Lielle schreef:ik denk niet dat dat aanleg is, maar heel veel doen, proeven en leren. Wat jouw vriendin doet, zo kook ik ook, maar dat is ook 25 jaar ervaring.
Dat denk ik niet. Ik kook al zo vanaf het begin. Met veel kruiden en specerijen, nieuwe recepten maken, voelen en ruiken en proeven en proberen. En bijna altijd wordt het lekker. Oefening baart absoluut kunst en ik heb ongetwijfeld nog heel veel te leren, maar ik denk dat aanleg zeker een rol speelt. Zowel mentaal (durf je te experimenteren, heb je voldoende geduld) als fysiologisch (kan je goed ruiken, hoe werken je smaakpapillen).
Elicious schreef:Dankjewel voor jullie tips..
Ik kook met een wekkertje, maar moet bekennen dat ik tussendoor de was ophang, kamer stofzuig etc. Proeven tussendoor doe ik eigenlijk nooit.... Ik kan toch geen rauw vlees proeven?
Koken moet met liefde. Aandacht.
Zeker als het steeds fout gaat moet je er even de tijd voor nemen. Erbij blijven en proeven, desnoods elke minuut. Later krijg je er meer gevoel voor, dan wéét je hoe lang de boontjes moeten en kan je tussendoor even die was draaien. Ik kan met m'n vork door de pan pasta roeren en dan voel ik of hij goed is. Dat kan ik alleen omdat ik 't al honderden keren heb gevoeld. Rauw vlees kan je niet (altijd) proeven maar dan snijd je toch een stukje af tijdens het bakken? Ziet er iets minder mooi uit maar je serveert niet in een restaurant en ik weet zeker dat jij en je gezin kapotgesneden vlees met liefde opeten als het je op de lange termijn betere kookkunsten oplevert. 
Neem vooral de tijd. Je mag gerust iets in een loeihete pan op hoog vuur doen maar alleen als je weet waarom je dat doet. Bij wokken hoort het. Bij gebakken aardappels niet. Veel eten moet, voor het beste resultaat, een beetje tijd krijgen. Rustig garen. Niet op het allerlaagste vuur, maar ook niet op 't hoogst. Niet snelsnel willen koken tenzij je het gerecht erop hebt uitgekozen. Als je bang bent dat je niet alles op tijd gaar krijgt moet je de volgorde bepalen. Gekookte aardappels kunnen best even in de pan blijven staan. Boontjes ook. Dan plan je dus zo dat je vlees als laatste klaar is. En naarmate je meer oefent weet je ook, door met je vork in de aardappel/groente te prikken, "oh, over een minuut of 5 is dat klaar, dan ga ik nu het speklapje in de pan doen."
Er zijn heel veel bekende smaakcombinaties. Gebakken aardappeltjes met rozemarijn bijvoorbeeld, of zalm met citroen en dille. Het helpt als je die kent. Of kruiden/specerijen die bij een bepaalde keuken of gerecht horen. Nasi bijvoorbeeld: ketjap, gember, knoflook, bruine suiker, sambal, chilipoeder, koriander(zaad)..als je dat eenmaal weet is het een kwestie van ruiken en proeven. Als je niet goed durft dan een beetje in een pannetje apart doen, en daar wat kruiden bij doen. Dan leer je de smaken en effecten kennen zonder dat je een hele maaltijd kan verpesten.
Soms helpt het ook om het proces te begrijpen. Waarom roer je risotto? Door het roeren komt het zetmeel vrij wat de rijst de plakkerige textuur geeft. Waarom moet stoofvlees lang garen? Omdat het bindweefsel en vet moet oplossen en dat kost tijd. Als je dat begrijpt dan snap je ook waarom je een instructie echt moet opvolgen voor een goed resultaat.
Koken is echt niet zo moeilijk. Sommige gerechten zijn dat, maar koken in 't algemeen echt niet. Maar je moet er aandacht aan schenken. Anders lukt het niet.