Geplaatst Ik ben Maui Druez en heb een jong paard met ernstige artrose.
Ik kocht mijn paardje als 3-jarige, hij was zo groen als wat en ondervoed en heel slecht bekapt. Hij kwam er boven op met de nodige verzorging en liefde.
Hij ging met sprongen vooruit, dressuur ging heel aardig en ook springen kon hij als de beste.
Na een jaar begon hij te manken, eerst niet zo erg maar na een tijdje kon hij nog amper lopen. De dierenarts stelde OCD vast, maar dat kon naar mijn gevoel niet kloppen, dus ging ik voor een 2nd opinion naar de dierenkliniek van Gent. Daar kwam de waarheid als een mokerslag aan het licht. Ernstige artrose.
Hun voorstel was (zoals vele 'gewone geneeskundigen'): afmaken.
Daar kon ik absoluut niet mee leven, en ik besloot hem op rust te zetten in de wei, zolang het nodig was. Hij ging in mei in de wei, op 3 benen lopend en kwam er in juli-augustus uit als een normaal paard, gelukkig en recht lopend.
Behalve de rust als 'paard' zijn was hét wondermiddel GLUCOSAMINE COMPEX.
(gevonden na uren research op de compu
)1 pot van dit goedje kost ongeveer 90€ in nederland, maar ik heb het hier in belgië gevonden voor 60€. Een pot van 1 kilo, waar ik ong. 8 maanden mee doe.
Nu heb ik een normaal paard, waar ik alles mee kan doen, binnenkort beginnen we met ons eerste wedstrijdje. Alleen springen zit er niet zo veel meer in, dit om mijn paard te sparen.
Ik vind dat de drang om succesvol te worden het niet mag winnen van de liefde voor een paard. Succes, Dat komt wel... Wat is belangrijker, je paardje,een levend dier (wat de mens ook is!!) een kans geven of hem 'afmaken' als een beul... Een paard mag geen winmachine zijn voor de mens, maar een vriend. Zij laten ons tenslotte op hun rug rijden, wat al heel wat is...
Ik weet hoe hard de beslissing is, hopelijk maak jij de juiste!
grtzz maui
Ps: Ik laat uitzonderlijk ernstige gevallen hier buiten...
