontuur ten einde en zijn we met de taxi weer naar huis gegaan, nadat we nog even in de keuken mochten kijken.
Echt een absolute droom is hiermee uitgekomen. Een geweldige ervaring en zo bizar om al je zintuigen bespeeld te zien worden op zo'n avond...
die man kan echt toveren met eten. Lief al die kleine details. 
