Geplaatst 
Het is wel een heel verhaal.... maar moet het even aan jullie kwijt
Een aantal jaar geleden heeft mijn pony een trap in de wei van een ander paard gehad wat tot een blijvende blessure in het rechterachterbeen leiden.
Er zit in dit been onderhuids een soort kalklijn wat de bloedsomloop belemmert (ik moet eerlijk zeggen dat ik de exacte diagnose niet meer uit mijn hoofd weet.)
Ik kon nog wel rijden als ik het simpel hield en niet te veel extreem kleine voltes reed aldus de dierenarts.
Er werd verzekerd dat mijn pony geen pijn zou hebben, maar bij iedere rare beweging of ongehoorzaamheid toch bang dat ze misschien pijn heeft.
Ook werd er geadviseerd om mijn pony achter op ijzers te zetten waardoor ze door het gewicht van de ijzers een soort therapie krijgt.
Deze blessure uit zich in het niet afmaken van de pas (onregelmatigheid) en als ik weer klaar was met rijden constant de rechterachterhoef op rust zetten.
Niet echt een fijn gevoel als ze zo met dat beentje staat, heb dan toch het gevoel dat ik haar pijn gedaan heb.
Jammer genoeg is er nog meer;
November 2005 is mijn pony uitgegeleden in de wei met als gevolg een gescheurde spier rechtsachter in de lies (ook alweer rechtsachter)...
Na 2 maanden revalidatie: 2 weken rust op stal, daarna anderhalve maand apart in een paddock en ik ben na controle van de dierenarts weer rustig gaan stappen.
2 maanden later heb ik de dierenarts nog een keer laten komen voor controle om er zeker van te zijn dat de spier weer helemaal goed was.
Ben toen rustig aan weer gaan rijden maar heb er steeds geen goed gevoel bij gehad,
Durf als het ware niet goed consequent te zijn, als ik iets vraag maar geen reactie krijg kom ik een keer hard in maar krijg steeds een schuld gevoel.
Probeer altijd zo goed mogelijk om mezelf te letten qua houding en handgebruik dat ik haar niet belemmer. Want realiseer me donders goed dat 9 van de 10 problemen bij de ruiter zelf liggen.
Tot overmaat van ramp heb ik 3 maanden geleden ook nog heel veel problemen met mijn zadel gehad. Het lag gewoon absoluut niet goed meer op mijn pony´s rug omdat de kussens ingezakt waren. Heb dit laten opvullen maar de verkeerde zadelmaker gekozen...
Deze had de kussens zo hard gemaakt, bovendien waren de kussens ook nog ongelijk zodat die in haar rug zouden steken.
Heb het zadel er toen ook niet opgelegt.
Heb toen een andere zadelmaker ingeschakelt deze is net zolang bezig geweest met vullen totdat het weer goed lag.
Door dit zadeldrama heb ik ook een tijdje niet intensief gereden en zoals jullie net gelezen hebben ging het daarvoor ook al slecht.
Na dat ik mijn zadel terug kreeg had ik nog steeds geen goed gevoel,
Steeds had en heb ik de gedachte dat mijn pony pijn heeft : Een vreselijk gevoel!
In de wei maar ook aan de longeerlijn bokt en springt ze er op los, Dan denk ik weer:
Dat doet een paard wat pijn heeft toch niet.....
Ben vorige week terug gekomen van vakantie, ben opbouwend wat gaan longeren maar merk gewoon aan haar dat er iets niet goed zit.
Als ik haar aan de longeerlijn heb dan kijkt ze ook overdreven naar buiten, kan dit zijn dat ze dit doet om iets te ontlasten.
Ze ziet er gezond uit maar maakt soms (dit is pas van de laatste tijd 3 weken) vooral als ik haar aan een touw leid een wat slome indruk. Andere zeggen weer Kim maak je niet druk dat slome komt door de warmte.
Het is heel hectisch allemaal, ik haal van alles in me hoofd bijvoorbeeld: heeft ze pijn aan haar achterbeen, heeft ze last van haar spier, of is het haar rug door dat zadel, of ligt het aan mijn eigen houding.
Ik zit er zoals jullie kunnen raden met een slecht zelfvertrouwen en onzeker op.
Ik weet dat mijn pony nooit meer een Z pony zal kunnen worden, dit hoeft ook helemaal niet..
Ik rijd geen wedstrijden maar wil wel groeien zover dit mogelijk is samen met mijn paardje...
Ik heb net de dierenarts gebeld die komt morgen haar van top tot teen onderzoeken
Misschien is het geld weggooien voor niks maar dan weet ik in ieder geval waar ik aan toe ben.
Alvast bedankt voor het lezen, ik houd jullie op de hoogte
