Geplaatst Afgelopen Vrijdag kreeg ik het nieuws dat allebei mijn paarden
'niet goed' zijn. Eén van mijn Blgen heeft 'overhoef', een
aandoening aan het kroon- of hoefgewricht. Hij is echter al 15
dus dat is niet zo heel erg (klinkt heel dom dit, maar zo is het
uiteraard niet bedoeld!). Ik bedoel dus dat het vrij normaal is
voor Belgische Trekpaarden die die respectabele leeftijd al hebben
bereikt. Dit kan nog een tijdje duren, maar hoogswaarschijnlijk is
dit wel waarom wij straks de keuze van zijn dood moeten gaan
maken. Dit kan nog 3 jaar duren, maar ook 3 maanden.
Ons andere paard heeft een ernstige vorm van schurftmijt-mok,
en dat kon nog maar op één manier worden gered; nu moet onze
lieve trots Beo Donderdag naar de kliniek. Hij wordt onder narcose
tot op de huid kaal geschoren en behandeld met sebacil. Ik vind
het zo sneu voor hem want het doet hem echt zo veel pijn. Ik kan
hem zelf niet scheren, want als ik (letterlijk) wijs naar zijn zere
been trapt hij al. Het is absoluut geen gemeen paard, maar dit
doet hem te veel pijn. Ik voel me er echt poedersuiker bij en
daarom wilde ik het hier even kwijt.
Op de foto zie je maar een kleine plek van de aandoening, het zit
ook in de kootholte, de hoef is helemaal zacht geworden en deze
foto is een maand geleden genomen. Het zit nu echt tot vlak onder
de sprong! Ik maak ook van de operatie foto's als dat mag.
Kennis moet gedeeld worden, is 't niet?
Poetsen, klieren, frunniken 
. 
