
Ik had het gewoon totaal niet zien aankomen
En al helemaal niet dat hij de ene dag nog zo superlief is en van me houdt en blablabla en de volgende dag de knop om heeft gezet dat ie niet met me verder wil. Het doet gewoon zooooo pijn
Vooral de avonden, ik wil gewoon alleen maar in z'n armen liggen en dat kan niet meer
Van de zomer wilde hij ringen met me uitzoeken.. Ik heb die ring al die tijd omgehad en nou is ie af.. maar omdat ik 'm zo lang heb gedragen zie ik de afdruk er nog van en wordt ik er de hele tijd aan herrinnert, en het voelt kaal, ben 'm steeds kwijt.. Ik snap het gewoon niet
Dat het zomaar opeens voorbij is 
En ook voor iedereen die verder even een knuffel nodig heeft

Wat apart AS, vervelend dat je eerst zieker wordt, maar als je daarna maar opknapt toch?!!
Ik heb om 3 uur een bordje met wat paëlla wat m'n moeder voor me bewaard had van gister gegeten en 2 bekers water gedronken.
Zometeen weer even proberen wat weg te krijgen
Zou wel fijn zijn!
mn zusje liep mn broertje zo op te naaien, dat hij heel raar ging reageren, en dat doet ie dan automatisch ook naar andere mensen (hij is licht autistisch) dus zijn weggegaan, want vind het zielig voor hem als zijn eindcijfer lager zou zijn omdat mn zusje het voor hem zit te verpesten eigenlijk 
) 

Ik ga dus ook maar weer op de bal oefenen