Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-09-14 22:04

Slakken zelf bereiden

Geplaatst door de TopicStarter : 29-09-14 22:04

Wie heeft dit weleens gedaan? Dus slakken gewoon uit je tuin zelf klaar maken en eten?
Zou het weleens willen proberen alleen heb überhaupt nog nooit slak gegeten.

**Geplaatst**: 29-09-14 22:05

Geplaatst: 29-09-14 22:05

leuk avontuur. Ik blijf graag op de hoogte

**Geplaatst**: 29-09-14 22:06

Re: Slakken zelf bereiden

Geplaatst: 29-09-14 22:06

Huis- tuin- en keukenslakken zou ik lekker in de tuin laten zitten en bij de supermarkt escargots gaan halen, lijkt me lekkerder

Eetbare slakken leven hier volgens mij niet in de tuin.

**Geplaatst**: 29-09-14 22:08

Re: Slakken zelf bereiden

Geplaatst: 29-09-14 22:08

Euhm... Tuinslakken zijn hier volgens mij niet geschikt voor.
Ik zou echte halen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-09-14 22:08

Geplaatst door de TopicStarter : 29-09-14 22:08

Als ik zo eens google zijn er toch echt verschillende recepten en gaat het gewoon over slakken uit je tuin. Ik vind juist het proces interessant

**Geplaatst**: 29-09-14 22:11

Geplaatst: 29-09-14 22:11

slakken uit je tuin zullen best eetbaar zijn..

maar van veel slechtere kwaliteit dan escargots of wijngaardslakken..
ik zou dus bij een slakkenkweker dan slakken halen, die ook echt voor consumptie bedoelt zijn.

levende halen dus ipv voor verpakte dode slakken

http://www.boerenslak.nl/

zou daar gewoon eens gaan kijken en ook vragen stellen over het bereiden en zo..
dan kun je er vast wel een paar kopen

Laatst bijgewerkt door elenaMM77 op 29-09-14 22:13, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-09-14 22:11

Geplaatst: 29-09-14 22:11

Of je haalt gewoon normaal eten :')

What the hell hahaha

**Geplaatst**: 29-09-14 22:12

Geplaatst: 29-09-14 22:12

Je weet niet of er in de buurt iemand slakkengif gestrooid heeft en of de gevangen slakken daarvan gegeten hebben. Ik zou ze niet eten.

**Geplaatst**: 29-09-14 22:12

Geplaatst: 29-09-14 22:12

Oh echt? Nou vind ik slakken sowieso niet te eten, maar die dingen uit je tuin lijken me helemaal niks. Wel mooie oplossing voor een slakkenplaag

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-09-14 22:13

Geplaatst door de TopicStarter : 29-09-14 22:13

ja dat kan ook, dan hoef je ze ook niet helemaal te ontgiften etc

**Geplaatst**: 29-09-14 22:14

Geplaatst: 29-09-14 22:14

http://nl.wikipedia.org/wiki/Segrijnslak

Deze schijn je prima te kunnen eten. Zit er hier vol mee, maar denk dat ik pas. :')

**Geplaatst**: 29-09-14 22:16

Geplaatst: 29-09-14 22:16

Ik lust zelf geen slakken maar heb wat voor je verzameld.

De lange kooktijd is nodig om de mogelijk aanwezige parasieten te doden. Sommige daarvan (leverbot bv.) zijn dodelijk voor de mens. Alhoewel het wel jaren kan duren eer je er effectief van doodgaat. Maar ondertussen ben je ook alweer een besmettingsbron voor anderen...

Zelf slakken oogsten: laat ze minstens 48 uur zonder eten zitten. Kwestie van het darmkanaal leeg te krijgen. Het is ook geen wonder dat ze met veel look geserveerd worden. De look heeft nl. ook een antiseptische werking.

Al dat bange geleuter weer. De segrijnslak (met streepjes haaks op de draai van het huisje) kan je gewoon eten, en zoals Cyrano al zegt moet je ze alleen even van binnen legen (purgeren heet dat). Heb het een paar keer gegeten. Echt lekker vind ik het niet.

Heel lang verhaal van een culinair rescensent (of hoe je dat ook schrijft)

Nederlandse waaghalzen eten slak uit blik (vaak zijn dat achatines, geen escargots). Nick vond verse, doodgewone tuinslakken op de markt in Brussel. Hij kocht ze en vertelt ons hoe ze smaken.

Op de markt, bij de Italiaanse groenteman, werd ik geconfronteerd met een zak vol slak. Het waren geen wijngaardslakken en ook geen petits-gris uit Namen, maar een verbazend grote zak vol kleurige gestreepte slakken zoals we er wel zien rondkruipen op planten aan zee, langs de wegkant of in de tuin. Ik meen (maar ik ben geen malacoloog) dat het gaat om Cepaea hortensis, de witgerande tuinslak, omdat de ‘lip’ rond de opening van het huisje inderdaad wit is.

Deze slakjes werden levend ingevoerd uit Italië, maar ze lagen onbewogen, in winterslaap te wachten op wat komen zou gaan. “Is dit nu het seizoen?” vroeg ik onze Italiaan, want ik zag er nooit op een ander moment. Hij haalde zijn schouders op en trok een gezicht van ‘ja, maar niet noodzakelijk.’

Tuinslakken behoren tot de longslakken, typische landslakken, die een heel ander leven leiden dan de zeeslakken, die kieuwen hebben en een hoornen deurtje voor hun huisje. Tuinslakken zijn hermafrodiet en op natte dagen kun je ze zelfs zien vrijen. Ze harpoeneren elkaar dan wederzijds met een ‘liefdespijltje’ en blijven een tijdje tegen elkaar op slijmen. Lieflijk.

Jaren geleden deed ik eens het experiment om slakken uit eigen tuin te bereiden. Er heerste hier in Brussel een ware plaag van petits-gris (Helix aspersa), de lekkerste slakjes die er zijn. Ik vertelde het rond en kreeg spontaan zakken vol slakken aangeboden van hobbytuinders die ze anders toch maar kapot stampten. Binnen geen tijd had ik er stuk of vierhonderd. Ik had een oude handleiding, en na wat bijvoeren met gecontroleerd voedsel (etensresten: gekookte aardappel, paprika) trok ik mijn stoute schoenen aan en ging ik aan de ‘slacht’. De traditionele methode wou dat ik ze op een galgenmaal van bloem zette en de volgende dag zou dégorgeren met zout en azijn. Dat viel tegen. De beesten schuimden en slijmden als gek. Alles plakte onder de groene schuimende lijm: de emmer waarin ik ze had gehouden, het aanrecht waarop ik ze waste en ten slotte de grote pot waarin ik ze ziedde. En mijn handen. Eenmaal gekookt en uitgehaald had ik nog uren schrob- en spoelwerk om de beestjes tafelklaar te krijgen. Maar het was een groot succes bij de vrienden die ik erop trakteerde, zó lekker hadden ze nooit slakken gegeten (en zonder looksaus)!

Ondertussen heb ik bijgeleerd. In het najaar, of wanneer het droog wordt, gaan de meeste slakken zich terugtrekken en operculeren. Ze maken dan een slijmdeurtje voor hun huisje en kunnen zo desnoods maandenlang in ‘stand-by’ staan. Maar vooraleer ze dat deurtje dichtdoen, moeten ze nog even naar de wc, want er mag niets in hun spijsvertering achterblijven wat kan gisten en rotten, of ze zijn er geweest. Eenmaal geoperculeerd zijn slakken dus schoon vanbinnen en nog slijmloos droog ook. Dégorgeren is niet nodig, zo beweerde een moderne kweker toch op zijn blog.Ik kocht een halve kilo van die witgerande tuinslakjes. Thuisgekomen bleken er in mijn portie 93 diertjes te zitten (186 per kilogram). Ze waren droog en zaten aan elkaar gelijmd als één grote brok. Na spoelen waren er maar een zestal die het de moeite vonden om even te komen piepen. Ik liet ze nog drie dagen hangen in een netje. Dan zette ik een grote pot water te kook, zonder zout. De slakjes ineens in de pot. Ze hebben het nooit geweten. Schuim en lijm heb ik niet gezien: leve de vooruitgang!

Nadat het water opnieuw was beginnen koken, telde ik drie minuten, ik schepte ze dan in een teil met koud water. Uithalen was andere koek. Deze weekdieren bleken veel weerspanniger dan de petits-gris van toen. Misschien volgende keer wat langer koken? Ten einde raad ging ik over op plan B: ik nam een houten hamer en brak de schelpen. Gaat stukken sneller! Het is niet nodig alles tot schelpengruis te slaan, een lichte tik zorgt voor makkelijk te verwijderen stukken. Na afloop bleken er maar twee lege schelpen bij te zitten en één bedorven slakje.

De oogst gespoeld in water om de laatste stukjes schelp te verwijderen. De tortillons (de zachte levertjes achteraan) gingen eraf, maar niet fanatiek. Meten is weten: ik hield 150 gram gekookt slakkenvlees over. In de keuken meende ik een subtiele geur van pinda’s te ontwaren.

Omdat het hier een experiment betrof, heb ik er geen bereiding mee gemaakt. Die andere keer had ik de slakjes nog een uur laten koken in een bouillon, vervolgens spekjes en sjalotjes gestoofd, gekruid met peper, kurkuma en rode wijn (allemaal aardse parfums). En daar dan de gekookte petits-gris bij. Heerlijk was het.

Maar hoe smaken witgerande tuinslakken? Na het koken waren ze nog zacht. Zo gaat dat met weekdieren: ofwel heel kort koken ofwel heel lang, daartussen zijn ze taai. De smaak was heel apart, plantaardig. Ik dacht aan aubergine en aan tuinkruiden die ik niet had toegevoegd. Het resultaat miste zout, dat had ik niet toegevoegd. Ik heb ze in een pan gegooid met schuimende boter, een draai van de pepermolen en een snuifje zout. Het vlees was al wat taaier en het slakkenvlees leek plots op champignons. De fijne smaak was weg. Het best gewoon eten, gekookt in licht gezouten water, zo is het diertje het bijzonderst. Smakelijk.

Andere reactie

Segrijnslakken kan je helemaal eten, van de Helix pomatia wordt de pancreas verwijderd.
http:/www.neerlandstuin.nl/ziekplagen/slakken.html maar bij de segrijnslak hoeft dit niet. Als je de slak uit zijn huisje haalt, zie je de organen zitten in het slakkenhuisvormige gedeelte. Deze kun je evtl afsnijden, maar het hoeft niet.

Zorg dat je een rieten mand hebt, hierin doe je de slakken.
Op de bodem v.d. mand leg je een schoteltje meel, evtl.vermengd met wat kruiden en een beetje zout. Ook een kopje water erbij zetten. 2-3 dagen zo laten staan.
Dit is om de slakken schoon te spoelen van evtl plantenresten uit de tuin. Na deze periode haal je het eten en drinken eruit en laat ze nog enkele dagen zo staan.

Spoel ze goed schoon. Je kunt ze zoals Gordon Ramsey levend in de vriezer gooien om ze te verdoven en daarna in kokend water gooien. Ze zijn dan in 5 min. klaar.
Je kunt ook de Spaanse methode kiezen. Die is wreder maar zorgt voor malsere en grotere slakken. Hiervoor zet je een pan op matig vuur op met koud water en doe de slakken er direct in.Doordat ze proberen eruit te kruipen worden ze dus groot. Als het water kookt, doe je er na 1 min. een handje zout bij. Na nog 1 min. koken doe je er wat azijn bij, zodat het slijm loskomt. laat nog 1 min. koken. Pak nu een slak en koel af onder koud water. Als hij loslaat is hij klaar. Spoel ze nu af en haal uit de huisjes. Weer goed spoelen.

Breng nu water aan de kook met een bouquet- garni (samengebonden verse kruiden)een beetje zout en wat knoflook. Doe de slakken erin en laat 45 min. tot 1 uur op matig vuur koken, proef of ze mals zijn en klaar.
Je kunt ze nu ook eerst door bloem, dan door ei en dan door gekruid paneermeel halen en frituren of bakken.
Hierbij een sausje van gesmolten boter, knoflook en peterselie.

Andere reactie

Eind vorige week op een tuin een stuk of twintig huisjesslakken verzameld. Die zijn al een paar dagen mijn huisdieren om ze eerst met wat sla, aardpeerblad en meel zich 'schoon' te laten eten. Nu staan ze op een menu van alleen water. Vanavond gaan ze het kokende water in met wat zout, knoflook enzo. 'ns kijken of dat net zo goed bevalt als wanneer ik er voor betaal in Hotel New York...

En als het bevalt, ga ik 'vallen' voor ze zetten op de tuin en ze vaker eten. Dat scheelt ook weer vraat aan de planten. Zo ontdekte ik vandaag dat m'n Rucola aangevreten was door een stel onverlaten, die zijn dus als volgende aan de beurt.

By the way, als je ze in de keuken laat ontsnappen, krijg je een soort paaseieren zoeken, maar dan met slakken, in heel je keuken. Dat zou mij natuurlijk nooit gebeuren, hoe kom ik er op...

Ik heb het al eens gedaan en kan je verzekeren dat het je niet zal tegen vallen. Ik had ze niet van alles nog gevoerd, doch vier dagen op water gezet, resultaat was prima. Dat ik het niet veel vaker eet komt omdat het in het bushcraften niet handig is om eerst die beessies dagenlang mee t dragen voor je ze kunt eten. Maar in jouw geval met je tuin.... kat in t bakkie dius...

Genoeg recepten en ervaringen dus. Wat vooral kennelijk belangrijk is de slakken zich eerst schoon laten eten.

Eet smakelijk

**Geplaatst**: 29-09-14 22:16

Geplaatst: 29-09-14 22:16

Argh, ik krijg echt vreselijk kippenvel al bij het idee.
Interessant om te volgen, maar niets voor mij. :')

**Geplaatst**: 29-09-14 22:27

Re: Slakken zelf bereiden

Geplaatst: 29-09-14 22:27

Waarom niet, een slak is een slak.ik vind het zelf niet te eten en rubberachtig dus waag me er niet aan maar heb soms wel de neiging het eens aan bv mijn vader voor te schotelen. Die is verzot op slakken.

**Geplaatst**: 29-09-14 22:31

Re: Slakken zelf bereiden

Geplaatst: 29-09-14 22:31

Ik heb als kind eens een slak gegeten vertelde mijn moeder laatst, ik heb m helemaal opgepeuzeld kwam ze toen achter...
Dus misschien zijn ze wel hartstikke lekker haha

**Geplaatst**: 30-09-14 05:05

Geplaatst: 30-09-14 05:05

Geserveerd met sprinkhaan en meelworm uit eigen tuin? :))

Ze zullen zeker eetbaar zijn. Ik vind hier regelmatig een holletje met een hoopje restjes van huisjes.. de muizen lijken er gek op te zijn!
Zelf zet ik slakken altijd gewoon een stukje verder uit, ik vind ze veel te leuk

Maar het lijkt me ook gewoon vreselijk vies

Laatst nog een hoop uit de cementmolen gered :')

Deze zitten echt heel veel bij ons! Al hebben we ook wel van die enorm grote witte slakken hier.
Afbeelding

**Geplaatst**: 30-09-14 14:32

Geplaatst: 30-09-14 14:32

saskiakefie schreef:
Als ik zo eens google zijn er toch echt verschillende recepten en gaat het gewoon over slakken uit je tuin. Ik vind juist het proces interessant

gadver de gadver de gadver

nou ja veel succes :')

**Geplaatst**: 30-09-14 14:35

Geplaatst: 30-09-14 14:35

karuna schreef:
Waarom niet, een slak is een slak.

Gewoon omdat het idee me al zo tegenstaat dat ondanks dat ze niet eens zo vies smaken, het idee me al zo tegenstaat dat ze niet naar binnengaan.

1 keer moeten eten.
Nooit meer.

Nomineer dit bericht ×